Terugblik op 9 jaar Formule 1-verslagen V

Na de terugkeer van de slicks in 2009 en het bijtankverbod in 2010, vonden er ook in 2011 ingrijpende veranderingen plaats: jarenlange bandenleverancier Bridgestone maakte plaats voor Pirelli en daarnaast zag het Drag Reduction System (DRS) het levenslicht. De snel slijtende banden en het inhaalhulpmiddel zorgden vrijwel meteen voor veel spectaculairdere en chaotische races. De hele race waren overal op de baan spannende gevechten te bewonderen en dat was totaal niet "des Formule 1". Dat kwam ook doordat de teams nog niet wisten hoe ze met de snel slijtende Pirelli-banden om moesten gaan. Inmiddels is het verrassingseffect weg en zijn de races zo mogelijk nog saaier dan vroeger, maar in de eerste helft van 2011 was het allemaal nog hosanna. In China kostte een slechte strategie (of was het een slechte racepace?) Fattle de overwinning in een door hem gedomineerd seizoen.

Bandenoorlog

Luis wint spannendste race van de eeuw

Wie kon Fattle in 2011 nog bedreigen? Hij en Kinky Kylie waren een ijzersterk duo. In elke sessie veegden ze de vloer aan met de concurrentie. Ook in China leken de kansen op een zege voor de jonge Duitser groot. Gelukkig voor de Formule 1 bleek Fattle niet onklopbaar: door een combinatie van een slechte start en dito strategie bleef hij steken op een tweede plaats. Het Formule 1-seizoen is hierbij begonnen!

Kwalificatie: Fattle oppermachtig, Webber diep triest

In de kwalificatie is Fattle weer een klasse apart. Webber komt er daarentegen totaal niet aan te pas. Hij wordt zelfs in de eerste knock-outsessie uitgeschakeld. Volgens zijn team kwam dat doordat hij problemen had met KERS en doordat hij geen temperatuur in zijn (harde) banden kreeg, waardoor hij een seconde moest toegeven op teamgenoot Fattle. Die blijkt in de beslissende kwalificatiesessie echter gewoon nog twee seconden harder te kunnen. Kortom: Webber was gewoon drie seconden te traag...

De McLarens komen zeven tienden tekort op Fattle, maar zijn wel tweede en derde. Ditmaal klopt Button zijn teamgenootje nipt, maar die heeft een setje banden kunnen uitsparen. Daarmee hoopte hij een ondergang als vorige week te kunnen voorkomen. Rosberg weet de Mercedes op een nette vierde plaats te kwalificeren, voor de Ferrari's en de verrassend snelle Toro Rosso's. Die hadden naar eigen zeggen wel geluk met het stilvallen van Petrov in de tweede kwalificatiesessie, waardoor een groot aantal rijders in de laatste minuten van de sessie een goede rondetijd moest neerzetten. Shoeface, Hidefeld en de Sauber-coureurs slagen hier niet in en vallen buiten de top 10. Dat lukt Di Resta en Petrov wel. De Williams' zijn weer erg matig en de veldvulling kan de middenmoters ook niet bedreigen. De Loti zijn opnieuw sneller dan de Virgins, die de HRT’s net voorblijven. Overigens was Karthikeyans kwalificatietijd zeven seconden trager dan Fattles poletijd.

Race: hoge bandenslijtage = strategie + inhaalacties

Voor de race krijgt Luis de schrik van zijn leven als er een brandstoflek wordt ontdekt. De monteurs werken zich het hemd uit de broek om de auto op tijd te prepareren, waarna Luis nog op tijd aan de start kan verschijnen. Bij de start gaat het bij Red Bull niet naar wens. Fattle komt slecht weg en ziet Button al meteen langszij komen. Vervolgens haalt Luis hem ook nog brutaal in en moet hij zelfs nog met Rosberg voor de derde plaats duelleren. Dat gevecht wint hij nog wel, waarna Rosberg met moeite de Ferrari's achter zich houdt. Opnieuw was Massa na de start de voorste Ferrari.

De start van de race: Button op kop en Luis die zich langs Fattle wringt. Afbeelding: Grand Prix.

