Hamilton wint dankzij weergoden

Terwijl de Grieken moeten kiezen tussen een middelvinger naar Europa of naar de eigen regering en in Utrecht is afgetrapt voor de Tour de France, ging in het Eurosceptische, maar racegekke Engeland alweer de negende Grand Prix van het seizoen van start. In typisch Engelse weersomstandigheden was local hero Luis op het militaire vliegveld van Silverstone weer eens de sterkste.

Echt cadeau kreeg Luis het ook weer niet. Op zaterdag was hij in de warme kwalificatiesessie nog wel de snelste, voor teamgenoot Rosberg. Achter hen stonden verrassend de Williams', die de Ferrari's zowaar de baas waren. Opmerkelijk genoeg gaf Massa Bottas het nakijken, terwijl Kimi Fattle ditmaal te snel af was. De Williams-coureurs hoopten de Ferrari's ook in de race voor te kunnen blijven.

Bij de start is ineens alles anders. De Mercedes' komen matig weg, net als de Ferrari's, maar de Williams' hebben een raketstart. Massa vliegt met een grote voorsprong de eerste bocht in, terwijl Luis en Bottas het met elkaar aan de stok hebben voor de tweede plaats. Bottas lijkt het duel te winnen, maar laat de deur openstaan en ziet Luis erlangs glippen. Een verbouwereerde Rosberg is slechts vierde. Achter hem zijn de Ferrari's nog tot achter Hülkenberg in de flink verbeterde Force India teruggevallen.

In de achterhoede gaat het helemaal mis: de Loti komen elkaar tegen, waarna Alonso uit moet wijken en de wagen van zijn teamgenoot tot schroot rijdt. De safetycar komt op de baan en dus kan Alonso zonder al te veel gezichtsverlies (hij had zich immers slechts als 17e gekwalificeerd) een nieuwe neus halen.

In ieder geval hebben vier rijders de eerste ronde niet overleefd: Grosjean en Button lagen er na één bocht al uit, Pastoor zet zijn wagen wat later aan de kant en Nasr haalde de startopstelling niet eens. Het veld wordt nog verder gedecimeerd als Max zijn wagen na de herstart in de grindbak zet. Het was een teleurstellend einde van een weekend dat nog zo mooi was begonnen.

Slecht voor de beeldvorming: Max moet vroeg in de race opgeven door een spin. Afbeelding: Volkskrant.

Ondertussen was Luis zijn tweede plek aan Bottas kwijtgeraakt doordat hij Massa op een wat al te riskante manier had geprobeerd in te halen, dus voerden de witte bolides het veld aan. De Mercedes' vormen nauwelijks een bedreiging en achter hen wordt de rest van het veld, onder aanvoering van Hülkenberg, steeds verder op achterstand gezet.

De enige die vooraan iets probeert, is Bottas. Hij is beduidend sneller dan Massa in de snelle bochten achter op het circuit, waardoor hij met behulp van DRS gevaarlijk dicht bij zijn teamgenoot komt. Die laat zich niet van de wijs brengen en laat zich niet verschalken.

Williams is niet van plan zich te mengen in het duel tussen hun coureurs en moet dat uiteindelijk bekopen met het verlies van twee posities, doordat ze bij de pitstops afwachten en reageren op wat Mercedes doet, in plaats van dat ze de trage Massa voor de neus van Bottas weghalen. Mercedes haalt Luis als eerste in de kopgroep naar de pits. Na de pitstops van de Williams-coureurs is hij weer waar hij de race begonnen was. Teamgenoot Rosberg heeft minder geluk: hij gaat samen met Massa naar de pits en blijft zodoende gevangen achter de witte bolides, terwijl hij met lede ogen moet toezien hoe Luis aan de horizon verdwijnt.

Achter de kopgroep hebben de Ferrari's zich dankzij vroege bandenwissels ook weer tot hun uitgangsposities opgewerkt. Ze worden op de voet gevolgd door een sterk rijdende Kwjat, die na de uitvalbeurt van Ricciardo de eer van Red Bull moet hooghouden. Hülkenberg is daarentegen teruggevallen tot de achtste plaats, voor Science en Pérez.

Voor Science zit de race er even later ook op. Hij zet zijn wagen stil op de uitloopstrook van de laatste bocht van het circuit. Voor de tweede keer dit jaar komt de virtuele safetycar de baan op. Een paar ronden lang rijden de coureurs op op halve snelheid over het parcours. Als het wrak is opgetakeld, wordt de race weer hervat.

Vrijwel meteen na de hervatting gaan de hemelsluizen open. Vooral het deel rond start/finish wordt erg glibberig. Fattle verliest zijn auto een paar keer bijna, maar desondanks loopt hij in op Kimi. Als hij zijn geplaagde teamgenoot passeert, duikt de Fin meteen de pits in voor intermediates.

Voor Rosberg komt de regen als geroepen en hij maakt korte metten met de Williams', waarna hij het gat naar Luis ook gauw dichtrijdt. De wereldkampioen glibbert even van de baan en besluit dat het nu echt tijd is voor intermediates, dus duikt hij de pits in. Het circuit is inmiddels kletsnat geworden, waardoor Rosberg veel tijd verliest in die ene ronde die hij langer over het circuit moet glibberen. Fattle stopt tegelijk met Luis en rukt daardoor op naar de derde plaats, tussen de Mercedes' en de Williams'.

In de slotfase gebeurt er weinig meer. De weinig nog rijdende auto's zijn vrij netjes over het circuit verspreid en dus kunnen ze elkaar nauwelijks meer bedreigen. Massa heeft Fattle nog in het vizier, maar doordat zijn Williams ruzie heeft met het natte asfalt, komt er van een slotoffensief niks terecht. Achter hem verzuipt Bottas. De Fin moet in de slotfase nog alle zeilen bijzetten om Kwjat achter zich te houden. Hülkenberg werd nog achtste, terwijl Kimi door zijn te vroege overstap naar regenbanden opnieuw achter het net viste en op een ronde achterstand als achtste finishte. Pérez werd negende, terwijl Alonso zijn eerste puntje van het seizoen pakte.

