Het rapidschaakkwalificatietoernooi

Op 5 juli begint het NK Schaken. Afgelopen weekend werd gevochten voor de laatste tickets. Benjamin Bok kwalificeerde zich op de valreep voor het algemene NK, terwijl Anna-Maja Kazarian zich voor het NK Vrouwen plaatste.

In de lang vervlogen tijden waren er altijd de zogenaamde Halve Finales: een drierondig knock-outtoernooi waarin 32 deelnemers, waaronder de regionaal kampioenen, streden voor de resterende vier NK-tickets. Maar ja, toen kwam de crisis en die zorgde ervoor dat de NK's steeds kleiner werden, waardoor het toernooi werd afgeschaft. Dit jaar was er in beide categorieën kennelijk nog een NK-plaats te vergeven. Het is me eerlijk gezegd onduidelijk hoe de spelers voor het kwalificatietoernooi precies zijn geselecteerd, maar in ieder geval verschenen Benjamin Bok, Dimitri Reinderman, Friso Nijboer en Wouter Spoelman aan de start bij de heren, terwijl Anna-Maja Kazarian en Maaike Keetman in een tweekamp om een ticket voor het NK Vrouwen speelden.

De dames speelden overigens alleen op zaterdag. In een match over vier rapidpartijen hadden de zwarte stukken het eigenlijk constant voor het zeggen: Kazarian bracht Keetman steeds in verlegenheid met het Frans, terwijl Keetman in het Siciliaans haar mannetje stond. Dat de match niet in 2-2 eindigde kwam doordat Keetman de volgende stelling nog wist te verliezen:

Kazarian - Keetman, derde ronde.

Spannender was het bij de heren, al draaide het daarbij ook op een tweekamp uit: Spoelman speelde erg ongeïnspireerd en slap, terwijl Nijboer zichzelf na elke partij liep te vervloeken na weer een partij gemiste kansen. Dus ging het tussen Bok en Reinderman. Reinderman won de eerste twee partijen en mocht toen tegen Bok:

Zodoende nam Bok de leiding over. De volgende dag moest hij echter met zwart tegen Reinderman. De spanning liep hoog op en de klok tikte de laatste seconden weg...

Dus stond Reinderman weer aan kop. In de laatste ronde pakte hij een eenvoudige remise tegen Nijboer, terwijl Bok een voordelig eindspel tegen Spoelman probeerde te winnen.

De partijen werden mede mogelijk gemaakt door Knightvision.
Alle partijen.

In de barrage had Bok het voor het zeggen. De eerste twee partijen werden echter remise, waarna Reinderman in de sudden death in een mindere stelling pardoes door z'n vlag ging en dus gelijk was uitgeschakeld. Het deelnemersveld voor het NK ziet er dus als volgt uit:

1. Anish Giri (2776)

2. Loek van Wely (2653)

3. Sergey Tiviakov (2642)

4. Erwin l'Ami (2635)

5. Robin van Kampen (2618)

6. Benjamin Bok (2554)

7. Sipke Ernst (2523)

8. Roeland Pruijssers (2507)

1. Tsjautsjien Peng (2381)
2. Anne Haast (2353)
3. Bianca Muhren (2345)
4. Tea Lanchava (2250)
5. Iozefina Paulet (2197)
6. Lisa Hortensius (2170)
7. Rosa Ratsma (2097)
8. Anna-Maja Kazarian (2091)

Het Apenhoofd wenst de deelnemers alvast veel succes!

Rosberg slaat eindelijk terug

Net als vorig jaar is Mercedes het te kloppen team, maar waar Luis al drie overwinningen behaalde, kwam Rosberg niet verder dan twee tweede plaatsen. De kritiek was niet mals: Rosberg zou Luis niet genoeg onder druk zetten, klaagde te veel en vocht alleen met de Ferrari's. In Spanje sloeg Rosberg dan eindelijk terug: hij startte van pole en won de race onbedreigd.

Drie weken zaten er tussen de Grand Prix van Bahrein en die van Spanje. De Spaanse Grand Prix was de eerste in Europa, dicht bij de thuishavens van de teams. Nu zou het seizoen pas echt beginnen! Ferrari hoopte het gat naar Mercedes te kunnen dichten en ook het team van McLaren had langzaam zijn praatjes teruggekregen. De wagen had een nieuwe livery gekregen (zwart in plaats van zilvergrijs, wat weer twee kilo bespaarde) en bovendien was de zwakke Honda-motor weer iets verder opgevoerd. Nu zouden de punten worden binnengehaald!

Het liep anders. In de kwalificatie eisen de Mercedes' gewoon de eerste startrij op. Op het circuit waar de aerodynamica misschien wel de grootste rol speelt zijn ze een stuk sneller dan de Ferrari's. Opmerkelijk genoeg is Rosberg voor het eerst dit seizoen sneller dan Luis, dus staat hij voor het eerst dit seizoen op poleposition. Fattle houdt de schade beperkt met een derde plek, terwijl Räikkönen een wanprestatie levert met een zevende plek. Zijn excuus was dat zijn team een setje banden had verprutst. Bottas stond zodoende vierde, terwijl Massa een fout maakte en slechts negende was. Het betekende dat het team van Toro Rosso kon schitteren: Science was knap vijfde, Max zesde. Daarmee troefde het B-team van Red Bull weer eens het moederteam af: Kwjat en Ricciardo waren slechts achtste en tiende. Buiten de top 10 namen de teams één startrij in beslag, waarmee was aangetoond dat de auto belangrijker was dan de coureur. De Loti stonden op de zesde rij, voor de McLarens, de Saubers, de Force India's en natuurlijk de Manors.