Achterin kan Webber niet meteen naar voren komen. Hij heeft bij de start maar één plaatsje gewonnen en zonder KERS heeft hij het moeilijk om door het veld te klieven. Zijn geluk zijn de pitstops. Alguersuari, die samen met zijn teamgenootje ver was teruggezakt in de openingsfase van de race, maakt als eerste een pitstop. Zijn rechter achterwiel wordt echter niet goed gemonteerd, waardoor het van de auto rolt en de Spanjaard kan uitstappen. Dat was dus al één tegenstander minder voor Webber. Hij duikt een ronde later, samen met Shoeface, de pits in en daarmee wordt het startsein gegeven aan de koplopers om ook te stoppen.

Rosberg is vooraan de eerste die stopt en dat lijkt een slimme zet: vooraan hebben de McLarens grote bandenproblemen. Fattle dringt aan bij Luis en in de achtergrond worden de Ferrari's steeds groter. Zo traag als de dingen zijn in de kwalificatie, zo zuinig lijken ze met de banden om te gaan. Fattle glipt makkelijk voorbij Luis en gaat achter Button de pits in. Button maakt vervolgens de fout om à la Frentzen bij het team van Red Bull te stoppen, waardoor hij kostbare tijd verliest en achter Fattle weer de baan op komt. Luis moet nog een ronde langer doorjakkeren op zijn oude banden en wordt daarbij nog ingehaald door Massa, waarna de twee stoppen. Vervolgens stopt Alonso en luistert de leider naar de naam Nico. De vroege pitstop had hem dus geen pijn gedaan.

Can you hear me?

Toch ziet het er voor Fattle goed uit na de pitstops. Hij is de McLarens voorbij en voor hem rijdt Rosberg, die erg vroeg is gestopt en dus niet zo'n bedreiging is voor de rest van de race. Fattle loopt zijn achterstand langzaam in. Toch heeft Fattle ook zo zijn problemen: behalve een nukkig KERS heeft hij ook een radioprobleem: hij kan zijn team niet verstaan.

Bij McLaren was men niet zo gelukkig met de duikeling in het klassement. Button en Luis worden al snel binnengehaald voor een tweede stop. Mercedes doet hetzelfde, net als Webber. Nog voordat de race op de helft is, is de tweede serie pitstops in gang gezet. Fattle en de Ferrari's gokken op een tweestopstrategie, waardoor ze langer door moeten rijden op versleten banden. Na Massa's tweede stop ligt Rosberg weer op kop, gevolgd door de twee McLarens.

Ditmaal is het echter Button die in het tweede deel van de race veel tijd verliest op de inconsistente Pirelli's. Luis wil zijn teamgenootje voorbij, maar vanwege een verbod op teamorders moet hij het op de baan doen. Terwijl Martin Whitmarsh van de spanning zijn stropdas opvreet, haalt Luis Button op een riskante manier in. Gelukkig eindigt de inhaalactie niet in brokstukken en tranen, maar wat was het handig geweest als iemand gewoon mocht zeggen: "Jenson, Lewis is faster than you!"

Het loopvlak van een setje afgebeulde Pirelli-banden. Afbeelding: Auto Buzz.

Button komt even later binnen voor zijn laatste setje banden, een ronde later gevolgd door Luis. Wanneer Rosberg een ronde later stopt, zit Luis vlak achter hem. Rosbergs banden zijn nog niet op racetemperatuur en Luis valt hem fanatiek aan. Hij krijgt echter hulp van Pastoor, die Rosberg een beetje ophoudt als hij de pits uitraast. Luis profiteert optimaal.

Vervolgens doemt Massa op. De Braziliaan moet de race zien uit te rijden op behoorlijk versleten banden. Luis is hem gauw voorbij, Rosberg heeft er meer moeite mee: hij verremt zich en ziet ook nog Button nog passeren, waarna het duo Massa alsnog te grazen neemt.

Luis naar de zege

Aan kop heeft Fattle het zwaar: zijn voorsprong op Luis slinkt zienderogen. Hoewel er niet echt sprake is van een "vertical drop-off", komt Luis zonder veel inspanning dichter bij de wereldkampioen. Het inhalen blijkt lastiger. Zelfs met betere banden, KERS en DRS blijkt het op het lange rechte stuk niet te doen. Daarom doet Luis het maar op een stuk waar Fattle het niet verwacht: bij het uitaccelereren van een bocht zet hij zijn wagen ernaast, waarna Fattle maar zijn verlies neemt.

