BSG begint seizoen goed tegen amateuristisch Apeldoorn

Het was geen beste wedstrijd, de wedstrijd van BSG tegen Apeldoorn aan het eind van vorig seizoen. Gelukkig ging het dit jaar, met een paar nieuwe spelers en een ander speeltempo, een stuk beter. Uiteindelijk won de nummer acht van vorig seizoen met het kleinste verschil van de nummer twee van vorig seizoen: het werd 4½-5½ in Apeldoorn.

In de zomerstop had BSG verrassend goede zaken gedaan op de transfermarkt: zo werden de IM's Li Riemersma en Thomas Willemze aangetrokken. Daar stond het verlies van Tea Lanchava tegenover. In de wedstrijd tegen het vriendenteam van Apeldoorn maakte alleen Riemersma zijn debuut (of rentree?) in het eerste team van BSG, dat door de afwezigheid van Alexander van Beek met bridgeheld Frans Borm speelde.

Het nieuwe speeltempo zorgde ook voor de nodige verrassingen. In het hele land werd in deze eerste competitieronde van het seizoen geklaagd over verkeerd ingestelde klokken en ook de wedstrijden van de eerste drie teams van Apeldoorn werden hierdoor ontsierd. Het betekende dat de arbiters tijdens de wedstrijd om de haverklap klokken opnieuw moesten instellen. Het maakte allemaal niet zo'n professionele indruk, niet in de laatste plaats omdat het de taak van de arbiters is om erop toe te zien dat de klokken juist worden ingesteld. We zullen we het maar onder de noemer opstartproblemen scharen. Dat de helft van de borden verkeerd was opgesteld, was echter helemaal amateuristisch te noemen.

De wedstrijd werd trouwens op negen borden gespeeld: Grote Beer had vorige week aan het hoogste zwartbord remise gespeeld tegen Sebastian Siebrecht. Of het nou het nieuwe speeltempo was of niet, het niveau van de negen resterende partijen was niet best. Zo stootte Frans Borm tegen Nico Zwirs al snel zijn koning om. Het was symbolisch, want na wat tactische schermutselingen werd een zwarte pion op b2 hem te veel en kon hij zijn koning echt omleggen. Ook Behirder kwam aan de verkeerde kant van de score terecht tegen Arthur van de Oudeweetering. Hij kwam al snel in de verdrukking en zag geen kans meer om eronderuit te komen. Gelukkig had Евгений Гротовский op hetzelfde moment al gewonnen van de Apeldoornse teamleider Stefan Kuipers, die in een slechte stelling een opzichtige bok schoot die gelijk verloor.

Apeldoorn breidde de voorsprong echter weer uit door de overwinning van Armen Hachijan op FM Henk. Ook hier liep het witte initiatief volledig uit de hand nadat zwart te vroeg de stelling had geopend. Aan de andere kant van de zaal ging het beter: Robert Ris versloeg Roeland Pruijssers, de meesterklassetopscorer van vorig seizoen, in de tijdnoodfase. Lange tijd had Roelieboelie het beste van het spel, maar met nog een minuut op de klok schoot the RIP-guy een bok die meteen verloor. De stand werd gelijkgetrokken door Ton van der Heijden die Александр Кабатянский versloeg. De Naardense grootmeester leek een partij uit een stuk te spelen, maar in de analyse bleek dat zwart de nodige kansen liet liggen, waardoor hij alsnog vreselijk werd afgeslacht.

De resterende drie stellingen zagen er goed uit: Large stond gewonnen, Riemersma en Erwich moesten in ieder geval remise kunnen maken. Dat zou genoeg zijn, maar het ongeluk zat in een klein hoekje. Zo deed Merijn van Delft in zijn partij tegen Large welgeteld één goede zet: na met wit steeds verder in de moeilijkheden te zijn geraakt, wist hij met een stukoffer nog net naar remise af te wikkelen. Daar stond tegenover dat aanwinst Li Riemersma in een dubbeltoreneindspel de winst in de schoot geworpen kreeg door Ilja Zaragatski. Die deed iets van een winstpoging en kreeg al gauw het deksel op de neus. Het betekende dat Frank Erwich slechts remise hoefde te maken tegen Sjef Rijnaarts. Na een uit de nood geboren dameoffer kreeg hij toch een gunstig eindspel en tikte hij het laatste halfje binnen.

