Italiaanse bluf

Afbeelding: wallstreetgreek.blogspot.com

Nonchalant leefde Fiorentina naar de beslissende wedstrijd met Ajax toe. De Italianen hadden voor eigen publiek klop gekregen, maar daar zaten ze niet zo mee. "Dan moeten we maar in Amsterdam winnen" en "Waarom zou je twee wedstrijden winnen als je er maar één hoeft te winnen," leek de gedachte te zijn. Uiteindelijk kwam Fiorentina bedrogen uit, maar het kostte Ajax meer moeite dan vooraf gedacht was.

Vorige week begonnen de drie overgebleven Nederlandse ploegen goed aan hun "tweeluik". Goed, NEC verloor dan wel ongenadig hard van HSV, maar zowel Ajax als Twente boekte buitenshuis een krappe, doch knappe zege. FC Twente won met 0-1 van Olympique Marseille, de ploeg die PSV dit jaar volledig van het Europese toneel liet verdwijnen. Ajax speelde tegen Fiorentina, een andere ploeg waar PSV nog met hoofdpijn aan terug zal denken. Vorig jaar schakelden de Italianen PSV uit in de UEFA Cup. Dit jaar kregen ze zelf in eigen huis de kous op de kop, al had Ajax "geen ongelukkige wedstrijd gespeeld."

Uitslagen donderdag 19 februari:

• NEC - HSV 0-3 
• Olympique Marseille - FC Twente 0-1 
• Fiorentina - Ajax 0-1 

Dat waren toch mooie uitslagen en ik verwachtte dat Ajax en Twente de volgende ronde tegen elkaar zouden uitkomen. Dat zou in ieder geval logisch zijn, maar het liep anders.

Donderdag 26 februari

Voor NEC was het toernooi al vroeg op de avond voorbij. De ploeg van Middelmatige Mario stond voor de onmogelijke opgave de 0-3-achterstand uit de heenwedstrijd weg te poetsen. Ik vraag me dan af of je niet gewoon kunt opgeven in zo'n geval, maar de wedstrijd ging door en NEC verloor met 1-0. Ze zullen vast blij zijn met de getoonde progressie.

Gelukkig speelde Twente nog. In Frankrijk waren ze nog genadig geweest en dat kwam ze duur te staan. Stijf van de spanning speelden de Tukkers helemaal niets klaar in de eerste helft. Een zondagsschot nivelleerde de stand en pas in de tweede helft kwam de thuisploeg een beetje tot leven. Maar zoals Eric G. terecht opmerkte: Twente speelde de tweede wedstrijd gewoon een stuk slechter dan de eerste. En dat ondanks de steun van hun eigen publiek, dat ook na 120 minuten geen Twents doelpunt had gezien. Het draaide dus uit op penalty's en dat wordt altijd gezien als een loterij. Ten onrechte: penalty's zijn pure wetenschap. De Fransen waren wat vaker trefzeker en de keepers kwamen er niet aan te pas. De drie missers waren dan ook lelijke afzwaaiers/Seedorfjes en geen heldendaden van de keeper. Zodoende verloor FC Twente dus niet alleen de wedstrijd, maar ook het penaltyschieten.

Ook Fiorentina was van plan het "thuispubliek" een vervelend avondje te bezorgen. Zo mak en slordig als ze thuis speelden, zo fris en aanvallend speelden ze in de vochtige Amsterdamse lucht. Ajax had reservedoelman Verfmeer opgetrommeld en die werd in de wedstrijd flink aan het werk gezet.

Fiorentina, dat in de Champions League als derde eindigde in de poule met Olympique Lyonnais en Bayern München, had de hele wedstrijd een vervelend overwicht. Ajax bereikte de rust nog wel met 0-0, maar eerdere ervaringen met Kopenhagen en Slavia Praag leerden dat er in de tweede helft nog genoeg mis kon gaan. Dat gebeurde dan ook. Na een uur spelen ramde Gilardino beide ploegen op gelijke hoogte.

Gouden wissel

De sfeer zat er goed in en Van Basten besloot Leonardo binnen de lijnen te brengen. De vraag was dan ook of Van Basten goed gewisseld had, of verkeerd was begonnen. Want met Leonardo kwam er meer dreiging in het elftal en dat betekende de omslag in de wedstrijd. Waar de Italianen nog zaten na te genieten van hun gelijkmaker, maakte Leonardo een solo en slalomde voorbij de Italiaanse verdediging en rondde ook nog eens goed af. Daarmee kwam Ajax goed weg, want na de verkoop van Huntelaar hebben de spitsen wat moeite het net te vinden. Dat kostte in de competitie alleen al een lading punten. Gelukkig is de opvolger gevonden, maar dan moeten ze bij Ajax wel zo slim zijn om die jongen een contract aan te bieden...

De 1-1 viel vlak voor tijd en toen was er zelfs voor het machtige Fiorentina niks meer aan te doen. De ArenA ging uit zijn dak. Zelden zal er zo gejuicht zijn om een gelijkspel. Toch is het voor een ambitieuze club als Ajax geen goed teken dat ze thuis met meer geluk dan wijsheid een schamel gelijkspel uit het vuur wisten te trekken. 

Al met al was het maar een magere dag, met slechts één halfje uit drie duels. Gelukkig wist Ajax nog een gelijkspel uit het vuur te slepen, anders was het helemaal sneu. Geen Twente - Ajax, maar gelukkig ook geen Marseille - Fiorentina.

Uitslagen donderdag 26 februari:

• HSV - NEC 1-0 [3-0] 
• Twente - Marseille 0-2* [1-0] 
• Ajax - Fiorentina 1-1 [1-0] 

* Twente verloor de wedstrijd met 0-1 en de strafschoppen met 6-7 (0-2).

Champions League

De KO-fase van de Champions League is ook weer begonnen. Ook hier bakten de Zuid-Europese ploegen er weinig van. De NOS had het genoegen twee wedstrijden live te mogen uitzenden. Laat ze dan net de meest duffe wedstrijden ooit uitzenden. Vreemd, want juist in de beginfase van het eliminatieproces vind je de leukste wedstrijden. Niet deze keer, zo bleek.

Internazionale smeekte om te worden ingemaakt door Manchester United, maar de Engelsen haalden de trekker maar niet over. Tergend zwak opereerden de Italianen, maar na afloop waren ze maar wat blij met de 0-0. Als je ziet hoe de Nederlandse ploegen zelfs met aanzienlijk betere papieren alsnog (bijna) het schip in gingen, kun je ze bijna niet anders dan gelijk geven. Maar ja, als ze straks weer zo spelen... Het publiek was in ieder geval weer de verliezer.

Ook bij Real Madrid - Liverpool gebeurde weinig. Gelukkig won Liverpool, zodat er in ieder geval nog een doelpunt was te zien. Jammer genoeg werden de interessantere duels niet live uitgezonden. De Zuid-Europese ploegen bakten er erg weinig van. Hieronder een overzicht:

• Engeland +3 =1 -0 (3-0) 0 thuis 
• Duitsland +1 =0 -0 (5-0) 1 uit 
• Spanje +0 =3 -1 (4-5) 2 thuis 
• Griekenland +0 =1 -0 (1-1) 1 uit 
• Frankrijk +0 =1 -0 (1-1) 1 thuis 
• Italië +0 =1 -2 (0-2) 1 uit 
• Portugal +0 =1 -1 (2-7) 0 thuis 

De vier zeges werden uitsluitend behaald door Noord-Europese ploegen. Vooral Italië maakte een impotente indruk, getuige de nul gescoorde doelpunten. Natuurlijk is zo'n eerste duel "aftasten" en alle risico's mijden, maar daarin kun je ook te ver gaan. Of is het een staaltje Italiaanse arrogantie om de eerste leg op te geven?

De meest opmerkelijke uitslag was de 0-5-overwinning van Bayern München op Sporting Lissabon. Ik weet nog wel dat PSV de grond in werd geboord na een 0-4-thuisnederlaag tegen Arsenal, dus dat zal nu niet anders zijn. Maar toch... Soms komen zulke freakzeges heel anders tot stand, zoals Vitesse - AZ, op 27 augustus 2005. Perez, die daar toen nog speelde, maakte drie doelpunten en merkte na afloop doodleuk op dat ze niet goed hadden gespeeld. J Hetzelfde had Bayern. Niet beter spelen, maar wel alle kansen benutten. De Portugezen kunnen net zo goed opgeven, dan dat ze nog een non-partij gaan spelen.

Apenhoofd, 27-02 2009

Uw beoordeling van dit artikel:

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

poll creator

Overwinteren op noodrantsoen

Afbeelding: nl.wikipedia.org

Met de hakken over de sloot

Na de groepsfase van de UEFA Cup is het kaf van het koren gescheiden. Van de veertig clubs die meededen aan de poulefase zijn er nog maar 24 over. 40% van de clubs is dus uitgeschakeld. Samen met de Champions League-aanrijking, de acht ploegen die naar de UEFA Cup degradeerden, gaan deze ploegen in vier KO-ronden uitvechten wie er in de finale terechtkomen. Van de vijf Nederlandse ploegen die begonnen, hebben drie de groepsfase overleefd, wat netjes op het gemiddelde ligt. Minder mooi is dat dit met minimaal resultaat werd behaald.

Laatste ronde

Gister en eergister werd de laatste ronde gespeeld van de UEFA Cup-groepsfase. Acht ploegen waren al uitgespeeld, de overige 32 ploegen werkten zestien duels af, waarin nog best wat te verdelen was. Dat gold niet voor Ajax, dat al geplaatst was. Gelukkig maar, want anders had de thuiswedstrijd tegen Slavia Praag misschien nog in een deceptie kunnen eindigen. Alles ging naar wens toen Ajax de score al binnen drie minuten opende, maar daarna zakte de thuisclub ver weg. Slavia, dat troosteloos laatste stond in de poule, rook kansen op een afscheidsstunt en trok de stand al gauw gelijk. Ajax bleef klooien en knoeien en werd zelfs op achterstand gezet. Zouden ze dan weer gaan verliezen van hun angstgegner? De schade bleef dit keer beperkt tot een 2-2-gelijkspel. HSV, dat overtuigend won van Aston Villa, eiste daarom maar de groepswinst op. Ondanks dat ze thuis verloren van Ajax.

Voor Heerenveen en Feijenoord was het doek al gevallen. De brekebeentjes op het Europese podium sloten een mislukt UEFA Cup-avontuur passend af met een nederlaag. Daarmee deden ze zichzelf tekort, maar ook de ploegen die ze in de voorronde uitschakelden. Zo moest Vitoria Setubal toezien hoe de ploeg waartegen zij slechts één remise pakten in twee wedstrijden vier keer op rij verloor. Dat doet pijn. Over de wedstrijd tegen AC Milaan werd gezegd: "Oh, dat zijn bonuspunten." Maar wat zijn bonuspunten waard als je tegen de andere ploegen ook hard onderuit gaat? De nul uit vier van Feijenoord lag in lijn der verwachting, maar het is wel triest om te zien hoe ver de trotse UEFA Cup-winnaar van 2002 is afgegleden.

