Lang geleden hadden we de Halve Finales voor het NK. Het was een toernooi waarbij 32 sterke schakers, waaronder dertien regionaal kampioenen, in een knock-outtoernooi vochten voor vier NK-tickets. Iedere ronde bestond uit twee partijen met een normaal speeltempo, plus rapid- en snelschaakpartijen indien er geen beslissing was gevallen. In 2007 probeerde grootmeester Jan Werle zich via dit toernooi voor het Nederlands Kampioenschap te plaatsen en hij werd aan snelschaakexpert Manuel Bosboom gekoppeld. Op de eerste dag kwam zijn nachtmerriescenario uit: hij verloor de eerste partij, waardoor hij de tweede dag alles op alles moest zetten om de tiebreak te halen, om die vervolgens kansloos te verliezen. Aan die anekdote moest ik denken bij de FIDE-Worldcup in Tromseu. De opzet van het toernooi was in grote lijnen hetzelfde, wat betekende dat het vaak op snelschaakbarrages uitdraaide. Daarin toonden jonkies als Vachier-Lagrave en Andreikin zich superieur aan hun doorgaans oudere tegenstanders. Is dit de toekomst van het schaakspel? Gelukkig won de altijd bedaarde Vladimir Kramnik het toernooi door in de halve finale de Fransoos de baas te zijn en in de finale over vier partijen te sterk te zijn voor zijn landgenoot.
Terug naar waar ik de vorige keer gebleven was. Nederlands hoop in bange dagen Anish Giri had schaakles gekregen van Julio Zúñiga, die vervolgens tegen Fabiano Carouana volledig door de mand viel. Hoe kan dat dan toch, vraag je je af. Carouana ging een ronde later in de tiebreak ten onder tegen Maxime Vachier-Lagrave, die met het versnelde tempo ook al te sterk was voor Boris Gelfand. Dat was nog niks vergeleken met Dmitry Andreikin, die achtereenvolgens Sergej Karjakin, Peter Swidler en Evgeny Tomashevsky, een van de smaakmakers van het toernooi, uitschakelde.
Anish Giri liet zich op Twitter laatdunkend uit over de snelschaakspecialisten Vachier-Lagrave en Andreikin.
Zoals verwacht stelde de finale niks voor. Kramnik won de eerste partij en schoof de overige drie partijen zonder problemen remise, waardoor hij de terechte kampioen werd. De wereldkampioen van 2000 tot 2008 maakte een solide indruk, verloor geen partij en stond met snelschaken zijn mannetje.
Zo eindigde het toernooi dat op 10 augustus was begonnen één dag eerder dan gepland. Complimenten zijn er nog voor de commentatoren Lawrence Trent (een Engelse Internationaal Meester die beter kan lullen dan schaken), Susan Polgar, Nigel D. Short (de "handsome English chess legend" die juist weer beter kan schaken dan lullen) en Dirk Jan ten Geuzendam.
Tot slot is het misschien leuk om nog wat partijen de revue te laten passeren. Hoewel veel partijen saaie theoretische verhandelingen waren, waren er ook partijen waar de vlam direct in de pan vloog, of partijen die door de stand in de match interessant waren. Een overzicht:
Terug naar waar ik de vorige keer gebleven was. Nederlands hoop in bange dagen Anish Giri had schaakles gekregen van Julio Zúñiga, die vervolgens tegen Fabiano Carouana volledig door de mand viel. Hoe kan dat dan toch, vraag je je af. Carouana ging een ronde later in de tiebreak ten onder tegen Maxime Vachier-Lagrave, die met het versnelde tempo ook al te sterk was voor Boris Gelfand. Dat was nog niks vergeleken met Dmitry Andreikin, die achtereenvolgens Sergej Karjakin, Peter Swidler en Evgeny Tomashevsky, een van de smaakmakers van het toernooi, uitschakelde.
Zoals verwacht stelde de finale niks voor. Kramnik won de eerste partij en schoof de overige drie partijen zonder problemen remise, waardoor hij de terechte kampioen werd. De wereldkampioen van 2000 tot 2008 maakte een solide indruk, verloor geen partij en stond met snelschaken zijn mannetje.
Zo eindigde het toernooi dat op 10 augustus was begonnen één dag eerder dan gepland. Complimenten zijn er nog voor de commentatoren Lawrence Trent (een Engelse Internationaal Meester die beter kan lullen dan schaken), Susan Polgar, Nigel D. Short (de "handsome English chess legend" die juist weer beter kan schaken dan lullen) en Dirk Jan ten Geuzendam.
De commentatoren beantwoordden vragen die mensen via Twitter stelden.
Tot slot is het misschien leuk om nog wat partijen de revue te laten passeren. Hoewel veel partijen saaie theoretische verhandelingen waren, waren er ook partijen waar de vlam direct in de pan vloog, of partijen die door de stand in de match interessant waren. Een overzicht:
