Heel veel reacties op de dood van Leon Pliester

Het zal jullie misschien nog niet zijn opgevallen, maar sinds enkele maanden moet je een paar woorden overtypen om een reactie op mijn weblogje achter te laten. De reden daarvoor was een kolossale hoeveelheid spam die ik kreeg op een artikel naar aanleiding van de dood van Leon Pliester. De Amsterdamse schaakmeester overleed anderhalf jaar geleden en kennelijk vond een stel internethooligans dat zijn naam niet vergeten mocht worden, wat resulteerde in een berg loze reacties. Alleen vandaag kreeg ik er al drie vier. Gelukkig filtert Blogger die er altijd weer uit, maar de berichtenstroom leidde er wel toe dat het artikel inmiddels de meeste pageviews heeft van alle individuele artikelen op deze weblog: Bah van het Jaar en Lieve Sinterklaas zijn lang en breed gepasseerd.

Ik vraag me al een tijdje af of ik blij moet zijn met deze merkwaardige vorm van aandacht, of dat ik op mijn tellen moet passen. Betekent de spam dat mijn weblog populair is, of dat ik een beveiligingsprobleem heb? Kunnen die reacties kwaad? Moet ik alleen geregistreerde gebruikers toestaan te reageren? Ik weet het niet en graag hoor ik er advies over.

De spam die ik krijg, is overigens best grappig. Kennelijk denkt men nog steeds dat het niet opvalt dat je op een Nederlandse weblog in krakkemikkig Engels een totaal niet ter zake doende opmerking plaatst, gevolgd door een link naar een of andere schimmige website. Geen wonder dat Blogger die berichten direct als troep aanmerkt, waardoor ze niet eens gepubliceerd worden en hun doel totaal voorbijschieten. Een greep uit de reacties, ter leering ende vermaeck:

“Awesome post.”

“Incredible! This can be among the most effective blogs i've ever arrive across on this subject. Actually this is great. I’m also an experienced in this topic thus I can understand your hard work.”

“Aw, this was an extremely good post. Spending some time and actual effort to produce a very good article… but what can I say… I procrastinate a lot and don't seem to get anything done.”

“That is really interesting, You are an overly skilled blogger. I have joined your rss feed and sit up for looking for extra of your wonderful post. Additionally, I've shared your site in my social networks”

“Hi there! Fantastic articles here. please do keep us updated.”

“Pretty! This was an extremely wonderful article. Thank you for providing these details.”

“Excellent information, better still to find out your blog that has a great layout. Nicely done”

“Hey very nice blog!”

“Greetings from Idaho! I'm bored at work so I decided to check out your website on my iphone during lunch break. I enjoy the knowledge you provide here and can't wait to take a look when I get home. I'm surprised at how quick your blog loaded on my phone ..
I'm not even using WIFI, just 3G .. Anyways, good site!”

Naast de hielenlikkers heb je ook altijd wat spammers die een reactie proberen uit te lokken of zo:

“Thank you, I've recently been searching for information approximately this subject for ages and yours is the greatest I have discovered so far. However, what concerning the bottom line? Are you positive in regards to the supply?”

“Good day! I know this is kinda off topic however , I'd figured I'd ask. Would you be interested in exchanging links or maybe guest writing a blog post or vice-versa? My blog addresses a lot of the same subjects as yours and I believe we could greatly benefit from each other. If you happen to be interested feel free to send me an email. I look forward to hearing from you! Superb blog by the way!”

Ik vraag me altijd af of het nou gewoon robots zijn, of dat iemand zelf de hele tijd berichtjes zit in te typen. Ze moeten die omgekeerde Turing-test toch op de een of andere manier omzeilen. In ieder geval herken ik hand van de maker er soms wel in:

“Thanks in favor of sharing such a pleasant opinion, paragraph is fastidious, thats why i have read it completely”

“Αsking questions are really fastidious tɦing if үou aгe not understanding ɑnything еntirely, but this paragraph offers ɡood understanding еven.”

Zo leer je nog eens wat nieuwe Engelse woorden. Ik heb ook het idee dat een of andere Griek op mijn weblog aan het klooien is:

“I ҟոow this if օff topic buut I'm lօoking into starting myy owո blog andd ѡаs curious what all is required to ցеt set սp? I'm assuming hаving а blog like үours woulԀ cost a pretty penny? Ӏ'm not veгy web smart ѕo ӏ'm not 100% cеrtain.
Any suggestions or advice ԝould Ƅe greatly appreciated.Cheers”

“Wiith havin ѕo much written content doo ʏoս еver rսn іnto anyy prοblems օf plawgorism օr copyyright violation? Ϻy site hаs a lot of unique content I've еither created mуѕelf or outsourced Ƅut it looks lіke а lot of it is popping itt սp all over the web witҺout my agreement. Dο yoս kոow any solutions to helр stop content fгom bеing stolen?”

“Thaat is very attеntion-grabbiոg, You arre a νery profssional blogger. I hаve joiոed your feed and staƴ uup foor seգrchіnց for xtra of your magnifіcent post. Αlso, I've shаreɗ үour web site in my social networks”

“If you wish foг to get a great deal from thіs post thn you have to apply such tеchniqueѕ to youг won weblog.”

Nu maar hopen dat de spammers zich niet meer achtergesteld voelen en mij verder met rust laten...

Chinese 0-0-wedstrijd

"Some matches you watch a 0-0 and it's a terrible match and then the next week you see 5-4 and enjoy the game so much."

Met die woorden pareerde Alonso een paar weken terug de kritiek op de huidige reglementen in de Formule 1. Zijn analogie met een voetbalwedstrijd bleek een schot in de roos: enkele dagen erna werd in Bahrein de leukste race in lange tijd verreden. Toch zal Alonso de 0-0-wedstrijd in China beter zijn bevallen: hij werd achter de oppermachtige Mercedes' best of the rest.

Tussen de Grand Prix van Bahrein en de Grand Prix van China gebeurde weer het nodige in het Formule 1-wereldje. Paniekvoetbal bij Ferrari, waar teambaas Stefano Domenicali er na de tegenvallende seizoensstart uit werd geschopt. Onder leiding van Marco Mattiacci moet de Italiaanse renstal de successen behalen waar het al zo lang naar verlangt (de laatste rijderstitel dateert alweer uit 2007, nog voor de aanstelling van Domenicali). Ook de kampioenen van de afgelopen jaren zaten niet stil. Afgelopen week mocht het team in de beklaagdenbankjes plaatsnemen in de hoop Ricciardo's diskwalificatie in Australië ongedaan te maken. Red Bull-teambaas Christian Horner was hoopvol, maar toen bleek dat de Red Bull met startnummer 3 ook volgens eigen berekeningen te veel brandstof had verbruikt, had het team geen poot meer om op te staan. Bovendien dreigt een volgende rechtszaak: de hernieuwde aanstelling van Dan Fallows viel bij het team van McLaren niet in goede aarde.

Daarnaast gingen er geruchten dat er volgend jaar twee nieuwe teams bij zouden komen: zo kreeg het team van miljardair Gêne Haas een licentie om volgend jaar aan de start te verschijnen. Een andere gegadigde was een team van ex-HRT-teambaas Colin Kolles. Onkruid vergaat niet en al helemaal niet in de Formule 1. De Formule 1 van 2015: kwantiteit boven kwaliteit?

Dat was niet te hopen, want Mercedes was ook in China weer dominant. Luis pakte voor de derde keer dit seizoen de poleposition. Teamgenoot Rosberg verzuipt echter in de natte kwalificatie en moet ook de Red Bulls nog voor zich dulden. Ricciardo is eens temeer Fattle te snel af. Alonso is vijfde, voor de Williams', die zich ditmaal goed staande hielden in de lastige omstandigheden. Dat kon in de race, die droog verliep, interessant worden.