Gisteren stonden interessantere duels op het programma. NEC kon zich nog plaatsen als het van groepshoofd Udinese zou winnen. Nou, dat lieten de Nijmegenaren zich geen tweede keer zeggen. Helaas werd de wedstrijd niet live uitgezonden, alleen een korte samenvatting. Uit eerdere ervaringen wist NEC dat het lonend kan zijn om vol op de aanval te spelen en hun lef werd uiteindelijk beloond tegen het Italiaanse B-team. Uiteindelijk was Collins Jhon de gevierde man.

FC Twente was al geplaatst en speelde tegen PSG alleen voor de eer. Helaas bracht dat niet het beste naar boven bij de spelers. Twente werd namelijk naar een beschamende 4-0-nederlaag gespeeld in een wedstrijd waar de Nederlandse televisie niet warm voor liep. Ondanks dat Twente nog geen punt heeft gepakt in een Europese uitwedstrijd, gaat het wel door met zes punten. Grappig detail: Schalke 0-4 werd laatste.

Met twee tweede, een derde en twee vijfde plaatsen deden de Nederlandse clubs het niet heel slecht, maar hier bedriegen de cijfers een beetje. Laten we de acht nummers vijf in de poule bekijken:

A: Schalke 0-4 4 uit 4 5-6

B: Benfica 1 uit 4 2-9

C: Partizan 0 uit 4 1-8

D: Dinamo Z. 3 uit 4 4-9

E: Heerenveen 0 uit 4 3-13

F: Slavia P. 2 uit 4 2-5

G: Rosenborg 2 uit 4 1-8

H: Feijenoord 0 uit 4 1-10

Heerenveen en Feijenoord zijn dus de slechtste ploegen uit de groepsfase, niet iets om trots op te zijn.

Loting

Inmiddels is de loting bekendgemaakt. De Nederlandse clubs hebben gekregen wat ze verdienen: een zware loting. NEC speelt tegen HSV (!), Ajax tegen Fiorentina (!) en Twente tegen Olympique Marseille (!!). Steeds weer dezelfde ploegen... Hopelijk kan NEC boven zichzelf uitstijgen en kan Twente laten zien dat ze sterker zijn dan PSV, maar Ajax... Ik geef ze weinig kans. Ze spelen tegen een Italiaanse ploeg. Maar laten we optimistisch blijven. Oranje maakte Italië op het EK met boter en suiker in. Dat zal Marco van Basten nog niet verleerd zijn.

Het enige dat rest is de overgebleven ploegjes succes wensen. Met een beetje geluk kan Nederland nog wat stijgen op de coëfficiëntenlijst. In ieder geval zijn er na de winterstop nog drie clubs actief in Europa. Dat is weleens slechter geweest.

Apenhoofd, 19-12 2008

Uw beoordeling van dit artikel:

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

Poll Maker

Olympische nachtmerrie

Vancouver

Twee weken lang werden we rond middernacht op de hoogte gehouden van de verrichtingen op de Olympische Winterspelen in Vancouver. Rare lui, die Canadezen. Gaan ze rond middernacht sporten, hoewel het daar dan nog licht is ook... Hebben ze daar ook middernachtzon in de winter of zo? Een sterke indruk maakten de Canadezen niet. Van het WK Hockey in India of het WK Voetbal in Zuid-Afrika hoef je weinig organisatorische hoogstandjes te verwachten. Maar Canada, dat is toch een heel ander verhaal?

Helaas ging het al mis voordat de Spelen begonnen. Ik laat het woord aan Ton Broekhuisen in zijn column in de Metro van 15 februari:

"Ook zo geschrokken van de beelden van de crashende Georgische rodelaar Nodar Koemaritasjvili? Met slechts een iel sleetje onder zijn billen schoot het 21-jarige talent vrijdag tijdens een olympische training met een snelheid van 140 kilometer uit de levensgevaarlijke rodelbaan – de steilste ter wereld – in Whistler. Snelheden boven de 150 kilometer zijn er geen uitzondering. Op een sleetje is dat nòg gevaarlijker dan seks zonder condoom met Kim Holland. Deze rodelbaan sméékt om doden. Een smeekbede die vrijdag helaas werd verhoord. Nadat Nodar de macht over zijn slee verloor, werd hij als een kiezeltje het luchtruim in geslingerd. Slechts een stalen balk voorkwam dat hij de rest van zijn leven in een baan om de aarde zou cirkelen. Zònder slee.

José Feliciano, Ray Charles, Stevie Wonder: mijn bewondering voor blinden is groot. Maar om nu uitgerekend de steilste rodelbaan ter wereld door een blinde sadist te laten ontwerpen gaat me te ver. Vooral zó gezien, zijn de beelden schokkend. Zelfs mijn nichtje van twee jaar zou de plek waar Nodar crashte, hebben omzoomd met strobalen of vangnetten. Nu stond er echter een rij ijzeren balken. Op een ervan sloeg Nodar al na een meter kansloos te pletter. Een drama om snel weg te poetsen. Wat ingestudeerde blijken van medeleven volstonden om Vancouver 2010 'gewoon' groots af te trappen. Niet àl het geld hoeft tenslotte naar Haïti."

Hoewel het de Canadezen was gelukt een buitengewoon snelle en lastige Bobsleebaan te maken, hadden ze met één klein dingetje geen rekening gehouden: de veiligheid.

