Erdogan in Nederland

Wij lompe, botte Nederlanders. Wij denken anderen altijd de maat te moeten nemen. We hebben onze mond altijd vol van vrijheid van meningsuiting, maar ondertussen hebben we zelf ook enorm lange tenen.

Afgelopen week was het Leiden Chess Tournament aan de gang. De dagverslagen op de site werden verzorgd door Jan Bey. Het verslag was via schaaksite aangeprezen en onderbewust verwacht je er dan net wat meer van. Meestal doen schaakverslagen me weinig. Ze zijn vaak saai geschreven, zonder humor erin, maar dit keer kreeg ik er echt kromme tenen van. Het verslag begon namelijk zo:

‘Taalgrappen’ zijn Beyna altijd leuk. Dat wil zeggen, met uitzondering dat als je als scribent (twee keer als, hmm..) een uitglijertje maakt of de grap die je maakt niet te begrijpen is. Zo probeerde ik gisteren in mijn dagverslag GM Postny te citeren, maar ik begreep de post niet. Hup, meteen alweer een voorbeeld van zo’n taalgrapje.

Het deed me denken aan een aflevering van het programma Take me out, een programma waarin doorgaans een of ander kansloos type door een panel van dertig zeer kritische dames werd weggestemd. Ooit was er ene Sander, die al werd weggestemd voordat hij een woord had gezegd. Nadat hij was afgedropen vertelde hij dat hij het jammer vond dat hij door iedereen was afgewezen, omdat hij wel een goed gevoel voor humor had. Achteloos schudde hij de volgende dijenkletsers uit zijn mouw:

Ik heb mijn trein gemist, ik denk dat ik maar naar Schiphol.
George vertelde een grap maar ik snapte de clou nie.
Het wordt laat dus ik denk dat ik maar bij Brad pit.

Vanwege de niet al te vleiende associatie besloot ik maar een reactie achter te laten:

Hou die taal”grappen” in het vervolg maar voor je. Dit is echt te pijnlijk.

Later die dag kreeg ik een mailtje terug.

Hi  , your account with username "Hondekop" has been blocked.

Daarmee werd Hondekop er een in een lange rij van geblokkeerde accounts. Iedereen die ooit een iets te bijdehante opmerking heeft gemaakt, heeft dat met verlies van zijn account moeten bekopen. Ik begrijp best dat sites liever alleen maar positieve reacties krijgen, maar juist van de kritische geluiden valt veel te leren. Als iets goed is, dan moet je dat kunnen zeggen, maar als iets niet goed is toch ook? Zelf zou ik ook graag wat meer feedback op mijn eigen stukken willen krijgen.

Los daarvan is het blokkeren van een account bij het minste of geringste een erg zware maatregel. Een waarschuwing geven of de reactie verwijderen kan immers ook. Ieder mens heeft scherpe randjes en het moet niet zo zijn dat mensen een onwelgevallige mening maar voor zich houden omdat ze bang zijn dat ze geband worden. Discussies van GeenStijl-niveau komen niet voor op schaaksite, al was het maar omdat er sowieso weinig wordt gereageerd. Kennelijk ben je alleen welkom als je met twee woorden blaft en netjes een pootje geeft en dat is niet iets waar schaaksite trots op zou moeten zijn. Erdogan is ook in Nederland.

Het seizoen van de clubkampioen

Een beetje vreemd is het wel, maar op de BSG-site wordt nog steeds met geen woord gerept over het clubkampioenschap. En dat terwijl het anderhalve week geleden beslist werd. Wel weet ik inmiddels dat Pieter Pel (wie dat ook is. - Kom vrijdag een keer op de club, Jep!) jeugdkampioen is geworden, maar dat mijn grootste prestatie uit mijn schaakcarrière nog niet is genoemd, vind ik jammer.

Afgelopen maandag moesten we als mosterd na de maaltijd nog een laatste play-offwedstrijd spelen. De fut was eruit en tegenstander Rein Brouwer had er ook weinig zin meer in. Mij maakte het weinig uit welk resultaat ik behaalde, want ik was toch al kampioen. Een remise had ik prima gevonden, maar na een fout van hem was het meteen uit:

J de Groote - R Brouwer, stelling na 18. exd5.