Silverstone is een van de weinige circuits waar nog publiek op afkomt. Afbeelding: This is F1.

Zodoende won Luis voor eigen publiek, enigszins geholpen door de Britse weergoden. Door zijn zege vergrootte hij het gat naar Rosberg weer tot 17 punten en dus lijkt het erop dat hij na de Grand Prix van Hongarije over drie weken als klassementsleider de zomerstop in gaat.

Achter de geraniums

Het is een roerig weekje. Nederland zit momenteel in een hittegolf, Griekenland is in chaos (een mooi Grieks woord) nadat het niet aan zijn betalingen aan het IMF kon voldoen en dan was er nog het nieuws dat Guus Hiddink in Frankrijk te horen kreeg dat-ie niet mee naar Frankrijk gaat.

Het ontslag was even terecht als onverwachts, want een paar weken geleden won Oranje nog een belangrijke EK-kwalificatiewedstrijd van ledlamp, eh, Letland en dus leek het erop dat de opvolger van Lowie nog even mocht blijven zitten. Aan die illusie kwam dus een eind.

Er heerste al lange tijd onvrede. Op de resultaten van Oranje was geen peil te trekken: een oefenwedstrijd tegen Spanje werd gewonnen, maar oefenwedstrijden tegen Mexico en de Verenigde Staten gingen daarentegen op een knullige wijze verloren. Datzelfde kan gezegd worden over de zeperds tegen Tsjechië en IJsland. Geen moment leek het Oranje onder Hiddink op de georganiseerde resultaatmachine van Von Gahl en van het beloofde mooie spel was op het veld weinig terug te zien.

Was Hiddinks houdbaarheidsdatum verstreken? Het lijkt er wel op. Waar de Achterhoeker in 2002 nog de harten van heel Nederland veroverde door met Zuid-Korea ver te komen op het WK (Nederland had zich toen onder leiding van Lowie niet eens weten te plaatsen...) en vervolgens met PSV zowel in de Mickey Mouse- als in de Dagobert Duck-competitie hoge ogen te gooien, keerde hij ons land toen, in het vooruitzicht dat zijn pensioen flink zou worden aangevuld, de rug toe.

Zo kregen de Russen hem zo gek om bondscoach van de grootste bananenstaat van de wereld te worden. Prompt schakelde Hiddink het Nederlands Elftal uit dat zo geweldig aan het toernooi was begonnen. Een jaar later trainde hij Chelsea (dat was een soort bijbaantje) en versloeg hij het geliefde Liverpool met Kuijt en Babel. En als klap op de vuurpijl schakelde hij in 2012 met rijkeluisclub Anzji achter elkaar Vitesse en AZ uit in de voorrondes van de Europaleague.

Tot gisteren had hij de mogelijkheid om iets terug te doen voor zijn vaderland. In plaats daarvan presteerde hij het om met het Nederlands Elftal meer wedstrijden te verliezen dan te winnen en daarmee was zijn gekortwiekte tweede termijn als bondscoach maar met twee woorden te omschrijven: heel slecht. Was Hiddink echt zo slecht, of heeft hij zich tegen ons gekeerd? In ieder geval is hij in de afgelopen jaren langzaam van held naar schlemiel gegaan en lijkt hij tot een plek achter de geraniums veroordeeld.

Bok internetschaakkampioen ondanks slechte verbinding

Vandaag werd voor de zevende keer het NK internetschaak gespeeld. 16 sterke en minder sterke schakers deden mee aan het kampioenschap, dat al vanaf 2009 als een knock-outtoernooi gespeeld wordt. Opmerkelijk genoeg zijn de regels in al die jaren niet veranderd, terwijl er toch een en ander op is aan te merken:

• Relatief weinig spelers kunnen zich via de voorrondes kwalificeren, de helft wordt op voorhand geselecteerd
• De indeling en de selectie van de geplaatste spelers wordt gedaan op basis van FIDE-rating, hoewel de internetratings n.a.w. een hogere voorspellende waarde hebben
• Het onvergeeflijke karakter van het toernooi (in de eerste ronde lig je er na twee nederlagen al uit) betekent dat veel arbiters naar een ver oord moeten afreizen voor maar heel weinig partijtjes
• Doordat de 'sterkste' spelers tegen de 'zwakste' spelers worden ingedeeld, komen inmaakpartijen in de eerste ronde ook vaak voor
• Doordat in de matches alleen winstpartijen tellen, kunnen de rondes enorm uitlopen als twee spelers alleen maar remises tegen elkaar spelen (zie Karpov - Kasparov)
• De pauzeduur van minimaal een kwartier na twee inblikpartijen is behoorlijk lang
• Het speeltempo van 3 minuten en 3 seconden per zet is wat traag voor internetpartijen

Toch was het uiteindelijk een tof toernooi. In de eerste ronde regende het al meteen verrassingen. Zo was Nick Maatman in het Friese onderonsje met de in een vormcrisis verkerende Sipke Ernst duidelijk de bovenliggende partij. Stefan Kuipers versloeg toptalent Jorden van Foreest, terwijl Roeland Pruijssers als een Carlsen in een gewonnen stelling door zijn vlag ging tegen Koen Leenhouts en het daarna niet meer kon bolwerken. Ook clubgenoot Thomas Willemze liep tegen zijn gebruikelijke nulletjes aan, ditmaal tegen Twan Burg.

De favorieten wonnen wel. Regerend kampioen King Look won zonder veel moeite van Laurens Schilstra, terwijl Erwin l'Ami Peter Bulwark weer eens ondersteboven liep. Lastiger had Benjamin Bok het met internettalent Ivo Maris. Wel voerde hij de mooiste zet van het toernooi uit:

Bok - Maris, eerste ronde. Wit aan zet.

Bok deed natuurlijk 23.Dg7! en zette de toren mat. Een mij niet onbekende IM uit de Achterhoek zou die zet onmiddellijk uit zijn vingers laten glippen, Bok moest er nog even over nadenken. Natuurlijk staat wit hier dik gewonnen, maar hoe dikwijls lopen dat soort stellingen dan niet alsnog in de soep? Na 23...Txg7 24.fxg7 Ph7 25.Txf7+ viel er voor zwart geen eer meer te behalen.

