BSG 1: de autopsie

Anderhalve week geleden degradeerde BSG 1 uit de meesterklasse. En dat terwijl dezelfde spelers vorig seizoen bijna kampioen waren geworden. Hoe kon dat toch gebeuren? Was het pure pech, of speelden er andere dingen mee?

Heel groot was het verschil tussen beide seizoenen niet: over 90 partijen pakte BSG vorig seizoen 7 bordpunten meer dan in het net afgelopen seizoen. Het grote verschil zat hem in de matchpunten, want waar BSG in 2014-2015 veel wedstrijden met het kleinst mogelijke verschil won, zat het in 2015-2016 vaak net aan de verkeerde kant van de score. Het resultaat: een teruggang van 14 naar 5 matchpunten.

Maar die mindere resultaten, hadden die met een slechte vorm te maken? Deels, maar er speelden meer factoren mee. Het blijkt dat de meesterklasse iets sterker is geworden: de gemiddelde rating was 2351 in 2014-2015 en 2363 in 2015-2016. BSG kreeg die stijging overigens nog iets sterker te voelen, omdat de tegenstanders in het bijna-kampioensjaar relatief zwak waren (hun gemiddelde rating was 2341, wat betekent dat BSG destijds doorgaans tegen wat verzwakte tegenstanders speelde), terwijl ze in het afgelopen jaar gewoon gemiddeld opkwamen.

Zelf kwam BSG juist iets minder sterk voor de dag. Dat had deels te maken met gedaalde ratings, maar ook doordat het team vaker een beroep moest doen op invallers. Vorig seizoen waren er vier invallers nodig en het afgelopen seizoen acht. Al met al was BSG het afgelopen seizoen 17 punten zwakker dan vorig seizoen.

Het verzwakte team en de toegenomen tegenstand verklaren al twee derde van het verschil in bordpunten tussen beide seizoenen, wat betekent dat het toeval slechts een derde verklaarde. BSG presteerde over beide seizoenen juist opmerkelijk constant. De behaalde TPR's verschilden in beide jaren maar weinig van de gemiddelde rating:

Prestaties van BSG in cijfers.

In 2014-2015 presteerde BSG als team vrijwel exact volgens verwachting (de score was misschien een halfje beter dan verwacht), terwijl 2015-2016 inderdaad een beetje een tegenvallend seizoen was met een TPR die 14 punten onder de ratings lag, wat betekent dat BSG geacht werd over het seizoen een paar punten meer te sprokkelen. De afwijking valt ruim binnen de statistische marges, maar daar koopt BSG nu natuurlijk weinig voor. Met een beetje meer geluk had BSG wel de punten gescoord om zich voor degradatie te behoeden.

Natuurlijk zijn er elk jaar weer andere spelers in vorm of juist hopeloos uit vorm. De vaste krachten van BSG waren afgelopen seizoen minder in vorm dan de cijfertjes doen vermoeden, omdat de invallers het opmerkelijk goed deden. Het betekende ook dat het gemis van sterspeler Robin van Kampen zich minder deed voelen. De 21-jarige grootmeester was slechts vier keer van de partij en wist maar één keer te winnen. In de eerste wedstrijd, tegen HWP, viel de Australische grootmeester David Smerdon voor hem in en won een goede partij. "Smerdon heeft in twee invalbeurten even vaak gewonnen als Robin in twee seizoenen", schamperde een BSG'er. In ieder geval kan Robin na eerdere degradaties met HSG en de Kennemer Combinatie een derde degradatie aan zijn CV toevoegen.

Robert Ris kende een teleurstellend seizoen. Afbeelding: Chessbase.

Over beide seizoenen waren Robins prestaties overigens erg constant. Degene die het meest leek te balen van de degradatie was Robert Ris. Vorig seizoen was hij nog de rots in de branding met drie overwinningen en zes remises, maar afgelopen seizoen kreeg hij vijf nullen te slikken. Geen wonder dat hij zich voor een groot deel verantwoordelijk voelde voor de degradatie.

Riemersma was het afgelopen seizoen de rots in de branding. Afbeelding: Amsterdam Chess.

De rots in de branding van het afgelopen seizoen was Li Riemersma. Hij speelt al jaren oerdegelijk en dit seizoen leek hij ongeslagen te blijven. Helaas was hij in de laatste ronde niet lekker en werd hij door een sterke grootmeester van het bord geschopt. Om het nog leuker te maken haalde juist die partij de schaakrubrieken. Het publiek heeft immers helden en antihelden nodig. Over het hele seizoen haalde de Amsterdamse IM een TPR van boven de 2500, een score die alleen door een paar invallers werd overtroffen.

Het was echter niet genoeg om BSG in de meesterklasse te houden. BSG ontbeerde wat geluk en was niet vaak genoeg op volle oorlogssterkte om zich in de sterker geworden meesterklasse te handhaven. Het team is in de huidige samenstelling sterk genoeg om spoedig weer in de meesterklasse terug te keren.

BSG 2 kent abominabel seizoen

BSG 2 wist zich wel te handhaven, maar dat was ook wel het enige positieve van het afgelopen seizoen. Het op één na oudste team van de KNSB-competitie eindigde na drie tweede plaatsen troosteloos als zevende, tussen teams die gemiddeld zo'n 140 ratingpunten zwakker waren. Gemiddeld verloren de spelers drie ratingpunten per partij, ofwel ruim 200 punten over het gehele seizoen. Die daling is goed te zien in de gemiddelde rating van de basisspelers van het team:

Gemiddelde rating van de vaste spelers van BSG 2.

Het is goed te zien hoe de goede prestaties in de KNSB-competitie er aanvankelijk voor zorgden dat de ratings omhoog gingen, maar het afgelopen seizoen (na de stippellijn) heeft er een kentering plaatsgevonden en verliezen de spelers in een rap tempo hun zuurverdiende ratingpunten.

Het seizoen begon al moeizaam voor het tweede en helaas ging het daarna van kwaad tot erger. Na tegen de uiteindelijke kampioen ZSC-Saende met 5½-2½ op de broek te hebben gekregen, gingen de wedstrijden tegen Wageningen 2 en Oud Zuylen ook met grote cijfers verloren. Waren die teams zo goed dan? Dat viel wel mee. Alleen Fischer Z (4-4) en Oud Zuylen (2-6) waren op papier iets sterker, maar tegen de andere teams had er toch wel gewonnen moeten worden. Dat gebeurde amper en met 8 matchpunten en maar 33 bordpunten presteerde BSG 2 beneden alle verwachtingen. Statistisch gezien zou een team een dergelijk rampjaar eens in de 500 jaar meemaken, wat betekent dat dergelijke rampjaren in de hele KNSB-competitie ongeveer eens in de 3-4 jaar voorkomen.

Waar het misging? Eigenlijk overal. Opmerkelijk was dat er vaker van een op papier zwakkere dan een op papier sterkere tegenstander werd verloren, maar dat kwam vooral doordat de meeste tegenstanders zwakker waren. Zowel tegen sterkere als zwakkere tegenstanders scoorde BSG 2 0,13 punten per wedstrijd minder dan verwacht. Positieve uitschieters waren er nauwelijks. Ik wil alleen de solide invalbeurten van Timon Brouwer en Iskander Schrijvers even aanstippen. Zij konden meteen al goed mee in de derde klasse.

Waarom het afgelopen jaar zo uitzonderlijk slecht verliep, weet ik niet. De ouderdom zal wel een rol hebben meegespeeld en misschien dat sommige spelers na een paar buitengewoon goed verlopen seizoenen ook wel wat overrated waren. Toch denk ik dat we veel beter kunnen dan we afgelopen jaar hebben laten zien. Hopelijk komt dat er volgend seizoen ook uit. Dan hebben we dit jaar alvast wat punten voor dan opgespaard.

BSG verliest en daalt af

Dat de tweede plaats van vorig seizoen niet herhaald kon worden, dat was nog niet zo gek, maar dat BSG weer het hele seizoen tegen degradatie moest vechten, dat was wel heel teleurstellend. In Bloemendaal verloor BSG dat gevecht ook nog, zodat het volgend jaar de eerste klasse onveilig gaat maken.

In de gemeenschappelijke slotronde was er nog veel om voor te vechten. Bovenin hadden En Passant en de verrassing van het seizoen, SISSA, stuivertje gewisseld. De landskampioen van 2013 en 2014 had het onderlinge duel gewonnen en stond zodoende een matchpunt voor. Onderin was het zieltogende team van Utrecht al gedegradeerd. De drie teams daarboven waren in een stoelendans met nog maar twee lege stoeltjes verwikkeld. Op doelsaldo stond BSG er goed voor. Ze moesten alleen nog wel tegen En Passant, dat bij winst zeker was van het kampioenschap. De teams van Het Witte Paard Sas van Gent en Pathena Rotterdam hadden echter ook geen makkelijke indeling: zij moesten tegen SISSA en HMC, de nummers twee en drie in de poule. SISSA moest natuurlijk winnen en hopen op een misstap van En Passant, terwijl HMC mogelijkerwijs nog voor een plek in de Europacup vocht.