Hier deed hij 18... Db6?, wat de loper in de steek laat en dat heeft vervelende consequenties: 19. Dh5 h6 20. h4 Lf4 21. axb5 g6 22. Df3 a5 23. g3 e4 24. Dxf4 exd3 25. Dxh6+ Kg8 26. h5 Ta7 27. Ta4 d2 28. Tg4 Dxb5 29. Dxd2 en opgegeven.

Zodoende was ik al voor tienen klaar en kon ik nog even bij het snelschaken kijken. Op dat moment werd FM Henk nog flink aan de tand gevoeld door Theo. Na vier uur zwoegen had hij dan toch nog een remise te pakken, maar met 1 uit 3 waren de play-offs voor hem desastreus verlopen. Na afloop merkte hij mismoedig op dat zijn partijen in de interne ook niet veel soeps waren. Daar had ik anders verdomd weinig van gemerkt...

Eindstand van de play-offs.

Zelf had ik het het afgelopen seizoen ook niet bepaald makkelijk gehad. Alleen de tegenstanders met een rating tot iets van 1700 kon ik mijn wil opleggen, maar bij iets sterkere tegenstanders kwam het speelsterkteverschil amper tot uitdrukking. Slechts de resultaten verrieden dat er een 2200-speler aan het werk was. De uiteindelijke tweede plaats in de reguliere competitie had ik vooral te danken aan mijn verdedigingskunsten, want uiteindelijk verloor ik maar één keer, terwijl ik zeker wel zes keer had kunnen (en misschien wel moeten) verliezen:

Resultaten van het afgelopen seizoen in de interne.

De openingen waren niet altijd even succesvol, maar ook daarna ging nog genoeg mis. Vooral de drie partijen waarmee ik de competitie afsloot, geven te denken. Hieronder een chronologisch overzicht van een aantal interessante partijfragmenten van de uiteindelijke clubkampioen:

I Schrijvers - J de Groote, stelling na 30. Lf2.

Na wat onorthodox openingsspel van mijn tegenstander had ik er nu wel vertrouwen in. Mijn paard staat als een rots in de branding, ik heb twee pluspionnen en de c-lijn, terwijl wits tegenspel op de h-lijn ongevaarlijk is. 30... Dc1 leek me hier een prettige zet. De dame valt f4 aan en is bijna niet te verjagen. Ik dacht echter eerst de positie van mijn koning te verbeteren met 30... Kf7?, waarna wit ineens toesloeg met 31. Txg6! Txg6 32. Dh7+ Tg7 33. Dxf5+ Ke7 34. Df6+ Kd7 35. Lg4 Te7 36. f5. Wit heeft een toren minder, maar zijn pionnenblokje vermorzelt alles wat in de buurt komt. Gelukkig kon ik nog net met remise ontsnappen.

H van der Poel - J de Groote, stelling na 24. De4.

In de topper tegen Henk was ik met zwart goed komen te staan nadat hij mijn slechte loper had geruild. Dameruil is hier niet heel goed voor zwart, want dan slaat wit terug met de pion en moet het paard weg. Ik zat dus 24... Df8 te berekenen, maar dat beviel me niet vanwege 25. Pxd5 Pc4 26. Pe7+ Kh8 27. Dc7 Pxb6 28. Txb6 Txa4? 29. Txb7 en wit heeft meer dan genoeg compensatie voor de kwaliteit. Jammer genoeg miste ik het veel sterkere 28... Dd8!, waarna wit dames moet ruilen en zwart goede kansen heeft om het eindspel te winnen. Dat zag ik dus niet en daarom deed ik maar het timide 24... Dxe5?, waarna de partij gauw remise werd.

T de Ruiter - J de Groote, stelling na 28. Le1.