Zodoende begon BSG het seizoen zoals het vorig jaar geëindigd was, terwijl er bij Apeldoorn een grafstemming heerste na het onverwachte verlies.

Apeldoorn (2401) - BSG (2344) 4½-5½

1. R Pruijssers g (2556) - R Ris m (2420) 0-1

2. S Siebrecht g (2492) - A Berelowitsch g (2541) ½-½

3. I Zaragatski m (2505) - L Riemersma m (2423) 0-1

4. M van Delft m (2411) - L Ootes (2384) ½-½

5. S Kuipers m (2424) - E de Groote (2377) 0-1

6. S Rijnaarts f (2355) - F Erwich f (2344) ½-½

7. A Kabatianski m (2423) - T van der Heijden (2288) 0-1

8. A van de Oudeweetering m (2288) - J de Groote (2183) 1-0

9. N Zwirs (2302) - F Borm m (2238) 1-0

10. A Hachijan (2251) - H van der Poel f (2246) 1-0

Slechter kan bijna niet

BSG in tweede helft verpletterd door Accres Apeldoorn

Hoewel het competitieseizoen 2012-2013 niet geheel volgens plan verloopt voor het eerste team van BSG, maken de spelers zich al maanden wijs dat er nog niks verloren is: als de slotwedstrijd tegen de Kennemer Combinatie maar gewonnen wordt! Toch was er voorafgaand aan de wedstrijd tegen het sterke team van Apeldoorn reden voor optimisme: door de vooruitgespeelde partijen van Robert Ris en Grote Beer begon BSG met een 1-1-tussenstand aan het duel. En hadden we vorig jaar niet gelijkgespeeld? Het geloof in een stuntje werd steeds groter, maar op de grote dag werden de beloftes niet waargemaakt: BSG verloor dik. Heel dik.

 

Het was een mooie dag, de zaterdag van de achtste ronde van de KNSB-competitie. Een vrolijk voorjaarszonnetje lachte ons vrolijk toe op weg naar Apeldoorn. Maar schijn bedriegt. Eenmaal aangekomen in de speciaalonderwijsmiddelbareschool De Ambelt ging het alleen nog maar om het schaken. In het troosteloze decor van bekladde muren speelden de hoogste drie teams van de thuisploeg hun wedstrijden. In de tot schaakarena gepromoveerde zitkuil was het overdreven geproest en gekuch niet van de lucht: kennelijk is er toch iets waar van die alsmaar aanhoudende griepepidemie.

 

Goed, over naar het schaken. Van het wedstrijdverslag valt niet veel meer te maken dan een opsomming van "die verloor en die verloor en ook die verloor", vooral ook omdat ik de partijen nog steeds niet in bezit heb. De meeste partij-informatie heb ik dan ook van horen zeggen - u weet hoe gekleurd die verhalen kunnen zijn.

 

BSG trad aan met een invaller: Ton van der Heijden was verhinderd, dus had BSG clubkampioen Theo Slisser uit de hoge hoed getoverd. Apeldoorn speelde zonder Artour (niet Arthur) Joussoupof, maar wel met alle andere kanonnen, waarvan Zaragatski en Siebrecht al vooruit hadden gespeeld. Wel had de thuisploeg wat met de opstelling gehusseld, wat ertoe leidde dat de laagsteratinghouders aan Apeldoornse zijde, Nico Zwirs en Arthur van de Oudeweetering, zich aan bord vier en vijf terugvonden.