In de tweede ronde zorgde het uitgedunde veld voor nog wat verrassingen. Die waren er niet bij Daan Brandenburg en L'Ami. De grootmeester uit de eendenstad had geen kind uit de grootmeester uit het hoge noorden. Spannender was de match tussen Bok en Leenhouts, hoewel dat nadat Boks internet weer functioneerde voor het grootste gedeelte ook eenrichtingsverkeer was. Alleen Maatman wist te stunten door na een 2-0-achterstand alsnog te winnen. Het omslagpunt kwam in de derde partij:

Burg - Maatman, tweede ronde. Zwart aan zet.

Wit had al een kwaliteit veroverd op f8, maar na het wel erg relaxte 23.Kh1? (om ...Pg3 eruit te halen) werd hij na 23...Txf3! enorm toegetakeld. Wits torens stonden machteloos toe te kijken hoe zwart na 24.gxf3 Dh4 in alle rust de beslissende klap kon uitdelen.

De match in de tweede ronde was die tussen King Look en Stefan Kuipers. Een aantal fragmenten:

Kuipers - Van Wely, tweede ronde. Wit aan zet.

Drie pionnen voor een stuk, dat is toch niet zo'n slechte deal? Toch wel, want door het vrij eenvoudige tactische foefje 29.Pe6 verloor zwart nog een kwaliteit. Hij verkoos de zelfvernietiging 29...Dxg2+ 30.Dxg2 Txg2 31.Pxf8, waarna hij een toren en paard achterstond.

King Look won ook partijen, maar hij voerde zijn principe om zijn tegenstander zo lang mogelijk te laten lijden wel erg ver door:

King Look kwam zelfs weer op achterstand na de volgende epische blunder:

Van Wely - Kuipers, tweede ronde. Wit aan zet.

En dat terwijl hij goed begon: 29.Lxb7+! Dxb7 30.Dxh8?? De4+ 31.Ka1 Pc2+ en wit ging op de klassieke manier stikmat. 30.Lxb8 had netjes naar een gewonnen eindspel afgewikkeld.

Kuipers liet ook steekjes vallen en dat hij de volgende partij niet won, was uiteindelijk de nagel aan zijn doodskist:

Kuipers - Van Wely, tweede ronde. Wit aan zet.

Twee pionnen meer, dat moet genoeg zijn. Maar zo makkelijk is het niet, want hoe houdt wit zijn pionnen op het bord? 63.Pd6? Kc5 64.f5 Lxf5 was het in ieder geval niet. Met 63.Pf2 had wit nog een tijd door kunnen pielen.

Uiteindelijk kreeg King Look dankzij zijn ijzersterke conditie de overhand. Hij won de laatste partijen en kwalificeerde zich zodoende voor de halve finale:

In de halve finale mocht hij tegen reuzendoder Nick Maatman, die opnieuw uithaalde:

Maatman - Van Wely, halve finale. Wit aan zet.

Wits toren op f1 staat aangevallen. Grappig genoeg deed wit 20.Tfb1, waarna hij de kwaliteit alsnog verloor, maar dankzij de penning op de b-lijn een stuk won. De a-pion liep daarna gauw door en dus kwam Maatman op voorsprong.

King Look leek wakkergeschud en besliste de match uiteindelijk alsnog in zijn voordeel. Bok had ondertussen weinig problemen met L'Ami.

L'Ami - Bok, halve finale. Wit aan zet.

Wit staat natuurlijk beter, maar na 31.Lc2? Lh5 zat hij ineens met de gebakken peren: 32.Ke3 Lxf3 33.Kxf3 Pd4+ kostte immers een stuk en later de partij. Heel wat beter was bijvoorbeeld 31.g6.

L'Ami wist uiteindelijk maar één partij te winnen en dus ging de finale tussen Bok en King Look. Ook nu draaide de match uit op een uitputtingsslag en dit keer niet vanwege een oneindige herhaling van zetten. De toon werd al in de eerste partij gezet:

Bok - Van Wely, finale. Zwart aan zet.

Na de hele partij beter te hebben gestaan, had King Look weer eens moeite met de trekker over te halen. Nog steeds staat hij beter, maar hij moet wel blijven opletten en dat deed de arme drommel natuurlijk niet. Na 54...Tc1?? volgde heel flauw 55.Tc8+, waarna King Look vol walging en zelfhaat het scherm wegklikte.

De match ging daarna redelijk op en neer, maar doordat Bok minder slordig met zijn kansen opging, won hij na veertien potjes de enerverende en slopende finale. Alle spelers bedankt voor hun bijdrage aan dit enerverende toernooi en felicitaties aan de winnaar!

Links:
Toernooisite

Spielberg regisseert saaie race

Een verraderlijk circuit, een regendreiging en een sterk Ferrari: alle ingrediënten voor een spannende Oostenrijkse Grand Prix leken aanwezig. Maar het werd geen soep: de Mercedes' domineerden en de enige verrassing was dat Rosberg won voor Luis en Massa.

Het was koud en nat in Oostenrijk. Op een opdrogende baan regende het uitglijders. De ene na de andere coureur vloog van de baan. Uiteindelijk waren de Mercedes' het snelst, maar helemaal van een leien dakje ging het niet: Luis stond aan het eind van de kwalificatie in de uitloopstrook van de eerste bocht en teamgenoot Rosberg stond met zijn neus in de grindbak in de laatste bocht. In tegenstelling tot vorig jaar hadden ze de eerste startrij toen al lang en breed veiliggesteld: Fattle kwam er nauwelijks aan te pas en moest vier tienden toegeven op Luis' poletijd.

Het andere rode gevaar had zichzelf toen al buitenspel gezet: door een treurig staaltje miscommunicatie en een tempo dat om te janken was, lag Räikkönen er al in de eerste kwalificatiesessie uit. Zijn race verliep nog slechter toen hij in de eerste ronde alle kanten op zwabberde en Alonso tegenkwam.

Räikkönen schakelde zichzelf en Alonso uit. Afbeelding: Telegraaf.