Achter de twee is één man nog loeisnel: Mark Webber is bezig met een wereldrace. Op nieuwe banden snijdt hij door het hele veld. In de een-na-laatste ronde pakt hij zelfs Button nog en verzekert zich daarmee van het podium. Nog een of twee ronden waren genoeg om zelfs zijn teammaatje in te halen, want die finisht maar twee seconden voor hem.

Vooraan wint Luis onbedreigd, terwijl Fattle voor het eerst in toch wel lange tijd "slechts" als tweede op het podium staat. Webber liet zien wat het potentieel was van de Red Bull in de race. Dat geeft wel te denken: wat als Fattle een vergelijkbare strategie had gehad? Button werd wat teleurstellend vierde, voor Rosberg, die eveneens bijna de hele race bovenin had meegedraaid. De Ferrari's betaalden in de race de prijs voor hun tweestopstrategie. Hoewel het circuit in Sjanghai niet bekendstaat als een bandenverslinder, was de bandenslijtage hoog genoeg om veel bandenwissels te rechtvaardigen. De Formule 1 is anno 2011 eigenlijk een grote bandenoorlog: de strijd wordt beslist door het juiste rubber op het juiste moment. Shoeface wordt nog achtste, terwijl Petrov en Co Biaggi de laatste puntjes scoren.

Luis wint de race. Afbeelding: The Guardian.

Weg met de perfectie!

Al met al zorgden de vele pitstops voor vele positiewisselingen. Er gebeurde eigenlijk gewoon veel te veel om op te noemen. Goed om te zien dat er eindelijk gevechten waren om de leiding en dat er niet noodzakelijkerwijs regen nodig is voor spannende races. Volgens velen was het de beste race ooit, of in ieder geval van de laatste jaren. Dat had te maken met de vele inhaalacties. Blijkbaar hebben KERS, DRS en de snel slijtende Pirelli-banden een positieve invloed op het spektakel. Jammer genoeg bleef het aantal uitvallers beperkt tot één. Nu nog de betrouwbaarheid terugschroeven en het komt helemaal goed met de Formule 1!

Jespers weblog, 17-04 2011

Tien raampjes, twee remises

Het is alweer een tijd geleden dat ik hier een partijanalyse publiceerde. Dat had natuurlijk een reden. Begin december besloot ik Windows 10 (na veel aandringen van het systeem zelf) te installeren. Wat de voordelen van het geüpgrade besturingssysteem zijn, heb ik nog niet kunnen ontdekken. Nadelen zijn er wel, zoals gedoe met machtigingen om bestanden te wijzigen, waardoor ik een aantal bestanden ben kwijtgeraakt. Maar het grootste nadeel was dat ik mijn gratis versie van Chessbase niet meer kon gebruiken. Keer op keer kreeg ik een foutmelding en sloot het programma zich korte tijd later af. Niet mee te werken dus.

Omdat het toch bijna Kerst was, besloot ik mezelf eens te verwennen door de nieuwste versie van Chessbase aan te schaffen. Eindelijk een echte versie, met meer functies en geen irritante pop-upvensters bij het opstarten. Helaas ging het met de bestelling nogal mis. Dat was mijn fout, maar ook die van Chessbase en de postbezorging in Nederland. Ik zal even kort proberen uit te leggen wat er is gebeurd, voor als iemand van Chessbase meeleest. Sinds kort doet mijn computer suggesties voor tekst in tekstvlakken. Als ik bijvoorbeeld ergens m'n e-mailadres moet invullen, hoef ik maar een j in te tikken en dan geeft de computer braaf mijn twee e-mailadressen die met een j beginnen. Hetzelfde geldt voor de straatnaam. Helaas zat er in het automatische adres een komma tussen de straatnaam en het huisnummer en pakte Chessbase de informatie na de komma niet. Ik kon het ook niet meer handmatig toevoegen, dus hoopte ik maar dat het goed zou komen. Dat gebeurde niet. Ik kreeg geen foutmelding, vanuit Hamburg werd gewoon een pakketje richting Nederland gestuurd en de Nederlandse post stuurde het pakketje linea recta weer terug naar Duitsland. Dat was even een knap staaltje langs elkaar heen werken. Het betekende dat het niet voor de kerstvakantie geleverd kon worden. Door de kerstvakantie zelf liep de bezorging nog meer vertraging op en doordat ik ook geen enkele informatie had waar dat pakket nou uithing, werd ik steeds radelozer. Uiteindelijk bleek het dan toch onderweg te zijn. Natuurlijk werd het weer bezorgd op een moment dat ik er niet was, zodat ik het vanmiddag in de supermarkt aan de andere kant van de stad (ja, Naarden is een stad) kon ophalen.