Doordat de slotronde van de meesterklasse samenviel met de Bundesliga, moesten de teams flink puzzelen met hun spelers. En Passant kon geen beroep doen op Erwin l'Ami en de totaal uit vorm zijnde Jan Smeets, terwijl BSG voor de vijfde keer dit seizoen geen beroep kon doen op Robin Oscar van Kampen. En Passant goochelde de Azerbeidzjaan Namig Goeliëv en de Hongaar Csaba Balogh uit de hoge hoed. BSG moest het doen met het Apenhoofd als invaller.

Toch hield BSG lange tijd goed stand, maar uiteindelijk vielen de resultaten in de swing states de verkeerde kant op. Aan het eerste bord was Frank gezet. Hij moest winnen van een sterke tegenstander om een IM-norm te scoren. In Friso Nijboer had hij de gewenste tegenstander. De partij leek op remise uit te draaien, toen Frank ineens door zijn tijd was. Au!

Li was ziek voor de partij en waarschijnlijk nog zieker na de partij. Ik heb hem verder niet meer gesproken. Het enige positieve wapenfeit aan de topborden was de solide remise van Large tegen Balogh. Large had niet echt het idee tegen een 2600-speler te spelen en vloog hem fanatiek naar de keel. Daarna speelde hij het echter niet zo handig en moest hij afwikkelen naar een ongelijkelopereindspel met een gelijk aantal pionnen.

Meer slecht nieuws was er aan het vierde bord, waar Robert Vjatsjeslav Ikonnikov naar eigen zeggen compleet wegspeelde. Hij koos in het eindspel echter de verkeerde voortzetting, waardoor de kalende grootmeester dankzij een wel erg snelle a-pion alsnog de partij won. De rest van de dag moest Robert het leed met de nodige biertjes wegdrinken.

Zodoende had BSG de slag op de hoogste borden ongelukkig met 3½-½ verloren. Aan de lagere borden werden de punten wat eerlijker verdeeld. Zo kwamen Thomas en Manuel Bosboom remise overeen in een partij waarin het publiek de winnaar was. Thomas trok de hele trukendoos open om het eindspel te winnen, maar Bosboom wist zich nog net te verdedigen. Op het zesde bord kwam Alexander met zwart na de opening in de problemen tegen Tsjautsjien Peng. Na een paar mindere zetten van de 13-voudig Nederlands kampioene kantelde de partij volledig. Alexander won een stuk, maar liet toen te veel pionnen ruilen en moest genoegen nemen met remise.

Aan bord 7 en 8 had En Passant de in clubtenue gestoken gebroeders Vedder opgesteld. Ewood speelde tegen de oudste. In een lastige Spaanse partij stond hij wat beter en miste hij op het eind een enorme kans. De partij eindigde echter in remise. Datzelfde resultaat was er voor Ton, die tegen Henk geen rare fratsen uithaalde en redelijk eenvoudig op de been bleef.

Aan de laagste borden kon BSG nog een beetje aan eerherstel doen. FM Henk pakte zijn tweede overwinning op rij. Hij won vrij snel na de opening een kleine kwaliteit tegen Dick de Graaf (ja, wat doet die c daar?), maar daarna had hij nog de grootste moeite om het eindspel te winnen. Dat lukte Jan Willem van de Griendt tegen het Apenhoofd in ieder geval niet. Met het oog op de stand besloot hij maar remise aan te bieden, wat uiteraard meteen werd aangenomen. Zodoende was En Passant kampioen, terwijl BSG nog steeds in onzekerheid verkeerde.

De overige degradatiewedstrijden zagen er weinig hoopvol uit. HMC en Pathena stonden gelijk, maar de enig overgebleven partij, die tussen Geert van der Stricht (HMC) en Marinus Kuijf (Pathena) stond de zwartspeler gewonnen. Ook bij Het Witte Paard en SISSA was de stand nog in evenwicht met nog twee partijen te gaan. Thibaut van den Bussche (HWP) stond echter gewonnen tegen Thomas Henrichs. Met een leuk kwaliteitsoffer, gevolgd door een dameoffer wist hij te promoveren en zijn team voor degradatie te behoeden. Doordat Zyon Kollen nog won van Johan Goormachtigh, eindigde de wedstrijd in een gelijkspel. Vervolgens was het hopen op een wonder dat nooit kwam. Kuijff won en dus degradeerde BSG na vijf seizoenen uit de meesterklasse.

Met de staart tussen de benen verlieten de negen BSG'ers, inclusief teamleider Edwin Baart en mascotte André Süters het Bloemendaalse gemeentehuis. Aan de locatie had het niet gelegen, want die was prachtig, al was de speelzaal eigenlijk wat te klein voor de honderd schakers. Echt uitgelaten was de sfeer na afloop niet. Iedereen was ontgoocheld. Hoe had het zo mis kunnen gaan? In ieder geval overkwam BSG hetzelfde als Apeldoorn een aantal seizoenen geleden, dat eerst tweede van boven en daarna tweede van onderen werd. Een beetje pech, een paar spelers die uit vorm zijn en voila, daar ga je van kampioenskandidaat naar degradatiekandidaat. Zo dicht zitten de teams in de meesterklasse bij elkaar.

Als klap op de vuurpijl verloor BSG 2 haar laatste wedstrijd van het seizoen met maar liefst 6-2 van Oud Zuylen. Met die nederlaag nam het eerste achttal van BSG afscheid van een werkelijk waar erbarmelijk gespeeld seizoen. Gelukkig was de schertsvertoning nog genoeg voor de veilige zevende plek, zodat het seizoen gauw vergeten kan worden, want dat HSG, dat vorig jaar de promotie voor de neus van BSG 2 wegkaapte, in de tweede klasse nog hoger eindigde, is helaas enorm veelzeggend. Uithuilen en opnieuw beginnen dus.

En Passant (2425) - BSG (2331) 6-4
1. F Nijboer g (2535) - F Erwich f (2362) 1-0
2. N Goeliëv g (2577) - L Riemersma m (2434) 1-0
3. C Balogh g (2646) - La Ootes m (2406) ½-½
4. V Ikonnikov g (2538) - R Ris m (2404) 1-0
5. M Bosboom m (2396) - T Willemze m (2412) ½-½
6. T Peng g (2391) - A van Beek m (2246) ½-½
7. R Vedder f (2286) - E de Groote (2315) ½-½
8. H Vedder m (2365) - T van der Heijden (2321) ½-½
9. D de Graaf (2165) - H van der Poel f (2207) 0-1
10. JW van de Griendt m (2351) - J de Groote (2198) ½-½

Als het niet goed gaat, dan gaat het niet goed

"We hadden met 8-2 kunnen winnen", merkte Thomas tijdens de afsluitende maaltijd in de gebruikelijke pizzeria op. Uiteindelijk werd het "slechts" 5-5 tegen de Kennemer Combinatie, waardoor BSG verzuimde afstand te nemen van de rode streep. Over drie weken is in Bloemendaal koploper En Passant de laatste tegenstander van het geplaagde Bussumse tiental. Als dat maar goed gaat.

Het goede nieuws voor l'équipe d'Edwin Baart was dat Robin Oscar weer een keer mee kon spelen, zodat het team in de beste formatie kon spelen. L'équipe d'Edwin Rutte had een goedkoper middagje: King Loek en Ali B. waren niet van de partij en voor hen speelden Max Kerkvliet en ex-BSG'er Tea Lanchava mee. Zo heb ieder nadeel natuurlijk weer ze voordeel.

Op de hoogste borden hielden beide teams elkaar nog redelijk in evenwicht. Robert had zijn gebruikelijke Giri weer te pakken, net als Li. Large hield Quinten Ducarmon met zwart netjes op remise en Robin Oscar moest de hele middag zwoegen voor hetzelfde resultaat tegen David Klein.

Aan de lagere borden zaten de echte publieksspelers. Ton presteerde het om tegen Lanchava zonder voordeel uit de opening te komen. Met een wat apart aandoend kwaliteitsoffer op e3 probeerde hij de partij naar zijn hand te zetten. Hij kreeg ook wel compensatie, maar zette toen verkeerd voort en verloor. Betere zaken deed Thomas, die een beetje een gaar systeem tegen het Siciliaans speelde, maar wel goed kwam te staan. Net op het moment dat hij het een beetje weg had gegeven, blunderde zijn tegenstander een stuk weg.

FM Henk pakte zijn tweede competitiezege van het jaar. Ton verloor voor de derde keer op rij. Foto: Pascal Losekoot.

Lange Alexander verloor met zijn sterke kleur nog wel van Christov Kleijn, maar dat werd weer gecompenseerd door het punt dat Frank Max Kerkvliet in het eindspel wist te ontfutselen. Ook succes was er voor FM Henk, die net als drie jaar terug tegen Rob Duijn speelde en weer won. Daar stond helaas tegenover dat Ewood opnieuw verloor, ditmaal van Lennart Dek. Nog een ronde en het competitieseizoen zit er gelukkig weer op voor hem.

Na zijn overwinning in de eerste ronde heeft Ewood bijna niks meer laten zien.