Gelukkig konden beide heren heelhuids uitstappen. De klapper bespaarde Alonso, die net als teamgenoot Button 25 startplaatsen moest inleveren op de grid en ook in de race een straf moest inlossen vanwege een motorwissel, een verblijf in de achterhoede. Räikkönen boorde zichzelf een heel wat enerverendere middag door de neus.

Stevens is de derde uitvaller als hij tijdens de safetycarfase stilvalt en even later maakt Button het rampweekend voor McLaren compleet door ook uit te vallen. Naar verluidt is Ron Dennis met een traumahelikopter van het circuit afgevoerd. Voor Rosberg moest de enerverende middag toen nog zo'n beetje beginnen. Als de safetycar de race na zeven ronden vrijgeeft, slaat de Finse Duitser meteen een gat naar Luis, die op zijn beurt Fattle en Massa langzaam maar zeker op achterstand rijdt.

Achter het leidende kwartet liggen de posities nog niet vast. Zo vallen Max en Le Mans-winnaar Hülkenberg uiteindelijk ten prooi aan Bottas. Achter hen duwt Science zich na de herstart brutaal langs Grosjean, die ook nog ten prooi valt aan Pérez. De Loti komen de Force India maar niet voorbij, dus hopen ze het via de pitstops te doen. Grosjean is de eerste coureur die de pits in duikt. Niet lang na zijn stop spint hij echter, waarna hij er de brui aan geeft. Ook Science moet weer eens opgeven, terwijl Ericsson op het rechte stuk van start/finish ineens stilvalt, om even later weer op gang te komen. Het betekent dat de Zweed Mehri in het vervolg van de race gezelschap kon houden in de strijd om de rode lantaarn.

Vooraan volgen de pitstops elkaar in hoog tempo op. Rosberg duikt als eerste de pits in, dan Massa, vervolgens Luis en als laatste gaat Fattle. Een klemmend achterwiel kost de viervoudig wereldkampioen echter veel tijd, waardoor hij zich op de baan achter Massa terugvindt. Leek het er in het begin van het seizoen op dat Ferrari mede dankzij een perfecte organisatie een bedreiging voor Mercedes kon worden, dan hebben de laatste races anders uitgewezen: de Italianen moeten steeds meer op gaan passen voor Williams.

In ieder geval belooft de slotfase een interessant gevecht om de laatste podiumplaats op te leveren. De strijd om de leiding ontbrandt niet echt, want bijna de hele race heeft Rosberg een voorsprong van zo'n vijf seconden op Luis. De vijfde plek is dan stevig in handen gekomen van Bottas, terwijl Hülkenberg het gat naar Max controleert. Max heeft het in de slotfase wel zwaar: achter hem komt Pastoor na een late stop aanzetten. De Venezolaan rijdt het gat snel dicht, maar inhalen is een ander verhaal. Twee keer schiet de Lotus met startnummer 13 bijna de muur in, maar in beide keren weet Pastoor zijn bolide in bedwang te houden. Pas in de één-na-laatste ronde gaat hij de Toro Rosso voorbij, waarna Max klaagt dat zijn banden helemaal naar de knoppen zijn.

De vechtersbazen krijgen gezelschap van Rosberg, die ze in de laatste ronde op een ronde zet en de race wint. Luis wordt tweede, terwijl Massa Fattle de hele race achter zich houdt en voor het eerst dit jaar de gang naar het podium mag maken. Achter Fattle werd Bottas vijfde met een auto die veel remstof uitbraakte. Hülkenberg werd netjes zesde, voor Pastoor, Max, Pérez en Ricciardo, die Nasr in de slotfase het laatste puntje afhandig had gemaakt.

Ook in 2015 werd de rode stier in zijn hemd gezet: Ricciardo behaalde met hangen en wurgen een punt na een gridstraf. Afbeelding: topcar.

Door zijn overwinning verkleinde Rosberg zijn achterstand naar Luis tot tien punten, maar belangrijker nog: hij liet voor het eerst zien dat hij een race ook echt kon domineren, anders dan vorig jaar, toen hij handen en voeten nodig had om Luis in de races achter zich te houden. Hoewel het de spanning in het kampioenschap ten goede komt, is het voor de spanning in de races wel jammer. Want zelfs in Spielberg viel er weinig te genieten.

Carlsen weerlegd?

Afgelopen weken zat ik weer regelmatig rond te neuzen op de schaakserver Playchess. In een vorig leven zat ik daar bijna dag en nacht mijn snelschaakskills aan te scherpen, tegenwoordig ben ik vooral als aandachtige toeschouwer actief. Hoewel niet elke dag even interessant is, had ik afgelopen weekend de mazzel dat een aantal sterke grootmeesters inlogde. Zo gebeurde het dat ik getuige was van een match tussen Roestam Kasimdzjanov (FIDE-wereldkampioen in 2004 en 2005) en Georg Meier (die in 2011 met Duitsland Europees Kampioen bij de landenteams werd). Mijn oog viel op een partij die ze in het begin van de match speelden.

Lange tijd volgden de spelers de partij Carlsen - Aronian die begin dit jaar in Wijk aan Zee werd gespeeld. Vanuit een onschuldig ogende opening had Carlsen zijn tegenstander volledig zoekgespeeld. Had Carlsen weer als een echte wereldkampioen gewonnen? Of was het spel van Aronian zwaar beneden de maat? Ik durfde er geen oordeel over te vellen. Daarom was ik ook benieuwd naar de partij. Kon Meier in de voetsporen van Carlsen treden? Het antwoord was natuurlijk nee. Geen moment kwam de witte opzet uit de verf:

Knightvision.

Zonder veel moeite had Kasimdzjanov de witte aanpak krachtig weerlegd. Natuurlijk is Meiers spelniveau in een rapidpartij op internet niet te vergelijken met dat van Carlsen in een officiële partij met uren bedenktijd, maar echt grote fouten heeft hij in de partij niet gemaakt. Is Carlsens opening weerlegd? Wie het weet mag het zeggen.

Partijen
Carlsen - Aronian in chessgames.com.

Guus blijft nog een wedstrijdje

Guus Hiddink heeft weinig reden tot lachen als bondscoach. Afbeelding: Fox Sports.