Bij de start wordt de race al beslist, want waar Rosberg goed wegkomt, doet Luis dat niet, waardoor hij Fattle voorbij ziet vliegen. Hij moet nog zijn uiterste best doen om Bottas af te houden. Achter hem komen de Toro Rosso's in het gedrang. Ze proberen Räikkönen zo lang mogelijk achter zich te houden, maar de Ferrari gaat ze halverwege de eerste ronde al gemakkelijk voorbij. Massa moet iets meer moeite doen, maar met behulp van DRS gaat hij de Italiaanse Red Bulls voorbij alsof ze stilstaan.

Terwijl de Toro Rosso's in de openingsfase langzaam naar de middenmoot terugzakken, loopt Rosberg langzaam weg bij Fattle. Luis ziet zijn teamgenoot langzaam in de verte verdwijnen, maar hij slaagt er niet in de Ferrari te passeren. Zijn team probeert hem een helpende hand toe te steken door hem al in de dertiende ronde naar de pits te halen voor nieuwe banden. Luis' stop is erg slecht en dus haalt Ferrari Fattle een ronde later binnen. Zijn stop duurt drie seconden korter, zodat hij de Mercedes gewoon voorblijft.

Luis rijdt het gat dicht en doet een paar pogingen om de Ferrari te passeren, maar het lukt niet. Daarom spaart hij liever brandstof voor later in de race. Het beslissende moment is halverwege de race, als Luis voor de tweede keer naar de pits wordt gehaald. Ditmaal verloopt de stop goed en krijgt hij een setje van de trage harde banden gemonteerd. Hij valt terug tot achter Räikkönen, die ook op de hardere banden rijdt. Binnen een ronde zit Luis aan de staart van de Ferrari, waarna hij hem op start/finish passeert. Vervolgens rijdt hij kwalificatieronde na kwalificatieronde: hij is twee seconden per ronde sneller dan Rosberg en drie seconden per ronde sneller dan Fattle en Bottas die voor hem rijden.

Als Luis Bottas is gepasseerd, haalt Ferrari Fattle naar de pits. Hoe snel de Mercedes is, blijkt wel als Fattle ook op nieuwe banden anderhalve seconde per ronde verliest op Luis, die na de pitstop van Rosberg zelfs even aan de leiding gaat. Na zijn derde en laatste bandenwissel blijft hij Fattle voor, waarna hij zelfs nog even op Rosberg jaagt.

Tactisch gezien maakte Ferrari geen beste beurt, want behalve de verkeerde keus om Luis' strategie niet te volgen, kregen ze Räikkönen niet voorbij Bottas. In de slotfase komen de Finnen elkaar tegen. Bottas, die drie weken terug Fattle tot aan de finishvlag achter zich wist te houden, ontpopt zich steeds meer tot een Ferrari-killer, want ook Räikkönen komt maar niet niet langs de Williams.

Achter hen strijden de Toro Rosso's, inmiddels op een ronde achterstand, voor de tiende plaats. Waar Max bij de start voor Science was gekropen, was Science in de race wat beter. In de slotfase zijn zijn banden in betere conditie, ook omdat Max zich geregeld verremt. Een remfout in de chicane voor de laatste bocht breekt Max meteen op, waardoor Science hem de oren wast en ook nog op jacht gaat naar Kwjat. In de laatste ronde zet hij zijn wagen erlangs, waarna de twee contact maken en Science Kwjat via de uitloopstrook voor weet te blijven.

Even verderop komt Rosberg als winnaar over de streep hobbelen na een vlekkeloos en dominant optreden. Wat had hij deze zege nodig! Heel wat enerverender was Luis' race. De klassementsleider hield de schade met een tweede plek beperkt. Fattle kon, toen hij eenmaal was uitgestapt, ook wel leven met de derde plek. De Mercedes' waren gewoon veel te snel geweest. Bottas werd knap vierde, voor Räikkönen. Massa werd zesde op bijna een ronde. Ricciardo was best of the rest met een zevende plaats, voor Grosjean, Science en Kwjat. Max greep net naast de punten met een elfde plek en dat zal hem niet lekker hebben gezeten. Wel versloeg hij de Saubers en de Force India's.

En de McLarens dan? Die kwamen totaal niet uit de verf: Button werd zestiende en wist alleen de rijdende Manor-chicanes te verslaan, terwijl Alonso halverwege de race met een remprobleem uitviel. WK-punten kwamen geen moment in zicht. Dat kon niet gezegd worden van de kalende Pastoor, de winnaar van drie jaar geleden, die in de race bij een botsing met teamgenoot Grosjean schade opliep en later zijn auto in de garage moest zetten terwijl hij stevig in de punten reed. Er blijft de coureur met startnummer 13 dit jaar weinig bespaard.

Over twee weken staat de Grand Prix van Monaco op het programma. Kan Rosberg daar voor de derde keer op rij winnen? Of pakt Luis de draad daar weer op?

Apenhoofd schrijft boek

Het eerste boek van het Apenhoofd. Afbeelding: Elikser.

Alweer bijna negen jaar schrijf ik op internet. In die 3171 dagen heb ik zo'n 1236 artikeltjes geschreven, dat zijn bijna drie artikelen per week. Helaas valt het aantal reacties de laatste tijd wat tegen en daarom is het zaak om nieuwe markten aan te boren.