In ieder geval sleepte BSG nog een gelijkspel uit het vuur, want daar slaagde BSG 2 tegen UVS 2 uit Nijmegen (!) niet in. En dat terwijl Coen het team nog een vliegende start had bezorgd door net als in de vorige wedstrijd binnen de kortste keren te winnen. Het hele team van UVS was te laat en van de laatkomers was Tsjisang Cheung nog het laatst. Hij hanteerde ongewild het last-in-first-out-principe, want al in het eerste uur moest hij de vervelende conclusie trekken dat hij geen compensatie had voor het geofferde stuk.

Op de onderste borden deed BSG 2 goede zaken, want ook Tom won, terwijl teamleider Rein en Ruben hadden geremiseerd. Zodoende stond het dus al gauw 3-1. De spanning kwam terug toen Remmelt verloor. Op bord 2 was er bij Frans ook iets niet helemaal goed gegaan. Tegenstander Luuk Peters had zijn mooie gefianchetteerde loper opgeofferd om een pion te winnen. Frans dacht over de c-lijn iets terug te winnen, maar verslikte zich in het tactische mijnenveld. Toen hij met het verkeerde stuk op c4 sloeg, bleef hij met een hopeloos paard op a5 zitten en verloor hij het eindspel.

Dus lag de druk op de schouders van het Apenhoofd en Theo. Het Apenhoofd had een iets minder eindspel voor zijn snufferd, maar Theo stond duidelijk beter. Als het Apenhoofd zijn stelling tegen Lars Kurstjens netjes zou verdedigen, dan zou alles wel goed komen. Nou nee, want als het niet goed gaat, dan gaat het niet goed. Theo had zich in het eindspel de kaas van het brood laten vreten en mocht met een zielig paard proberen drie zwarte vrijpionnen tegen te houden. Dat lukte natuurlijk niet en dus was het halfje van het Apenhoofd slechts genoeg voor een nederlaag. Het erge was dat Theo naar verluidt mat in 4 had gemist...

Het Apenhoofd en Frans Borm contrasteerden mooi met de groene tafelkleedjes.

Alles hat ein ende, nur die wurst hat zwei
Gelukkig maakte het voor BSG 2 weinig meer uit. Het klassebehoud was al veiliggesteld. Het enige jammere is dat de gebruikelijke tweede plaats uit zicht is verdwenen, maar dat zal de meeste spelers waarschijnlijk een worst wezen. Nog een ronde en het competitieseizoen zit er gelukkig weer op.

BSG (2377) - Kennemer Combinatie (2359) 5-5
1. R van Kampen g (2643) - D Klein g (2506) ½-½
2. L Riemersma m (2450) - W Spoelman g (2582) ½-½
3. L Ootes m (2418) - Q Ducarmon m (2467) ½-½
4. R Ris m (2412) - M Admiraal m (2456) ½-½
5. E de Groote (2309) - L Dek (2247) 0-1
6. A van Beek m (2286) - C Kleijn m (2428) 0-1
7. T van der Heijden (2308) - Tea Lanchava m (2253) 0-1
8. H van der Poel f (2199) - R Duijn (2230) 1-0
9. F Erwich f (2341) - M Kerkvliet (2205) 1-0
10. T Willemze m (2401) - D in 't Veld (2217) 1-0

BSG 2 (2090) - UVS 2 (2006) 3½-4½
1. J de Groote (2198) - L Kurstjens (2117) ½-½
2. F Borm m (2194) - L Peters (2106) 0-1
3. R Otten (2096) - R van de Plassche (1956) 0-1
4. T Slisser (2078) - A van den Hurk (2013) 0-1
5. C van der Heijden (2084) - T Cheung (1991) 1-0
6. R Brouwer (2008) - P van Erp (1993) ½-½
7. T de Ruiter (2027) - R van der Spoel (1951) 1-0
8. R Hilhorst (2033) - J Clermonts (1920) ½-½

BSG 2 uit de degradatiezorgen

BSG 2 wint ruim van Aartswoud

Een rampseizoen, een ander woord was er niet voor het seizoen 2015-2016 voor BSG 2. Na drie tweede plaatsen leek degradatie ineens een reële mogelijkheid na een oorwassing tegen het tweede team van Wageningen. In Hoogwoud zou het nachtmerriescenario dan helemaal uitkomen door een stevige nederlaag tegen de nummer 9 op de ranglijst. Het liep gelukkig anders: dankzij een ruime zege is BSG 2 veilig en mag het zelfs nog heel stiekem van het kampioenschap dromen.

Het was een flinke reis naar Cafe Huis van Egmond in Hoogwoud in de Kop van Noord-Holland. Een lange meanderende grijze rivier voerde de acht over twee auto's verspreide BSG'ers langs eindeloze weilanden en de gebouwen van de DSB-bank in Wooknoem. In het café in het West-Friese gehucht stonden de biljarttafels tevergeefs te wachten om bespeeld te worden. De schaakborden in de zaal ernaast hadden een enerverendere middag, want zij stonden centraal in de heuse degradatiewedstrijd in klasse 3D, waar de nummer 9 en de nummer 8 allebei het gevecht tegen de rode streep probeerden te winnen. Voor de thuisploeg, die twee jaar geleden voor het eerst naar de landelijke competitie was gepromoveerd, was het een iets-of-niets-wedstrijd: bij winst waren ze nog steeds negende, maar bij verlies waren ze praktisch gedegradeerd.

Voor BSG 2 was de situatie minder penibel, al kwam er een week voor de wedstrijd opnieuw slecht nieuws van het eerste team: Robin Oscar liet voor de tweede keer op rij op het laatste moment verstek gaan. Het betekende dat Remmelt in mocht vallen. Een invaller voor hem was gauw gevonden: Iskander mocht weer een keer meespelen. Ook Timon, de broer van, mocht door de afwezigheid van Tom weer een keer opdraven. Op de borden was er van een eventuele verzwakking niks te merken, want al snel in de wedstrijd was er goed nieuws: Coen won door een trucje snel een stuk en kwam als eerste op het scorebord. Op de overige borden was er weinig aan de hand en dus besloot Theo maar door te spelen nadat zijn tegenstander remise had aangeboden en moest dat met een nederlaag bekopen.

Het Apenhoofd speelde aan het hoogste bord tegen Marc Helder, die zijn pionnen op de koningsvleugel brutaal naar voren gooide, waarna de partij een echte heksenketel werd. In de tactische schermutselingen misten beide spelers wat kansen, waarna het Apenhoofd met een pion minder ineens een winnende aanval had. Een spannend potje!

Op de overige borden liep het tweede vervolgens nog flink uit. De invallers Iskander en Timon speelden remise, net als Ruben, die daarmee achteraf gezien nog te lief was ook. Teamleider Rein mocht eindelijk weer het zoet van de overwinning smaken, terwijl Frans aan een lager bord ook weer een keer won. Zodoende werd de eindscore op 2½-5½ bepaald en kan BSG 2 weer omhoogkijken. Aartswoud moet de laatste twee wedstrijden winnen en hopen dat Almere 2 tweemaal verliest om erin te blijven.

Aartswoud (1969) - BSG 2 (2057) 3-5
1. M Helder (2105) - J de Groote (2198) 0-1
2. W van der Gracht (2078) - T Slisser (2078) 1-0
3. J Bakker (1988) - R Brouwer (2008) 0-1
4. M Lie (2085) - F Borm m (2194) 0-1
5. T Hendriks (1908) - T Brouwer (1922) ½-½
6. JP Ory (1890) - R Hilhorst (2033) ½-½
7. R van den Heuvel (1919) - I Schrijvers (1937) ½-½
8. R van Ingen (1775) - C van der Heijden (2084) 0-1

Offday van beschamend slecht BSG

Interessante partijen, onverwachte wendingen en spannende eindspelen: in het Denksportcentrum werd weer een waar spektakelstuk opgevoerd. Helaas lieten de resultaten te wensen over: BSG 1 verloor van HMC en zit nu echt in de degradatiezorgen, terwijl BSG 2 werd afgedroogd door Wageningen 2 en daardoor het laatste sprankje hoop op het kampioenschap zag verdwijnen.

De dag begon nog fraai met een vrolijk schijnend zonnetje. Maar zaterdag de 13e zou inderdaad een ongeluksdag worden. Niet voor middenmoter HMC of subtopper Wageningen 2, maar wel voor BSG. Het onheil tekende zich al in de week voor de wedstrijd af, toen Robin Oscar plotseling zijn snor drukte, waardoor hij zich alvast nomineerde voor de Dildo Award. Het betekende dat het eerste in allerijl op zoek moest naar een invaller en die werd gevonden in Theo. Het werd een invalbeurt die hij niet snel zal vergeten, want met een gedegen overwinning op Jasper Broekmeulen werd hij de man of the match.

Man of the match: Theo Slisser. Afbeelding: Schaaksite.