Een bang team en een verdediging die zo lek is als een mandje: wie de kwalificatiereeks van het Nederlands Elftal heeft gezien, kan moeilijk begrijpen dat Lowie met dat elftal vorig jaar gewoon derde werd op het WK. Al meteen vanaf het moment dat Guus Ongeluk de touwtjes in handen had, is de klad erin gekomen en ging het met de sportieve prestaties bergafwaarts. Maar af en toe zijn er ook lichtpuntjes. Bijvoorbeeld dat Nederland bij Letland in de poule zit.

Het was echt weer zo'n avond dat er niks kon gebeuren. Alles leek mee te zitten in de wedstrijd tegen Letland in Riga. De Noorse scheidsrechter Swein Odwar Moën had het goed begrepen: een EK zonder Oranje kan natuurlijk niet, dus floot hij bij twijfel braaf in het voordeel van Nederland. Letland deed ook goed mee en legde Nederland geen strobreed in de weg: de gastheren kwamen nauwelijks tot kansen, terwijl Nederland aan de andere kant van het Skontostadion wel de mogelijkheden voor het uitzoeken had. Alleen: de bal ging er maar niet in. Waar in eerdere duels de verdedigingslinie een dikke onvoldoende kreeg, was het nu de voorhoede die faalde. Te veel omhalen, hakjes en andere foefjes en te weinig rendement: dat was de conclusie na een uur voetballen. Vooral De Paaij was een meester in het creëren van problemen voor zichzelf die hij niet kon oplossen.

Na een uur moest de van een blessure teruggekeerde Van Persie het veld ruimen voor Wijnaldum. Zoals verwacht ging Nederland meteen een stuk beter spelen en vrijwel direct ging Letland door de knieën. Binnen de kortste keren stond Oranje met 2-0 voor. Zou het weer dezelfde kant opgaan als de wedstrijd in de ArenA eind vorig jaar, toen Nederland met 6-0 won? Het antwoord was nee, want in de slotfase ontbeerde Nederland de scherpte en precisie om de score verder op te voeren. Maar de punten waren in de tas en dus nam Nederland in de poule de derde plaats weer over van Turkije. Het gat naar IJsland en Tsjechië is echter nog altijd levensgroot en met de uitwedstrijd tegen de Turken op het programma blijft het een loodzware klus om kwalificatie af te dwingen. Maar een kleine stap richting Frankrijk is gezet. Guus blijft dus nog een wedstrijdje zitten.

Hamilton dominant, McLaren diep triest

Een regenachtig weekend, een getergde Luis die niet foutloos was en de dreiging van de safetycar: de Grand Prix van Canada was er een om naar uit te kijken. In de race werden de hoge verwachtingen niet ingelost en dus won Luis voor Rosberg.

Na de Grand Prix van Monaco ging het nog maar over twee dingen: die overbodige pitstop die Luis de overwinning had gekost en de botsing van Max en Grosjean. Waar het team van Mercedes diep door het stof ging en tot in detail uitlegde hoe het had kunnen gebeuren en dat er geen opzet in het spel was, deed Max dat niet, tot groot ongenoegen van niet alleen Grosjean, maar ook Massa en Button. Max bleef volhouden dat hij niets anders had gedaan dan anders en datzelfde beweerde Grosjean, dus had het ongeluk nooit kunnen gebeuren. Hoe dan ook, de wedstrijdleiding oordeelde dat Max fout zat, waardoor hij alvast vijf plaatsen op de startopstelling kon inleveren. En daar zou het niet bij blijven...

Niet dat de Toro Rosso's veel te zoeken hadden op de lange rechte stukken van Circuit Gilles Villeneuve. De Mercedes-aangedreven teams waren daar sterk in het voordeel. Toch hadden de Mercedes' ook zo hun problemen. Luis was snel, maar zeker niet foutloos. Dat bewees hij wel toen hij in de vrije training tijdens een zinloze expeditie in de regen van de baan schoot en de voorkant van zijn bolide in de prak reed.

In de kwalificatie was het echter droog en dat beloofde een spannend gevecht te worden tussen de Mercedes-coureurs. De hele tijd zijn Luis en Rosberg aan elkaar gewaagd, maar in de beslissende sessie is Luis aanzienlijk sneller. Veel mocht er ook van de Ferrari's en de Williams' verwacht worden. De witte bolides kwamen in de straten van Monaco totaal niet uit de verf, maar dat had alles met de unieke circuiteigenschappen te maken. Toch waren de Mercedes' ook nu weer dominant, terwijl zowel Fattle als Massa een levensgroot probleem hadden en veel snelheid tekort kwamen. Ze kwalificeerden zich nog met hangen en wurgen voor de Manors en konden al na één sessie douches. Voor Fattle werd het nog leuker toen hij nog vijf plekken op de startopstelling werd teruggezet omdat hij in de training een Manor onder rood inhaalde. Totaal zinloos en erg dom van de viervoudig wereldkampioen, die in Canada met een bokkenpruik op liep.

Doordat Button, die in de kwalificatie vanwege een zoveelste probleem zelfs niet in actie kwam, motoronderdelen liet wisselen, behoorde Max tot een select groepje coureurs dat naar de staart van de startopstelling was verbannen. Vervolgens moest hij door het inzetten van alweer de vijfde (!) motor nog tien plekken inleveren. Het leverde hem een tijdstraf in de race op.

Vooraan zijn de kaarten al snel geschud: Luis behoudt net de leiding en Rosberg behoudt zijn tweede plaats, waarna Luis al gauw een voorsprong van een paar seconden pakt, waarna hij de race redelijk onder controle heeft. In dat opzicht was het ook jammer dat het voorstel om in de race weer bij te tanken door de teams krachtig werd afgeschoten, want alleen dan had het duel om de koppositie eventueel kunnen ontbranden.

Achter de dominante Mercedes' gebeurt meer. In de achterhoede werken Massa en Fattle zich langzaam maar zeker langs de tragere deelnemers heen. Fattle rijdt zich opmerkelijk snel klem en haalt al heel vroeg nieuwe banden om uit het verkeer te komen. Dat doet Massa niet. Zonder problemen zeilt hij op de rechte stukken dankzij DRS en zijn Mercedes-motor langs zijn tegenstrevers. Max heeft die luxe niet en dus werkt hij zich maar langzaam op in de staart van de middenmoot.

