Als het niet goed gaat, dan gaat het niet goed

"We hadden met 8-2 kunnen winnen", merkte Thomas tijdens de afsluitende maaltijd in de gebruikelijke pizzeria op. Uiteindelijk werd het "slechts" 5-5 tegen de Kennemer Combinatie, waardoor BSG verzuimde afstand te nemen van de rode streep. Over drie weken is in Bloemendaal koploper En Passant de laatste tegenstander van het geplaagde Bussumse tiental. Als dat maar goed gaat.

Het goede nieuws voor l'équipe d'Edwin Baart was dat Robin Oscar weer een keer mee kon spelen, zodat het team in de beste formatie kon spelen. L'équipe d'Edwin Rutte had een goedkoper middagje: King Loek en Ali B. waren niet van de partij en voor hen speelden Max Kerkvliet en ex-BSG'er Tea Lanchava mee. Zo heb ieder nadeel natuurlijk weer ze voordeel.

Op de hoogste borden hielden beide teams elkaar nog redelijk in evenwicht. Robert had zijn gebruikelijke Giri weer te pakken, net als Li. Large hield Quinten Ducarmon met zwart netjes op remise en Robin Oscar moest de hele middag zwoegen voor hetzelfde resultaat tegen David Klein.

Aan de lagere borden zaten de echte publieksspelers. Ton presteerde het om tegen Lanchava zonder voordeel uit de opening te komen. Met een wat apart aandoend kwaliteitsoffer op e3 probeerde hij de partij naar zijn hand te zetten. Hij kreeg ook wel compensatie, maar zette toen verkeerd voort en verloor. Betere zaken deed Thomas, die een beetje een gaar systeem tegen het Siciliaans speelde, maar wel goed kwam te staan. Net op het moment dat hij het een beetje weg had gegeven, blunderde zijn tegenstander een stuk weg.

FM Henk pakte zijn tweede competitiezege van het jaar. Ton verloor voor de derde keer op rij. Foto: Pascal Losekoot.

Lange Alexander verloor met zijn sterke kleur nog wel van Christov Kleijn, maar dat werd weer gecompenseerd door het punt dat Frank Max Kerkvliet in het eindspel wist te ontfutselen. Ook succes was er voor FM Henk, die net als drie jaar terug tegen Rob Duijn speelde en weer won. Daar stond helaas tegenover dat Ewood opnieuw verloor, ditmaal van Lennart Dek. Nog een ronde en het competitieseizoen zit er gelukkig weer op voor hem.

Na zijn overwinning in de eerste ronde heeft Ewood bijna niks meer laten zien.

In ieder geval sleepte BSG nog een gelijkspel uit het vuur, want daar slaagde BSG 2 tegen UVS 2 uit Nijmegen (!) niet in. En dat terwijl Coen het team nog een vliegende start had bezorgd door net als in de vorige wedstrijd binnen de kortste keren te winnen. Het hele team van UVS was te laat en van de laatkomers was Tsjisang Cheung nog het laatst. Hij hanteerde ongewild het last-in-first-out-principe, want al in het eerste uur moest hij de vervelende conclusie trekken dat hij geen compensatie had voor het geofferde stuk.

Op de onderste borden deed BSG 2 goede zaken, want ook Tom won, terwijl teamleider Rein en Ruben hadden geremiseerd. Zodoende stond het dus al gauw 3-1. De spanning kwam terug toen Remmelt verloor. Op bord 2 was er bij Frans ook iets niet helemaal goed gegaan. Tegenstander Luuk Peters had zijn mooie gefianchetteerde loper opgeofferd om een pion te winnen. Frans dacht over de c-lijn iets terug te winnen, maar verslikte zich in het tactische mijnenveld. Toen hij met het verkeerde stuk op c4 sloeg, bleef hij met een hopeloos paard op a5 zitten en verloor hij het eindspel.

Dus lag de druk op de schouders van het Apenhoofd en Theo. Het Apenhoofd had een iets minder eindspel voor zijn snufferd, maar Theo stond duidelijk beter. Als het Apenhoofd zijn stelling tegen Lars Kurstjens netjes zou verdedigen, dan zou alles wel goed komen. Nou nee, want als het niet goed gaat, dan gaat het niet goed. Theo had zich in het eindspel de kaas van het brood laten vreten en mocht met een zielig paard proberen drie zwarte vrijpionnen tegen te houden. Dat lukte natuurlijk niet en dus was het halfje van het Apenhoofd slechts genoeg voor een nederlaag. Het erge was dat Theo naar verluidt mat in 4 had gemist...

Het Apenhoofd en Frans Borm contrasteerden mooi met de groene tafelkleedjes.