Lange tijd had BSG echter amper wat in de melk te brokkelen tegen de tien titelhouders van de uitploeg. Het bontst maakte topscorer Ton het, die tegen Rob Schoorl brutaal tegen de storm in rokeerde en een vernietigende aanval over zich heen kreeg. Op de andere borden zetten de HMC'ers de combinatie van een ratingvoordeel en het witvoordeel in volle punten om. Dat Alexander het niet redde tegen Daniel Fridman aan het eerste bord, was wel te verwachten, maar dat Frank (tegen de sterke Martijn Dambacher) en FM Henk (tegen David van Kerkhof) ook vrij gauw verloren, maakte de situatie penibel voor BSG. Gelukkig deed Large wat terug door Geert van der Stricht in een spannende partij pardoes mat te zetten. Vervolgens won Theo ook en viel de schade met een 2-4-achterstand zowaar nog mee.

In de tussentijd ging het met BSG 2 ook niet best. Doordat Remmelt niet mee kon spelen, had het team twee invallers nodig. Eén daarvan was al na een uur klaar. Bert Kieboom klaagde dat hij een verkeerde zet had gespeeld in de opening, waardoor hij kennelijk al gauw kon gaan douchen. De andere invaller, Iskander Schrijvers, kende daarentegen een prima debuut in de KNSB-competitie. Doordat het tweede team van Wageningen met een tactische opstelling speelde, kreeg hij het aan het laagste bord meteen flink voor zijn kiezen. Toch stond hij tegen Kees Stap, de grote man met de korte naam, de hele partij beter. Uiteindelijk kon hij echter geen progressie meer boeken, waarna zijn tegenstander remise claimde vanwege een herhaling van zetten.

Aan de kopborden ging het redelijk. Frans won in de opening een pion. In een grijs verleden versloeg hij met diezelfde variant John Markus, die ditmaal als toeschouwer van de partij was. Tegenstander Martijn Naaijer verdedigde het echter handiger en maakte ondanks de minuspion vrij eenvoudig remise. Het Apenhoofd won wel. Helaas voor hem zat de revanche tegen Hendrik Marks er niet in, maar met de weinig gestroomlijnde zege op Audry Burer was hij ook wel tevreden.

Tot op dat moment leek het erop dat BSG 1, dat op alle borden minder stond, een dikke nederlaag te slikken kreeg, terwijl BSG 2 nog kansen op een gelijkspel leek te hebben. Het vervolg wees anders uit. Li wist Benjamin Bok na een tamelijk mislukte opening nog op remise te houden. Ook Thomas speelde remise. In een ingewikkeld ogend toreneindspel wist Twan Burg hem op remise te houden. Meevaller van de middag was de overwinning van Robert op Jeroen Bosch. In een achtbaanpartij had hij een volle toren geofferd zonder dat hij daar nou echt genoeg compensatie voor leek te hebben. In een zinderend tijdnoodduel won hij ergens een dame, waarna zijn koning door een spervuur van schaakjes moest lopen om de overwinning binnen te halen. Vervolgens vocht Ewood als een leeuw om het verliezende halfje binnen te halen. Al vroeg in de opening verbruikte hij zeeën van tijd tegen Niels Ondersteijn. Hij klaagde dat zijn hersenen pas na dertig zetten begonnen te werken en toen was er weinig meer van zijn stelling over. Opnieuw voltrok zich een klein wonder toen hij het eindspel met een pion minder op zijn tandvlees remise wist te houden, waardoor de eindstand op 4½-5½ werd bepaald. Geen grote nederlaag, maar ook geen punten die in de strijd tegen degradatie goud waard kunnen zijn.

Het tweede wist niet meer aan schadebeperking te doen, want het middenrif lazerde in het restant van de wedstrijd met een donderend geraas in elkaar. Tom was als eerste klaar en vervolgens verloor teamleider Rein van Tjerk ondergang van de Titanic Sminia in een lopereindspel met twee pionnen minder. De eer moest dan maar gered worden in de andere lopereindspelen. Zowel Ruben als Coen had een eindspel met loperpaar tegen loperpaar. Hoe vaak zie je zoiets? Ruben leek me wat beter te staan, maar naarmate de tijd verstreek, werd ik daar minder zeker van. Nadat hij zich had vergrepen aan zwarts a-pion stond hij zo passief dat hij zwarts vrijpion niet meer goed kon afstoppen. Als laatste was Coen bezig. Gezien de stand deed hij nog een poging het eindspel te winnen, maar daarbij bracht hij zichzelf steeds verder in de problemen, zodat hij zelfs nog verloor. Zodoende bleef de teller steken op slechts twee bordpunten en die magere score kan niet anders dan een afgang worden genoemd. Het seizoen 2015-2016 kan nu definitief worden afgeschreven. In de komende wedstrijden zal klassebehoud moeten worden veiliggesteld en dat zal, gezien de huidige vorm, nog een loodzware klus worden.

BSG (2319) - HMC (2439) 4½-5½

1. A van Beek m (2246) - D Fridman g (2656) 0-1

2. R Ris m (2404) - J Bosch m (2384) 1-0

3. L Ootes m (2406) - G van der Stricht m (2377) 1-0

4. L Riemersma m (2434) - B Bok g (2604) ½-½

5. F Erwich f (2362) - M Dambacher m (2477) 0-1

6. T Willemze m (2412) - T Burg g (2509) ½-½

7. H van der Poel f (2207) - D van Kerkhof f (2319) 0-1

8. T van der Heijden (2321) - R Schoorl f (2316) 0-1

9. T Slisser (2078) - J Broekmeulen f (2390) 1-0

10. E de Groote (2315) - N Ondersteijn f (2356) ½-½

BSG 2 (2052) - Wageningen 2 (2006) 2-6

1. J de Groote (2198) - A Burer (1930) 1-0

2. F Borm m (2194) - M Naaijer (1972) ½-½

3. T de Ruiter (2027) - C de Vos (2030) 0-1

4. C van der Heijden (2084) - R van Leerdam (1950) 0-1

5. R Brouwer (2008) - T Sminia (2009) 0-1

6. R Hilhorst (2033) - J Franssen (2112) 0-1

7. B Kieboom (1937) - J Verwoert (1964) 0-1

8. I Schrijvers (1937) - K Stap (2083) ½-½

De volgende ronde is gelukkig pas over vijf weken...

BSG wint massakamp van Utrecht

Het gaat niet goed met Schaakclub Utrecht. De interne competitie van de club schijnt niet veel meer voor te stellen en een fusie met stadsgenoot Oud Zuylen is ophanden. In de landelijke schaakcompetitie dragen hun twee teams evenzoveel rode lantaarns en ook in de massakamp tegen BSG kwam daar geen verandering in.

De wedstrijd in het Stedelijk Gymnasium was een weerzien van bekenden, want naast de teams van Utrecht speelden ook de teams van Paul Keres in het gebouw met de scheve ramen. Sommige spelers had ik al jaren niet gezien en waren in de tussentijd flink veranderd. Dat gold niet voor Marc Schwartz, de jeugdrivaal die me een decennium geleden de doorgang naar het Nederlands Jeugdkampioenschap versperde. Hij zag er eigenlijk nog net zo uit als vroeger. Anderen, zoals Marijn Otte, waren wel spectaculair veranderd. Zoals de altijd subtiele Lukas Boutens jaren geleden naar aanleiding van een regionaal kampioenschap al opmerkte:

"Otte, Drost en Ootes pasten qua gedrag goed bij deze heren (de veteranen in de hoofdgroep, JdG), tamelijk zenuwachtig, nagelbijten, krullen in de slinkende haardos etc."

Inderdaad was er, zoals verwacht, van Marijn Ottes overigens sluike pruik nagenoeg niks meer over, maar het is toch wel vreemd om een 26-jarige man al met een vleeshelm te zien rondlopen. Ook de voor Apeldoorn spelende Stefan Kuipers gaat rap die richting op. Een paar jaar geleden waren de eerste voortekenen er al en nu is het echt duidelijk. Hij is dus over een paar jaar ook een skinhead en dat kan ik me bij hem nauwelijks voorstellen.

Minder last van dihydrotestosteron had het achttiental van BSG, maar daar stond weer een flinke portie wedstrijdspanning tegenover. Nagelbijten moest BSG 1-teamleider Edwin Baart bijna continu doen, terwijl het BSG 2 amper beter verging: playing captain Rein Brouwer verloor en aan de kopborden werden grote ratingoverwichten slechts in remises omgezet. De winst werd binnengehaald door de oudjes: Coen (70), Theo (77) en Tom (82) wisten de achterstand in een voorsprong om te buigen. Uiteindelijk had Tom het genoegen om bij een 4-3-voorsprong de matchpunten binnen te halen. Erg hoogstaand was het allemaal niet, maar in ieder geval kan BSG 2 weer naar boven kijken.

Voor BSG 1 blijft de situatie penibel na de uiterste krappe zege op de rodelantaarndrager in de meesterklasse. Lange Alexander liep tegen voetbalstatisticus Pieter Nieuwenhuis vrijwillig een mijnenveld in en kon daar niet heelhuids uit ontsnappen, maar doordat Large al gauw won van Sebastian Halfhide, maakte dat nog niet veel uit. Een domper was dat de kopborden verloren: de bijna kale Thomas gaf een stuk weg tegen Jelmer Jens, terwijl de licht kalende Robert in zijn vooruitberekeningen tegen "vaste klant" Tycho Dijkhuis over allerlei leuke dingen met een geofferde toren droomde en ruw ontwaakte toen hij ontdekte dat dat dus helemaal niet meer mogelijk was.