Vorig jaar kreeg ik ineens het idee een boek over de Formule 1 te schrijven, Formule 1 in Formules. Ergens in 2010 ontdekte ik de geweldige site F1 Fanatic en sindsdien ging mijn interesse voor de Formule 1 omhoog en die voor schaken omlaag. Ik leerde een hoop nieuwe dingen over de sport, maar ik stuitte ook steeds op dezelfde denkfouten. Daarom schreef ik twee jaar geleden een aantal technische artikelen op mijn geflopte Formule 1-site. Ze vormden uiteindelijk de kern van het boek dat ik begin vorig jaar schreef. Het duurde lang voordat de uitgeverij die ik had benaderd de knoop had doorgehakt om het wel of niet uit te brengen. Inmiddels was het Formule 1-seizoen alweer zo'n beetje afgelopen en had ik er weer een pluk grijze haren bij. Ook had ik inmiddels een heleboel nieuw materiaal geproduceerd. Eind vorig jaar ontmoette ik een oud-studiegenoot en die verwees mij door naar de kleine, Friese uitgeverij Elikser. Ik ging meteen aan de slag om mijn nieuwe materiaal in het boek te verwerken. De saaie theoretische verhandelingen gooide ik eruit en verving ik door een analyse van het inhaalprobleem, wat mij voor de lezer een stuk interessanter leek. In ieder geval moest de titel van het boek wel veranderen. Ik besloot het De Geheimen van de Formule 1 te noemen. De uitgeverij heeft er vervolgens De technische geheimen van de Formule 1 van gemaakt. Het boek gaat dus niet over de onderhuidse techniek van de Formule 1-bolides, maar meer over de grote veranderingen die de laatste jaren hebben plaatsgevonden en welke geheimen die aan het licht hebben gebracht.

Ik denk dat het boek erg interessant is voor mensen die de Formule 1 af en toe volgen, of mensen die de sport dit jaar (dankzij Max) weer zijn beginnen te volgen. Voor fanatieke Formule 1-fans is het vooral ook een goede slijpsteen voor de geest. En voor wie niks met de Formule 1 heeft, zijn er nog de grafiekjes. Degenen die het boek willen bestellen verwijs ik door naar de webshop van Elikser.

Apenhoofd nu officieel een goede schaker

Het is weer mei en dus is de nieuwe ratinglijst uit. Eigenlijk stond de nieuwe ratinglijst gisteren al op internet. Ik was natuurlijk erg benieuwd, want door de goede schaakresultaten van dit jaar kon ik een aanzienlijke ratingwinst tegemoetzien. En inderdaad: er werden ruim 26 punten op mijn ratingsaldo gestort, waardoor ik de magische grens van 2200 elopunten overschrijd. Ik ben er echt blij mee! Nu durf ik me eindelijk een goede schaker te noemen.

De resultaten van de afgelopen ratingperiode: 4½ uit 5 en in elke partij rating gewonnen.

Ik denk ook dat ik de afgelopen tijd beter dan ooit tevoren heb geschaakt. De partij tegen Johan Lubbers leverde me nog bijna de schoonheidsprijs op. Al met al beviel het jaartje in de derde klasse me wel. Toch zou ik graag willen terugkeren naar de meesterklasse. Op dit moment ben ik op rating de nummer 11 van BSG en dus zal me waarschijnlijk een plek in het tweede ten deel vallen. De achterstand op de nummer 10 FM Henk is echter maar drie punten en dat is natuurlijk goed te overbruggen. Misschien voelt hij de hete adem in zijn nek en gaat hij beter spelen dan ooit tevoren, wat voor BSG natuurlijk alleen maar fijn is.

Ratingontwikkeling over de tijd: alweer zes jaar geleden slechtte ik de 2100-grens.

Echt zorgen om zijn plek hoeft hij zich niet te maken: qua FIDE-rating loopt hij nog altijd zo'n vijftig punten op me voor. Die lage FIDE-rating frustreert me nog steeds: nog altijd kan ik die CM-titel niet aanvragen!

Geen kampioenschap, wel een mijlpaal

Tien jaar. Zo lang speelt het tweede team van BSG onafgebroken in de onderste klasse van de landelijke competitie. In die tien seizoenen heeft het team hoogte- en dieptepunten gekend, maar nooit eindigde het team slechter dan achtste of beter dan tweede. In de beginjaren was het vooral een kwestie van overleven. Het eerste jaar ging nog verrassend goed met een team dat in de tweede seizoenshelft soms net zoveel invallers als vaste spelers had. Het jaar daarop werd degradatie ternauwernood afgewend. In beide seizoenen bleef ik op een kleine minscore steken. Acht jaar later eindigde ik op een stevige plusscore aan de hogere borden. Genoeg voor de titel was het niet, dus werd het voor de derde opeenvolgende keer een tweede plaats, waardoor BSG 2 ook volgend jaar de derde klasse onveilig gaat maken. Een tekort aan bordpunten en die wedstrijd tegen Ons Genoegen: daar is het dit jaar misgegaan. Zelf denk ik weleens terug aan die wedstrijd tegen Oud Zuylen, waarin ik de winst miste, wat een belangrijk matchpunt kostte. Gelukkig gingen er ook vaak dingen goed, zoals de partij van gisteren. Het was geen briljante partij, het was geen perfecte partij, maar mijn zetten waren goed genoeg voor het punt.