Vooraan houdt Kimi in de enig overgebleven Ferrari de Mercedes' redelijk bij. Hij duikt als eerste coureur vooraan de pits in. Het doel is om de Mercedes' te verontrusten door op nieuwe banden puike rondetijden te rijden, maar dat plan flopt al vrijwel meteen als Kimi in de haarspeldbocht spint. De vraag is wie er harder zou hebben gevloekt: Maurizio Arrivabene of de coureur zelf. Bottas profiteert in ieder geval van de uitglijder, want hij blijft zijn landgenoot na zijn pitstop gewoon voor.

Vooraan gaan de Mercedes' een ronde achter elkaar naar de pits. Eerst Luis, daarna Rosberg, die zich in de haarspeldbocht verremt. Na de pitstop begint de Finse Duitser de tweevoudig wereldkampioen flink op te jagen, maar al snel stabiliseert het gat tussen de Mercedes-rijders.

De ronden tikken weg en behalve wat inhaalacties in de middenmoot gebeurt er weinig. Opmerkelijk genoeg zijn alle twintig auto's nog in competitie. Wie zal de eerste uitvaller worden? Die bever die over het circuit loopt? Gelukkig niet, want het beest neemt net op tijd de benen. Of is het Hülkenberg, die in een poging een aanvaring met Fattle te vermijden van de baan spint? Gelukkig niet, want de Duitser zonder podiumklasseringen weet zijn wagen uit de muur te houden en kan zijn weg vervolgen. Wel heeft hij naast Fattle ook Massa voor moeten laten. De eerste uitvaller is, hoe kan het ook anders, Alonso. De McLaren-coureur, die tijdens de race al naar de achterhoede was afgezakt, kon zijn bolide bij zijn team afleveren. Even later was het voor Button eveneens einde oefening en kon de Britse renstal met het schaamrood op de kaken haar deuren sluiten.

Uiteindelijk zou er nog één uitvaller aan het lijstje worden toegevoegd. Het was niet Romain "First Lap Nutcase" Grosjean, die de Manor van Stevens afsneed. De Lotus-coureur reed zijn band lek en kon na een trage stop zijn weg weer vervolgen, enkele plekken lager en met een tijdstraf van vijf seconden op zak. Stevens moest zijn voorvleugel laten vervangen, maar kon ook nog door, in tegenstelling tot teamgenoot Merhi, die een hinkende bolide kon afleveren. Al met al kreeg Manor in Canada meer airtime dan in alle eerdere races bij elkaar.

Aan kop rijden de Mercedes' nog op iets meer dan een seconde van elkaar. Rosberg probeert zich het DRS-voordeel toe te eigenen, maar hij moet ook steeds de temperatuur van zijn remmen in de gaten houden en dus komt er van een slotoffensief weinig terecht. Luis wint onbedreigd en revancheert zich voor zijn nederlaag in Monaco. Bottas finisht op veertig (!) seconden achterstand als derde, terwijl Kimi na nog een tweede bandenwissel weinig meer laat zien en teleurstellend vierde wordt, slechts één plekje voor zijn teamgenoot. Massa pakt een keurige zesde plaats, voor Pastoor, die zijn eerste punten van het seizoen pakt. Met de tiende plek van Grosjean heeft Lotus zowaar twee auto's in de punten, maar na de vijfde en zesde startplaats hadden ze vast op meer gerekend. Hülkenberg wist ondanks alles nog een achtste plaats veilig te stellen, voor Kwjat, die Ricciardo opnieuw de baas was. Max werd uiteindelijk vijftiende tussen de beide Saubers, nadat hij rondenlang tevergeefs had geprobeerd Ericsson in te halen. Qua snelheid waren de Toro Rosso's niet zo slecht (dat bewees Science wel met een twaalfde plek), maar doordat niemand vooraan uitviel, leverde het helemaal niets op.

Zo eindigde een weinig spectaculaire Canadese Grand Prix met een vertrouwde winnaar. Door zijn overwinning reist Luis over twee weken met een voorsprong van 17 punten op Rosberg en alweer 43 op Fattle naar de Oostenrijkse Red Bull Ring af.

Naarden!

Vorige week zaterdag wijdde ik mijn nieuwe huis in middels een heuse housewarming. Het was een succes: ik werd met cadeaus overladen, ik kon m'n krantenartikel nog trots laten zien en uiteindelijk zat mijn huisje helemaal vol. Het zonnetje brak 's middags zelfs nog door, zodat we ook nog naar buiten konden. Aangezien de gemiddelde rating van de aanwezigen ongeveer 2200 was, gingen we natuurlijk schaken. Na talloze partijen en gekke schaakvarianten verschenen er pizza's op tafel en daarna eiste de finale van het Eurovisiesongfestival alle aandacht op.

Inmiddels woon ik alweer bijna anderhalve maand in Naarden. Drie maanden geleden kreeg ik ineens een berichtje dat ik in aanmerking kwam voor een nieuwe woning. Eerlijk gezegd wilde ik na ruim twee jaar in Hilversum te hebben gewoond wel een keer weg, dus was ik voorzichtig op zoek gegaan naar een nieuwe woning, maar dat ik zo gauw succes zou hebben, dat had ik ook weer niet verwacht (ging alles maar zo makkelijk in het leven...) In ieder geval moest ik de woning vrijwel direct komen bezichtigen. Zo kwam het dat ik op een dinsdagavond met m'n ouders naar Naarden toog, waar ik een donkere en vrijwel lege woning aantrof. De woning was groot en overzichtelijk en omdat de locatie me wel beviel (dicht bij een supermarkt, station Naarden-Bussum en de schaakclub), hapte ik toe. Met veel pijn en moeite wist ik de benodigde formulieren te verkrijgen en daarna gebeurde er een tijdje niets.