Na dit drama kwam het gedoe met de ijsdweilmachines. Vanwege sponsorverplichtingen had de organisatie zich met ijsdweilmachines van een slecht merk in de maag laten splitsen. Wikipedia verwoordt het als volgt:

"De schaatswedstrijd [500 meter] werd door defecte ijsdweilmachines vertraagd met ruim drie kwartier. Van de twee dweilmachines was er maar één operationeel. De organisatie werd nog eens voor schut gezet, toen bleek dat een derde machine, die het euvel zou moeten verhelpen, verkeerd ingesteld was. Na dreigementen om de schaatscompetitie te staken, werd besloten om een machine uit Calgary over te laten vliegen. De problemen werden waarschijnlijk veroorzaakt door mankementen in de elektrische systemen. De organisatie werd bekritiseerd omdat het niet de gebruikelijke ijsdweilmachines gebruikte (van het merk Zamboni), maar de milieuvriendelijkere elektrische machine van het merk Olympia, die geleverd werden door een hoofdsponsor."

Dat krijg je ervan als je eigenwijs bent. Overigens was de schaatsbaan een van de weinige plekken in de directe omgeving waar ijs lag. Terwijl de winter in Nederland nog wel ergens op leek, was de winter in Vancouver, de plaats met het mildste klimaat van Canada, ver weg. Zelfs op de berghellingen lag amper sneeuw. Desondanks kon het Alpineskiën gewoon doorgaan. De kale Canadees Robbie Dixon probeerde in zijn "achtertuin" een mooie medaille op te halen. Dat leek goed mogelijk, want hij kende het parcours als zijn broekzak. Desondanks ging hij af als een gieter door als een clown naar beneden te skiën. Eerst nam hij een paaltje mee, vervolgens verloor hij bijna z'n evenwicht bij een hobbel en wankelde hij op één ski omlaag, waar hij uit de eerstvolgende bocht vloog.

"These were the Canadian Cowboys and they were led by Dixon and blossoming Canadian skiing star Manuel Osborne-Paradis. This was the mountain the pair tamed as kids. It is their backyard, the Olympics their dream, and this was their chance. They hoped to bring glamour back to Canadian downhill skiing. Much of Canada hoped right along with them. But glamour in this marquee event comes in the way of gold medals, and pursuing them was Canada's undoing. They went down guns ablazing."

(...)

"Dixon, however, admitted he cracked. But only after he was cracked in the head. He sheared the second gate on the course. It snapped back into his head, dazing him and starting a sequence of events which ended when he crash-landed into a snow fence."

Medaillespiegel

Daar konden de Nederlanders nog een puntje aan zuigen. Van de vijftien disciplines beperkte de Nederlandse inbreng zich tot slechts vier takken: het bobsleeën, langebaanschaatsen, short track en snowboarden. In deze disciplines moesten de medailles gehaald worden. Uiteindelijk moet Nederland in de medaillespiegel kijken, want een hoop plakken gingen door knullige missers verloren. Daar staat tegenover dat een aantal medailles onverwacht werden binnengehaald.

Voorafgaand aan de Spelen waren de bobsleeërs hoopvol. Ze hadden de beste slee van het hele veld en dus zouden ze een gooi kunnen doen naar de medailleplaatsen. Probleem: ze moesten dezelfde levensgevaarlijke baan bedwingen als Nodar Koemaritasjvili. Hoewel een ongeluk uitbleef, maakte Van Calker weinig indruk door stuurfout op stuurfout te stapelen. Uiteindelijk moesten ze genoegen nemen met een 14e plaats. Kortom: een goede slee is fijn, maar zonder goede piloot heb je er nog niks aan. Geschrokken van zijn slechte runs hield Van Calker de race voor de viermansbob maar voor gezien, zijn teamgenoten in verbijstering achterlatend. De dames deden het met een 8e tijd beter, maar het was bij lange na niet voldoende voor een medaille.

Over het short-trackschaatsen heb ik weinig gehoord. Slechts op de Estafette kwamen de Hollandse dames dicht bij het podium, individueel was een plaats in de top 10 al te veel gevraagd.

Het "echte" schaatsen is al jaren een "cash-cow". Desondanks kregen de Nederlanders fikse tegenstand. Er werden zeven medailles gepakt, waarvan zes individuele. Deze medailles werden nog vrij eerlijk verdeeld: iedereen won op maximaal één individuele afstand een medaille. Dat was vooral voor Sven Kramer een hard gelag, hoewel hij er niet echt om kon lachen. Voorheen was Vancouver al leuk omgedoopt tot "Svencouver", maar naast dat hij zichzelf bijna onder stroom zette na zijn gouden plak op de vijf kilometer, was hij op wel meer zwakke momenten te betrappen. Zijn 1500 meter leek nergens naar en juist toen hij op de tien kilometer een wereldrace reed, stuurde zijn coach hem de verkeerde baan in. Vervolgens moest hij met de ploegenachtervolging maar een medaille pakken, maar na een zwaar verprutste race tegen de Verenigde Staten, bleef er niet meer over dan het lelijke brons. Het brons werd gelukkig nog wel gepakt en wel in een Olympisch record. Het bewijs dat ze de halve finales grandioos hadden onderschat.

Typisch Nederlands.

Gelukkig waren er ook positieve verrassingen. Zo wonnen Mark Tuitert en Ireen Wüst een gouden plak waar geen hond rekening mee had gehouden. Van de "nobody's" behaalde Laurine van Riessen op de kilometer een keurige derde plaats. Aan de successen van Gerritsen (tweede op de 1000 meter) en De Jong (derde op de 10 kilometer) zat een schaduwkant. Gerritsen ging op de 500 meter hard op d'r smoel en verspeelde daarmee mogelijk een fraaie klassering. Bob de Jong behaalde zijn derde plaats slechts door de diskwalificatie van Kramer. Anders was hij vierde geworden, zoals Margot Boer constant overkwam. De overige dames hadden bijzonder weinig in te brengen tegen het Olympische geweld. Een tegenvaller.