Was er dan nog iets positiefs te melden? Helaas niet. In mijn schaakprogrammaloze periode waren mijn resultaten niet om over naar huis te schrijven. In de externe competitie leverden mijn inspanningen twee remises op. Tegen Michel de Wit (spelend voor landskampioen Charlois Europoort) miste ik een aantal opgelegde kansen en verloor ik zelfs nog bijna. Dat we die wedstrijd uiteindelijk met 4½-5½ verloren, maakte mijn gemoed er niet beter op. Vorige week tegen het tweede team van Utrecht ging het niet echt beter. Het jeugdtalent Sjoerd van Roon (2002) hield me met zwart wel heel eenvoudig op remise. Het gevolg is dat ik binnenkort waarschijnlijk weer door de 2200-grens zak en daar ben ik natuurlijk allerminst blij mee. Wel heb ik sinds vandaag weer Chessbase aan mijn zijde en ga ik proberen het verloren gegane terrein terug te winnen. Maar hieronder eerst de partijen!

Met dank aan Knightvision!

BSG wint massakamp van Utrecht

Het gaat niet goed met Schaakclub Utrecht. De interne competitie van de club schijnt niet veel meer voor te stellen en een fusie met stadsgenoot Oud Zuylen is ophanden. In de landelijke schaakcompetitie dragen hun twee teams evenzoveel rode lantaarns en ook in de massakamp tegen BSG kwam daar geen verandering in.

De wedstrijd in het Stedelijk Gymnasium was een weerzien van bekenden, want naast de teams van Utrecht speelden ook de teams van Paul Keres in het gebouw met de scheve ramen. Sommige spelers had ik al jaren niet gezien en waren in de tussentijd flink veranderd. Dat gold niet voor Marc Schwartz, de jeugdrivaal die me een decennium geleden de doorgang naar het Nederlands Jeugdkampioenschap versperde. Hij zag er eigenlijk nog net zo uit als vroeger. Anderen, zoals Marijn Otte, waren wel spectaculair veranderd. Zoals de altijd subtiele Lukas Boutens jaren geleden naar aanleiding van een regionaal kampioenschap al opmerkte:

"Otte, Drost en Ootes pasten qua gedrag goed bij deze heren (de veteranen in de hoofdgroep, JdG), tamelijk zenuwachtig, nagelbijten, krullen in de slinkende haardos etc."

Inderdaad was er, zoals verwacht, van Marijn Ottes overigens sluike pruik nagenoeg niks meer over, maar het is toch wel vreemd om een 26-jarige man al met een vleeshelm te zien rondlopen. Ook de voor Apeldoorn spelende Stefan Kuipers gaat rap die richting op. Een paar jaar geleden waren de eerste voortekenen er al en nu is het echt duidelijk. Hij is dus over een paar jaar ook een skinhead en dat kan ik me bij hem nauwelijks voorstellen.

Minder last van dihydrotestosteron had het achttiental van BSG, maar daar stond weer een flinke portie wedstrijdspanning tegenover. Nagelbijten moest BSG 1-teamleider Edwin Baart bijna continu doen, terwijl het BSG 2 amper beter verging: playing captain Rein Brouwer verloor en aan de kopborden werden grote ratingoverwichten slechts in remises omgezet. De winst werd binnengehaald door de oudjes: Coen (70), Theo (77) en Tom (82) wisten de achterstand in een voorsprong om te buigen. Uiteindelijk had Tom het genoegen om bij een 4-3-voorsprong de matchpunten binnen te halen. Erg hoogstaand was het allemaal niet, maar in ieder geval kan BSG 2 weer naar boven kijken.