 

Aan het hoogste (derde) bord trof Frank Erwich Roelieboelie. Hij was aan een hoog bord gezet om voldoende titelhouders tegen zich te krijgen om een IM-norm te scoren. Helaas raakte het zicht op die norm door een ongelukkige nederlaag vertroebeld. Vooral zuur, omdat hij de hele partij voordeel dacht te hebben, om vervolgens een zet in de vooruitberekeningen te missen, waardoor het stellingsbeeld in een keer omsloeg. Daardoor zakte zijn TPR tot onder de 2450 en zal hij in de slotronde flink aan de bak moeten voor zijn norm. Ondertussen is Roeland met een score van 7½ uit 8 en een TPR van bijna 2900 (!) aan een ongekend seizoen bezig.

 

Na drie ronden was Ewoods TPR ook bijna van dergelijke mythische proporties. Door een teleurstellende reeks net-nietpartijen raakten vervolgens alle normkansen uit zicht en dus speelde hij tegen Nico Zwirs alleen voor de eer en de ratingpunten. Helaas haalde dat niet het beste in hem naar boven, want nadat hij goed uit de opening was gekomen, ging het daarna via matige combinaties en onhandige praktische beslissingen van kwaad tot erger. Uiteindelijk verloor hij een slopend dame-eindspel nog en verzuchtte hij dat hij de hele partij niks zag, om vervolgens Ensjedde maar weer onveilig te maken.

 

Beter verging het Large tegen Arthur van de Oudeweetering. Had hij daar vorig jaar niet van verloren? Ja. Ik kneep hem dan ook een beetje. Voor de partij zat hij met Ewood te pochen over de ratingpunten die hij de laatste tijd had gewonnen - zo had hij er een paar in Delft verdiend. In ieder geval zette hij een goede stap om weer het beste BSG-beertje te worden, want hij nam sportieve revanche. Het zou de enige overwinning aan BSG-kant zijn.

 

Aan bord zes kwam FM Henk tot zijn schrik Maarten Solleveld tegen, net als anderhalf jaar geleden, toen de wiskundige grootmeester nog bij Rotterdam speelde. Henk besteedde veel tijd in de opening en dat brak hem naar eigen zeggen later weer op. Hij kreeg twee kansen om in ieder geval in de partij te blijven, maar toen hij die niet greep, werd hij alsnog naar een nederlaag gespeeld.

 

Zelf kwam ik Alexander Kabatianski tegen, een Duitse schaakmeester die wel wat weg heeft van een bekende Britse popmuzikant. Vreemd genoeg sprak hij amper een woord Engels... Ik had al snel het gevoel een sterke aanval te hebben, maar als een Houdini wist hij uit de omsingeling te ontsnappen. Thuis, met mijn eigen boeienkoning erbij, kon ik ook niet echt iets overtuigends vinden. Kennelijk was zwarts stelling beter dan ik dacht. Hoe dan ook, na wat aandringen moest ik in remise berusten. "That's just the way it is."

 

Naast me kon ik meekijken hoe Grote Alexander met het Berlijns probeerde remise te houden tegen Merijn van Delft. Die week al snel af en wist in een symmetrische stelling het zwarte loperpaar te veroveren. Daarmee was de kiem van Alexanders nederlaag al gelegd. Hij verzuimde nog ergens een pion te offeren voor tegenspel, waarna Merijn volgens de boekjes afwikkelde naar een gewonnen lopereindspel.

 

Het duo Theo en Tea kon geen potten breken. Invaller Theo Slisser stond goed tegen de licht kalende (?) Stefan Kuipers. Helaas bezette hij de voorpost op c7 met het verkeerde stuk, waarna hij snel van het bord werd gecounterd. Tea Lanchava maakte een fout in de opening en werd kansloos opgevouwen door Sjef Rijnaarts. Zodoende stokte de score voor BSG bij 1½ punt uit acht partijen, genoeg voor een dikke 7½-2½-nederlaag. Een wedstrijd om gauw te vergeten dus. Gelukkig verloor de Kennemer Combinatie uiteindelijk nog net van landskampioen En Passant, zodat BSG zich in de laatste ronde alsnog veilig kan spelen. Zoals FM Henk zei: "We hebben de punten gespaard voor de volgende keer." Inderdaad, want slechter dan dit kan bijna niet.