Een grote meevaller was daarentegen de gouden medaille van snowboardster Nicolien Sauerbreij. Als enige niet-schaatser lukte het haar na talloze knock-outwedstrijden haar tegenstanders te verslaan. Een zwaarbevochten medaille, zeker gezien de geschiedenis. In 2002 liepen haar Olympische Spelen helemaal in de soep doordat een Oostenrijker haar board met stroop had ingewaxt. Acht jaar later kon ze eindelijk revanche nemen. De mooiste Nederlandse medaille van "Vancouver", als je het mij vraagt.

Voetbal

Al met al scoorde Nederland acht medailles: vier gouden en drie bronzen. Opmerkelijk vind ik dat Nederland zich maar op zo weinig sportgebieden heeft weten te manifesteren. En alleen met schaatsen en snowboarden hebben we mensen die exceptioneel goed zijn. De overige sporten blijven behelpen. Zo ging ook het ook met het Nederlandse voetbal in de "Europa-League", het kleinere broertje van de Champions League, verkeerd. De nationale top 3 werd in één avond uitgeschakeld. Ajax verloor thuis met 1-2 van Juventus en kwam die klap niet meer te boven, ondanks dat ze in Turijn makkelijk standhielden tegen een zeer slap spelend Juventus. PSV had nog de meeste lol van de uitschakeling. Na een 1-0-uitnederlaag tegen HSV bleek een 3-2-zege onvoldoende voor lijfsbehoud. FC Twente droop met het schaamrood op de kaken af tegen Werder Bremen. Zoals zo vaak lieten de Tukkers een barslechte wedstrijd volgen op een prima eerste wedstrijd. Ze begonnen zo scherp als een natte krant aan de wedstrijd en binnen de kortste keren had Bremen de 1-0-uitnederlaag ongedaan gemaakt. Uiteindelijk werd het 4-1, waar AZ over mee kan praten.

Om toch met de Olympische Winterspelen af te sluiten, de column van Ton Broekhuisen van 22 februari in de Metro: 

"Ria, wat bèn je toch een wereldwijf"

"Zo'n 3300 jaar na zijn dood is eindelijk bekend geworden waaraan de Egyptische farao Toetanchamon is bezweken. Na DNA-onderzoek stelde een team wetenschappers vast dat malaria – in combinatie met een gebroken been – het circa 19-jarige ventje fataal is geworden. Tevens kampte 'Toet' met misvormingen. Hij werd namelijk op zijn Urks verwekt: de vader en moeder van 'Toet' waren broer en zus.

Over de verwekking van de vrome koorknapen Jan Peter Balkenende en André Rouvoet wil ik niet eens nádenken. Ik stel slechts vast dat het zwalkende Nederland behoefte heeft aan krachtige leiders. En niet aan figuren die vanwege hun trieste uiterlijk, kille priemoogjes en egocentrische karakter gedoemd zijn zich te laten gelden door uit kleverige studieboeken opgedane kennis. Ik hoop dat de val van het kabinet de weg vrijmaakt voor kérels. Types die in staat zijn om hun mening in te ruilen voor een betere. Van klaarkomen op je eigen stemgeluid, wordt geen land beter. Dat brengt me automatisch bij Mart Smeets. Onderstaand al wat fragmenten uit het onderzoeksrapport dat wetenschappers over 3300 jaar publiceren rond Vancouver 2010. 

Dit waren de eerste Winterspelen ooit waarbij strandtemperaturen werden gemeten. De sneeuw moest overal vandaan worden gejat. Er lag alleen (schep)ijs in ijssalons. Wel régende het organisatorische miskleunen. Nòg steeds hangen alle bomen in een straal van tien kilometer rond Vancouver vol bobsleeën en rodelsleetjes. Jaap Jongbloed kwam zelfs met een special van Vermist: een uitzending die geheel in het teken stond van verdwenen bobsleeërs. Een te dikke ijdele commentator klaagde steen en been dat de schaatsers z'n zendtijd bevuilden. Desondanks slaagden hij en zijn twee èrg aanhankelijke tafelbijzitters Ria en Bart erin elke schaatsrit kapot te beredeneren. Dit op webcam-niveau. Enkele "hoogtepunten": Ria: "Kijk hier zie je dat beenritme omhoog gaan. Ik durf zelfs te stellen dat hij goud had gewonnen, als hij de snelste eindtijd had gehad." Bart: "Ik heb de beelden even vertraagd, en dan kun je meteen zien dat het een stuk langzamer gaat." Mart: "Vraag is – ook meteen voor de huiskamer –: heeft de beste gewonnen?" Dekselse vis op het droge Ria: "De beste van vandáág in ieder geval wel." Mart: "Ria, wat bèn je toch een wereldwijf."

Apenhoofd, 28-02 2010

Uw beoordeling van dit artikel:

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

Poll Maker

Flipperkastpartij

Ik weet niet goed wat er dit jaar met me aan de hand is. Was ik vorig jaar nog tevreden over mijn spel en mijn resultaten in de meesterklasse, dan is dat goede gevoel nu helemaal verdwenen. Een moeizaam halfje uit twee witpartijen, dat was het dan voor de eerste partijen van dit jaar. Gezien de tegenstand is dat qua resultaat nog niet zo verkeerd, maar het gevoel dat ik zelf over de partijen heb, is vele malen slechter. Het lukt me totaal niet meer om tijdens de partij logisch na te denken. Daardoor had ik gisteren totaal geen controle over de stelling, hoe goed die stelling ook was. Is het de stress? Een gebrekkige nachtrust? Een jetlag? Of staat m'n hoofd niet meer naar schaken? Gelukkig deed ik af en toe ook nog goede zetten en scoorde ik ondanks alles nog een halfje tegen Invincible Ivo. Hieronder de partij, met dank aan Knightvision Chess-PGN-Viewer.