Halverwege maart kreeg ik dan eindelijk de sleutel van de nieuwe woning. Meteen brak een hectische periode aan. Ieder weekend stonden m'n ouders, Ewood en ik muren te schuren, kasten in elkaar te zetten en muren te schilderen. Na een maand was de woning eindelijk helemaal opgeknapt en dat was net op tijd, want halverwege april moest ik mijn oude huis uit. Op een zaterdagochtend werd de hele toko leeggehaald. Vijf kilometer verderop werd de bestelbus weer uitgeladen en dus kon het inrichten beginnen. Aan het eind van de dag stond alles wel ongeveer waar het hoorde. Zelfs Bounder, die last van wagenziekte leek te hebben, voelde zich al snel op d'r gemak in het nieuwe huis. Zelf moest ik er nog wel aan wennen en die nacht sliep ik voor geen ene meter.

Waar ik in mijn nieuwe huis vooral erg blij mee ben, zijn de wasmachine en droger die ik nu heb. In Hilversum hadden we een gedeelde wasmachine en droger en moest ik altijd m'n huis uit om de was te doen. Soms waren de wasmachines dan bezet, of had iemand het filter van de droger niet schoongemaakt, wat voor irritatie zorgde. Daar heb ik nu dus geen last meer van. Ik ben eveneens blij met de keuken, met twee aanrechtbladen. Wel vind ik het jammer dat ik mijn mooie inductiekookplaat moest achterlaten. Het koken op gas is wel even wennen. Ook voel ik me soms wat onthand omdat ik maar één gootsteen heb, al was dat in mijn vorige woning niet anders. Maar een mens wil natuurlijk altijd meer en ook hier wil ik niet m'n hele leven blijven wonen. Ik zie mijn huidige woning als een tussenwoning, want ik hoop over een jaar of drie een goedbetaalde baan en een groot koophuis te hebben. De toekomst zal moeten uitwijzen of dat een realistische droom was, of dat het op grove zelfoverschatting gebaseerd optimisme was. Vooralsnog zit ik hier prima, dus wil ik het woord verhuizen voorlopig niet meer horen.

Veel stof tot nadenken in Monaco

Een agressieve race die goed was voor de eerste twee punten van zijn team: vorig jaar verwierf Jules Bianchi een heldenstatus in de straten van Monaco. Een jaar later is van alle euforie weinig meer over. Die afschuwelijke crash in Japan heeft diepe sporen nagelaten. In Monaco, op een steenworp afstand van het ziekenhuis waar Bianchi nog steeds verblijft, kwamen de herinneringen aan vorig jaar weer terug.

Met de Formule 1 is het in de tussentijd ook bergafwaarts gegaan: het team van Caterham ging in de tussentijd failliet en Maroesja is alleen via een wonder hetzelfde lot bespaard gebleven. De Manors, zoals de rood-witte wagens nu heten, rijden dit jaar echter stijf achteraan. Ook in de middenmoot hebben de teams de grootste moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Vraag het Sauber maar. De scheve verdeling van het prijzengeld en de enorme ontwikkelingskosten van de turbomotoren hebben de Formule 1 op de rand van de afgrond gebracht.

Helemaal vervelend is dat het spektakel op de baan in een dalende trend zit. Een goede indicator voor het spektakel is het aantal inhaalacties dat te bewonderen is en sinds de invoering van DRS en de Pirelli-banden neemt het aantal inhaalacties weer hand over hand af. Minder auto's en iets slijtvastere banden lijken de boosdoeners te zijn. Van het recordaantal van 59 inhaalacties per race in 2011 gingen we terug naar nog geen 44 vorig jaar. Hoewel het huidige seizoen nog pril is, lijkt de dalende tendens niet te zijn doorbroken. Integendeel. Meer dan in voorgaande jaren klagen coureurs erover dat ze onmogelijk kunnen inhalen.

Daarom kwam de zogenaamde Strategy Group onlangs met een aantal ideeën om de Formule 1 weer nieuw leven in te blazen. De auto's moesten sneller en luidruchtiger worden. Daar valt zeker wat voor te zeggen: zo beweerde Webber onlangs dat de auto's van nu in de race op meer dan drie ronden zouden worden gezet door de auto's van een decennium geleden. Een nadere berekening leerde dat het verschil nog twee keer zo groot was... Voor volgend jaar werd voorgesteld om de teams voor elke race zelf de banden te laten kiezen in plaats van bandenfabrikant Pirelli, die daar overigens helemaal niet blij mee was. Voor 2017 zouden er dan echt ingrijpende veranderingen plaatsvinden. De auto's zouden bredere banden krijgen en lichter worden, terwijl de motoren zouden meer toeren zouden gaan draaien. Maar de grootste verandering voor het racen was het voorstel om in de race weer bij te tanken. Bijtanken in de race werd in 2010 vanwege de kosten afgeschaft, en nu, in de huidige crisis, zou het weer worden toegestaan. De fans waren niet onverdeeld positief, maar de coureurs vonden het geweldig.

De nieuwe regels schudden het Formule 1-wereldje in ieder geval op en dat was ook wel nodig ook, want echt veel viel er dit jaar niet te genieten. Vooraan is er natuurlijk de strijd tussen Mercedes en Ferrari, maar hoewel Ferrari steeds zijn uiterste best doet, heeft Mercedes altijd nog wat achter de hand. Daarnaast wast Luis Rosberg constant de oren, terwijl Räikkönen constant zijn kwalificaties verprutst en daardoor Fattle geen strobreed in de weg legt. Maar in Monaco kon alles anders zijn. Hoewel Luis er één keer won, won Rosberg in de twee jaren dat ze teamgenoten bij Mercedes waren. Vooral aan die race van vorig jaar zal Luis nog vaak hebben teruggedacht, toen hij zich in de kwalificatie bestolen voelde en dat duidelijk liet blijken ook.

Dit keer kwam het niet zover. Luis kwalificeerde zich gewoon op pole, voor Rosberg en Fattle. Räikkönen moest de Red Bulls nog voorlaten en startte slechts vanaf de zesde plaats. Helemaal teleurstellend verliep de kwalificatie voor Max, die in de vrije trainingen indruk maakte met messcherpe tijden, maar toen het echt ergens om ging, werkten zijn banden niet mee en dus restte hem slechts een tiende tijd. Dat werd een negende startplaats doordat teamgenoot Science werd gediskwalificeerd vanwege het missen van de weegbrug. Zo verkwanselde Toro Rosso opnieuw een hoop potentieel.