Ik had Tom de Ruiter met zwart volkomen overspeeld, maar hoe moest ik verdergaan? Ik zag de loper al naar h4 gaan, waarna de toren naar g1 ging en mijn koning het Spaans benauwd zou krijgen. Dus zocht ik naar een snelle oplossing en ik dacht die gevonden te hebben: 28... d3!? 29. Txe3 Lxg2?, met het idee dat na 30. Txe8+ een hoop stukken van het bord zouden verdwijnen, waarna mijn d-pion beslissend zou zijn. Na 30. Lh4? Txe3 31. Lxd8 Txh3+ bleef ik een stuk voor. Heel wat beter zou 30. Tg3! zijn geweest, waarna zwart over de g-lijn in de problemen is en weer een stuk moet teruggeven. Interessant genoeg had ik het idee met het eenvoudige 29... Txe3 30. Pxe3 Dd4 wel kunnen rechtvaardigen.

J de Groote - T Brouwer, stelling na 21... Pf4.

Een grappig potje speelde ik eind vorig jaar tegen Timon Brouwer, die na een mislukte opening zijn dame tegen twee stukken offerde om op de been te blijven. Het lukte hem heel aardig en ik moest me in allerlei bochten wringen om zelf op de been te blijven. Hier kon ik gelukkig afwikkelen naar een eindspel met een kwaliteit meer en die kans greep ik met beide handen aan: 22. Pxf5? Txc3 23. Pxd6+ cxd6 24. bxc3 Te3 en vanwege wits zwakke damevleugel heeft zwart prima remisekansen. Daarom had ik beter 22. Dxe3! kunnen spelen, waarna wits pionnen een stuk minder kwetsbaar zijn.

C van der Heijden - J de Groote, stelling na 23. Kxf2.

Hoewel ik een pion achterstond, maakte ik me in deze stelling totaal geen zorgen. Mijn koning staat mooi gecentraliseerd en mijn loper kan op twee vleugels werken. Objectief gezien zal de stelling, zeker gezien de ongelijke lopers, remise zijn, maar na wat mindere zetten van wit kreeg ik echt winstkansen: 23... Kd7 24. a4?! b4 25. Le3 Tc8 26. Te1 Tc2+ 27. Te2 Txe2+ 28. Kxe2 a6. De h-pion heeft zwart niet nodig om remise te houden, maar als wit de soldaat soldaat maakt, kan hij onmogelijk verliezen. Na 29. Lc5? b3 30. Kd2? Ld5 kreeg ik echt iets om op te spelen. In het eindspel schijn ik zelfs ergens nog een winst gemist te hebben...

R Hilhorst - J de Groote, stelling na 23. Pxd7.

Nadat ik had verzuimd het paard op c5 gewoon van het bord te rammen, sloeg wit op d7. Als zwart op d7 slaat, heeft wit 24. Pb6 met kwaliteitswinst en 23... Lxa4 zag ik ook niet zo zitten. Gelukkig zag ik de tactische oplossing voor het probleem, gebaseerd op de verzwakte witte velden bij wit: 23... Dxd7 24. Pb6 Dh3 25. Txa8 Txa8 26. Pxa8 Le2 27. Dxc6 Lf3 28. De8+ Lf8 29. Dxf8+ Kxf8 30. Lb4+ Ke8 en wit gaat mat. Waarom ik het niet gespeeld heb, mag de lezer zelf proberen te achterhalen.

J de Groote - T Fikkert, stelling na 10. h3.

Een leuk gevalletje met schijnbewegingen en stukken die op het verkeerde been werden gezet. Zwart wil hier graag rokeren, maar na 10... Le7 kan wit hem pesten met 11. Dc4 en het feest gaat voorlopig niet door. Zwart moet ... Le6 eerst voorbereiden met ... Dc8 en ... c5, maar dat duurt weer zo lang. Liever deed hij dus: 10... Le6?, maar na 11. Da4 Ld7 (11... Dd7 12. Pd4 kost een pion, want 12... c5 13. Pxe6 kost een stuk) 12. Dc4 was hij nog verder van huis. Er volgde 12... De7? 13. 0-0-0 Dd8 14. Pd2 c5 15. f4 Dc8 (eindelijk zit hij op het goede spoor) 16. Pf3 Le6 17. Pd5 en wit had zijn stelling in de tussentijd enorm versterkt. De partij duurde ook niet lang meer.