Midseason-slump voor BSG

BSG niet hard genoeg

BSG is misschien wel het minst succesvolle schaakteam in de meesterklasse van de afgelopen jaren. Van de 23 wedstrijden die BSG er vanaf de zomer 2011 speelde, won het er zeven, speelde het twee keer gelijk en verloor het veertien keer. Opmerkelijk genoeg is ieder jaar dezelfde tendens te ontdekken: BSG begint het seizoen goed, zakt daarna flink weg, om vervolgens met een eindsprint het vege lijf te redden. Op dit moment is de competitie halverwege en dus kon er van BSG weinig verwacht worden. Angstgegner Voerendaal was in Klimmen met 6½-3½ te sterk.

Voerendaal beleeft niet zijn makkelijkste seizoen in de meesterklasse. Nederlagen tegen de koplopers En Passant en LSG, alsmede een nederlaag tegen HMC, deden de kampioen van twee seizoenen geleden naar de negende plaats op de ranglijst zakken. Gelukkig kwam BSG weer eens op bezoek. In de onderlinge duels kwamen de Bussumers er nooit aan te pas: in het seizoen 2008-2009 werd het 7-3, in 2012 7½-2½ en later dat jaar opnieuw 7-3 voor de Limburgers. Het heeft met de speelstijl te maken. Bijna zonder uitzonderingen houden de spelers van Voerendaal er rare, obscure systemen op na. Slap, saai, weinig inspirerend, zo typeren wij hun spel. Maar in Duitsland, het brongebied van de meeste spelers van Voerendaal, is zoiets heel normaal. Iedereen speelt daar als een eenheidsworst en kennelijk heeft BSG daar geen goed medicijn tegen. Keer op keer liep BSG zich stuk op het stugge en uiterst solide spel en dat gebeurde ook nu weer.

Nou moet er wel bij vermeld worden dat BSG met een invaller speelde: Large vloog daags na de wedstrijd tegen HMC naar Upside-Down voor een stage, terwijl Lange Alexander ook nog niet mee kon doen. Dus moest er een invaller komen en die werd in de persoon van Rein Brouwer gevonden. Een zeer solide speler, maar hij had wel als eerste een nul te pakken. In iets van wat ooit als een Siciliaanse partij was begonnen, stond hij wel goed, totdat Christian Brown met een trucje een pion won, waarna de zaken langzaam maar zeker uit de klauwen liepen.

Ondertussen had Ton een correcte remise tegen de zeer correcte Oscar Lemmers gespeeld. Inclusief de remise van Grote Beer tegen Daniël Huisrat in de vooruitgespeelde partij was de stand 2-1 voor Voerendaal. Thomas Willemze scoorde de gelijkmaker. Na een ongelukkige start van 0 uit 3 scoorde hij op fraaie wijze zijn eerste punt in Bussumse dienst. Tegenstander Johannes Mundorf kreeg in het Frans werkelijk waar alle hoeken van het schaakbord te zien. De partijbespreking na afloop in het restaurant was het educatieve hoogtepunt van de dag.

Minder voorspoedig verliep de wedstrijd aan de overige liveborden. Ris the Wiz stond tegen Christian Seal op het randje van verlies in het toreneindspel. Tot overmaat van ramp verloor Li Ri in de tijdnoodfase de partij van Felix Levin, na eerder in de partij (in goed overleg) een remiseaanbod naast zich neer te hebben gelegd. En dan had je nog Ewood, die volledig uit vorm is. Tegenstander Andrey Orlov deed eigenlijk maar wat in de opening en kreeg een flinke aanval op zijn dak. Maar uiteindelijk kwam de h-lijn die Ewood opende alleen zwart ten goede en dus kreeg hijzelf een vieze nul te slikken. Dat waren dus twee volledig onnodige nederlagen. Een kwestie van niet hard genoeg zijn.

Daar stond wel tegenover dat Robert de remisehaven wist binnen te varen. Pas na 105 zware zetten had hij zijn (voor vorig seizoen) gebruikelijke remise te pakken. Ondertussen had FM Henk kansloos verloren en was de wedstrijd gelopen. Henk speelde, net als twee jaar geleden, tegen Thomas Trella. Een beetje beteuterd merkte hij op dat hij het destijds beter had aangepakt. Nu werd hij met een stel hangende pionnen opgezadeld en werd hij geduldig van het bord gemanoeuvreerd.

Van de remise van Frank tegen Patrick Driessens heb ik helaas weinig gezien, ook omdat ikzelf met een lange partij bezig was. Op een onnavolgbare manier probeerde ik het in de opening verworven voordeel van het loperpaar te verzilveren, waarna de evaluatie van de stelling ongetwijfeld nog een aantal keer volledig omdraaide. Uiteindelijk stelde Ivo Wantola maar remise voor.

Zo eindigde de wedstrijd dus in een 6½-3½-overwinning voor Voerendaal. BSG was niet scherp en niet slim genoeg om een positief resultaat te behalen. Het team miste toch een beetje de rust voor de kool en dat onderscheidt de kampioenen van de huis-tuin-en-keukenschakers. Als dat over vier weken, tegen kampioen En Passant, maar goed gaat. 

Voerendaal (2400) BSG (2317) 6½-3½

1. D Hausrath g (2526) - A Berelowitsch g (2539) ½-½

2. C Seal m (2476) - R Ris m (2409) ½-½

3. A Orlov g (2511) - E de Groote (2367) 1-0

4. F Levin g (2473) - L Riemersma m (2423) 1-0

5. J Mundorf (2233) - T Willemze m (2400) 0-1

6. P Driessens f (2320) - F Erwich f (2315) ½-½

7. O Lemmers m (2377) - T van der Heijden (2292) ½-½

8. T Trella m (2398) - H van der Poel f (2227) 1-0

9. I Wantola f (2351) - J de Groote (2182) ½-½

10. C Braun m (2338) - R Brouwer (2016) 1-0

Tata-Steel 2014

And the winner izzzz... Aronian!