Knightvision

Hierdoor eindigde ik 2014-2015 met 6½ uit 9: 4½ uit 6 in de derde klasse en 2 uit 3 in de meesterklasse. Dat zijn scores om te koesteren. In ieder geval leverde het me weer de nodige ratingpunten op (eindelijk boven de 2200!) en daarmee was het seizoen voor mij succesvol verlopen. Maar ik had best een overwinning willen ruilen voor een kampioenschap.

Doelsaldo nekt BSG

BSG 2 wint met 5-3-opstelling van Oosten-Toren

Het was een spannende slotronde voor BSG: beide teams in de landelijke competitie konden kampioen worden. BSG 1 speelde in Rosmalen de gemeenschappelijke slotronde, waardoor BSG 2 de bovenzaal van het Denksportcentrum voor zich alleen had. In een over twee rijen verdeelde 5-3-opstelling werd degradatiekandidaat Oosten-Toren met 5-3 verslagen, maar doordat HSG het verzwakte tweede team van Caïssa-Eenhoorn met maar liefst 6-2 afdroogde, maakte dat niet meer uit.

Drie bordpunten. Dat was het verschil tussen Charlois Europoort en BSG 1 in de meesterklasse. Het was ook het verschil tussen HSG en BSG 2 in klasse 3D. Het betekende dat HSG aan een 5½-2½-overwinning genoeg had om kampioen te worden. Maar er gloorde hoop, want HSG speelde tegen Caïssa-Eenhoorn 2, een subtopper met een paar extreem goed scorende spelers. De kans dat HSG daar veel bordpunten en misschien wel matchpunten tegen zou verliezen, leek reëel.

Nee, BSG dan. Tegenstander was Oosten-Toren (Amsterdam-Oost), dat onderaan stond en moest winnen om degradatie te kunnen ontlopen. Dat was hele andere koek. De Amsterdamse ploeg beet echter fel van zich af en deed het aanvankelijk ook helemaal niet slecht. De opening werd op de meeste borden door de bezoekers gewonnen. Zo werd het Apenhoofd al gauw aan het denken gezet door Wim Leene. Hij rechtte de rug en wist in een stelling met tegengestelde rokades vrij eenvoudig te winnen.

Ook superinvaller Remmelt won. Na een c3-Siciliaan leek hij tegen de prachtig kalende Iwan Bonoo weinig voordeel te hebben. Hij won een dame, maar moest wel een toren, loper en pion inleveren. Na een lelijke fout van zwart kon hij ineens een punt laten bijschrijven.

Minder gesmeerd liep het bij Ruben, die aan het eerste bord zat en tegen de opgeofferde Hank Hoving langzaam maar zeker het betere van het spel kreeg. Hij zette echter niet door en verloor uiteindelijk nog, waarna hij in het restaurant zijn beklag deed over zijn slechtste seizoen in jaren.

Een wilde partij speelde Theo tegen Willem Moene. Het spelbeeld leek behoorlijk heen en weer te slingeren. Na een goed verlopen opening won Theo een kleine kwaliteit, maar wel ten koste van een paar pionnen op de damevleugel en een wankele koning. Even later had hij een flinke aanval uit de grond gestampt, maar moest hij remise houden vanwege zwarts sterke vrijpionnen.

De stand was dus 2½-1½ en daarmee was de kans op een monsterzege al verkeken. Dus moest BSG 2 hopen op een misstap van HSG. En er moest zelf nog gewonnen worden. Coen won tegen de jeugdige Don van den Bergh een stuk tegen drie pionnen. Het stuk was sterker en dus stond het 3½-1½.

Topscorer Tom had de eer om de matchpunten binnen te halen. Tegen Theo Gosman moest hij in de opening al gauw een pion inboeten, maar dat leek hem niet te deren. Zijn paarden leken volledig te zijn opgewassen tegen wits loperpaar. Uiteindelijk wist hij met behulp van een toren en een paard zijn f-pion aan de overkant te brengen, waardoor het pleit was beslecht.

De laatste twee partijen duurden nog heel lang. De fut was eruit en de strijd was gestreden. De matchpunten waren in de tas en de bordpunten had BSG 2 toch niet meer nodig. Aan bord 5 verdedigde tevroegkomer Frans de hele middag een vreselijke stelling tegen Xander Giphart, een lookalike van het Apenhoofd. (Waar is Jan Wilbert Luth als je 'm nodig hebt?) Een rij verderop zat Sjoerd aan bord 8 te ploeteren. Na in het middenspel een damewinst te hebben versmaad, probeerde hij in een toreneindspel nog te winnen. En hij kwam heel ver! Tegenstander Huub van den Bergh koos vaak niet de beste voortzetting en had dat waarschijnlijk alsnog met een nul moeten bekopen. Sjoerd zat echter in de verdedigende tunnel en ging voor de remise. En net toen hij zwarts laatste pion van het bord kon meppen deed hij het niet... Liever ging hij iets heel ingewikkelds bedenken om er kennelijk alsnog een winst uit te peuren, waarna zijn vlag viel.

Frans hield zijn stelling uiteindelijk nog net remise, waardoor de eindstand op 5-3 werd bepaald. Oosten-Toren was daarmee gedegradeerd, BSG 2 leefde nog een tijdje in onzekerheid.