T Slisser - J de Groote, stelling na 21... bxc3.

Echt heel lekker stond ik niet, dus besloot ik maar een pion op te vreten. Na 22. Pc6 was ik bereid een kwaliteit te offeren voor een blokje vrijpionnen (22... Txc6 23. Dxc6 c2 24. Tc1 Txd4 zag ik terecht wel zitten), maar helaas had ik er geen rekening mee gehouden dat het paard ook de andere kant op kan: 22. Pxf7. Een doffe dreun en tijdens de partij vroeg ik me vertwijfeld af hoe ik zo'n standaardoffer toch over het hoofd kon zien. Meteen flitste de zet 22... Df5 door mijn hoofd, maar na dameruil pakt wit op d8 een toren, waarna de loper op e7 ook nog blijft hangen. Daarom deed ik maar 22... Kxf7 23. Dxe6+ Kf8 24. Dxe7+ Kg8, vertrouwend op mijn verdedigingskunsten. Die werden niet op de proef gesteld, want na de geweldige blunder 25. Te5? c2 kantelde de partij volledig. Na een paar verdedigingsfouten bij wit wist ik zowaar te winnen... Interessant genoeg had ik wits paardoffer redelijk kunnen weerleggen met, inderdaad, 22... Df5!! Wit wint een toren, maar zwarts vrijpionnen zijn ook een toren waard. Achteraf gezien had wit zich in ieder geval een hoop ellende kunnen besparen met de saaie zet 22. bxc3.

Veel verdedigen en dan toeslaan als de tegenstander verslapt: zo doet de clubkampioen dat dus! Hopelijk kan ik volgend jaar iets mooier spel aan dezelfde resultaten koppelen...

De eeuwige jeugd

Terug in de tijd in Amsterdam

Gisteren werd alweer voor de 23e keer het jaarlijkse Pleinfestival door het Max Euwe-Centrum georganiseerd. De langslopende toeristen keken in ieder geval hun ogen uit hoe een stel maffe schakers het wat onhandig ingerichte plein hadden omgetoverd tot een ware schaakspeeltuin, waar jonge schaaktalenten simultaans afraffelden, de mindere goden hun hoofden pijnigden over schaakproblemen en een stel 30-jarigen vanwege het 30-jarig bestaan van het Max Euwe-Centrum een zeskamp tegen elkaar speelden.

Traditioneel is het Huttontoernooi het laatste toernooi waar je als jeugdspeler aan mee mag doen. Ondanks dat ik doorgaans als een krant speelde op het toernooi, heb ik er wel goede herinneringen aan. De mensen, de sfeer en de gezamenlijke afsluiting maakten het een bijzonder toernooi. Helaas is het na je 20e gedaan met de pret. Zoals ik zelf zei:

"Hoewel ik het schaken altijd erg spannend vond, was het wel een mooie tijd. Toernooien als Hoevelaken, Hengelo [ONJK, tegenwoordig gehouden in Borne] en de schoolschaakkampioenschappen; ze brengen mooie herinneringen bij me naar boven.
Maar langzaamaan begon ik me te realiseren dat het einde in zicht was. Zo mocht ik in 2005 voor de laatste keer meedoen aan de JCC [Jeugdclubcompetitie]. En in 2006 zou ik steeds m’n laatste toernooi spelen. Mijn laatste PJK [Persoonlijk Jeugdkampioenschap], mijn laatste keer Hengelo, mijn laatste keer Eindhoven [NK Rapid] en mijn laatste keer Hutton."