Voor BSG 1 blijft de situatie penibel na de uiterste krappe zege op de rodelantaarndrager in de meesterklasse. Lange Alexander liep tegen voetbalstatisticus Pieter Nieuwenhuis vrijwillig een mijnenveld in en kon daar niet heelhuids uit ontsnappen, maar doordat Large al gauw won van Sebastian Halfhide, maakte dat nog niet veel uit. Een domper was dat de kopborden verloren: de bijna kale Thomas gaf een stuk weg tegen Jelmer Jens, terwijl de licht kalende Robert in zijn vooruitberekeningen tegen "vaste klant" Tycho Dijkhuis over allerlei leuke dingen met een geofferde toren droomde en ruw ontwaakte toen hij ontdekte dat dat dus helemaal niet meer mogelijk was.

Ewood keepte nog naar een halfje tegen Robert Beekman, maar hij vervloekte zichzelf dat hij de opening niet voortvarender had aangepakt. Ook Li keepte een eindspel tegen Vincent Diepeveen, die tegen zijn eigen repertoire zat te vechten en op voorhand wel tevreden zal zijn geweest met de remise. Ook Frank speelde remise en wel tegen zijn naamgenoot, maar blij was hij er allerminst mee, want hij had in de partij alle kansen op meer gehad.

Robin pakte zijn eerste winst van het seizoen tegen Sven Dijkhuis en maakte zich na afloop gauw uit de voeten. Ook de flink kalende Naardense grootmeester Ton mocht weer het zoet van de overwinning smaken. Tegenstandster Joelia Jakovitsj (dochter van een grootmeester) speelde de opening nogal gaar en kwam gauw in het nadeel. Ton dacht het meteen af te maken, maar kwam in plaats daarvan slechts in een gewonnen eindspel, dat hij met de grootste moeite ook won. Voor Henk was zijn puntje daarentegen de eerste in lange tijd. Tegen Andre Bouwmeester won hij al gauw een pion, maar stond hij wel enorm krom. Hij wist echter te consolideren, waarna de pluspion beslissend was, zodat de wedstrijd in 5½-4½ eindigde en de punten dan toch in de tas waren. Toch is BSG nog lang niet uit de zorgen, omdat Het Witte Paard verrassend van LSG won. De tweede helft van de competitie zal BSG het met HWP en Pathena Rotterdam moeten uitvechten wie er met Utrecht degradeert en dat is wel weer andere koek dan het bijna-kampioenschap van vorig jaar. Net als LSG en Apeldoorn eerder heeft BSG moeten ondervinden hoe lastig het is om in de meesterklasse aan de top te blijven.

Utrecht (2233) - BSG (2376) 4½-5½
1. J Jens m (2366) - T Willemze m (2410) 1-0
2. T Dijkhuis f (2342) - R Ris m (2404) 1-0
3. S Dijkhuis (2162) - R van Kampen g (2608) 0-1
4. V Diepeveen f (2368) - L Riemersma m (2431) ½-½
5. S Halfhide (2113) - L Ootes m 2408) 0-1
6. P Nieuwenhuis f (2224) - A van Beek m (2298) 1-0
7. F van der Put (2255) - F Erwich f (2358) ½-½
8. J Jakovitsj wf (2119) - T van der Heijden (2309) 0-1
9. A Bouwmeester (2149) - H van der Poel f (2206) 0-1
10. R Beekman (2228) - E de Groote (2327) ½-½

Utrecht 2 (1909) - BSG 2 (2096) 3-5
1. S van Roon (1903) - J de Groote (2209) ½-½
2. P de Groot (2060) - F Borm m (2193) ½-½
3. M Schwartz (2003) - R Otten (2082) ½-½
4. S Blok (1919) - T Slisser (2061) 0-1
5. HT Wagenaar (1902) - T de Ruiter (2018) 0-1
6. O Huizer (1824) - R Hilhorst (2050) ½-½
7. G Visschedijk (1846) - C van der Heijden (2103) 0-1
8. H van den Bos (1816) - R Brouwer (2053) 1-0

En dan sluit ik me nu even een halfuurtje op in de garage om met afgedankte radioapparatuur, frituurpannen en siertegels te gooien.