De uitslag van HSG was toen nog niet bekend. De tussenstanden in de meesterklasse waren wel live te zien. Het werd een echte nek-aan-nek-race tussen Charlois en BSG. BSG stond met één partij te gaan met 5½-3½ voor en was zeker van de winst. Charlois stond op dat moment met 4½-3½ voor. Het kampioenschap lag in handen van de gebroeders Overdam: de sterkste speelde tegen Michiel Bosman en de jongste mocht tegen Mark van der Werf. Van der Werf won: 4½-4½. Maar Julian ook, dus won Charlois de wedstrijd en het kampioenschap. BSG werd eervol tweede en kampioen En Passant moest genoegen nemen met de onderste trede van het podium.

Voor BSG 2 viel het doek even later. HSG had met maar liefst 6-2 gewonnen en werd glansrijk en verdiend kampioen. De Hilversummers kenden weinig zwakke momenten en lieten tegen de "kleintjes" weinig liggen. Achteraf gezien heeft BSG 2 het kampioenschap al op de eerste dag verspeeld door de zeperd tegen Ons Genoegen, dat met twee zeges begon, daarna niets meer liet zien en alsnog degradeerde. Zodoende eindigde BSG 2 voor de derde keer op rij tweede in de derde klasse. Hoewel de achterstand op de koploper dit jaar aanmerkelijk kleiner was dan in de voorgaande jaren, levert een tweede plaats zo verschrikkelijk weinig op en dus was de sfeer na afloop weinig uitgelaten. Hopelijk gaat het volgend jaar beter.

BSG 2 (2096) - Oosten-Toren (1970) 5-3

1. R Hilhorst (2064) - H Hoving (1840) 0-1

2. R Otten (2047) - I Bonoo (2003) 1-0

3. J de Groote (2181) - W Leene (1840) 1-0

4. T Slisser (2086) - W Moene (2147) ½-½

5. F Borm m (2224) - X Giphart (1945) ½-½

6. C van der Heijden (2107) - D van den Bergh (2103) 1-0

7. T de Ruiter (2018) - T Gosman (1971) 1-0

8. S Drent (2038) - H van den Bergh (1909) 0-1

Wie houdt Hamilton nog tegen?

Zij aan zij, wiel aan wiel: zo ging het er vorig jaar in Bahrein tussen de Mercedes-coureurs aan toe. Ondanks legio kansen kwam Rosberg Luis niet voorbij, waardoor hij met weer een tweede plek genoegen moest nemen. Dat mocht niet nog een keer gebeuren, vond Rosberg, die zich tot in de puntjes had voorbereid op de race in de zandbak. Het moet gezegd worden: Rosberg kwam in de duels sterker voor de dag dan ooit. Echter, doordat hij slechts met de Ferrari’s zat te stoeien, had hij daar niet veel aan: hij finishte als derde, nog achter Räikkönen. Luis bleef buiten bereik.

Räikkönen is dolblij met zijn eerste podium in anderhalf jaar. Luis wint zijn derde race van het seizoen. Afbeelding: sport.

Op zaterdag werd het verschil al gemaakt, want waar Luis opnieuw de snelste was, moest Rosberg ook nog Fattle voor zich dulden. Geen beste beurt dus voor Rosberg, die zich vorig jaar nog de kwalificatiespecialist mocht noemen. In de races maakt Rosberg dit jaar wel een betere indruk. Om te bewijzen dat hij het gevecht met Luis aankon, moest hij alleen een goede start maken.

Als de lichten doven, spuit Luis er echter meteen vandoor. Fattle, Rosberg en Räikkönen komen matig weg en hebben het in de eerste bocht met elkaar aan de stok. Fattle knijpt Rosberg af, waarna Räikkönen de Duitse Mercedes-coureur buitenom inhaalt.

Rosberg laat het daar echter niet bij zitten en wurmt zich in een kort tijdsbestek langs beide Ferrari’s. Hij kan echter niet bij de rode bolides weglopen en dus mag Ferrari hopen op een stuntje. Fattle wordt al vroeg naar de pits gehaald voor nieuwe banden. Rosberg stopt een ronde later. Doordat hij een ronde langer op versleten banden moest rondjakkeren en zijn pitstop niet zo goed was als die van de Ferrari-coureur, vindt hij zichzelf weer achter Fattle terug op de baan.

Rosberg laat het daar echter niet bij zitten en zet zijn bolide er met behulp van DRS op het rechte stuk van start en finish weer naast. Net op dat moment hobbelt Luis de pitstraat uit. Met z’n drieën stormen ze op de eerste bocht af. Rosberg gaat Fattle voorbij, maar sluit achter Luis aan, die zich wanhopig afvraagt waar zijn voorsprong van vijf seconden is gebleven.

Tot een gevecht tussen de Mercedes’ komt het niet: Luis is op iets nieuwere banden iets sneller. Koploper is op dat moment Räikkönen. De Fin gaat als laatste in de kopgroep naar de pits en krijgt de hardere en tragere banden gemonteerd, waardoor hij tijdelijk uit de kopgroep wegvalt.

De top 3 zit tot aan de laatste pitstops dicht bij elkaar. Voor Fattle wordt de laatste serie pitstops opnieuw zijn ondergang. Hoewel hij Rosberg opnieuw via de pitstops weet te kloppen, gaat hij van de baan in een poging zijn landgenoot voor te blijven, waardoor hij zijn voorvleugel beschadigt. Na een derde stop om de voorvleugel te vervangen valt hij terug tot achter Bottas.