Alles hat ein ende, nur die wurst hat zwei
Gelukkig maakte het voor BSG 2 weinig meer uit. Het klassebehoud was al veiliggesteld. Het enige jammere is dat de gebruikelijke tweede plaats uit zicht is verdwenen, maar dat zal de meeste spelers waarschijnlijk een worst wezen. Nog een ronde en het competitieseizoen zit er gelukkig weer op.

BSG (2377) - Kennemer Combinatie (2359) 5-5
1. R van Kampen g (2643) - D Klein g (2506) ½-½
2. L Riemersma m (2450) - W Spoelman g (2582) ½-½
3. L Ootes m (2418) - Q Ducarmon m (2467) ½-½
4. R Ris m (2412) - M Admiraal m (2456) ½-½
5. E de Groote (2309) - L Dek (2247) 0-1
6. A van Beek m (2286) - C Kleijn m (2428) 0-1
7. T van der Heijden (2308) - Tea Lanchava m (2253) 0-1
8. H van der Poel f (2199) - R Duijn (2230) 1-0
9. F Erwich f (2341) - M Kerkvliet (2205) 1-0
10. T Willemze m (2401) - D in 't Veld (2217) 1-0

BSG 2 (2090) - UVS 2 (2006) 3½-4½
1. J de Groote (2198) - L Kurstjens (2117) ½-½
2. F Borm m (2194) - L Peters (2106) 0-1
3. R Otten (2096) - R van de Plassche (1956) 0-1
4. T Slisser (2078) - A van den Hurk (2013) 0-1
5. C van der Heijden (2084) - T Cheung (1991) 1-0
6. R Brouwer (2008) - P van Erp (1993) ½-½
7. T de Ruiter (2027) - R van der Spoel (1951) 1-0
8. R Hilhorst (2033) - J Clermonts (1920) ½-½

Houdini-act BSG

BSG verrast, Kennemer Combinatie daalt af

Al maanden van tevoren werd er in Bussum toegeleefd naar de slotronde van de KNSB-competitie. De indeling beloofde een heuse kraker: de wedstrijd Kennemer Combinatie - BSG. Inderdaad stond lijfsbehoud in de meesterklasse op het spel en opnieuw wist BSG te stunten: de Bussumers wonnen na zes uur zwoegen met het kleinst mogelijke verschil, genoeg voor de veilige achtste plaats.

 

In de meesterklasse waren de meeste beslissingen al gevallen voordat de teams afreisden naar Bunschoten of Spakenburg: de organiserende vereniging was al kampioen geworden en De Stukkenjagers waren al gedegradeerd. De tweede degradatieplaats was nog niet vergeven. De Kennemer Combinatie stond op de veilige achtste plaats met een voorsprong van één matchpunt en drie bordpunten op BSG, dat het onderlinge duel dus moest winnen.

 

De verwachtingen waren niet al te hooggespannen bij BSG, want op papier was de Kennemer Combinatie, een team met vooral jeugdspelers, sterker. Ook was het geloof bij BSG in een stunt weggeëbd na een teleurstellende reeks wedstrijden, met als dieptepunt de afgang tegen Apeldoorn. BSG had al maanden niet meer gewonnen. Dat was vorig jaar, toen BSG zich in de slotronde miraculeus handhaafde, wel anders.

 

Gelukkig roept een slotronde altijd merkwaardige krachten op. De druk en de spanning waren goed voelbaar. Zou het ervarener team van BSG daar beter mee om kunnen gaan? We zouden het wel gaan zien. Sterker nog: de hele wereld kon van de partijen meegenieten. De druk lag in ieder geval bij de Kennemer Combinatie, dat de aanval op hun veilige achtste plaats moest zien af te weren. Dat leek aanvankelijk ook goed te lukken: aan het tweede bord kwam Robert Ris David Klein tegen. Robert was dit seizoen de constante factor van het team met zijn indrukwekkende reeks remises en dus lag een snelle puntendeling in lijn der verwachting. Hij kwam echter op het idee de stelling open te gooien en daarbij ook nog de f-lijn te openen voor wit. Opeens stond zijn f-pion twee keer gepend en dat kostte materiaal. Niet veel later ging Frank Erwich het schip in tegen Quinten Ducarmon. De verliezer merkte enigszins schuldbewust op dat hij wat te veel met zijn IM-norm bezig was, die door drie opeenvolgende nederlagen alsnog aan zijn neus voorbijging. BSG stond in ieder geval met 2-0 achter.