Ewood keepte nog naar een halfje tegen Robert Beekman, maar hij vervloekte zichzelf dat hij de opening niet voortvarender had aangepakt. Ook Li keepte een eindspel tegen Vincent Diepeveen, die tegen zijn eigen repertoire zat te vechten en op voorhand wel tevreden zal zijn geweest met de remise. Ook Frank speelde remise en wel tegen zijn naamgenoot, maar blij was hij er allerminst mee, want hij had in de partij alle kansen op meer gehad.

Robin pakte zijn eerste winst van het seizoen tegen Sven Dijkhuis en maakte zich na afloop gauw uit de voeten. Ook de flink kalende Naardense grootmeester Ton mocht weer het zoet van de overwinning smaken. Tegenstandster Joelia Jakovitsj (dochter van een grootmeester) speelde de opening nogal gaar en kwam gauw in het nadeel. Ton dacht het meteen af te maken, maar kwam in plaats daarvan slechts in een gewonnen eindspel, dat hij met de grootste moeite ook won. Voor Henk was zijn puntje daarentegen de eerste in lange tijd. Tegen Andre Bouwmeester won hij al gauw een pion, maar stond hij wel enorm krom. Hij wist echter te consolideren, waarna de pluspion beslissend was, zodat de wedstrijd in 5½-4½ eindigde en de punten dan toch in de tas waren. Toch is BSG nog lang niet uit de zorgen, omdat Het Witte Paard verrassend van LSG won. De tweede helft van de competitie zal BSG het met HWP en Pathena Rotterdam moeten uitvechten wie er met Utrecht degradeert en dat is wel weer andere koek dan het bijna-kampioenschap van vorig jaar. Net als LSG en Apeldoorn eerder heeft BSG moeten ondervinden hoe lastig het is om in de meesterklasse aan de top te blijven.

Utrecht (2233) - BSG (2376) 4½-5½
1. J Jens m (2366) - T Willemze m (2410) 1-0
2. T Dijkhuis f (2342) - R Ris m (2404) 1-0
3. S Dijkhuis (2162) - R van Kampen g (2608) 0-1
4. V Diepeveen f (2368) - L Riemersma m (2431) ½-½
5. S Halfhide (2113) - L Ootes m 2408) 0-1
6. P Nieuwenhuis f (2224) - A van Beek m (2298) 1-0
7. F van der Put (2255) - F Erwich f (2358) ½-½
8. J Jakovitsj wf (2119) - T van der Heijden (2309) 0-1
9. A Bouwmeester (2149) - H van der Poel f (2206) 0-1
10. R Beekman (2228) - E de Groote (2327) ½-½

Utrecht 2 (1909) - BSG 2 (2096) 3-5
1. S van Roon (1903) - J de Groote (2209) ½-½
2. P de Groot (2060) - F Borm m (2193) ½-½
3. M Schwartz (2003) - R Otten (2082) ½-½
4. S Blok (1919) - T Slisser (2061) 0-1
5. HT Wagenaar (1902) - T de Ruiter (2018) 0-1
6. O Huizer (1824) - R Hilhorst (2050) ½-½
7. G Visschedijk (1846) - C van der Heijden (2103) 0-1
8. H van den Bos (1816) - R Brouwer (2053) 1-0

En dan sluit ik me nu even een halfuurtje op in de garage om met afgedankte radioapparatuur, frituurpannen en siertegels te gooien.

Een jaar met twee gezichten

BSG heeft vizier niet op scherp staan tegen Charlois

Waar BSG vorig seizoen het kampioenschap op een haar miste, gaat het dit seizoen wat minder van een leien dakje. Na vier ronden hebben we al meer verliespunten dan in het afgelopen seizoen. Wat pech en een gebrek aan slagkracht op de cruciale momenten zorgen ervoor dat het dubbeltje steeds net de verkeerde kant op valt: na de nipte nederlagen tegen SISSA en Pathena Rotterdam won landskampioen Charlois Europoort in het Denksportcentrum met het kleinst mogelijke verschil.

De dag begon nog met een heugelijk wapenfeit: lange Alexander was voor de tweede keer vader geworden en daar werd natuurlijk even stil bij gestaan. Vervolgens gingen de remmen eraf en vlogen de spelers elkaar op het bord meteen naar de nek. Zo kreeg Ton prachtig spel tegen Roger Meng, die hier bijna negen jaar eerder nog geschiedenis schreef door als 10-jarig jochie van Bert Balke (BSG 2) te winnen. Nu was hij zelf lijdend voorwerp en moest hij al gauw zijn koning omleggen.

Doordat Ewood het aan het eerste bord ook niet erg lang volhield tegen de Hongaarse grootmeester Imre Hera, stond het al gauw weer gelijk, maar daarna sloeg de balans weer in het voordeel van BSG uit. Zo won Thomas van Stefan Docx, die allerlei rare fratsen uit ging halen en in een rommelige partij ten onder ging. Li speelde een saaie remise tegen Erik van den Dull, terwijl FM Henk het huisje van Valeer/Valery Maes niet af wist te breken en ook maar met remise genoegen moest nemen.

De wedstrijd kantelde toen de echt lekkere stellingen niet werden gewonnen. Door de ongelukkige planning van de Bundesliga mocht het Apenhoofd weer eens opdraven. Tegen Michel de Wit kwam hij geweldig uit de opening. Het afmaken lukte maar niet en na een flater na de tijdcontrole mocht hij nog blij zijn met remise. Nog erger verging het Large, die eveneens een droomstelling bereikte. Hij trok echter eveneens veel tijd uit voor zijn zetten en dat brak hem op toen tegenstander Arben Dardha ineens een gevaarlijke koningsaanval uit de grond stampte. Na matig verdedigingswerk lag de bal ineens in het verkeerde doel.

De nederlaag van Robert tegen Bart Michiels werd weer gecompenseerd door de overwinning van de vader op Robin Lecomte. Het betekende dat alle druk op de schouders van Frank lag. Hij moest een eindspel met een kwaliteit tegen een pion minder proberen te houden tegen Mher Hovhanisian, maar dat was onbegonnen werk. Dus verloor BSG voor de derde keer op rij met 5½-4½.

BSG 2 was toen nog bezig tegen het Amsterdamse Fischer Z. Aan het zevende bord probeerde teamleider Rein de 4-3-voorsprong over de streep te trekken tegen Frans Smit. Ook hij verdedigde een eindspel met een kwaliteit tegen een pion minder, maar dit eindspel leek houdbaar. Een onbegrijpelijke blunder deed zes uur zwoegen teniet en dus deed het eerste achttal van BSG zich opnieuw bij het sluiten van de markt tekort. Door het ongelukkige gelijkspel tegen de nummer 2 in de poule sloot ook het eerste achttal van BSG het jaar in mineur af. Na drie tweede plaatsen lijkt het team dit seizoen veroordeeld tot de grauwe middenmoot.

BSG (2333) - Charlois Europoort (2398) 4½-5½

1. E de Groote (2327) - I Hera g (2598) 0-1

2. L Riemersma m (2431) - E van den Doel g (2570) ½-½

3. R Ris m (2404) - B Michiels g (2528) 0-1

4. La Ootes m (2408) - A Dardha f (2366) 0-1

5. F Erwich f (2358) - M Hovhanisian m (2497) 0-1

6. A van Beek m (2269) - R Lecomte (2261) 1-0

7. T Willemze m (2410) - S Docx m (2420) 1-0

8. T van der Heijden (2309) - R Meng f (2351) 1-0

9. H van der Poel f (2206) - V Maes (2136) ½-½

10. J de Groote (2209) - M de Wit f (2256) ½-½

Van Amsterdam tot Zaandam afgedroogd

Al elf seizoenen komt het tweede van BSG uit in de derde klasse van de landelijke schaakcompetitie. De laatste jaren is het team behoorlijk versterkt en dat vertaalde zich naar prima resultaten: drie seizoenen op rij eindigde het eerste achttal van BSG als runner-up. Genoeg voor promotie was het steeds net niet en vooral vorig seizoen was een gemiste kans. Dit jaar betaalt het team er de prijs voor: een score van een overwinning, een gelijkspel en een nederlaag zou acceptabel geweest zijn in de tweede klasse, maar in de derde klasse is het wel wat mager. Ditmaal was ZSC-Saende in Zaandam te sterk.

Heel overtuigend was BSG 2 niet aan het seizoen begonnen: na een teleurstellend gelijkspel en een bemazzelde overwinning stond op een recordwarme 7 november de ontmoeting met ZSC-Saende op het programma. De Zaandammers kenden een heel wat overtuigendere seizoensstart: ze hadden hun eerste twee wedstrijden ruim gewonnen en gingen dus aan kop in de poule. In het biljartsportcentrum BOKO lieten ze zien dat die hoge klassering niet op toeval was gebaseerd.