Of toch niet? In 2009 werd er op het NK Rapid de leeftijdscategorie tot 25 ingevoerd, waardoor ik nog een paar jeugdtoernooitjes kon meepikken. Ik heb er nog altijd spijt van dat ik het toernooi in 2011 liet schieten. Gelukkig kreeg ik nu een herkansing: het NK 30-jarigen.* Een toernooi met leeftijdsdiscriminatie! Dat vond ik te leuk om te laten schieten!

Voor mij was het alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatst op de voormalige gevangenisbinnenplaats te bewonderen was. Vijf jaar geleden speelde ik namens het jubilerende BSG in een teamwedstrijd tegen twee andere jubilerende clubs (Wageningen en Caïssa). Destijds viel de schaakdag een beetje in het water vanwege de langdurige regen, waardoor ik met gemengde gevoelens op het evenement terugkijk.

In ieder geval leek het me leuk om weer wat collegaschakers te zien. De afgelopen jaren ben ik het contact met de schaakwereld langzaam verloren, maar nu ik weer wat meer schaakritme heb, overweeg ik voorzichtig een comeback. Om de een of andere reden heb ik vroeger nooit veel contact met schakers van mijn leeftijd gehad. Ik zag ze toch te veel als concurrenten en ik vond het moeilijk om de zaken op en naast het schaakbord van elkaar te scheiden. Hoe kon je na afloop van de partij een leuk gesprek hebben met iemand die je compleet van het bord had geveegd? Inmiddels ben ik wel wat wijzer geworden en ga ik er wat makkelijker mee om.

Aanvankelijk hadden 9 spelers zich voor het toernooi opgegeven. De lage opkomst had misschien ter maken met het NK Internet, dat tegelijkertijd werd gehouden, of omdat het niet goed was aangekondigd (dat was via Facebook goed mogelijk geweest). Van die 9 deelnemers trokken de 3 zwaksten zich terug toen een dag van tevoren de deelnemerslijst werd doorgemaild. Het leverde een flink sterk deelnemersveld op (okeej, als L'Ami en Smeets hadden meegedaan was het nog veel sterker geweest) met Sander van Eijk als hoogsteratinghouder en daaronder vijf spelers die elkaar qua rating heel weinig ontliepen.

De ratings bleken redelijk te kloppen, want Sander verpletterde de rest met gigantische cijfers. Met 9½ uit 10 werd hij afgetekend eerste (Redmar Damsma hield hem in de laatste partij op remise), waardoor hij 100 euri (en een beeldje) naar Drente mee kon nemen. Op grote achterstand kwam de rest binnenhobbelen. Sebastiaan Smits werd tweede en ging naar huis met 50 euri, terwijl ikzelf heel toepasselijk 30 euri won met de derde prijs.

De plek in de middenmoot was beter dan wat ik op voorhand had verwacht en het had zelfs nog mooier kunnen zijn, want bij het ingaan van de laatste ronde stond ik stevig op de tweede plaats. Een halfje in twee partijen tegen Sebastiaan was voldoende voor de tweede plaats. Helaas kwam dat er niet. In de eerste partij ging het mis met een paard dat bijna in het centrum werd ingesloten en in de tweede partij liet ik me in een gewonnen stelling in de laatste seconden van de partij de kaas van het brood vreten, zodat ik toch met een beetje gemengde gevoelens op de dag terugkijk.

Het positieve overheerste echter, want ik was weer een beetje onder de mensen en dat deed me goed. Inmiddels zijn de meesten van ons een nieuwe fase in hun leven ingegaan. De opleidingen zijn afgerond en nu is het werken, werken en nog eens werken. Tot je 67e of zo. Of misschien langer, maar daar weet Martijn van der Eijk alles vanaf. In ieder geval kreeg ik het voor elkaar om een aantal functionele gesprekken met anderen aan te knopen en dat was al heel wat. Via de drukke winkelstraten liep ik samen met de twee andere prijswinnaars en Kevin Tan terug naar het station. In de trein viel ik zowat in slaap, moe van het nadenken en de vele indrukken die ik had opgedaan, maar al met al was ik wel tevreden. Over 5 (of 6?) jaar ben ik weer van de partij!