Tata-Steel 2016: kies-je-team-wedstrijd

Over een week begint het Tata-Steel-toernooi in Wijk aan Zee. Ook dit jaar zijn er twee meestergroepen en dus leek het me leuk om weer een soort Voetbalmanager te spelen met een kies-je-team-wedstrijd. Het doel is natuurlijk om de spelers te selecteren die de meeste punten gaan scoren. Volledigheidshalve nog even de regels:

• De budgetlimiet is 600 virtuele euri
• Je kunt elke speler maximaal één keer aanschaffen
• Je moet minimaal één speler uit beide groepen aanschaffen
• De gescoorde punten van spelers in de hoogste groep (de Masters) tellen dubbel

Tot slot nog de prijs per speler:

A Carlsen 125

A Giri 115

A Caruana 110

A So 105

A Karjakin 105

A Ding 105

A Eljanov 105

A Mamedyarov 100

A Adams 100

A Navara 95

A Tomashevsky 95

A Wei 90

A Hou 80

A Van Wely 70

B Nisipeanu 65

B Baskaran 61

B Safarli 61

B Dreev 60

B l'Ami 59

B Bok 56

B Sevian 50

B Antipov 49

B Abasov 48

B Ju 47

B Van Foreest 46

B Batsiashvili 38

B Admiraal 33

B Haast 27

Meedoen kan nog tot de start van het toernooi (zaterdag 16 januari) door een mailtje met de gekozen spelers naar me te sturen, door hier een reactie achter te laten, of door me op Facebook lastig te vallen.

Toernooischema. Na Den Haag en Rotterdam van vorig jaar zijn dit jaar Amsterdam en Utrecht aan de beurt als eenmalige speelsteden voor de Mastergroep.

Een grijze muis met een staartje

Vlees noch vis, of een grijze muis, daar was het weerjaar 2015 lange tijd goed mee te omschrijven. Natuurlijk kon het na het recordwarme jaar 2014 niet feest blijven, maar 2015 viel vooral op door de vele zware stormen en niet door de hoge temperaturen, ondanks de hittegolf in juli.

Maximum-, minimum- en gemiddelde temperaturen per dag in 2015 en langjarig gemiddelde. Bron: KNMI.

Na een redelijk zachte januarimaand kwam het voorjaar maar niet echt op gang. Na een korte opleving in juni begon juli met een heuse hittegolf. Augustus was een prima zomermaand met aangename temperaturen, maar toen september op de kalender verscheen, was het uit met de pret. In de herfstmaand kwamen de temperaturen eigenlijk nooit meer boven de 20 graden. Oktober verliep ook nog vrij koel, maar begin november kwam de omslag. De maand begon benauwd met minimumtemperaturen die dik in de dubbele cijfers bleven steken. Na een dipje aan het eind van de maand deed december er nog een schepje bovenop. De maand verliep vorstvrij en met 9,6 °C ook recordwarm (het vorige record stond op 7,3 °C). Daarmee is de zachtste decembermaand vanaf nu dus zachter dan de zachtste maartmaand (dat record staat met slechts 8,8 °C ook niet bepaald scherp; februari doet het met 7,6 °C nauwelijks minder, terwijl april al twee keer 13,1 °C heeft laten noteren) en dat is natuurlijk bijzonder. In de grafiek van het warmteoverschot komt deze zachte periode aan het eind van het jaar ook mooi uit:

Warmteoverschot van 2015. November en december verliepen veel warmer dan normaal.

Tot begin november verliep 2015 nog een fractie koeler dan normaal, maar daarna ging de turbo erop en kwam het warmteoverschot op 268 °C uit, ofwel 0,74 °C per dag, zodat 2015 alsnog in de top 10 van warmste jaren de boeken ingaat.

Winter

We zitten nu midden in de winter, een winter die dankzij de bijdrage van december hoogstwaarschijnlijk zacht zal verlopen. Helemaal toevallig is dat niet, want de afgelopen herfst vertoonde een temperatuursverloop dat bij een zachte winter hoort. Hoewel het weer zijn geheimen niet zomaar prijsgeeft, lijken er wel patronen te zitten in het temperatuursverloop van de herfst en de temperatuur van de daaropvolgende winter, wat natuurlijk komt door de circulatiepatronen in de atmosfeer (en dus er koele poollucht of zachte zeelucht over ons land geblazen wordt).