Dat viel mee, want Massa's rol vooraan was al gauw weer uitgespeeld. Als een dragster komt de Braziliaan uit de startblokken, om zich vervolgens klem te rijden en na een bruuske uitwijkmanoeuvre tegen Alonso aan te kleunen. Beide heren kunnen verder en Alonso werkt zich zelfs op naar de derde plaats, achter Luis en Fattle. Ricciardo valt terug naar de vierde plaats, voor Massa en Hülkenberg. Rosberg komt na een slechte start en een botsing met Bottas, die daarmee een aantal plaatsen verliest, slechts als zevende uit de eerste bocht en daarmee is de kans om Luis in de race nog partij te bieden al bijna verkeken. Dat hij geen telemetrie had, werkte ook niet bepaald Rosbergs voordeel. Hoewel hij Hülkenberg nog in de eerste ronde naar de zevende plaats terugverwijst, is Rosbergs progressie veel te traag om Luis nog te verontrusten. Die rijdt met een seconde per ronde bij zijn naaste belagers weg.

Voor Alonso was de Grand Prix van Bahrein, waarin hij en Räikkönen continu gepasseerd werden, een ware nachtmerrie. Hoe anders gaat het nu: Alonso kan Fattle gemakkelijk volgen, waardoor hij hem bij de eerste serie pitstops kan inhalen. Voor Massa was de race na de eerste serie pitstops overigens praktisch voorbij: door zeldzaam geklungel van zijn team verloor hij een volle minuut, dus was hij de rest van de race veroordeeld tot in de achterhoede rijden.

Voor Fattle, die bij de pitstops naar de derde plek was teruggezakt, wordt het alleen maar erger: hij valt ten prooi aan Rosberg, die nog de nodige moeite met de regerend wereldkampioen heeft, waarna ook Ricciardo zich aan zijn staart meldt. Voor de tweede race op rij krijgt Fattle vanaf de pitmuur nadrukkelijk te horen dat hij zijn teammaat niet in de weg moet rijden, maar daar geeft hij geen gehoor aan. Desondanks lukt het Ricciardo om Fattle in de eerste bocht voorbij te steken.

Bij de tweede serie pitstops wordt het veld niet echt gemengd, hoewel Fattle nog even een flinke vernedering krijgt te slikken als Co Biaggi hem inhaalt, waarna hij maar nieuwe banden haalt en net voor Hülkenberg en Bottas, die even daarvoor waren gestopt, de race hervat. Ook de Mercedes' maken hachelijke momenten mee als ze zich op versleten banden blijven verremmen. Als Luis en Rosberg hun pitstop hebben gemaakt, ligt Alonso weer tweede. De Ferrari-coureur heeft door zijn vroegere pitstop weer een voorsprong van enkele seconden opgebouwd op Rosberg, maar die is op nieuwe banden aanmerkelijk sneller. Pas op drie kwart van de totale raceafstand moet Alonso zich definitief gewonnen geven tegen de grijze bolides. Zonder veel moeite blaast de Mercedes op het rechte stuk langs de Ferrari. 

In de slotfase knabbelt Ricciardo in zijn loeiende koe steeds een aantal tienden af van zijn achterstand op Alonso, maar het is niet genoeg om de Spanjaard ook voor het vallen van de vlag te passeren. Zodoende wint Luis de race, voor Rosberg, die een beetje mismoedig mededeelde dat bijna alles was misgegaan in zijn weekend. Alonso pakt de derde plaats, voor Ricciardo en ver voor Fattle. Hülkenberg houdt Bottas nog net van de zesde plaats af, terwijl Räikkönen en Pérez nog net in de lead lap zitten. Kwjat pakt het laatste punt.

Zodoende was de Chinese Grand Prix weer een beetje een 0-0-wedstrijd, hoewel Luis en Alonso toch wel echt de winnaars waren. Over drie weken gaat het Formule 1-circus verder in Europa, beginnend in Spanje.

PS.: De race werd twee ronden te vroeg afgevlagd, waardoor Co Biaggi toch nog achter Bianchi eindigde, ondanks dat hij hem in de slotfase voorbij was gereden. Erg amateuristisch.

Nog een wedstrijd...

Het wil niet veel meer worden met het Apenhoofd in de meesterklasse. Na vorig jaar netjes 3½ punt te hebben gescoord, zou dit jaar de 50 procent toch gehaald moeten kunnen worden? Nee. Als je denkt dat je er bijna bent, dan is daar ineens de realiteit en die gooit je weer de trap af, zodat je niet naast je schoenen gaat lopen. Mijn huidige score van 2 uit 8 is een stap terug ten opzichte van vorig jaar en ik mag over vier weken flink m'n best gaan doen om de score van twee jaar geleden (2½ uit 9) te evenaren.

"Meester tegen amateur", met die woorden werd mijn partij van de vorige wedstrijd tegen Nikolitsj omschreven, waarbij ik natuurlijk de amateur was. Dergelijk weinig vleiende woorden zullen er het hele seizoen al voor mijn spel zijn: maar liefst vijf van de acht keer zat ik aan de verkeerde kant van de score. Waar gaat het mis? Ben ik tactisch en positioneel zwak of spelen mijn tegenstanders gewoon modelpartijen? Is het gewoon botte pech dat iedereen tegen mij goed speelt, of heeft het met mijn spel te maken dat ik geen geluk afdwing? Dat is helaas wel the story of my life: ik ben absurd slecht in geluk afdwingen. Kennelijk mis ik toch een gen waardoor ik niet kan voorkomen dat mooie situaties vaak in ellende eindigen. Bijvoorbeeld wanneer ik ook maar een beetje geïnteresseerd ben in een meisje, leidt dat er altijd toe dat ze op de vlucht slaat of in huilen uitbarst. Of ik nou helemaal boven aan de trap was, of pas net begonnen, steeds werd ik er weer vanaf gegooid. Om moedeloos van te worden. De nederlaag van gisteren, de derde op rij, maakte dezelfde gevoelens los. Te voorzichtig of juist te agressief: ik kon mijn tweesnijdende zetten in ieder geval niet rechtvaardigen, waardoor ik al snel slecht kwam te staan en tegen de bierkaai zat te vechten. Nog één wedstrijd en dan zit dit seizoen er gelukkig weer op.

Met dank aan Knightvision Chess-PGN-Viewer.

Peentjes zweten voor BSG

Een sterk collectief zonder echte vedetten: dat is de samenvatting van het team van Utrecht dat gisteren in Bussum op bezoek kwam. Want hoewel de Domstedelingen op papier geen supersterk tiental hebben, staan ze wel keurig in de middenmoot. In schril contrast hiermee staan de prestaties van BSG, dat al sinds begin november geen wedstrijd meer won en tegen degradatie vecht. Ook ditmaal verzuimde BSG zich veilig te spelen: het verloor met 4-6 en dus komt alles aan op de laatste wedstrijd tegen het al gedegradeerde Max Euwe.

Bejaard konijn

In de hoop zich al in de voorlaatste ronde veilig te spelen, haalde BSG een konijn uit de hoge hoed. Een konijn uit 1984: het was niemand minder dan David Smerdon, de Australische Jan Smeets. Hij speelde aan het zesde bord tegen Chiel van Oosterom, die nog in de race was voor een GM-norm. Het werd een makkelijke overwinning voor de Australiër in Bussumse dienst, waardoor BSG een puntje rijker en Chiel een illusie armer was.