* Iedereen uit 1985 en 1986 mocht meedoen, wat betekende dat er ook 29-jarigen (zoals ik) en 31-jarigen mee konden doen. Vier jaar geleden schijnt het NK 25-jarigen gehouden te zijn en dat toernooi was toegankelijk voor mensen uit 1986 en 1987, wat ook wel logischer is aangezien het Max Euwe-Centrum eind 1986 is opgericht.

Clubkampioen!

Afgelopen seizoen deed ik voor het eerst in jaren weer mee in de interne competitie van BSG. Het doel was om wat wedstrijdritme op te doen en om eventueel voor het clubkampioenschap te gaan. Dat zou moeten kunnen, want naast FM Henk was ik de enige speler met een rating van boven de 2200. Het was nog een hele beproeving. Waar Henk iedere week zonder al te veel problemen een tegenstander op zijn rug legde, ging het bij mij veel moeizamer of zelfs helemaal niet. Henk domineerde de competitie (hij verloor geen enkele partij en stond in 28 partijen slechts 8 halfjes af), en ik kwam uiteindelijk na een eindsprint toch nog als tweede binnen. Mijn redding waren de play-offs, die dit jaar voor het laatst gehouden worden. Ondanks alles was het kampioenschap nog gewoon mogelijk!

De play-offs werden gehouden tussen de top 4 in de interne. Naast mijzelf en Henk waren Theo Slisser en Rein Brouwer van de partij. Omdat Henk de competitie had gewonnen, zou hij bij gelijk eindigen kampioen zijn. Ik wist dus wat me te doen stond. Ons onderlinge treffen stond echter gepland in de tweede ronde. In de eerste ronde mochten we met wit tegen de outsiders. Ik mocht tegen Theo, die zelfs nu hij bijna 80 is nog altijd voor iedereen gevaarlijk is.

Doordat ik zo op mijn eigen partij gefocust was, had ik helemaal niet gezien dat Henk niet verder was gekomen dan remise, wat betekende dat ik op poleposition voor het kampioenschap stond. De rest van de week kon ik daar lekker van genieten, maar ik maakte me ook een beetje zorgen. Met wit zou Henk er vol voor gaan. Zou hij een krachtig nieuwtje hebben voorbereid? Of zou hij een opening spelen waarvan hij wist dat ik er geen hout van kon? Ik moest het maar afwachten. Ik bereidde me lichtjes voor en ik besloot voldoende nachtrust te pakken.

Gisteren was dan de grote dag. Nu moest het dan gebeuren. Voor mij was het een spannende dag, want ik was nooit eerder clubkampioen geweest, maar ik vermoedde dat de druk voor Henk nog wel groter was. Zijn titel stond op het spel. Ik was slechts de uitdager. In de pissende regen fietste ik naar het Denksportcentrum. Ik was al verzopen voordat ik de straat uit was, zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Helemaal doordrenkt en met een klef notatieboekje begon ik in de koude benedenzaal aan de partij.

Gelukt! Ik had de aanval op de koppositie afgeslagen en met 2 uit 2 stond ik er florissant voor. En het werd nog beter, want achter me bleek Theo van Rein te hebben gewonnen, wat betekende dat Theo als enige van de achtervolgers op één punt stond. En van hem had ik al gewonnen, dus was ik al kampioen! Ik werd meteen door iedereen gefeliciteerd en tevreden fietste ik naar huis. Hier had ik een jaar naartoe gewerkt en het doel was bereikt. Het voelde een beetje onwennig.

De partijen werden mede mogelijk gemaakt door Knightvision.

Play-offs, here I come!

Gisteren werd in een bijna uitgestorven Denksportcentrum de laatste ronde van de interne competitie van BSG gespeeld. Een competitie die helemaal door FM Henk werd gedomineerd. Maar volgende week begint hij, net als zijn drie rivalen, gewoon weer op nul in de play-offs. Het is misschien wel de laatste keer dat de kampioensvierkamp wordt gespeeld. Op de ALV van vorige week werd namelijk besloten om voortaan de kampioen gewoon weer via de competitie te bepalen. Dat is natuurlijk wel zo makkelijk en ook zo eerlijk. Het voornaamste bezwaar was dat in het nieuwe systeem de periodewinnaars zich voor de play-offs zouden plaatsen, wat kon betekenen dat er driekamp gehouden moest worden en daar was niemand echt enthousiast over (omdat elke speler dan een vrije ronde zou hebben).