 

Apeldoorn (2421) - BSG (2311) 7½-2½

1. I Zaragatski m (2461) - R Ris m (2403) ½-½
2. S Siebrecht g (2499) - A Berelowitsch g (2547) ½-½
3. R Pruijssers g (2548) - F Erwich f (2365) 1-0
4. N Zwirs (2267) - E de Groote (2358) 1-0
5. A van de Oudeweetering m (2298) - L Ootes (2350) 0-1
6. M Solleveld g (2520) - H van der Poel f (2236) 1-0
7. A Kabatianski m (2429) - J de Groote (2158) ½-½
8. M van Delft m (2399) - A van Beek m (2315) 1-0
9. S Kuipers m (2430) - T Slisser (2069) 1-0
10. S Rijnaarts f (2354) - T Lanchava m (2304) 1-0

De kinderhand van BSG

BSG pakt punt tegen Apeldoorn

Het helpt ons niet van de laatste plaats en de veilige achtste plek is nog steeds erg ver weg, maar eindelijk is het zover: BSG heeft een matchpunt gepakt in de meesterklasse en dat werd gevierd alsof het kampioenschap was binnengehaald.

Het was het eerste matchpunt van BSG in de meesterklasse in ruim tien jaar. Tot het begin van deze eeuw maakte BSG de hoogste klasse van de landelijke clubcompetitie onveilig met een leger (buitenlandse) grootmeesters. Toen de sponsoring werd stopgezet, speelde BSG vooral in de eerste en tweede klasse, behalve in het seizoen 2008-2009. Toen werden alle wedstrijden echter verloren in de meesterklasse en ook dit seizoen lukte het maar niet om indrukwekkende prestaties neer te zetten. Matchpunten bleven tot vandaag steeds buiten bereik.

Waren de lagere teams van Apeldoorn vroeger altijd de angstgegners van BSG, dan is BSG tegenwoordig juist een beetje de angstgegner van Apeldoorn. Drie jaar geleden behaalde BSG tegen Apeldoorn het beste resultaat van het verder magere competitiejaar: er werd eervol met 5½-4½ verloren. Dat zou nu beter moeten kunnen, want BSG was sterker geworden en Apeldoorn was eerder zwakker geworden. Extrapolerend zou er misschien wel een ruime overwinning kunnen worden behaald...

Tactisch

De wedstrijd begon in ieder geval hoopvol. Apeldoorn kwam in een "tactische" opstelling: de sterkste spelers werden aan de laagste borden gezet. Hierdoor had BSG aan de hogere borden een ratingplusje en dat gaf vertrouwen. Op bord drie en zes had BSG dankzij de "oude meesters" Berelowitsch en Pliester een ratingoverschot, terwijl ik van Large aan bord twee tegen de opgeofferde Arthur van de Oudeweetering (oude Arthur) ook minstens een punt verwachtte. Dan kwamen de matchpunten in ieder geval in zicht.

De score werd echter geopend met twee snelle remises. Robert Ris was als eerste klaar aan het kopbord tegen Stefan Kuipers en kon zich de rest van de dag in de analysezaal vermaken. FM Henk was niet helemaal gelukkig over de opening, maar wat wil je ook als je tegen Merijn van Delft, een wandelende openingsencyclopedie, speelt? Na een mindere voortzetting van de zwartspeler bleef Henk een vrij waardeloze pion voor, waarna de koningen maar tegenover elkaar werden gezet.

Leon Pliester was na zijn mindere resultaten teruggezet naar bord zes. Daar trof hij Armen Hachijan, de Open Nederlands Jeugdkampioen van vorig jaar, die in de meesterklasse echter vrij ongelukkig speelt. Tegen het getergde Loenreptiel had hij ook niet de juiste tegenstander gevonden om zijn score op te vijzelen, want al snel moest hij zijn koning omleggen. BSG op voorsprong!