Vermoeiend

Het zou ook meteen de enige Bussumse zege worden, want in een bloedheet Denksportcentrum (iemand had de verwarming nog gewoon aan laten staan, ondanks het mooie weer) maakte de thuisploeg een vrij machteloze indruk. Misschien had het te maken met de saunatemperaturen en de daarmee gepaard gaande loomheid, maar dat zou toch ook voor de tegenstanders moeten gelden?

Grootmeesters: 1-1

In ieder geval betaalde Utrecht ons met gelijke munt terug: grootmeester Robin Swinkels speelde mee en kwam (uiteraard) FM Henk tegen. Henk kon zijn stuntje tegen Ikonnikov niet herhalen en verloor. Dat Berelowitsch tegen jeugdtalent Tycho Dijkhuis niet verder kwam dan remise, was ook een domper.

Staart komt tekort

Op de laagste borden ging zoals gewoonlijk weer alles mis. Ton verknoeide de opening, maar wist met wat medewerking van tegenstander Jaap Houben toch nog remise te maken. Hetzelfde resultaat was er voor Li tegen Menno Okkes in een partij waar Li niet veel van begreep. Nog erger verging het Ris the wiz, die aan bord zeven was gezet en zich uitgedaagd voelde om iets goeds te laten zien. Fanatiek speelde hij op de winst, waardoor hij uiteindelijk een nul kreeg te slikken tegen Dharma Tjiam. Tot slot werd Apenhoofd kansloos en als een amateur weggespeeld door Cherifa, dus moest de winst op de hoogste borden behaald worden.

Kop: te veel remises

Dat lukte echter niet. Frank speelde aan het eerste bord het scherpe Janish tegen Joost Michielsen. Die deed het beter dan hoe het Apenhoofd het in het eerder dit jaar speelde en bereikte een prima stelling. Frank kwam echter langzaam beter in de partij en boekte zelfs een kleine plusremise. Hetzelfde deed Ewood tegen Jelmer Jens, maar hij was er allesbehalve blij mee. Groot positioneel voordeel leverde een pion op, maar het resterende eindspel was niet zo makkelijk gewonnen. Uiteindelijk slaagde Ewood er slechts in zijn tegenstander pat te zetten en daar werd hij behoorlijk mismoedig van. Thomas bereikte in het Scandinavisch een iets prettigere stelling tegen Vincent Diepeveen, maar meer dan dat werd het niet, dus eindigde ook deze partij in een puntdeling.

Even Apeldoorn bellen

Zodoende stokte de score aan de BSG-kant bij vier punten, goed voor de zesde opeenvolgende nederlaag. Het goede nieuws kwam ook nu weer uit Apeldoorn, waar En Passant kampioen werd door zijn sportieve plicht te vervullen tegen de nummer negen op de ranglijst. Zodoende bleef BSG boven de degradatiestreep staan en kan het zich in de slotronde over vier weken alsnog veilig spelen. Tot die tijd is het nog peentjes zweten voor het door vormverlies geplaagde Bussumse schaaktiental.

BSG (2366) - Utrecht (2360) 4-6

1. F Erwich f (2315) - J Michielsen m (2363) ½-½

2. E de Groote (2367) - J Jens m (2387) ½-½

3. T Willemze m (2400) - V Diepeveen f (2357) ½-½

4. H van der Poel f (2227) - R Swinkels g (2516) 0-1

5. A Berelowitsch g (2539) - T Dijkhuis (2266) ½-½

6. D Smerdon g (2510) - C van Oosterom m (2369) 1-0

7. R Ris m (2409) - D Tjiam m (2388) 0-1

8. L Riemersma m (2423) - M Okkes f (2317) ½-½

9. J de Groote (2182) - H Klip m (2340) 0-1

10. T van der Heijden (2292) - J Houben (2300) ½-½

De kracht van de nacht

"Bahrein" en "leuke race": twee begrippen die je doorgaans niet in een zin ziet staan zonder ontkenning ertussen. Hoe anders verliep de race in de zandbak dit jaar. Vanwege het 10-jarig jubileum van het circuit was de start uitgesteld tot na zonsondergang en dat betekende een verschil van dag en nacht: het werd de beste race in lange tijd.

Hoewel de Mercedes' ook nu weer de dienst uitmaakten, was het dit keer Rosberg die de poleposition voor zich opeiste. De Red Bulls kwamen in Sachier duidelijk tekort. Fattle is slechts tiende, terwijl Ricciardo vanwege een gridstraf slechts als dertiende mag starten. Best of the rest werden daardoor Bottas en Pérez, die de tweede startrij bezet hielden. De beste niet-Mercedes-motor was uiteindelijk Räikkönen, met de vijfde plaats. Teleurstellend is het optreden van de McLarens. De grijze bolides komen ondanks hun sterke krachtbron nauwelijks in het stuk voor. Zouden de teams van Williams en Force India de grootste bedreiging voor Mercedes worden?

Bij de start nemen de Mercedes' kordaat het voortouw en met grote passen nemen ze afstand van de rest van het veld. Anders dan in Australië, toen Luis al vroeg in de wedstrijd moest opgeven, of Maleisië, toen Rosberg zijn teamgenootje geen moment kon bijhouden, komt er nu wel een rechtstreeks gevecht om de leiding. De eerste slag is voor Luis, die Rosberg in de eerste bocht inhaalt.

Achter de oppermachtige Mercedes' vechten de teams van Williams, Force India en Red Bull om de laatste podiumplaats. Waar Bottas een slechte start heeft, heeft Massa vanaf de zevende plek een wereldstart, waardoor hij naar de derde plaats oprukt, voor Pérez, Bottas en Button. De Ferrari's tellen dan al bijna niet meer mee. Räikkönen komt Magnussen weer tegen en valt terug, terwijl Alonso de matig gekwalificeerde Hülkenberg al snel moet laten gaan. De Red Bulls laten aanvankelijk ook maar weinig zien in de middenmoot. Fattle kan weinig potten breken door een falend DRS, waardoor hij zelfs ten prooi valt aan Ricciardo. Met de pitstops in aantocht rukken de blauwe bolides op.

Rosberg was de hele race in gevecht met Luis voor de koppositie. Afbeelding: Editon.CNN

Vooraan zit Rosberg Luis op te jagen. Als de Brit bandenproblemen krijgt, probeert Rosberg hem in te halen. Het resulteert in een bijna-botsing, waarna Luis maar nieuwe banden laat omleggen. Als Rosberg twee ronden later hetzelfde doet, is er opeens een gapend gat van zes seconden ontstaan tussen de twee. Doordat Rosberg bij zijn stop is overgestapt op de hardere (en tragere) banden, loopt het verschil steeds verder op.

In de subtop hebben de eerste serie pitstops de stand flink door elkaar geschud. Bottas heeft de eerste slag gewonnen, maar hij heeft Massa en de Force India's in zijn kofferbak hijgen. Ook nu mondt het uit in een gevecht tussen de teamgenoten. Bottas slaat de aanval van zijn teamgenoot af en bezoekt al gauw voor de tweede keer de pits, waarna Massa zelf ten prooi valt aan de twee Force India's, die in de tussentijd van volgorde zijn veranderd: Pérez is Hülkenberg weer voorbijgegaan.

Na hun pitstops moeten de Williams' zich weer door het veld zien te knokken en al snel ligt Massa weer vlak achter Bottas. Opmerkelijk is hoe slecht de Ferrari's zich in de strijd kunnen mengen: Alonso en Räikkönen worden constant door de door Mercedes aangedreven B-teams ingehaald. Betere zaken doet Red Bull, dat de Force India's in ieder geval nog kan volgen.