Räikkönen ligt dan nog aan de leiding, maar verliest veel tijd op Luis, die hem zelfs nog passeert. Dan pas gaat de Fin naar de pits voor zijn laatste setje banden. Op de zachtere van de twee bandensoorten is hij aanmerkelijk sneller dan de Mercedes’, die nu op de hardere banden staan. Het is een race tegen de klok voor de Ferrari-coureur, die elke ronde weer een seconde van zijn achterstand afknabbelt.

Met nog een paar ronden te gaan zit Räikkönen achter Rosberg, die zonder auto’s voor zijn snufferd net zo snel is als Luis, maar geen seconde sneller. Kortom: ook nu reed de Finse Duitser de hele race achter de feiten aan. Om het nog leuker te maken ontwikkelt zijn bolide een remprobleem, waardoor hij in de eerste bocht rechtdoor schiet en Räikkönen zonder veel moeite de tweede plaats pakt. Luis heeft hetzelfde probleem, maar doordat hij nog een buffer heeft, is het voor hem niet al te zorgwekkend. Aan de finish houdt hij nog drie seconden over op de Ferrari, drie seconden die Rosberg tekortkomt om er een dubbelzege voor Mercedes van te maken.

Opnieuw ging er een Renault-motor in rook op. Gelukkig voor Ricciardo gebeurde het vlak voor de finish. Afbeelding: its my part.

Na al zijn successen stond Fattle een keer naast het podium te lachen. De met successen verwende Duitser kwam Bottas niet voorbij en moest genoegen nemen met een magere vijfde plaats. Achter hem kwam ex-teamgenootje Ricciardo als zesde over de streep rollen. Zijn Renault hield het vol tot de laatste bocht, maar de Australiër had net genoeg momentum om de finish te halen. Grosjean werd netjes zevende, voor Pérez, Kwjat en Massa, die achteraan moest starten en bij zijn inhaalrace ook nog schade opliep doordat Pastoor tegen hem aan kleunde.

De Venezolaan was door zijn onstuimige openingsronde, waarin hij meer over de uitloopstroken reed dan over het circuit, de reject of the race. Naast Massa wist hij ook Max te raken, waardoor de in België geboren Nederlander vroeg in de race naar de pits moest om zijn voorvleugel te vervangen. Daarna reed hij voor spek en bonen mee, om kort na zijn tweede bandenwissel met motorproblemen uit te vallen, net als zijn teamgenoot overigens.

Voor de derde keer in drie wedstrijden moest Max de race staken. Afbeelding: Telegraaf.

De Toro Rosso’s waren tragisch genoeg de enige uitvallers van de race: Button lag er voor de start van de race al uit. Zijn wagen werd het hele weekend al geteisterd door mankementen. Eén van die mankementen werd vlak voor de race ontdekt, waardoor de McLaren met startnummer 22 niet eens uit de garage kwam. De andere McLaren verging het heel wat beter: Alonso vocht eindelijk een beetje in de middenmoot mee en finishte als elfde. Geen resultaat waarvoor een team als McLaren zich op de borst mag trommelen, maar de stijgende lijn is onmiskenbaar. Ook buiten de punten finishten Hülkenberg en de Saubers, die vanwege hoge bandenslijtage drie pitstops moesten maken en daardoor naar de staart van de middenmoot werden verbannen. Dat de pitstops van Nasr en Ericsson niet vlekkeloos verliepen hielp ook niet echt.

Buttons McLaren tijdens de wedstrijd. Afbeelding: GPupdate.

In ieder geval verstevigde Luis zijn voorsprong in het klassement door weer een vlekkeloos optreden. Rosberg nam door zijn derde plaats nog wel de tweede plaats in het kampioenschap over, maar staat inmiddels al meer dan een overwinning achter zijn teamgenoot, die nu al op weg lijkt naar zijn derde wereldtitel. Over drie weken gaat de Formule 1 verder in Europa, beginnend in Spanje. Kan Rosberg daar terugslaan? En welke troef hebben de Ferrari’s nog achter de hand? Of wint Luis dan weer gewoon?

Apenhoofd verslaat jeugdtalent

Afgelopen zaterdag mocht ik weer eens in het eerste invallen. Net als bij mijn vorige invalbeurt werd ik aan een jeugdtalent gekoppeld: ik mocht tegen het 15-jarige jeugdtalent Anna-Maja Kazarian. Zij mocht vorig jaar voor het eerst meedoen aan het NK Schaken voor vrouwen en scoorde toen vier remises uit zeven partijen. Dat was een bemoedigend begin! Nog een paar jaar en ze kan de confrontatie aan met de Pengen, Lanchava's en Haastjes van deze wereld! Op een bewolkte zaterdag in april was het Apenhoofd echter haar tegenstander en hij schotelde een partij voor waar beide spelers nog veel van kunnen leren. Daar ben je immers nooit te oud voor, of je nou 15 of 28 bent. Uiteindelijk gaf de ervaring (of waren het de tijdnoodskills?) de doorslag en mede daardoor won BSG de wedstrijd met 6-4.

Met dank aan Knightvision.

Mercedes domineert, Renault diep triest

Luis wint in China

Het was wel even slikken voor Mercedes toen Fattle twee weken geleden op de hoogste trede van het podium stond. Waren het de (bijzonder hete) omstandigheden, of was de Ferrari structureel sneller dan de Mercedes? In China herstelde Mercedes de verhoudingen weer: Luis won voor Rosberg en Fattle.