Remise

De stand op de borden was eveneens prima: op de meeste borden stond BSG gewoon goed. Zo speelde Lenaard op het laatste bord Ilja Zaragatski weg. De man met het blauwe haar besloot een slappe afruilfransoos te spelen en dat idee was een schot in de roos. Werd hij drie jaar geleden nog door dezelfde tegenstander in de pan gehakt, nu bereikte hij een voorbeeldige stelling. Helaas kwam hij desondanks niet verder dan remise.

De remises aan de borden zeven en acht kwamen verschillend tot stand. Zo speelde Ton, de man met nul uit vijf, grootmeester Sebastian Siebrecht weg. Helaas lette hij eventjes niet op, waarna de grootmeester ongenadig toesloeg. Ton rechtte echter de rug en pakte zijn eerste halfje van het seizoen. Ondergetekende kwam tegen Nico Zwirs geleidelijk aan in de problemen. De witspeler meende het mooi af te kunnen maken, maar door wat stellingsgeluk bleef zwart op de been. Ook nu eindigde de partij in eeuwig schaak.

Toch weer op achterstand

Ondertussen had Frans Borm de volle laag gekregen van Roelieboelie. De bridgende IM was geen partij voor de IM van grootmeestersterkte. Hij zal zich ook wel hebben afgevraagd waarom uitgerekend hij tegen de sterkste man van Apeldoorn moest spelen, hoewel het maar de vraag was of Apeldoorn echt iets opschoot met die tactische opstelling: aan de onderste borden leverde het "maar" twee punten op, terwijl het "middenrif" wel danig was verzwakt.

Aan de kopborden lijkt de gok van Apeldoorn wel goed uit te pakken. Oude Arthur versloeg Large in een hectisch tijdnoodduel. Large besloot voor de verandering een keer de Worrall te spelen (goed voorbeeld doet goed volgen), maar deed dat niet helemaal op een manier waarmee je IM-normen kunt scoren. BSG kwam zodoende zelfs op achterstand.

Er waren nog twee betere stellingen over. Ewood had een academisch plusje tegen Sjef Rijnaarts, maar daar krijg je geen extra punten voor. Grote Beer moest dus het matchpunt redden en dat deed hij met verve. In een eindspel wist hij een miniem plusje in een vol punt om te zetten en daarmee werd hij de held van de middag. BSG ging uit z'n dak vanwege het behaalde gelijkspel. Zo zie je maar weer: een kinderhand is gauw gevuld.

Al met al was het gelijkspel wel verdiend tegen de ploeg die tegen de huidige nummers één en twee van de competitie drie matchpunten pakte. Met een beetje geluk had BSG de wedstrijd kunnen winnen, met een beetje pech had BSG weer achter het net gevist. Al met al lijkt het ene punt me een redelijke beloning. Hopelijk heeft BSG nu de smaak te pakken en kunnen de laatste drie duels met het nodige vertrouwen worden aangegaan.

Uitslagen

BSG (2313) - Apeldoorn (2376) 5-5

1. Robert Ris m (2385) - Stefan Kuipers f (2399) ½-½
2. Lars Ootes (2350) - Arthur van de Oudeweetering m (2300) 0-1
3. Alexander Berelowitsch g (2575) - Alexander Kabatianski m (2395) 1-0
4. Henk van der Poel f (2265) - Merijn van Delft m (2416) ½-½
5. Ewoud de Groote (2327) - Sjef Rijnaarts f (2289) ½-½
6. Leon Pliester m (2366) - Armen Hachijan (2223) 1-0
7. Jesper Groote (2140) - Nico Zwirs (2276) ½-½
8. Ton van der Heijden (2278) - Sebastian Siebrecht g (2468) ½-½
9. Frans Borm m (2248) - Roeland Pruijssers m (2509) 0-1
10. Lennart Ootes (2196) - Ilja Zaragatski m (2486) ½-½

BSG 2

De feestvreugde werd nog groter doordat BSG 2 eveneens vijf bordpunten pakte. Koploper Sliedrecht werd met 5-3 naar huis gestuurd, waardoor het eerste achttal van BSG de degradatieplaatsen verliet. Hoewel de degradatiezorgen nog steeds niet voorbij zijn, ziet de wereld er ineens een stuk beter uit. Er is weer hoop.