Remmelt is vooralsnog de ster van het tweede. Afbeelding: Boekblad.

De middag begon nog voorspoedig: de speellocatie werd zonder problemen en ruim op tijd gevonden (we wilden immers geen Rotterdamse toestanden). Chauffeur Remmelt was ook op het bord lekker op dreef: binnen de kortste keren had hij de sterke correspondentieschaker Hans Galjé in het Frans van de mat gespeeld. Frans hield het tempo eveneens hoog. In het Tweepaardenspel won hij een pion, maar tegenstander Edwin Woudt had actief stukkenspel als compensatie en hield de zaak probleemloos in evenwicht. Dus werd de vrede gauw getekend en stond BSG 2 met 1½-½ voor.

Het weer werd onstuimig, de bekers vielen uit de vensterbanken en bij BSG ontspoorde de boel volledig op de lagere borden, waar alleen Theo uit een prachtige stelling een halfje wist te scoren tegen de zwaar ademende Eric Bark. Teamleider Rein weet zijn nederlaag aan een verkeerde zet in de opening tegen Jan-Bart Abcouwer, Coen verrekende zich tegen Frank Tijdeman en Tom verloor een eindspel van Йорис Мус. Het Apenhoofd kon de zaak niet meer redden. Tegen de enigszins opgeofferde Юрий ейк kreeg hij maar bar weinig voor elkaar. Nadat alle stukken van het bord gingen was de partij remise en de nederlaag een feit. Dat Ruben ten slotte nog een stuk in de aanbieding deed tegen Hein Middelhoven na de hele partij slecht te hebben gestaan, deed er ook niet meer toe.

Zodoende bleef ZSC koploper door voor de derde keer met 5½-2½ te winnen, terwijl BSG 2 een hoop tegendoelpunten incasseerde en met een negatief doelsaldo in de middenmoot bivakkeert. Met de staart tussen de benen verlieten iets na zessen de laatste BSG'ers het biljartsportcentrum. Om de verregende rampdag compleet te maken, verloor BSG 1 van degradatiekandidaat Pathena Rotterdam. De successen van vorig seizoen lijken alweer eeuwen geleden.

ZSC-Saende (2046) - BSG 2 (2096) 5½-2½

1. E Woudt (2080) - F Borm m (2193) ½-½

2. Y Eijk (1987) - J de Groote (2209) ½-½

3. H Galjé (2074) - R Otten (2082) 0-1

4. H Middelhoven (2097) - R Hilhorst (2050) 1-0

5. JB Abcouwer (2045) - R Brouwer (2053) 1-0

6. E Bark (2053) - T Slisser (2061) ½-½

7. F Tijdeman (2029) - C van der Heijden (2103) 1-0

8. J Moes (2001) - T de Ruiter (2018) 1-0

Was er dan helemaal niks leuks over de wedstrijd te vertellen? Toch wel! Door een speling van het lot speelde het tweede team van ZSC tegen het vijfde team van Caïssa, dat overigens met 5½-2½ won, niet in de laatste plaats door de overwinning van Jos de parkeerexpert. Hierbij het bewijs van de unieke ontmoeting:

Voor de wedstrijd kon het Apenhoofd nog lachen.

Veel remises, maar geen gelijkspel in Groningen

Alweer vijf seizoenen op rij komt BSG in de meesterklasse uit. Meestal verlopen de seizoenen ongeveer hetzelfde: na een matig begin wordt middels een sterke eindsprint klassebehoud veiliggesteld, waarna het team even in de winning mood is en de eerste wedstrijd van het seizoen ook wint. Daarna wordt het moeilijker en is er altijd wel een team dat ons van de roze wolk knikkert. Gisteren was het de beurt aan het studentikoze team van SISSA.

De wedstrijd vond plaats in het Jannes van der Wal Denksportcentrum in Groningen. Jaren geleden, toen BSG nog in de eerste klasse speelde, vond daar de gemeenschappelijke slotronde van de competitie plaats en dat zorgde toen voor weinig lachende gezichten. Vooral onze tegenstanders, die helemaal vanuit Brabant (Vianen) of zelfs Duitsland moesten komen, waren er niet erg gelukkig mee. Dat ze de wedstrijd uiteindelijk nog verloren, waardoor ze zelfs nog degradeerden, maakte hun humeur er niet beter op. Weken na dato bleef onze clubsite reacties van een kennelijk wat gefrustreerde tegenstander ontvangen. We bleken achteraf gezien het tweede van Utrecht een goede dienst bewezen te hebben, hoewel het team ons geen goede dienst bewees door kansloos van Caïssa te verliezen, waardoor de Amsterdammers een jaartje de meesterklasse onveilig mochten maken. Sindsdien heeft er echter nooit meer een Amsterdams team in de meesterklasse gespeeld. Tja, dit jaar speelt zelfs een stadje met nog geen vierduizend inwoners in de hoogste klasse van de schaakcompetitie, maar de hoofdstad niet...

In het Hoge Noorden stonden twee teams tegenover elkaar die de eerste wedstrijd hadden gewonnen: BSG had van het kleine stadje gewonnen en het jongste team in de KNSB-competitie had van de tweede club van Rotterdam gewonnen, waarbij de Rotterdammers zich overigens "ernstig benadeeld" voelden. Ondanks dat de thuisploeg het moest stellen zonder supertalent Jorden van Foreest ging de wedstrijd aanvankelijk ook gelijkop. Al snel regende het vredesvoorstellen. Zo eindigden de partijen Thomas Willemze - Lucas "de Ballenböhm" van Foreest, Alexander van Beek - Floris van Assendelft en Henk van der Poel - Erik-Jan Hummel al gauw in een puntendeling. Beide teams waren dus van de nul af, maar BSG was al drie van de vijf kostbare witbeurten kwijt.

Dat brak BSG uiteindelijk op toen Robert Ris, die zich de afgelopen tijd met het organiseren van de Amstelveense schaakweek had belast en nogal korzelig uit de hoek kwam, zijn tweede nul van het seizoen pakte, ditmaal tegen Nick Maatman. Ook Robin Oscar van Kampen kon het tij niet keren. Tegen Nikolas Lubbe bleef hij steken op remise. Datzelfde resultaat was er voor Li Riemersma tegen Patrick Zelbel, ondanks dat Li naar eigen zeggen een paar slechte zetten had gedaan.

Aan de onderste borden gebeurde er meer. Zo won Frank Erwich na een lange strijd van Jan Joris Groenewold. Na de tijdnoodsfase miste Groenewold zijn kans en verloor. Op het bord ernaast ging het bij het Apenhoofd vreselijk mis tegen Koen Lambrechts in een partij waarin hij werkelijk waar geen schijn van kans had. Na afloop kreeg het Apenhoofd onder uit de zak van de Caro-Kann-kenners, die in de beduusde invaller een makkelijk doelwit hadden gevonden. Ook geen geluk was er aan het laatste bord, waar Ewood wel een plusje had tegen Paul ten Vergert, maar genoeg voor een punt was het niet.

En dus lag alle druk op de schouders van Large om er nog een gelijkspel uit te slepen tegen Felix Meissner. Na een goed gespeelde partij had hij misschien iets te veel stukken geruild, want het ongelijkelopereindspel was nog verdomd moeilijk te winnen. Beide spelers raakten in tijdnood en om het bord heen verzamelde zich een hele haag van toeschouwers, terwijl de wedstrijdleider rustig de wedstrijd Kazachstan - Nederland zat te volgen. De analytici wisten natuurlijk precies wat er gespeeld moest worden, maar helaas zag Large het niet. Hij miste een directe winst en moest na veel tempozetjes concluderen dat hij er niet doorheen kon komen. Remise dus en daarmee was de nederlaag een feit.

Na afloop was de sfeer opmerkelijk genoeg een stuk beter. De kogelbiefstukken lieten zich goed smaken en de lange treinreis na afloop verliep ook zonder problemen. Over een maand mag BSG naar de andere kant van het land, naar Rotterdam. Hopelijk valt daar meer te halen.

SISSA (2310) - BSG (2365) 5½-4½

1. L van Foreest (2280) - T Willemze m (2418) ½-½

2. N Lubbe m (2494) - R van Kampen g (2606) ½-½

3. F Meissner f (2267) - La Ootes m (2394) ½-½

4. P Zelbel m (2413) - L Riemersma m (2431) ½-½

5. F van Assendelft m (2371) - A van Beek m (2276) ½-½

6. N Maatman (2281) - R Ris m (2447) 1-0

7. EJ Hummel f (2330) - H van der Poel f (2201) ½-½

8. JJ Groenewold (2158) - F Erwich f (2351) 0-1

9. K Lambrechts (2288) - J de Groote (2207) 1-0

10. P ten Vergert c (2217) - E de Groote (2321) ½-½

Het tweede scoorde ook 4½ punt en dat was genoeg voor een nipte zege tegen het niet al te sterke Leiderdorp. In ieder geval kan het team weer naar boven kijken en dat is ook wat waard.