Dit jaar gaat de top 4 van de interne de play-offs spelen. De eindstand van de competitie was gek genoeg niet meteen beschikbaar, wel de eindstanden van de eerste en van de tweede periode. Voor zover ik het kan nagaan is de stand als volgt:

   Speler          1e periode 2e periode Totaal
1. H van der Poel  1065       1171,7     2236,7
2. J de Groote      935,7      895       1830,7
3. T Slisser        989,5      761       1750,5
4. T de Ruiter      840,5      812       1652,5

Vandaag of morgen hoop ik een mailtje te krijgen over het meespelen in de play-offs voor het clubkampioenschap bij BSG. Afgaande op de onderlinge scores in de interne maak ik best een kans: 1 uit 2 tegen Henk, 1½ uit 2 tegen Theo en 2 uit 2 tegen Tom. Erg overtuigend waren de partijen alleen niet, dus zal ik in de play-offs uit een ander vaatje moeten tappen om kampioen te worden. Mijn speelschema ziet er als het goed is zo uit:

Maandag 13 juni: Theo
Maandag 20 juni: Henk
Maandag 27 juni: Tom

Dat biedt kansen, al zal het lastig worden om tegen FM Henk met zwart een goed resultaat te behalen. Wel heb ik een witpartij meer tegen de andere twee, maar dat is ook geen garantie gebleken voor succes (aan het begin van het seizoen verloor ik met wit bijna van Theo). Goed voorbereiden dus en hopen dat de rest elkaar punten afpakt.

In ieder geval kende ik gisteren een slechte generale:

Het geluk van een kampioen heb ik in ieder geval al, nu het spel nog... Play-offs, here I come!

De partij werd mede mogelijk gemaakt door Knightvision.

Door het oog van de naald op weg naar het clubkampioenschap

Nog twee ronden te gaan en dan weet ik of ik me voor de play-offs voor het clubkampioenschap van BSG plaats. Op dit moment sta ik, na een lange inhaalrace, op de tweede plaats en denk ik daar goede kans op te maken. Het zal voor mij de eerste keer zijn dat ik me in de strijd om het clubkampioenschap meng. Negen (!) jaar geleden miste ik de kampioensvierkamp op een haar en daarna ben ik nooit meer in de buurt gekomen.

Het is misschien ook de laatste keer dat het kampioenschap op basis van de play-offs wordt bepaald, want vanavond is er een speciale ALV ingelast vanwege het voorstel om de competitieopzet te veranderen. Het idee is om de spelers over meerdere groepen te verdelen, zodat iedereen vaker tegen spelers van zijn eigen niveau speelt. Ook wordt het jaar in drie in plaats van twee periodes opgeknipt. Het zal er in de praktijk wel op neerkomen dat ik dan nog een keer vaker tegen FM Henk speel in de reguliere competitie. Het clubkampioenschap wordt dan uitgevochten tussen de drie periodewinnaars, wat betekent dat de kampioen aan het eind van de competitie mogelijkerwijs al bekend is.

In de race naar de play-offs had ik de laatste weken wel de nodige hobbels te nemen. De vorige keer berichtte ik nog over mijn overwinningsreeks. Tegen een sterk spelende Rob Tijssens leek het er sterk op dat daar een eind aan zou komen:

Dat was even een mazzeltje. Vorige week kreeg ik het tegen FM Henk ook weer zwaar voor mijn kiezen. Grappig genoeg ging het nu juist in de opening verkeerd:

Nu maar hopen dat ik niet al m'n geluk heb opgebruikt voor als het er echt om gaat...

De partijen werden mede mogelijk gemaakt door Knightvision.