De laatste serie pitstops is in volle gang als Pastoor de pits uitraast. Al in de eerste bocht vindt hij Gutiérrez op zijn pad. De ongelukkige Sauber-coureur weet amper wat hem overkomt als hij ondersteboven wordt gekegeld. Met een totaal verbrijzelde bolide kan hij ter plekke opgeven. Door de ravage rukt de safetycar uit.

"Wooh! What was that?!" Gutiérrez krijgt de schrik van zijn leven. Afbeelding: The Judge 13

De Mercedes' gebruiken de neutralisatie om hun laatste pitstop te maken. In de slotfase is Luis, die nu op de hardere banden moet rijden, in het nadeel. Terwijl de Mercedes' weer op zevenmijlslaarzen bij de rest vandaan rijden, probeert Rosberg zijn teammaat weer te passeren.

De Force India's zijn door de safetycarfase naar de derde en vierde plek opgerukt. Achter hen heeft Button een probleem: hij wordt zowel door Fattle als Ricciardo gepasseerd, waarna de jammerlijk teruggevallen Williams' hem ook nog eens terugverwijzen. Als daarna ook de Ferrari's hem nog passeren en de punten uit zicht zijn geraakt, geeft de auto ook nog eens de geest, waardoor McLaren het weekend met een dubbele DNF afsloot (Magnussen viel tijdens de safetycarfase al stil).

Luis weet alle aanvallen van Rosberg te weerstaan en boekt een zwaarbevochten zege. Ricciardo werkt zich ondertussen nog langs Fattle en gaat op jacht naar de Force India's. Hülkenberg krijgt hij nog te pakken, maar Pérez is net te ver weg. Dus scoort de Mexicaan voor het eerst sinds Italië 2012 weer een podium. Hülkenberg en Fattle worden vijfde en zesde, voor Massa, die Bottas bij de laatste serie pitstops was gepasseerd en die plek niet meer cadeau deed. De laatste punten gingen naar de Ferrari-coureurs. Ook nu finishte Alonso voor Räikkönen, maar het zal hem weinig voldoening hebben gegeven.

De Force India's voelden zich wel thuis in Bahrein: Pérez werd derde, Hülkenberg vijfde. Afbeelding: MSN.foxsports

Ook bij Williams zal men zich achter de oren hebben gekrabd hoe het kwam dat het potentieel van de wagen weer niet werd vertaald naar klinkende resultaten. Voor McLaren, dat net als Sauber beide auto's zag uitvallen, lijkt de openingsrace in Australië alweer een eeuwigheid geleden. Op het podium maakte een dolblije Pérez dan ook een heel erg lange neus naar zijn oude werkgever.

Voor de stand in het kampioenschap was Luis' tweede zege alleen maar goed: hij verkleinde zijn achterstand op Rosberg naar elf WK-punten (61 om 50). Kortom: de Formule 1-liefhebber was de winnaar van de eerste nachtrace in Bahrein. Het seizoen is hiermee dan echt begonnen!

Veel vijven en zessen hebben

Afbeelding: dub.uu.nl

Groot nieuws! Ik ga deze weblog opheffen. Ik heb geen zin om elke maand de reclamebalk weg te betalen en dus zal deze weblog aan het eind van deze maand ophouden te bestaan. Daarin ga ik mee in de trend die ongeveer een decennium geleden in gang is gezet: bloggen wordt steeds minder populair. Het betekent dat deze weblog ongeveer hetzelfde lot is beschoren als de weblog van Kleine Claudia, die vier jaar geleden met een druk op de knop uit de lucht werd gehaald. Gelukkig is er met het internetarchief nog wel het een en ander van terug te vinden en na de herpublicaties van afgelopen winter mocht het volgende artikel ook vereerd worden met een herpublicatie.

Het artikel in kwestie is zes en een half jaar oud en gaat over de zesjescultuur die heel erg in Nederland heerst. Het fenomeen zal ongetwijfeld te maken hebben met het cultuurverschil tussen Nederland en landen als Amerika, Duitsland en China, waar een veel sterkere sociale druk is om goed te presteren. Claudia neemt het vrij cynische standpunt in van Vincent Bijlo. Volgens hem is er meer op de wereld dan alleen maar goede cijfers halen:

Zij [de studenten die hoge cijfers haalden] kenden de manier van vragen bij tentamens. Zij wisten hoe ze, door veel kennis in hun hoofd te stampen een hoog cijfer moesten halen. De meeste kennis waren ze na een paar weken weer kwijt. Wij niet. Wij sloegen de tentamenstof veel abstracter op, maakten haar onderdeel van onze geest. Het leverde zesjes en zeventjes op, maar het maakte ons mensen die veel wisten, die veel gebieden van kennis aan elkaar konden koppelen.

Het onderstaande verhaal, dat over twee geschiedenisstudenten gaat, is in die geest geschreven. Alle overeenkomsten met bestaande personen berusten louter op toeval.

Zesjescultuur

"Weet jij wanneer Vincent van Gogh geboren is?", vroeg Ewoud aan Jesper. Ewoud was een typisch voorbeeld van de zesjescultuur op de Leidse Universiteit en Jesper een typische uitzondering. Laatstgenoemde haalde altijd negens of tienen, maar dat was ook het doel in zijn leven; de beste cijfers halen. Ewoud interesseerde het echt geen reet welk cijfer hij haalde, als hij maar overging. "Geen idee." Jesper haalde zijn schouders op. Hij had echt geen idee, want hij had nog niet geleerd. Blokken deed hij altijd de avond voor het tentamen, zodat hij de kennis nog wist. Een paar dagen daarna was al die kennis toch al weer verdwenen. "Oké, ik zoek het wel op", zei Ewoud opgelucht. Hij was opgelucht, omdat bleek dat die negens-en-tienenstudenten ook niet alles wisten. "Nu hoef ik niet zo goed te leren", dacht Ewoud blij, "want ik weet het eerlijk gezegd wel en Jesper niet. Dan haal ik misschien zelfs een keertje hoger dan hij!" Dolgelukkig dacht Ewoud aan wat hij die avond zou gaan doen: eerst zou hij gaan schaken, dan eten, dan schaken en tot slot nog even leren. Echt een heerlijk leventje.

De volgende week bij de bekendmaking van de cijfers: Jesper snelt naar het mededelingenbord. "Zal ik een tien hebben?", denkt Jesper hoopvol. Met trillende ogen kijkt hij op de lijst. "O nee, shit!", vloekt hij hardop. Een 9,1 staat achter zijn naam. "En wat heb jij?", vraagt Ewoud aan hem. "Oh, een 9,1", zegt Jesper bedroefd. "Een 9,1. Wow! Ik heb een 6, maar ik dacht dat ik wel hoger zou hebben dan jij. Maar weet jij nog wat het geboortejaar is van Vincent van Gogh?" Jesper haalt somber zijn schouders op. "Dat is nou mijn probleem. Ik haal wel een 9,1, maar nu ben ik alle kennis alweer kwijt..."

Kleine Claudia, 09-09 2007

Ik was vergeten dat het alweer april was...

Gerelateerde artikelen:

De krantenhel, 17-02 2014

Uit het dagboek van een brugger, 11-01 2014

Leiden in last

Als het om schaakwijsheden aankomt, zou ik best schaaktrainer kunnen worden. Het probleem is dat ik zelf zo slecht schaak: een score van 2 uit 7 in de meesterklasse is nou niet meteen iets om van de daken te schreeuwen. Ik weet ook niet wat het is. Ik heb altijd net te veel zwakke momenten in een partij en daarin ligt het verschil ook met echt goede schakers, die aanmerkelijk consistenter zijn. Zo ook Predrag Nikolitsj, die ik afgelopen zaterdag in Leiden tegenkwam. Natuurlijk wilde ik in die partij alles geven, maar hoewel ik het eerste deel misschien nog als een 2400-speler speelde, speelde ik daarna als een 1600-speler verder en werd ik volkomen weggevaagd. Het belangrijkste probleem is dat ik ook niet meer weet waarom ik soms zulke slechte zetten doe en welke denkfouten eraan ten grondslag liggen, waardoor het heel moeilijk wordt om de oplossingen te vinden. Misschien ben ik toch niet in de wieg gelegd om schaaktrainer te worden...