Het is alweer ruim een week geleden dat het traditionele schaaktoernooi bij de hoogovens in Wijk aan Zee werd gewonnen door niemand minder dan Levon Aronian, de winnaar van twee jaar geleden. Hoewel het deelnemersveld kleiner en ook wel wat zwakker was dan anders, werd er op het scherpst van de snede gevochten. Salonremises waren zeer, zeer zeldzaam.

Aronian won het toernooi met een fraaie score van 8 uit 11. Afbeelding: http://sfr-berlin.de/

Vanwege de kies-je-team-wedstrijd heb ik het toernooi dit jaar anders beleefd dan anders. Ineens waren de resultaten van zelfs de onbeduidendste wedstrijden van belang voor de eindstand. Uiteindelijk was Yme het succesvolst of gelukkigst. Hij werd met 76 punten onbedreigd kampioen. Zijn winnende team bestond uit Aronian, Caruana, Giri, So, Gelfand. Rapport en Bok en dat bleek een goede keuze, vooral omdat Anish Giri een goed toernooi speelde. Nederlands hoop in bange dagen bleef als enige deelnemer in de A-groep ongeslagen. Zijn score van 6½ punt was genoeg voor een gedeeld tweede plaats met Karjakin. Al met al scoorde Giri ver boven verwachting.

Giri zorgde eindelijk voor Nederlands succes op Tata-Steel. Afbeelding: http://www.fredlucas.eu/

Loek van Wely finishte uiteindelijk op "min één", net als vorig jaar. King Look was een beetje de twee van het kaartspel: naast een ietwat gelukkige zege op Aronian in de laatste ronde van het toernooi, versloeg hij ook de zwaar tegenvallende Nakamura en liet hij tegen Giri een opgelegde kans onbenut. Aan de andere kant verloor hij wel van bijvoorbeeld Gelfand, de drie van het kaartspel.

Van Wely vangt de aas en de joker. Afbeelding: www.abscheel.nl

Mindere optredens waren er ook. Zo ging de grillige Nakamura (winnaar van het toernooi in 2011) af als een gieter. Ook bijna-wereldkampioen Boris Gelfand liet weinig zien om trots op te zijn. Op basis van zijn hoge rating (2777) zou een stevige plusscore van hem verwacht mogen worden, maar in plaats daarvan bivakkeerde hij het hele toernooi in de onderste regionen, samen met de onzichtbare Naiditsch. Pas op het eind wist hij zijn score iets op te vijzelen met twee gedegen overwinningen.

Gelfand scoorde maar 4½ uit 11 en was een flinke miskoop. Afbeelding: www.mid-day.com

In de B-groep ging het er nog wat wilder aan toe. Ratingfavoriet Wojtaszek scoorde maar net boven de vijftig procent. Publiekslieveling Jobava deed het beduidend beter, maar een tekort aan nachtrust en een overschot aan alcohol deden hem in de slotfase terugzakken. Uiteindelijk werd hij gedeeld tweede met Timman, de man met de gebroken hand. Winnaar werd Ivan Šarić, die het toernooi eveneens met anderhalf punt voorsprong (10 uit 13) won.

Timman was de beste Nederlander in de B-groep. Reinderman, de man met het paarse haar, finishte een half puntje achter de beste Nederlandse schaker sinds Max Euwe. Succes was er nog voor Bok, die zijn laatste grootmeesternorm binnenhaalde en zich binnenkort dus grootmeester mag noemen. Minder succes was er voor Van Delft en Etienne Goudriaan, die helemaal onderaan eindigden.

Goudriaan: niet scherp. Afbeelding: http://www.ad.nl/

Uiteindelijk scoorde Etienne maar twee punten en daarmee bewees hij zichzelf een dubbele slechte dienst, aangezien hij als enige deelnemer van het toernooi ook nog aan de Kies-je-team-wedstrijd meedeed. Eigenlijk ging het al in de eerste ronde mis, toen hij tegen de Chinese Zhao (zal wel als "Tsjau" uitgesproken dienen te worden) een compleet gewonnen stelling alsnog wist te verliezen. Dat is al een lekkere binnenkomer en dan ben je de rest van het toernooi in zo'n deelnemersveld ook aangeschoten wild.

And the winner izzzz... Giri!

In de Kies-je-team-wedstrijd had Etienne meer succes: hij eindigde in de middenmoot, een fractie boven de "referentiescore" van iets meer dan 70 punten. Winnaar werd, zoals al eerder vermeld, Yme. Hij stond bijna de hele tijd bovenaan, met de witte de hele tijd in de buurt. Helemaal onderaan eindigde de "aap", die toevalligerwijs een paar katten in de zak had gekocht.

Yme 76

De witte 74.5

David 73

Pascal 70.5

Etienne 70.5

Ewood 70.5

VR 68.5

Bart 66.5

Aap 65.5

De maximale score was overigens het krankzinnige aantal van 84½ punt. Deze waarde wordt behaald door een zorgvuldige selectie van de boven verwachting presterende spelers te maken. Hieronder twee grafiekjes met op de X-as de kosten van de spelers en op de Y-as hoe waardevol de speler was (score in punten uitgedrukt in geld).

Kosten en waarde per speler in virtuele euro's.

Kosten en aantal punten per euro per speler.