Ook nu werd het gevecht om de koppositie geleverd door Mercedes en Ferrari. De Mercedes' zijn beduidend sneller in de kwalificatie. Luis is een fractie sneller dan Rosberg en eist de pole op. Fattle is op gepaste afstand derde, terwijl Räikkönen na een rommelige ronde zelfs nog de Williams' moet voorlaten.

Bij de start zet hij de verhoudingen recht, waarna de top 4 hard bij de rest van het veld uitloopt. Aanvankelijk lopen de Mercedes' ook weg bij de Ferrari's, maar al gauw stabiliseert het gat. De Mercedes' kunnen niet het uiterste van de banden vergen, terwijl de Ferrari's wel voluit kunnen rijden.

Doordat het veld vooraan zo dicht op elkaar zit, vormen de Ferrari's ook een bedreiging voor de Mercedes' bij de pitstops. Fattle duikt als eerste de pits in, waarna Mercedes Luis de volgende ronde naar de pits haalt en Rosberg pas een ronde later. Doordat de nieuwe banden niet zo'n groot voordeel opleveren, blijft Rosberg Fattle nog wel gemakkelijk voor.

Wel zit de top 3 na de eerste serie pitstops erg dicht op elkaar. Rosberg klaagt dat Luis hem ophoudt en dat hij niet al te dichtbij zijn teammaat kan komen omdat zijn banden er dan aan zouden gaan. Het blijkt een geweldige zet van Luis, die in alle rust zijn banden spaart voor later in de race. Rosberg komt niet dichterbij dan twee seconden. Fattle ligt nog anderhalve seconde achter en Kimi nog vier seconden. Spannend, maar er gebeurt niets. Het wachten is op de laatste serie pitstops.

"If I get closer I destroy my tyres as in the first stint."
Nico Rosberg vindt dat Luis te traag gaat

De race wordt dan namelijk beslist. Fattle is weer de eerste die zijn banden laat vervangen. Rosberg stopt een ronde later en blijft de Ferrari voor. Vervolgens rijdt Luis nog een paar kwalificatierondjes op zijn oude banden, waardoor hij Rosberg ruim voorblijft en in het restant van de race de betere banden heeft. Op de hardere banden zijn de Mercedes' een stuk sneller dan de Ferrari's. Fattle kan Rosberg niet bijbenen en ziet Kimi, die als laatste was gestopt, ook steeds groter in zijn spiegel worden.

Voor de capriolen moest je in de middenmoot zijn. Wat te denken van Pastoor? De Venezolaan maakte zijn reputatie als crashkoning waar door drie keer van de baan te gaan. Eerst vloog hij uit de bocht van de pitsstraat, wat een hoop tijd kostte, daarna spinde hij nog een keer en tot slot reed Button bij hem naar binnen. Het treurige was dat alle akkefietjes waarschijnlijk niet eens Pastoors schuld waren: hij kampte met remproblemen en gaf de pijp daarom maar aan Maarten.

Daarmee was hij Pastoor niet de enige uitvaller: allereerst viel Hülkenberg in zijn steeds doffer ogende Force India uit met een versnellingsbakprobleem. Vervolgens blies Kwjat zijn motor op. Geen beste beurt voor Renault. De andere Red Bull deed het nauwelijks beter: Ricciardo zat na een Mark Webber-start lange tijd in de achterhoede te vechten, om uiteindelijk nog net in de punten te eindigen. Maar hij scoorde tenminste punten! De Toro Rosso's haalden het niet: Science viel halverwege de race stil en toen het euvel eindelijk verholpen was, reed hij voor spek en bonen mee. Dat deed Max niet. Met de ene na de andere gedurfde inhaalmanoeuvre werkte hij zich knap de punten in. Helaas begaf zijn Renault het een paar ronden voor het einde, waardoor hij vertwijfeld kon uitstappen.

Max' motorpech betekende ook dat de safetycar uitrukte. Doordat de trage Chinese baanposten er niet in slaagden de gestrande Toro Rosso door een niet onaanzienlijk gat in de pitwall te duwen, finishte de race onder geel. Luis won dus voor Rosberg en Fattle, terwijl een gefrustreerde Kimi zijn slotoffensief in de kiem gesmoord zag. De Williams' eindigden als vijfde en zesde, ver achter de Ferrari's en ver voor de rest van het veld. Ditmaal bleef Massa Bottas wel tot aan de finishvlag voor. Met een zevende plek pakte Grosjean de eerste punten voor Lotus van het seizoen, terwijl Sauber weer met twee auto's in de punten reed: Nasr werd achtste, Ericsson het supertalent werd tiende. Ricciardo pakte met een negende plek weer wat puntjes voor het getergde en gefrustreerde Red Bull.

Zo eindigde de rustige Chinese Grand Prix met een vertrouwde winnaar. Volgende week wordt de Grand Prix van Bahrein gereden, alweer de vierde race van het nog prille seizoen en de laatste race voordat het Formule 1-circus de westerse wereld aandoet.

BSG wint nipt van verzwakt Rotterdam

Na de even verrassende als gelukkige overwinning tegen HMC lonkte het kampioenschap. Winnen, al is het met het allerkleinste verschil, dat is het doel voor BSG in de slotfase van de KNSB-competitie. Tegen degradatiekandidaat Pathena Rotterdam deed BSG precies wat het moest doen en won met 6-4.