BSG langs HWP dankzij invallers

Het schaakseizoen is weer begonnen! Na een zomerstop van vijf maanden is de eerste ronde van de KNSB-competitie altijd weer even wennen. BSG was dan ook niet meteen op volle oorlogssterkte tegen promovendus Het Witte Paard, dat helemaal vanuit Sas van Gent naar Bussum moest afreizen. Desondanks, of juist dankzij de invallers bleven de punten in het Denksportcentrum.

Door uiteenlopende redenen kon BSG tegen de Zeeuwen niet beschikken over Bobbin, Li en Alexander. Zonder de beste paarden van stal moest er creatief met invallers geschoven worden om met een enigszins representatief team aan te treden. Om de gaten in de opstelling verder te dichten, werd David Smerdon, de Australische Jan Smeets, uit de hoge hoed getoverd. De wedstrijd begon twee weken geleden al, toen Frank BSG op voorsprong had gezet door een keurige overwinning op Tieme Verlinde.

Op de wedstrijddag zelf ging het heel wat moeilijker en al snel had BSG de voorsprong weer verspeeld. Aan het tweede bord speelde Robert, die in zijn buitenlandse avonturen de laatste tijd niet lekker op schot was en daar de nodige fysieke ongemakken had opgelopen, naar eigen zeggen geen enkele fatsoenlijke zet tegen Rossetis, dus verloor hij kansloos. Thomas tartte het lot door wat al te roekeloos pionnen te snacken, waarna Tom Piceu levensgevaarlijke aanvalskansen kreeg. In hevige tijdnood kon dat ook niet goed gaan en dus ging het ook niet goed.

In de tussentijd had invaller Remmelt vrij moeiteloos remise gespeeld tegen herintreder Simon Provoost, die al een tijd niet had geschaakt en wat roestig was. Remmelt biechtte op dat hij in de opening een vrij eenvoudige pionwinst had gemist, maar met het halve punt kon hij uiteindelijk ook prima leven. Ook FM Henk speelde remise, maar daar was hij wat minder gelukkig mee. In een loopgravenduel tegen Adrian Roos stond hij wat beter, maar kwam hij niet verder dan een herhaling van zetten.

Betere zaken deed BSG aan de achterkant van de zaal, waar het Apenhoofd een van zijn betere invalbeurten kende. Tegen Hans Groffen wist hij een beter toreneindspel vrij eenvoudig te winnen. Zodoende gingen de teams tot de tijdcontrole gelijkop.

Rond de tijdcontrole viel het kwartje de kant van BSG op. Vrouwe Fortuna was Ewood erg goed gezind tegen Thibaut Maenhout. Ewood probeerde een nieuw openingssysteem uit en kwam al gauw beroerd te staan. Maenhout was in de tijdnoodfase even niet bij de les en moest dat enorm bezuren: een matdreiging kostte hem zijn dame en de partij.

Aan het hoogste bord liet Smerdon even zijn klasse zien tegen Steven Geirnaert. Al vrij vroeg in de partij won hij een kleine kwaliteit tegen een paar pionnen. Later had hij twee stukken meer tegen een kluit pionnen. Met handig spel wist hij de witte pionnenmuur af te breken, waarna hij het beruchte eindspel van koning, loper en paard tegen koning vrijwel a tempo tot winst voerde.

Ton bracht de matchpunten binnen door Johan Goormachtigh na een lang eindspel te verslaan. Langzaam maar zeker wist hij progressie te maken, waarna de ongelukkige zwartspeler in een verloren stelling door zijn vlag ging. Dat Large uiteindelijk een moeilijke partij verloor van Helmut Cardon mocht de pret niet drukken. De 6-4-overwinning was helemaal in lijn met vorig seizoen. Met een beetje geluk kan BSG zich dit seizoen opnieuw plaatsen voor de Europa Cup. Aan de invallers zal het niet liggen.

Minder verging het BSG 2, dat net als vorig jaar in de eerste ronde duur puntverlies opliep. Ditmaal hield Almere 2 l'équipe de Rein Brouwer op 4-4. Geen best resultaat tegen een tegenstander die vorig jaar nog gewoon met 6-2 werd verslagen. Namens BSG 2 kwamen Frans Borm, Timon Brouwer en Sjoerd Drent op het scorebord voor, terwijl Ruben Hilhorst, Coen van der Heijden en Bert Kieboom het punt aan hun tegenstanders moesten laten.

BSG (2322) - Het Witte Paard SvG (2301) 6-4

1. D Smerdon g (2516) - S Geirnaert m (2468) 1-0

2. R Ris m (2447) - K Leenhouts m (2424) 0-1

3. La Ootes m  (2394) - H Cardon m (2389) 0-1

4. E de Groote (2321) - T Maenhout f (2345) 1-0

5. T Willemze m (2418) - T Piceu f (2319) 0-1

6. T van der Heijden (2304) - J Goormachtigh f (2161) 1-0

7. H van der Poel f  (2201) - A Roos (2246) ½-½

8. R Otten (2064) - S Provoost (2227) ½-½

9. J de Groote (2207) - H Groffen (2191) 1-0

10. F Erwich f (2351) - T Verlinde (2244) 1-0

De volgende wedstrijd is over twee weken. BSG 1 gaat dan op bezoek bij SISSA, BSG 2 bij Leiderdorp.

Doelsaldo nekt BSG

BSG 2 wint met 5-3-opstelling van Oosten-Toren

Het was een spannende slotronde voor BSG: beide teams in de landelijke competitie konden kampioen worden. BSG 1 speelde in Rosmalen de gemeenschappelijke slotronde, waardoor BSG 2 de bovenzaal van het Denksportcentrum voor zich alleen had. In een over twee rijen verdeelde 5-3-opstelling werd degradatiekandidaat Oosten-Toren met 5-3 verslagen, maar doordat HSG het verzwakte tweede team van Caïssa-Eenhoorn met maar liefst 6-2 afdroogde, maakte dat niet meer uit.

Drie bordpunten. Dat was het verschil tussen Charlois Europoort en BSG 1 in de meesterklasse. Het was ook het verschil tussen HSG en BSG 2 in klasse 3D. Het betekende dat HSG aan een 5½-2½-overwinning genoeg had om kampioen te worden. Maar er gloorde hoop, want HSG speelde tegen Caïssa-Eenhoorn 2, een subtopper met een paar extreem goed scorende spelers. De kans dat HSG daar veel bordpunten en misschien wel matchpunten tegen zou verliezen, leek reëel.

Nee, BSG dan. Tegenstander was Oosten-Toren (Amsterdam-Oost), dat onderaan stond en moest winnen om degradatie te kunnen ontlopen. Dat was hele andere koek. De Amsterdamse ploeg beet echter fel van zich af en deed het aanvankelijk ook helemaal niet slecht. De opening werd op de meeste borden door de bezoekers gewonnen. Zo werd het Apenhoofd al gauw aan het denken gezet door Wim Leene. Hij rechtte de rug en wist in een stelling met tegengestelde rokades vrij eenvoudig te winnen.

Ook superinvaller Remmelt won. Na een c3-Siciliaan leek hij tegen de prachtig kalende Iwan Bonoo weinig voordeel te hebben. Hij won een dame, maar moest wel een toren, loper en pion inleveren. Na een lelijke fout van zwart kon hij ineens een punt laten bijschrijven.

Minder gesmeerd liep het bij Ruben, die aan het eerste bord zat en tegen de opgeofferde Hank Hoving langzaam maar zeker het betere van het spel kreeg. Hij zette echter niet door en verloor uiteindelijk nog, waarna hij in het restaurant zijn beklag deed over zijn slechtste seizoen in jaren.

Een wilde partij speelde Theo tegen Willem Moene. Het spelbeeld leek behoorlijk heen en weer te slingeren. Na een goed verlopen opening won Theo een kleine kwaliteit, maar wel ten koste van een paar pionnen op de damevleugel en een wankele koning. Even later had hij een flinke aanval uit de grond gestampt, maar moest hij remise houden vanwege zwarts sterke vrijpionnen.

De stand was dus 2½-1½ en daarmee was de kans op een monsterzege al verkeken. Dus moest BSG 2 hopen op een misstap van HSG. En er moest zelf nog gewonnen worden. Coen won tegen de jeugdige Don van den Bergh een stuk tegen drie pionnen. Het stuk was sterker en dus stond het 3½-1½.

Topscorer Tom had de eer om de matchpunten binnen te halen. Tegen Theo Gosman moest hij in de opening al gauw een pion inboeten, maar dat leek hem niet te deren. Zijn paarden leken volledig te zijn opgewassen tegen wits loperpaar. Uiteindelijk wist hij met behulp van een toren en een paard zijn f-pion aan de overkant te brengen, waardoor het pleit was beslecht.