Volgens de analyse was Giri de beste speler: hij leverde de meeste punten per euro op (13 punten voor 70 euro = 0,186 punten per euro om precies te zijn), op de voet gevolgd door Šarić. Muzychuk, Timman, So, Reinderman en Bok waren ook iets betere investeringen dan toernooiwinnaar Aronian, die met zijn 16 (2x8) punten weliswaar de waardevolste speler was, maar ook het duurste. Het ideale team zou er als volgt uit moeten zien:

Giri, Anish	70	93	13.0
So, Wesley	70	85	12.0
Harikrishna, Pentala	76	78	11.0
Saric, Ivan	54	71	10.0
Timman, Jan	49	61	8.5
Muzychuk, Anna	45	57	8.0
Reinderman, Dimitri	48	57	8.0
Bok, Benjamin	42	50	7.0
Duda, Jan-Krzysztof	44	50	7.0

In de linkerkolom de kosten van de spelers, in de middelste kolom de daadwerkelijke waarde en in de laatste kolom het aantal gescoorde punten. In totaal kostten de spelers 498 euro, maar was hun waarde 602 euro, ofwel 84,5 punt. Zo had het dus gemoeten.

Tot slot nog een overzicht van de dagzeges:

Zaterdag 11-01: Bart (8)

Zondag 12-01: Yme (8)

Maandag 13-01: Yme (8)

Dinsdag 14-01*: De witte, Etienne (3)

Woensdag 15-01**: Pascal, aap (6)

Donderdag 16-01*: De witte (3)

Vrijdag 17-01: Ewood, Yme (8½)

Zaterdag 18-01: David, VR, aap (7½)

Zondag 19-01: Yme, aap (7½)

Dinsdag 21-01: De witte (6½)

Woensdag 22-01*: De witte (3)

Donderdag 23-01**: Yme (8)

Vrijdag 24-01*: Etienne (3½)

Zaterdag 25-01: Pascal, Etienne (7½)

Zondag 26-01: De witte, aap (7½)

*Alleen B-groep speelt

**Alleen A-groep speelt

Wie WAS… de Mol?

Afbeelding: ifarm.nl

De afgelopen tien weken waren we “in de ban” van AVRO’s televisieprogramma "Wie is… de Mol?" Afgelopen donderdag was de finale, en dus hoog tijd voor een artikel.

Kort het concept: men raapt tien (bekende) Nederlanders bij elkaar en laat ze opdrachten uitvoeren in een leuk land. Maar tussen die tien kandidaten zit er een persoon die als taak heeft alle opdrachten te laten mislukken; de zogeheten Mol. Aan het einde van elke aflevering maken alle kandidaten een soort quiz over wie zij denken wie de Mol is. Degene die het verst er vandaan zit, krijgt een rood scherm wat betekent dat hij/zij het spel moet verlaten en naar huis kan. De Mol kan nooit een rood scherm krijgen.

Elke aflevering bevat twee opdrachten waarin geld in de pot kan worden verdiend. De winnaar van de serie wint de pot. Hij wint door de laatste executie (zo heet die "quiz" aan het einde van de aflevering) de Mol goed te raden.

Dit was het eerste seizoen dat ik de serie ging kijken, ik had er wel eens wat van gehoord, maar nooit echt gekeken.

De eerste aflevering was eigenlijk een beetje wennen met de namen. Twee namen kende ik al: Sander Lantinga en Dick Jol. Verdere namen waren: Sander, Liesbeth, Alex, Menno, Dick, Nadja, Eva, Renate, Paul en Inge. Molacties kon ik nog niet echt ontdekken.

De tweede aflevering was prachtig: de tweede opdracht was een abseilopdracht. De kandidaten moesten een voor een van het hoogste gebouw van Thailand abseilen. Vijf van de negen kandidaten moesten gaan abseilen om geld in de pot te brengen. Eerst ging Dick Jol, hij vond het keigaaf, daarna Menno Bentveld dacht ik, daarna Nadja Hüpscher of zo en daarna Inge Ipenburg als laatst zoiets was het. Nadat de kandidaten beneden waren, kregen ze van de presentator Karel van de Graaf een aanbod: voor 5000 euro extra in de pot moesten ze de andere kandidaten (die overige vier) ook laten abseilen. Nou ik zag al dat die Alex Klaasen en Renate Verbaan niet durfden, dus ik zou het nooit hebben aangenomen. Dick, Menno en Nadja dachten precies hetzelfde. Alleen Inge dacht de overige te kunnen overtuigen. De opdracht mislukte en er kwam helemaal geen geld in de pot.

Ik dacht: alleen de Mol zou die opdracht aangaan om ze te overtuigen. Door die actie werd Inge hoofdverdachte #1.

De dag na de uitzending, vrijdag omstreeks 16:00, is er op Schiffers.fm een muzikale aanwijzing over de Mol. De muzikale aanwijzing van die aflevering 2 was "One – U2" –>

Is it getting better?
Or do you feel the same
Will it make it easier on you now?
You got someone to blame

Ja, wie mag je de schuld geven en waarom… ik wist wel waarom: dat was Inge (mijn verdachte) omdat ze die opdracht aannam.

De muzikale aanwijzing van een aflevering, ik kan het even niet terugvinden… het was in de trant van: "time of peace, a time of hate", of zoiets.

Een beetje vrij en cryptisch vertalen: Goed tijden, Slechte tijden. Inge is actrice in, ja hoor, Goede tijden, slechte tijden. Toen was het definitief voor mij.

Sinds aflevering 2 zat ik op de juiste persoon en dat bleek op donderdag 15 maart toen de laatste aflevering werd getoond.

Hopelijk heb ik het volgend jaar weer goed. J

Pinda, 17-03 2007

Uw beoordeling van dit artikel:

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

Poll Maker