 

Gelukkig keerde het tij door een harde prakpartij van Ton van der Heijden. De jarige job had in Daan in 't Veld, de bedwinger van de grote Nigel Short, een heerlijke tegenstander gevonden. Nadat hij de h-lijn had geopend, kwamen zijn stukken dominant in het centrum te staan. Het leverde grof materiaal op, waarna de zwartspeler nog onbegrijpelijk lang doorspeelde.

De stand werd weer in evenwicht gebracht door Alexander van Beek, die tegen Richard Duijn bijna een modelpartij speelde. De zwartspeler ruïneerde zijn pionnenstructuur en had daar de rest van de partij last van. Alexander kreeg enorm veel druk op de zwarte stelling, miste de directe knock-out, maar sloeg in hevige tijdnood onverbiddelijk toe. Het stond weer gelijk: 2-2.

 

Ondergetekende zette BSG op de broodnodige voorsprong door Miguoel Admiraal (zijn voornaam wordt volgens mij als "Mikwol" uitgesproken) te verslaan. De witspeler offerde in het middenspel tijdelijk een pion voor aanvalskansen. In tijdnood koos hij echter niet de kansrijkste voortzetting, waardoor zijn offensief vastliep, terwijl zwarts pionnen onweerstaanbaar oprukten. BSG stond ineens met 3-2 voor en dus leek een stunt in de maak.

 

Grote Beer kwam ondertussen tegen Christov Kleijn niet verder dan een herhaling van zetten, nadat hij de hele partij een klein plusje had gehad. BSG had dus nog twee bordpunten nodig uit de resterende vier partijen en de spanning liep op.

 

Aan het eerste bord speelde Ewood, de andere jarige job. Hij kreeg, tot afgrijzen van de spelers van de Kennemer Combinatie, een mooi verjaardagscadeau van Pieter Roggeveen. Na een weinig samenhangend gespeelde partij besloot hij in tijdnood maar een stuk te offeren. De zwartspeler miste de juiste verdediging, offerde een kwaliteit terug en werd kansloos opgevouwen.

Helaas verloor Large van Robin Oscar van Kampen in een eindspel met ongelijke lopers en een pluspion (!). De witte stukken waren echter veel actiever. De juiste verdediging werd niet gevonden, waardoor wit ineens een kwaliteit en de partij won. De stand was nu 4½-3½ en BSG had dus nog één bordpunt nodig.

 

Er waren nog twee partijen bezig en die zagen er wel goed uit: FM Henk stond de zowat hele partij een stuk voor tegen Rob Duijn en probeerde dat voordeel in het eindspel te verzilveren. Verder stond Tea Lanchava in ieder geval niet minder tegen Lennart Dek. Dat het toch weer een dubbeltje op zijn kant werd, bleek toen Tea te ver ging en wits c-pion vrij baan gaf. Ze bereikte een toreneindspel met een pion minder, waarin de prognoses met de zet somberder werden.

Dus lag het lot van BSG in handen van Henk, die zijn tegenstander in de houdgreep had en de duimschroeven steeds verder aandraaide. Pas toen de klok de laatste seconde had weggetikt van de witspeler, stak deze zijn hand uit. BSG had zich gehandhaafd! Het was een geweldig gevoel. Meteen daarna gaf Tea zich over, zodat de match als een 5½-4½-overwinning voor BSG in de geschiedenisboeken zou verdwijnen.

 

Na afloop was er nog een prijsuitreiking met een eindeloos leuterverhaal van de Bunschotense burgervader. Voor BSG ging het feest verder in Bussum, met een waar feestmaal in de plaatselijke Italiaan. Het was een dag om nooit meer te vergeten, met als klapstuk Robert Ris die een Harlem Shake opvoerde in het naastliggende café. BSG zal volgend seizoen voor het derde opeenvolgende jaar in de meesterklasse spelen. Landskampioen En Passant kan zijn borst alvast natmaken.

 

Kennemer Combinatie (2345) - BSG (2333) 4½-5½
1. P Roggeveen (2252) - E de Groote (2358) 0-1
2. D Klein m (2447) - R Ris m (2403) 1-0
3. C Kleijn m (2438) - A Berelowitsch g (2547) ½-½
4. R van Kampen g (2586) - L Ootes (2350) 1-0
5. Q Ducarmon f (2416) - F Erwich f (2365) 1-0
6. M Admiraal f (2332) - J de Groote (2158) 0-1
7. Ri Duijn f (2239) - A van Beek m (2315) 0-1
8. L Dek (2250) - T Lanchava m (2304) 1-0
9. D in 't Veld (2222) - T van der Heijden (2292) 0-1
10. Ro Duijn (2269) - H van der Poel f (2236) 0-1