Naar rechts? Naar links? Hadden we niet toch naar rechts gemoeten? Het was nog een hele zoektocht voordat Brasserie Dylans was gevonden. Een paar jaar geleden had uit dergelijke taferelen kunnen worden afgeleid dat BSG was verdwaald in de meesterklasse, maar anno 2015 gaat die vlieger niet meer op: BSG was naar Rotterdam gekomen om de kampioenschapskansen levend te houden. Daartoe zou de thuisploeg moeten worden verslagen. En het liefst met grote cijfers, om het doelsaldo wat op te vijzelen. Doordat BSG dit seizoen nooit met meer dan 6-4 had gewonnen, had de grote concurrent Charlois anderhalf bordpunt meer. Dat speelde bovendien tegen het praktisch gedegradeerde Voerendaal. Kon stadsgenoot Pathena, dat aan één punt in de laatste twee ronden genoeg had om zich veilig te spelen, Charlois van dienst zijn?

Daar leek het aanvankelijk niet op: de thuisclub trad aan zonder Carlier. Ook verrassingswapen Koenin bleef in de hoge hoed opgeborgen. Desondanks kon het jeugdige Pathena BSG genoeg pijn doen. Dat was vooral aan de linkerkant van de speelzaal, waar de Rotterdammers met wit aan de liveborden speelden. Aan de andere kant van de zaal heerste BSG.

Zo trof FM Henk invaller Marc Schroeder, die al meteen begon met stukken te ruilen. Nadat er wat lichte stukken waren geruild, wilde hij ook dolgraag dames ruilen. Henk maakte mooi gebruik van de tempi die hem in de schoot werden geworpen en maakte de partij krachtig uit.

Heel anders verliep de partij van Frank tegen Frans Vreugdenhil, de andere Rotterdamse invaller. Na veel duw- en trekwerk won Frank de partij aan het kopbord. Eenzelfde soort overwinning boekte Li tegen jeugdtalent Alik Tikranian.

De Fransozen van Large en Behirder leverden ook de volle winst op: Large kreeg een enorme koningsaanval nadat Lekker Ding zich vergreep aan een pion op h4. Tien zetten later moest de Nederlands Kampioen van 1989 zich gewonnen geven tegen de in 1991 geboren toekomstige IM.

Behirder had het heel wat moeilijker tegen 23-voudig jeugdkampioen Anna-Maja Kazarian. De invaller aan BSG-zijde kwam in het middenspel minder te staan, maar wist voor de tijdcontrole terug te komen, waarna hij een lange partij won.

Dat waren dus vijf punten behaald met wit. Aan de andere kant van de zaal waren de witten eveneens in het voordeel. Zo waagde Ewood zich tegen Robby Kevlishvili weer eens aan het Siciliaans en vergat daarbij ...b7-b5 te doen, waarna hij passief stond, geen plan meer had en gebatst werd alsof hij er geen hout van kon. Misschien was hij zichzelf niet doordat zijn naam bij de uitzendingen verkeerd was ingevoerd, maar het resultaat was in ieder geval dat zijn minieme kans op een norm helemaal de papierversnipperaar in was gegaan.

Ook weinig plezier had Thomas van zijn zwartpartij tegen Martin Martens. Hij besloot à la Tiviakov het Scandinavisch te spelen. Ergens ging iets niet helemaal goed, want uiteindelijk werd zijn dame het halve bord over gejaagd, waarna zijn stelling ook niet meer om aan te gluren was.

Minder eenrichtingsverkeer was de partij van Ton tegen Johan Quist. Ton leek in het middenspel de overhand te krijgen, maar ergens ging er wat mis in de gruwelijk moeilijke afwikkelingen, waarna hij in een verloren eindspel terechtkwam. Ongeveer hetzelfde overkwam Lex tegen Michiel Besseling toen hij een aardig grapje dacht te zien. Door een detail kostte het hem een stuk in plaats van dat het hem een kwaliteit opleverde.

Winnaar van de dag was Robert, die tegen Marijn den Hartog de enige zwartzege van de middag liet noteren. Nadat hij in de opening aanvankelijk moest verdedigen, nam hij al snel het initiatief over, waarna hij een kwaliteit won en de partij met vaste hand uitschoof. Zodoende won BSG weer eens met 6-4, een resultaat dat goed genoeg was om over het kampioenschap te blijven dromen, maar wel schril afstak tegen de 7½-2½-zege van Charlois, dat nu drie bordpunten meer heeft. Over twee weken is de finale! Dan speelt BSG tegen SISSA (7), terwijl Charlois met LSG (4) moet zien af te rekenen.

Pathena Rotterdam (2193) - BSG (2338) 4-6

1. F Vreugdenhil (2011) - F Erwich f (2351) 0-1

2. R Kevlishvili f (2356) - E de Groote (2336) 1-0

3. A Tikranian (2176) - L Riemersma m (2432) 0-1

4. M Martens m (2412) - T Willemze m (2428) 1-0

5. R Kuijf m (2388) - La Ootes (2390) 0-1

6. M den Hartog (1993) - R Ris m (2444) 0-1

7. M Schroeder (1979) - H van der Poel f (2215) 0-1

8. J Quist f (2307) - T van der Heijden (2305) 1-0

9. AM Kazarian (2094) - J de Groote (2160) 0-1

10. M Besseling (2211) - A van Beek m (2320) 1-0

BSG 2 won met 6-2 van Caïssa 4 en zit daardoor in een vergelijkbare positie als het eerste: door een achterstand van 3 bordpunten moet het team hopen op een misstap van HSG tegen het tweede team van Caïssa-Eenhoorn, dat nu vierde staat.