De laatste twee partijen duurden nog heel lang. De fut was eruit en de strijd was gestreden. De matchpunten waren in de tas en de bordpunten had BSG 2 toch niet meer nodig. Aan bord 5 verdedigde tevroegkomer Frans de hele middag een vreselijke stelling tegen Xander Giphart, een lookalike van het Apenhoofd. (Waar is Jan Wilbert Luth als je 'm nodig hebt?) Een rij verderop zat Sjoerd aan bord 8 te ploeteren. Na in het middenspel een damewinst te hebben versmaad, probeerde hij in een toreneindspel nog te winnen. En hij kwam heel ver! Tegenstander Huub van den Bergh koos vaak niet de beste voortzetting en had dat waarschijnlijk alsnog met een nul moeten bekopen. Sjoerd zat echter in de verdedigende tunnel en ging voor de remise. En net toen hij zwarts laatste pion van het bord kon meppen deed hij het niet... Liever ging hij iets heel ingewikkelds bedenken om er kennelijk alsnog een winst uit te peuren, waarna zijn vlag viel.

Frans hield zijn stelling uiteindelijk nog net remise, waardoor de eindstand op 5-3 werd bepaald. Oosten-Toren was daarmee gedegradeerd, BSG 2 leefde nog een tijdje in onzekerheid.

De uitslag van HSG was toen nog niet bekend. De tussenstanden in de meesterklasse waren wel live te zien. Het werd een echte nek-aan-nek-race tussen Charlois en BSG. BSG stond met één partij te gaan met 5½-3½ voor en was zeker van de winst. Charlois stond op dat moment met 4½-3½ voor. Het kampioenschap lag in handen van de gebroeders Overdam: de sterkste speelde tegen Michiel Bosman en de jongste mocht tegen Mark van der Werf. Van der Werf won: 4½-4½. Maar Julian ook, dus won Charlois de wedstrijd en het kampioenschap. BSG werd eervol tweede en kampioen En Passant moest genoegen nemen met de onderste trede van het podium.

Voor BSG 2 viel het doek even later. HSG had met maar liefst 6-2 gewonnen en werd glansrijk en verdiend kampioen. De Hilversummers kenden weinig zwakke momenten en lieten tegen de "kleintjes" weinig liggen. Achteraf gezien heeft BSG 2 het kampioenschap al op de eerste dag verspeeld door de zeperd tegen Ons Genoegen, dat met twee zeges begon, daarna niets meer liet zien en alsnog degradeerde. Zodoende eindigde BSG 2 voor de derde keer op rij tweede in de derde klasse. Hoewel de achterstand op de koploper dit jaar aanmerkelijk kleiner was dan in de voorgaande jaren, levert een tweede plaats zo verschrikkelijk weinig op en dus was de sfeer na afloop weinig uitgelaten. Hopelijk gaat het volgend jaar beter.

BSG 2 (2096) - Oosten-Toren (1970) 5-3

1. R Hilhorst (2064) - H Hoving (1840) 0-1

2. R Otten (2047) - I Bonoo (2003) 1-0

3. J de Groote (2181) - W Leene (1840) 1-0

4. T Slisser (2086) - W Moene (2147) ½-½

5. F Borm m (2224) - X Giphart (1945) ½-½

6. C van der Heijden (2107) - D van den Bergh (2103) 1-0

7. T de Ruiter (2018) - T Gosman (1971) 1-0

8. S Drent (2038) - H van den Bergh (1909) 0-1

BSG wint nipt van verzwakt Rotterdam

Na de even verrassende als gelukkige overwinning tegen HMC lonkte het kampioenschap. Winnen, al is het met het allerkleinste verschil, dat is het doel voor BSG in de slotfase van de KNSB-competitie. Tegen degradatiekandidaat Pathena Rotterdam deed BSG precies wat het moest doen en won met 6-4.

Naar rechts? Naar links? Hadden we niet toch naar rechts gemoeten? Het was nog een hele zoektocht voordat Brasserie Dylans was gevonden. Een paar jaar geleden had uit dergelijke taferelen kunnen worden afgeleid dat BSG was verdwaald in de meesterklasse, maar anno 2015 gaat die vlieger niet meer op: BSG was naar Rotterdam gekomen om de kampioenschapskansen levend te houden. Daartoe zou de thuisploeg moeten worden verslagen. En het liefst met grote cijfers, om het doelsaldo wat op te vijzelen. Doordat BSG dit seizoen nooit met meer dan 6-4 had gewonnen, had de grote concurrent Charlois anderhalf bordpunt meer. Dat speelde bovendien tegen het praktisch gedegradeerde Voerendaal. Kon stadsgenoot Pathena, dat aan één punt in de laatste twee ronden genoeg had om zich veilig te spelen, Charlois van dienst zijn?

Daar leek het aanvankelijk niet op: de thuisclub trad aan zonder Carlier. Ook verrassingswapen Koenin bleef in de hoge hoed opgeborgen. Desondanks kon het jeugdige Pathena BSG genoeg pijn doen. Dat was vooral aan de linkerkant van de speelzaal, waar de Rotterdammers met wit aan de liveborden speelden. Aan de andere kant van de zaal heerste BSG.

Zo trof FM Henk invaller Marc Schroeder, die al meteen begon met stukken te ruilen. Nadat er wat lichte stukken waren geruild, wilde hij ook dolgraag dames ruilen. Henk maakte mooi gebruik van de tempi die hem in de schoot werden geworpen en maakte de partij krachtig uit.

Heel anders verliep de partij van Frank tegen Frans Vreugdenhil, de andere Rotterdamse invaller. Na veel duw- en trekwerk won Frank de partij aan het kopbord. Eenzelfde soort overwinning boekte Li tegen jeugdtalent Alik Tikranian.

De Fransozen van Large en Behirder leverden ook de volle winst op: Large kreeg een enorme koningsaanval nadat Lekker Ding zich vergreep aan een pion op h4. Tien zetten later moest de Nederlands Kampioen van 1989 zich gewonnen geven tegen de in 1991 geboren toekomstige IM.

Behirder had het heel wat moeilijker tegen 23-voudig jeugdkampioen Anna-Maja Kazarian. De invaller aan BSG-zijde kwam in het middenspel minder te staan, maar wist voor de tijdcontrole terug te komen, waarna hij een lange partij won.

Dat waren dus vijf punten behaald met wit. Aan de andere kant van de zaal waren de witten eveneens in het voordeel. Zo waagde Ewood zich tegen Robby Kevlishvili weer eens aan het Siciliaans en vergat daarbij ...b7-b5 te doen, waarna hij passief stond, geen plan meer had en gebatst werd alsof hij er geen hout van kon. Misschien was hij zichzelf niet doordat zijn naam bij de uitzendingen verkeerd was ingevoerd, maar het resultaat was in ieder geval dat zijn minieme kans op een norm helemaal de papierversnipperaar in was gegaan.

Ook weinig plezier had Thomas van zijn zwartpartij tegen Martin Martens. Hij besloot à la Tiviakov het Scandinavisch te spelen. Ergens ging iets niet helemaal goed, want uiteindelijk werd zijn dame het halve bord over gejaagd, waarna zijn stelling ook niet meer om aan te gluren was.

Minder eenrichtingsverkeer was de partij van Ton tegen Johan Quist. Ton leek in het middenspel de overhand te krijgen, maar ergens ging er wat mis in de gruwelijk moeilijke afwikkelingen, waarna hij in een verloren eindspel terechtkwam. Ongeveer hetzelfde overkwam Lex tegen Michiel Besseling toen hij een aardig grapje dacht te zien. Door een detail kostte het hem een stuk in plaats van dat het hem een kwaliteit opleverde.

Winnaar van de dag was Robert, die tegen Marijn den Hartog de enige zwartzege van de middag liet noteren. Nadat hij in de opening aanvankelijk moest verdedigen, nam hij al snel het initiatief over, waarna hij een kwaliteit won en de partij met vaste hand uitschoof. Zodoende won BSG weer eens met 6-4, een resultaat dat goed genoeg was om over het kampioenschap te blijven dromen, maar wel schril afstak tegen de 7½-2½-zege van Charlois, dat nu drie bordpunten meer heeft. Over twee weken is de finale! Dan speelt BSG tegen SISSA (7), terwijl Charlois met LSG (4) moet zien af te rekenen.

Pathena Rotterdam (2193) - BSG (2338) 4-6

1. F Vreugdenhil (2011) - F Erwich f (2351) 0-1

2. R Kevlishvili f (2356) - E de Groote (2336) 1-0

3. A Tikranian (2176) - L Riemersma m (2432) 0-1

4. M Martens m (2412) - T Willemze m (2428) 1-0

5. R Kuijf m (2388) - La Ootes (2390) 0-1

6. M den Hartog (1993) - R Ris m (2444) 0-1

7. M Schroeder (1979) - H van der Poel f (2215) 0-1

8. J Quist f (2307) - T van der Heijden (2305) 1-0

9. AM Kazarian (2094) - J de Groote (2160) 0-1

10. M Besseling (2211) - A van Beek m (2320) 1-0

BSG 2 won met 6-2 van Caïssa 4 en zit daardoor in een vergelijkbare positie als het eerste: door een achterstand van 3 bordpunten moet het team hopen op een misstap van HSG tegen het tweede team van Caïssa-Eenhoorn, dat nu vierde staat.