Met dank aan Knightvision Chess-PGN-Viewer.

Meer van hetzelfde

Een natte kwalificatie, een droge race en een onbedreigde winnaar: daarmee waren veel races in 2013 te omschrijven. Ook na de overstap naar turbomotoren gaat de Formule 1 op dezelfde voet verder: na de tamelijk saaie Grand Prix van Australië, bleven de hemelsluizen op ook in Maleisië op zondag dicht en dat kwam het spektakel niet ten goede. Luis won, voor teamgenoot Rosberg en Fattle.

Kwalificatie

Op zaterdag was het Sepang-circuit nog wel drijfnat en dat had meteen een vervelend bijeffect: door de zware regenval werd de eerste kwalificatiesessie drie kwartier uitgesteld. Veiligheidsoverwegingen? Of gewoon slechte regenbanden? Feit is dat toen het circuit eindelijk werd vrijgegeven, iedereen al op de intermediates reed, in plaats van de full wets. Iedereen, behalve de McLarens, die na een boven verwachting goed verlopen openingsweekend in Maleisië totaal niet uit de verf kwamen en met een afwijkende bandenstrategie probeerden de schade te beperken. Dat lukte overigens niet bepaald: beide keren had het team het bij het verkeerde eind.

Meer schade was er echter voor Ericsson, de debutant bij Caterham, die zijn auto bij het uitaccelereren verloor, hard in de muur vloog en voor een code rood zorgde. In de tweede kwalificatiesessie zorgde een wat sullige aanrijding tussen Kwjat en Alonso voor een tweede code rood. Alonso kwam met een kapotte ophanging naar de pits strompelen, waarna zijn team het oponthoud gebruikte om de bolide van de Spanjaard weer in orde te maken. Alonso zou uiteindelijk een keurige vierde tijd rijden.

De poleposition was, net als twee weken terug, voor Luis. In de beslissende kwalificatiesessie is het nog wat natter en lukt het Rosberg niet om zijn niveau van de eerdere sessies te halen: hij moet, net als twee weken terug, een Red Bull voorlaten. Ditmaal is het niemand minder dan de viervoudig wereldkampioen, die akelig dicht in de buurt van Luis kwam en daarmee aantoonde dat de Red Bull nog altijd een gevaarlijke auto is. Als die motor nou maar iets beter zou zijn... Ricciardo was vijfde, voor Räikkönen. Hülkenberg is knap zevende, voor de McLarens en Vergne.

Race

In de race is het droog en dat is in het voordeel van de Mercedes'. Ditmaal heeft Luis geen motorproblemen en dus behoudt hij netjes de koppositie. Rosberg benut het voordeel van de krachtige Mercedes-motor door Fattle direct te verschalken. Fattle probeert zijn landgenoot nog tevergeefs af te blokken, waarna Rosberg hem in de eerste bocht een koekje van eigen deeg geeft en Ricciardo Fattle brutaal passeert. Minder vergaat het Vergne, die bij de start amper van zijn plek komt en helemaal naar de staart van het veld terugzakt, waar Pastoor en Bianchi elkaar vinden. Een ronde later vinden Magnussen en Räikkönen elkaar en ook dat loopt niet goed af: Magnussen beschadigt zijn voorvleugel op de Ferrari, die met een lekke achterband naar de pits strompelt, net als Bianchi en de hopeloos trage Vergne. Bianchi en Magnussen zouden voor hun vergrijpen nog mini-stop-and-go-penalty's van vijf seconden krijgen. Voor Bianchi en Pastoor zit de race er door de opgelopen schade al gauw weer op, net als voor Vergne. Daarmee zijn ze de eerste uitvallers van de race: Chicko lag er voor de start al uit.

Vooraan rijdt Luis meteen hard weg bij Rosberg, die op zijn beurt niet van de Red Bulls kan loskomen. Fattle heeft de verhoudingen bij Red Bull weer hersteld en ligt derde. Alonso houdt de Red Bulls goed bij, terwijl Hülkenberg het tempo vooraan redelijk bijhoudt. Achter hem ontstaat al gauw een groot gat naar Button. Het wachten is op de eerste serie pitstops. Alonso probeert de Red Bulls met een vroege pitstop te verschalken en dat lukt bijna: als Ricciardo een ronde later stopt, stormen ze zij aan zij op de eerste bocht af. Alonso mist echter zijn rempunt, waardoor zijn plannetje mislukt. Fattle stopt een ronde later, gevolgd door Rosberg en Luis. Dat brengt de koppositie even in handen van Hülkenberg, maar hij wordt al snel weer gepasseerd, waarna hij eveneens de pits opzoekt.

Na de eerste serie pitstops is de stand vooraan niet veranderd, dus is het wachten op de volgende pitstops. Vooraan gebeurt er weinig: Luis heeft een comfortabele voorsprong op Rosberg, die op zijn beurt nog altijd maar enkele seconden voor de Red Bulls ligt. Ondertussen loopt Hülkenberg in op Alonso, die nu de prijs betaalt voor zijn agressieve bandenwissel.

Ver achter de koplopers vechten de Williams' duels uit met de McLarens. Opnieuw verzopen de witte bolides in de natte kwalificatie, waarna ze in de race een verbeten inhaalrace moesten rijden. Dat lukte aardig: al in de eerste ronde reden de witte bolides weer in de punten. Achter hen reden Kwjat en Grosjean nog heldhaftige races, al moesten ze na hun tweede stop af zien te rekenen met Co Biaggi. De Japanner rukt kortstondig op naar de tiende plaats, maar is kansloos tegen de snellere bolides.

De volgorde vooraan blijft onveranderd tot aan de laatste serie pitstops: ver achter Luis zitten Rosberg, Fattle, Ricciardo en Alonso nog altijd bij elkaar in de buurt. Nadat de Saubers met een technisch mankement uitvallen, gaat het ook bij Ricciardo helemaal mis: bij zijn pitstop wordt een wiel niet goed gemonteerd, waarna hij een volle ronde verliest. Even later breekt op hoge snelheid een deel van zijn voorvleugel af en om het nog leuker te maken, geeft de wedstrijdleiding hem ook nog een stop-and-go-penalty voor een unsafe release. Er blijft Ricciardo dit jaar vooralsnog weinig bespaard.

In de slotfase consolideert Luis zijn aanzienlijke voorsprong. Vijf ronden voor het einde maakt hij zijn laatste pitstop en rijdt hij fluitend naar de overwinning. Rosberg is ondertussen ook bij Fattle vandaan gereden. De wereldkampioen had in het begin van de race vrij veel brandstof verbruikt en moest het in de slotfase zuinig aandoen, waardoor hij niet meer in het kielzog van de Mercedes kon blijven. Toch was zijn podiumklassering een stap in de goede richting - misschien wordt het nog wat tussen hem en Suzie. Ondertussen moest Alonso nog flink zijn best doen om Hülkenberg, die maar twee pitstops maakte, in de slotfase te verslaan. Pas enkele ronden voor het einde lukte het hem, waardoor hij de race opnieuw als vierde beëindigde.