In de race gebeurt aanvankelijk helemaal niets. In de eerste ronde is er het nodige duw- en trekwerk. Zo duwt Alonso Hülkenberg de muur in, waardoor de Duitser, net als Massa in de hemeltergend trage Williams, de pits moet opzoeken voor een nieuwe neus. Daarna is het treintjesrijden. Vooraan valt het veld al snel uiteen. Spannender is het in de middenmoot, al is het ook daar vrijwel onmogelijk om in te halen. Zo weet Max pas na veel moeite de stilvallende Pastoor in te halen, waarna hij jacht maakt op een erg sterk rijdende Pérez. Het gaat echter opnieuw mis voor hem als hij een halve minuut (!) in de pits verliest doordat zijn rechter achterwiel er niet op wil. Vanaf dat moment rijdt hij in de middenmoot en zit hij klem achter de rijdende Williams-chicane van Bottas.

Max komt de Williams niet voorbij en haalt nog een nieuw setje banden. Teamgenoot Science laat hem eenvoudig voorbij, waarna hij Bottas met behulp van de koplopers zowaar voorbijgaat. De volgende halte is de op de tiende plaats rondrijdende Grosjean. De Zwitserse Fransoos is veel trager dan Max, maar dankzij de superieure Mercedes-motor loopt hij op de rechte stukken weer weg bij de Toro Rosso. In de 64e ronde gebeurt dan wat je als Nederlander (of Belg) liever niet ziet gebeuren.

Max knalt op Grosjean. Afbeelding: Telegraaf.

Een inschattingsfout of een braketest? Het resultaat is dat Max met een harde klap tot stilstand komt tegen de muur, terwijl Grosjean nog rustig verder kan. In ieder geval was een geweldige kans om stevig in de punten te finishen verkwanseld.

De ravage is enorm en dus komt de safetycar de baan op. Luis, die de hele race gemakkelijk had gecontroleerd, wordt tot verbazing van iedereen naar de pits geroepen voor een tweede pitstop. Hij keert vlak achter Rosberg en Fattle, die de hele race vlak achter elkaar reden, terug op de baan. Terwijl de safetycar nog extra lang duurt omdat alle kansloze stakkers hun ronde achterstand ongedaan mogen maken, gaat de race een zinderende slotfase tegemoet.

Bij de herstart rijdt Rosberg meteen weg bij Fattle, die zwaar in het defensief komt. Hij houdt de Mercedes echter achter zich en al gauw trekt Luis de conclusie dat het onmogelijk is om in te halen. Of in ieder geval onmogelijk als je geen gigantische risico's wilt nemen. Het wordt zelfs nog erger voor Luis als hij Ricciardo, die eveneens nieuwe banden heeft gehaald, in zijn kofferbak krijgt. De Australiër duwt Räikkönen opzij, gaat zijn teammaat voorbij en rijdt naar de Mercedes toe. Hij komt er echter ook niet voorbij en dus geeft hij in de laatste ronde braaf zijn plek terug aan Kwjat.

Rosberg wint en maakt er een hattrick van. Fattle wordt tweede, voor een ziedende Luis. Niki Lauda en Toto Wolff wisten niet hoe snel ze hun excuses aan de klassementsleider moesten aanbieden. In ieder geval was de vreemde ontknoping van de race goed voor de spanning in het kampioenschap, want door zijn overwinning halveerde Rosberg het gat naar Luis tot tien punten. Zo gaf een saaie race toch nog genoeg stof tot nadenken.

Apenhoofd in de krant

Afgelopen maandag werd ik thuis geïnterviewd door de Gooi- en Eemlander. Onderwerp van gesprek was natuurlijk mijn boek, maar ook mijn onderzoek over parkeerbeleid zou ter sprake komen. Uiteindelijk ging het toch vooral over het boek en mijn beweegredenen om zo'n boek te schrijven. Dat is dan ook de hoofdlijn van het interview dat vandaag op de derde pagina van de regionale krant verscheen.

Ik had van tevoren niet kunnen denken dat het schrijven van een boek tot een interview zou leiden, al had ik ook niet verwacht dat het helemaal ongemerkt aan iedereen voorbij zou gaan. Dat de Gooi- en Eemlander ineens contact met me opnam was voor mij in ieder geval een positieve verrassing. Ik had eindelijk echt de aandacht getrokken!

Uiteindelijk heb ik een uur over mijn boek en sommige zielenroerselen kunnen vertellen en daarvan is natuurlijk maar een fractie in de krant gekomen. Wat me wel opvalt aan de samenvatting van het vraaggesprek is de wat sombere ondertoon, alsof er een geboren loser aan het woord is. Daar zal ik de volgende keer wat beter op letten. Ik denk dat ik in de bijna 29 jaar waarin ik op deze wereld rondhuppel wel iets gepresteerd heb, al zal ik me daarvoor waarschijnlijk pas op de borst trommelen op het moment dat ik een Nobelprijs heb gewonnen en zo goed kan combineren als Vincent Rothuis. Maar toch: ik heb mijn Master afgerond en ik ben aan het promoveren, ik behoor gemakkelijk tot de beste 500 schakers van Nederland, ik ben met mijn team tweemaal Internetclubkampioen geworden en ik heb zelfs een keer meegedaan aan het NK Schaken (al was dat nog in de C-categorie).

Maar het uitbrengen van een boek vind ik van een andere categorie.

In ieder geval ben ik blij dat het boek zo positief onthaald is. Hoewel het misschien maar een klein succes is, geeft het me weer energie om andere dingen te doen. Het geeft me ook vertrouwen voor de toekomst. Ik kan ook succesvol worden! Misschien kom ik er ooit nog achter waar mijn kracht precies ligt. Dat is allemaal onderdeel van een leerproces dat hopelijk nog heel lang door zal gaan. De afgelopen jaren heb ik veel geleerd over hoe andere mensen denken en nu moet ik misschien mezelf een keer gaan leren begrijpen. Hopelijk kan ik het geleerde toepassen om mijn leven leuker en gemakkelijker te maken. Nu nog een vriendin zien te vinden.