Achter Hülkenberg moet Button nog oppassen voor de Williams'. Massa doet een halfslachtige inhaalpoging, waarna hij prompt een boodschap van zijn team krijgt die hij absoluut niet wil horen: "Felipe, Valtteri is faster than you." Ze zeiden er nog net niet achteraan: "Can you confirm you understand this message?" Massa hield zich Oost-Indisch doof voor de bevelen vanaf de pitmuur en eiste de zevende plaats op. Met de achtste plaats van Bottas had Williams twee auto's in de punten en dat was natuurlijk al heel wat voor het team dat vorig jaar slechts in twee races WK-punten mee naar huis mocht nemen, maar toch zal de teleurstelling overheerst hebben. Twee debutanten pakten nog punten: Magnussen werd na een moeizame race negende, terwijl Kwjat het laatste punt pakte.

Net buiten de punten eindigde Grosjean, die uit de race nog wel hoop kon putten: zijn gevorkte wagen zag eindelijk de finishvlag en echt traag was-ie ook niet. Minder tevreden kon Räikkönen zijn, die door zijn lekke band de hele race achter de feiten aan liep. Van de achterhoedeteams kon Caterham nog wel tevreden zijn: de dertiende en veertiende plaats aan de finish kunnen aan het eind van het seizoen goud waard zijn voor het team.

Zo eindigde de tamme Grand Prix van Maleisië in een dominante overwinning van Luis, die een Vettel-achtige overwinning boekte. Toch was aan Rosbergs moeizame race te zien dat Mercedes niet heel veel sneller is dan de rest en dat biedt hoop voor de toekomst. Dat mag ook wel, anders krijgen we alsmaar meer van hetzelfde.

LSG beste schaakgenootschap van Nederland

Jarenlang was het deftige Leidsch Schaakgenootschap (LSG) een stevige middenmoter in de meesterklasse. Een team dat jaar in, jaar uit duels uitvocht met het Hilversums Schaakgenootschap, dat van 2007 tot 2011 ieder jaar overtuigend kampioen van Nederland werd. De prestaties van het Bussums Schaakgenootschap staken daar lange tijd schril bij af, totdat de Bussumers in 2008 ineens ook in de meesterklasse speelden. Voor veel spelers was de wedstrijd tegen LSG de eerste kennismaking met de hoogste klasse van de Nederlandse schaaksport en dat was geen fijne herinnering: BSG verloor die wedstrijd heel dik. Twee seizoenen geleden mocht BSG het weer proberen en ook dat liep niet goed af, net als de bekerwedstrijd later in het seizoen. Desondanks degradeerde LSG samen met HSG en was BSG ineens het beste schaakgenootschap van Nederland. LSG zon op wraak. Als promovendus hielden ze stevig huis in het begin van de competitie en na de nederlagen tegen koploper En Passant en Utrecht moest er tegen BSG weer gewonnen worden: het werd 5½-4½.

Het is een homogeen team, het team van LSG. Alle spelers zijn meesterklassewaardig en met Nikolitsj heeft het een echte vedette. Geen wonder dat het team het goed doet: met nog twee ronden te gaan staat LSG op de tweede plaats achter de ongenaakbare koploper En Passant. BSG staat aan de andere kant van de ranglijst: na vijf opeenvolgende nederlagen is de rode streep toch wel erg dichtbij gekomen. In de wedstrijd bleek overigens weinig van het ranglijstverschil: voor hetzelfde geld had BSG gewonnen en dus hadden de Bussumers alle reden om zich bekocht te voelen.

Dat het spannend zou worden, daar zag het aanvankelijk nog niet echt naar uit. Na een kleine drie uur spelen had het Apenhoofd aan bord twee van Predrag Nikolitsj verloren. Dat viel nog onder de categorie "kan gebeuren", net als de nederlaag van Frans Borm tegen Eelke Wiersma. BSG heeft een invallersprobleem: dit seizoen hebben alle invallers een nul gepakt. Het niveauverschil tussen BSG 1, dat in de meesterklasse speelt, en BSG 2, dat in de derde klasse speelt, is te groot. De laatste keer dat een invaller een halfje pakte, is alweer twee jaar geleden...

Het werd pas echt vervelend toen Ewood boos de handdoek in de ring pleurde tegen Edwin van Haastert. Hij speelde weer een echte Ewood-partij: de opening verprutsen, daarna terugkomen, om het dan alsnog te verliezen. Door zijn nederlaag bleef hij keurig in de pas lopen met zijn broer, die eveneens de bedenkelijke score van 2 uit 7 heeft.

Gelukkig was er nog hoop: Ton speelde een wel erg angstig opererende Stefan van Blitterswijk helemaal weg. Na een vroeg remiseaanbod te hebben afgeslagen, kreeg Ton een stelling waarin hij alles had wat hij zich maar kon wensen (een ruimtevoordeel van hier tot Tookjo en het loperpaar), waarna de partij gauw beslist was. Grote Beer pakte het tweede puntje. Door een speling van het lot waren de sterkste spelers van beide schaakgenootschappen aan de zwakste spelers van de tegenpartij gekoppeld en dat leverde BSG aan bord vijf een puntje op ten koste van Wim Heemskerk.

Het stond dus 3-2 voor LSG en de tamelijk saaie remises van Frank tegen Mark van der Werf en die van Li tegen Arthur Pijpers veranderden niks aan dat verschil. Dus lag de druk op de schouders van Robert, Henk en Thomas. Robert en Thomas stonden bijna de hele partij gewonnen en Henk had een lastig eindspel met een stuk minder. De prognose was een gelijkspel, maar uiteindelijk kwam BSG bedrogen uit.

Thomas won een interessant eindspel van Jan-Willem de Jong. In de opening offerde hij eerst een pion en daarna een kwaliteit om wit positioneel in de houdgreep te nemen. De tactiek werkte perfect: wits stukken kwamen enorm krom te staan. Vooral de toren die op h2 geen kant meer op kon, wekte medelijden op. Toch duurde het nog een tijd voordat Thomas de vis op het droge had.

Minder verging het Robert, die zelf juist een kwaliteit meer had, maar erachter kwam dat de stelling helemaal niet zo makkelijk gewonnen was. Rudy van Wessel verdedigde zich erg goed en kon eeuwig schaak houden toen de stelling vereenvoudigde. Het huilen stond Robert na afloop nader dan het lachen.

Dus moest Henk remise zien te houden tegen Jan Sprenger. In het eindspel probeerde hij met penningen en patgrappen nog alles om het vege lijf te redden, maar slaagde daar uiteindelijk niet in. Na een uitgebreide analyse leek het erop dat Henk in het middenspel een goede kans had laten liggen, wat de nederlaag van hem en het team nog eens extra zuur maakte. De partij is exemplarisch voor het optreden van BSG van dit seizoen: te vaak worden kansen onbenut gelaten, terwijl de tegenstanders er doorgaans wel raad mee weten. In plaats van de kleine nederlaag had BSG dus zelf kunnen winnen.

Consequenties voor de stand had het gelukkig niet: naaste concurrent Apeldoorn verloor van Voerendaal en werkte zich nog verder het degradatiemoeras in. Ondertussen speelde Utrecht, dat over twee weken de volgende tegenstander van BSG is, zich veilig door een overwinning op Groningen. Robert kan alvast twee kratten bier naar Haarlem gaan slepen... BSG kan ondanks de nederlaag nog wel redelijk optimistisch de toekomst tegemoet treden: het vertoonde spel was stukken beter dan in de vorige ronden en dat biedt vertrouwen voor de laatste twee krachtmetingen van het seizoen. BSG heeft de handhaving nog in eigen hand.

LSG (2415) - BSG (2337) 5½-4½

1. R van Wessel f (2395) - R Ris m (2409) ½-½

2. P Nikolitsj g (2624) - J de Groote (2182) 1-0

3. M van der Werf m (2424) - F Erwich f (2315) ½-½

4. J Sprenger m (2495) - H van der Poel f (2227) 1-0

5. W Heemskerk f (2288) - A Berelowitsch g (2539) 0-1

6. E van Haastert m (2411) - E de Groote (2367) 1-0

7. A Pijpers (2365) - L Riemersma m (2423) ½-½

8. JW de Jong m (2459) - T Willemze m (2400) 0-1

9. S van Blitterswijk m (2362) - T van der Heijden (2292) 0-1

10. E Wiersma m (2328) - F Borm m (2219) 1-0

Vincent Rothuis 24 jaar

Vandaag viert Vincent Rothuis zijn 24e verjaardag, reden om eens terug in de tijd te gaan en de mooie momenten uit zijn korte schaakcarrière te herbeleven.

Zelf kreeg ik de naam Vincent Rothuis voor het eerst te horen in 2003. Veel meer dan een potje paaltjesvoetbal kan ik me niet herinneren van die ontmoeting op de camping ten tijde van het Nederlands Jeugdkampioenschap schaken. Vincent wist het toernooi in zijn leeftijdscategorie te winnen en mocht zich dus Nederlands Kampioen schaken noemen. In het Schaakmagazine werd hij als volgt geciteerd:

"In de barrage versloeg Vincent beide rivalen. Dat had hij waarschijnlijk vooral te danken aan zijn groei. 'Ik was tactisch sterk, maar ben positioneel ook enorm gegroeid. Ik heb nu ook weinig last van zenuwen. Als ik slecht sta, laat ik het niet zien maar zet een pokerface op.'"

Daarna bleef het een tijdje stil, maar vanaf 2005 zou ik hem steeds vaker zien. Zo deden we in dat jaar samen mee aan het Open Kampioenschap van Utrecht. In de tweede ronde zat ik zelfs schuin tegenover hem en zag ik hem voor het eerst live in actie. Ondertussen had ik al een tijdje een account op de schaakserver Playchess, waar Vincent ook op zat en ik leerde dat hij een gehaaide snelschaker was die onder het account Untopia geregeld de server onveilig maakte. In een krankzinnig tempo kwakte hij de zetten op het (virtuele) schaakbord en desondanks strafte hij elk foutje van de tegenstander af. Erg indrukwekkend om te zien. De volgende partij, waarin hij een computer in een 1-minutenpartijtje in de aanval versloeg, deed me helemaal versteld staan. 

Het mocht dan ook geen verbazing wekken dat Vincent zich ook op een houten bord als een vis in het water voelde. In het voorjaar van 2006 schudde hij de schaakwereld dan ook flink op. Allereerst door zich via de zogenaamde Halve Finales bijna voor het “echte” Nederlands Kampioenschap te plaatsen. Na Bruno Carlier en Harmen Jonkman te hebben uitgeschakeld, wachtte in de derde en laatste ronde de jonge grootmeester Jan Smeets.

Het betekende dat Vincent in de tweede partij aan remise genoeg had om zich te plaatsen. Die avond hadden we een vrij uitgebreide chatsessie over de te volgen strategie. Hoewel zijn uitgangspositie geweldig was, achtte ik zijn kansen om met zwart stand te houden niet zo heel groot. Vincent had echter een plan bedacht om op remise te spelen en voerde dat aanvankelijk perfect uit. Hij koos een solide aanpak en wist de meeste stukken van het bord te laten verdwijnen, waarna een remise onvermijdelijk leek. Een stunt was in de maak. Het Nederlands Kampioenschap kwam nu wel heel dichtbij, maar zoals meestal in het leven, kwam er op het laatst nog een kink in de kabel en ging het feest te elfder ure niet door. Zo ook nu: Smeets sprak al zijn creativiteit aan en peurde er na veel duw-en-trekwerk toch nog een overwinning uit.

Het betekende dat de heren zich konden opmaken voor een serie rapidpartijen, dus er was nog niks verloren. Ik had natuurlijk een rotsvast vertrouwen in Vincents snelschaak-skillz, maar ik wist dat Smeets ook niet voor de poes was. De eerste partij eindigde in ieder geval onbeslist. In de tweede partij werd Vincent overspeeld en toen hij een paar pionnen kwijtraakte, leek alle hoop voorbij. Maar opeens keerden de kansen en wist Vincent uit het niets tegenspel te ontwikkelen. Met eeuwig schaak achter de hand ging hij op zoek naar meer…

Gestrand in het zicht van de haven. Natuurlijk kreeg Vincent wel alle lof voor zijn prestatie (4½ uit 6 tegen sterkere tegenstanders) en een paar maanden later volgde dan wel de beloning: hij won het Bussumse Pinkstertoernooi. Zeges tegen mijn toenmalige clubgenoot Emile Wüstefeld en de eerdergenoemde grootmeester Harmen Jonkman legden het fundament voor zijn toernooiwinst. En niet te vergeten zijn verdedigingskunsten tegen wijlen Leon Pliester in de slotronde. Door de ongedeelde toernooiwinst streek hij 1250 euro op en werd hij en passant de jongste winnaar van het toernooi. De prestatie werd door diverse media opgepikt en ook ikzelf berichtte erover in de Baarnse Schaakklok.

"Supertalent blijft alle meesters voor"
"Vincent Rothuis wint Pinkstertoernooi"

Voor wie het artikel nog wil nalezen: zorg dat je aan de Baarnse Schaakklok van juni 2006 komt. Een collector’s item!

In die tijd was Vincent vooral bezig met het verwezenlijken van zijn droom om Internationaal Meester te worden. Voor die titel had hij nu “alleen” nog twee normen nodig. Die normen had hij in de zomer van 2006 tijdens de Open Nederlands Kampioenschappen willen halen. De eerste kans was het volwassenentoernooi in Dieren. Hoewel hij er een hoop mooie partijen speelde, presteerde hij te wisselvallig en bleef de sprong naar de top uit. Gezellig was het wel. Zelf herinner ik me het toernooi vooral vanwege de enorme hitte en de vele snelschaakpartijen die ik tegen onder anderen Vincent, Jesper Nederlof, Robin van Kampen en Peter Drost op de camping speelde. De tweede kans kwam een week later, bij het jeugdtoernooi (het ONJK). Vincent speelde in de Young Masters-groep mee, maar zijn toernooi begon stroef (1 uit 3 vanuit drie betere stellingen). Vervolgens trok hij even een tussensprintje van 3 uit 3, waarna de norm toch wel erg dichtbij kwam. De rekenmachines werden uit de kast gehaald en dat ging ten koste van zijn spel: de score van een punt uit de laatste drie ronden was ontoereikend voor het felbegeerde papiertje.

Meer succes was er in de KNSB-competitie. Vincent (The faster) begon uitstekend (3½ uit 4), maar verloor toen van Tiviakov. Vervolgens was ook Ali Bitalzadeh te sterk in een vooruitgespeelde partij in Utrecht:

“…Om twee uur begon de tweede ronde alweer. Ik had uitzicht op The faster, die tegen Ali B speelde. De andere meesterklassepartij was tussen Oscar Lemmers en David Smerdon.”
(Verslag van het Persoonlijk Kampioenschap van de SGS)

Gelukkig pikte Vincent daarna weer de draad weer op en behaalde hij met een fraaie score van 6 uit 9 zijn tweede norm. Vanaf dat moment ging het echter minder en de zomer van 2007 leidde een vreemde periode in zijn schaakcarrière in.

"Vincent Rothuis begon het toernooi op creatieve wijze, zijn eerste zetten waren: 1.Pf3 2.Tg1, 3.h3 4.g4 5. g5. Ambitieus! Tegenstander Guus Bollen moest al vroeg in de denktank en in een ingewikkeld middenspel wist hij knap de stelling bijeen te houden. In het eindspel dat restte had hij echter te weinig tijd over om de sterke vrijpion van zijn tegenstander te neutraliseren en moest hij het punt aan de toernooifavoriet laten."

Tijdens het Open Nederlands Jeugdkampioenschap werd de schaakwereld ineens geconfronteerd met de “nieuwe” Vincent Rothuis. Hij had expres een uitnodiging voor de Young Masters laten schieten om tegen zijn leeftijdsgenootjes in het reguliere toernooi onorthodoxe schaakopeningen uit te kunnen proberen. Het had niks met een gebrek aan uitdagingen te maken, maar het was meer een pleidooi voor Fischer Random Chess. Want schaken, en dan vooral stukken offeren, vond hij leuk, maar veel openingsvariantjes leren niet. Hoewel Vincent ondanks zijn bizarre/provocerende openingen bovenin mee bleef draaien, won hij het toernooi niet.

Een paar weken later werd het nog erger: Vincent deed mee aan het Euwe Stimulans-toernooi, met daarin onder anderen oude meesters als Panno en Olafsson en dat werd geen succes:

Vincent scoorde dat toernooi een half punt uit negen partijen.

Vincent (Vin$) bleef een tijdje onder de radar, om in de zomer van 2008 weer zijn comeback te maken. In Dieren scoorde hij zijn derde en laatste IM-norm en een week later werd hij Open Nederlands Jeugdkampioen. Dat hij het toernooi niet ongedeeld won, had met een incident aan het eind van het toernooi te maken, want schaaktechnisch stak hij met kop en schouders boven de rest uit:

“De partijen waren al een paar uur bezig, toen ik Christov Kleijn zag lopen. Monique Stam vroeg aan hem wat hij had gedaan. Een gebroken man stak zijn duimpje omlaag. Het was duidelijk dat hij een verpletterende nederlaag had geleden. Vin$ had weer eens toegeslagen...”

Eind 2008 kreeg Vincent dan eindelijk de beloning voor zijn opleving in de zomer: hij werd benoemd tot Internationaal Meester. In diezelfde tijd had ik het genoegen om hem te volgen in het Schaakfestival Groningen, waarin hij de minigroep gedeeld won. Net als op het Open Nederlands Jeugdkampioenschap van een jaar daarvoor had hij de drang om creatieve offers te plegen en dat lukte hem vooral heel aardig in de laatste ronde van het toernooi:

Ondertussen speelde Vincent met ons (BSG) in de meesterklasse. Het was een bijzonder zwaar jaar, waarin BSG alle wedstrijden verloor. Het begon al goed met een 2-8-nederlaag tegen LSG:

“Toch zijn er nog wat lichtpuntjes op deze toch wel inktzwarte dag. Vin$ weet katachtig zijn stelling te redden tegen Mark van der Werf en Lars scoort de enige plusremise aan Bussumse kant.”

Vanwege de grote onderlinge afstand overnachtte Vincent voorafgaand aan de wedstrijden vaak bij ons en zaten we de hele avond te schaken.

Doordat Vincent zijn doel had gehaald (IM worden), trok het bordschaak hem niet meer zo. In de meesterklasse leverden zijn experimenten hem doorgaans een nul op, waardoor hij er wel een beetje genoeg van kreeg. Nog voordat het competitieseizoen voorbij was, zei hij de meesterklasse gedag. Een poging om de oude tijden te doen herleven op het Pinkstertoernooi liep ook niet goed af.

“Vincent was meegereden met Toon Janssen, een deelnemer in de tweede groep en hij zou de dag erop weer mee kunnen rijden naar Bussum. Maar was dat waarschijnlijk? Vincent had ondertussen wat spulletjes opgehaald, maar hij was z'n pyjama vergeten. Ziek en teleurgesteld was de jonge IM naar huis gegaan. 2006 is alweer heel lang geleden.”

Gelukkig werd in die tijd het internetschaak ontdekt door de schaakbond. KNSB-leden konden korting krijgen op een Playchess-account en al heel snel werd het eerste Nederlands Kampioenschap internetschaak georganiseerd. Vincent wist zich onder zijn account Bah (na Untopia had hij ook accounts als Bummerdude en dus ook Bah) voor het toernooi te plaatsen. In de eerste ronde versloeg hij Y-ge Vis-ser, waarna hij aan de uiteindelijke winnaar Erik van den Doel werd gekoppeld. Vincent verloor de spannende match, die doorging totdat iemand drie partijen had gewonnen, met 4½-3½ en vroeg daarna beschaamd of ik vond dat hij als een IM had gespeeld. Van den Doel droogde Chiel van Oosterom (4-0) en Maarten Solleveld (5-0) daarna af zonder een partij te verliezen.

Eind 2009 werd de Internetclubcompetitie opgericht. Ook nu kwamen er opstartproblemen bij kijken, waardoor de competitie een maand later dan gepland begon, iets wat nog een staartje zou krijgen. BSG had in ieder geval een fantastisch team met Vincent, Lars, Ewoud, Lennart, Peter en ikzelf natuurlijk. De meeste wedstrijden werden dan ook ruim gewonnen en dat leverde weer leuke verslagen op.

“Vin$ kreeg tegen Rodzjer een bekende dichtgeschoven stelling op het bord en wist die op een illustratieve manier te winnen. Die jongen kan dus veel meer dan offeren alleen.” 

In het seizoen 2010-2011 konden we Vincent niet meer gebruiken om de Internetclubcompetitie te winnen. Vincent speelde weer voor zijn oude, vertrouwde clubje Zevenaar en won prompt de schoonheidsprijs. 

“Wat opvalt aan het volgende huzarenstukje is dat de witspeler het, zoals de 19e-eeuwse romantici, steeds op zijn allermooist wil doen. 'Zo willen we ze graag zien. Offers die goed aanvoelen, en meestal klopt het dan ook', schreef Böhm, en het commentaar van Ree luidde: 'Scherp gambietspel in de opening en een mooie koningsaanval met een overvloed aan fraaie zetten...’”

Aan het eind van het jaar kreeg de schoonheidsprijs nog een speciaal plekje in de Bah van het Jaar, de opvolger van de Bah van de Week op Trolshol. Zoals Johan Hut schreef:

“Vincent Rothuis, een tobber, maar toch veel meer een topper. Na het naspelen van deze partij kun je alleen maar zeggen: blijf alsjeblieft schaken, doe ons dat plezier.”

Hieronder een paar mooie partijen uit de rubriek:

In 2011 kreeg Vincent op mijn oude weblogje een maandelijkse rubriek, de Bah van de Maand. Dat duurde tot aan de beruchte migratie van web-log naar weblog, want daarna was ik mijn weblog een tijd kwijt en dat betekende ook meteen het eind van de rubriek. Wel maakte ik aan het eind van het jaar weer een Bah van het Jaar op deze weblog. 

“Het afgelopen jaar is VR steeds aparter gaan spelen. Zijn aanvallende kunstwerken heeft hij ingeruild voor andere bizarre en bijzondere creaties. Voor deze rubriek heb ik hem gevraagd een (niet al te uitgebreide) selectie te maken van zijn mooiste partijen van het afgelopen jaar. Opmerkelijk: hij koos de meeste partijen uit de Bah-van-de-Maandloze periode. Een teken dat hij zijn nieuwe speelstijl waardeert?”

Een voorbeeld van zo’n partij:

Helaas kwam hiermee een eind aan de schaakrubrieken. Op Playchess hadden we via de chat nog wel contact, totdat ook daar een einde aan kwam en dat vind ik jammer. Vincent kom alsjeblieft terug!