Door de klimaatsverandering en de eigenschap dat het weerbeeld vaak lange tijd ongeveer hetzelfde blijft, zou je verwachten dat een zachte winter op een zachte herfst volgt. Dat is niet zo: gemiddeld was de herfst juist een fractie koeler als er een zachte winter (warmer dan de gemiddelde wintertemperatuur van 2,75 °C) op volgde dan wanneer er een koude winter op volgde.* Interessanter zijn de verschillen in het temperatuursverloop tussen de herfsten die door warme (rood) of koude winters (blauw) werden gevolgd.

Temperatuursverloop van september t/m november voor warme en koude winter.

Beide lijnen laten natuurlijk ongeveer hetzelfde verloop zien, dus is het misschien interessanter om naar het verschil te kijken:

Verschil tussen de herfsttemperatuur voor warme en koude winters.

Opmerkelijk genoeg hebben de zachte winters vaak koele periodes in de eerste helft van oktober. Begin november is het daarentegen vaak wel zacht, maar eind november volgt dan vaak weer een koude periode. Dit kan natuurlijk allemaal slechts toeval zijn, maar ik sluit niet uit dat er daadwerkelijk complexe atmosferische processen zijn die voor afwisselend koude en warme periodes zorgen.

De herfst van 2015 lijkt redelijk aan het hiervoor genoemde patroon te hebben voldaan: op 11 oktober begon een gemeen koude periode. Begin november was warm en eind november was een stuk koeler. Kortom: de voortekenen voor een zachte winter waren al aanwezig. Vervolgens heeft december deze verwachtingen al meteen enorm overtroffen, zodat de grijze muis alsnog een staartje kreeg.

* Gebaseerd op data van 1901 t/m 2014.

Terugblik op 9 jaar Formule 1-verslagen IV

In 2010 maakte de Formule 1 een nieuwe start. De autofabrikanten BMW en Toyota hadden de sport de rug toegekeerd na tegenvallende resultaten en dus werden er drie nieuwe teams toegelaten. Doordat het voorgestelde budgetplafond niet van de grond kwam, begonnen de nieuwe teams aan een schier onmogelijke missie om het gat naar de top te dichten. Anno 2016 is van die teams alleen het voormalige Virgin nog in leven. In de afgelopen zes jaar reden de nieuwe teams stijf achteraan rond en zorgden ze alleen door wat onbeholpen geklungel voor vermaak. Tijd voor een terugblik op de race waarin het allemaal begon!

De clowns zijn terug!

Kaf en koren

De Formule 1 is een sport waarin de mannen zich van de jongens onderscheiden. In de jaren 90 was dit verschil nog enorm. Het verschil tussen de topteams en de krukken die achteraan bungelden was levensgroot. Zo groot dat sommige coureurs zich weleens vertwijfeld afvroegen hoeveel Forti’s er nou eigenlijk rondreden, zo vaak hadden ze die dingen ingehaald.

Ook in de 21e eeuw waren er teams die weinig in de melk te brokkelen hadden. Minardi bleef een achterhoedeteam en Spyker maakte zich in 2007 op alle mogelijke manieren belachelijk, maar sindsdien is het spannender geworden. De Force India’s maakten hun achterstand goed en vorig jaar was het niet ongebruikelijk als het hele veld binnen anderhalve seconde zat.

2009 was ook het jaar van de ommekeer. De sport moest goedkoper, zeker toen gerespecteerde teams als BMW en Toyota besloten de Formule 1 te verlaten. Een buslading vol nieuwe teams stond te springen om gezellig mee te doen en de meesten mochten in 2010 gewoon meedoen. Uiteindelijk kwamen er zes min of meer nieuwe teams, maar zouden er maar vier aan de start verschijnen:

Lotus

Virgin (voorheen "Manor")

HRT (voorheen "Campos")

Sauber (doorstart BMW-Sauber)

US F1 (Doodgeboren kindje)

Stefan GP (kreeg geen startbewijs)

Het was de afgelopen winter interessant om te zien hoe de nieuwe teams zouden vorderen, maar het zag er niet goed uit. Je maakt niet ineens een winnend Formule 1-team. Dat weet BAR, dat weet Toyota. Deze teams konden hun gebrek aan ervaring nog compenseren door veel geld uit te geven, waardoor ze redelijk mee konden komen, maar de nieuwe teams, die voor een dubbeltje op de eerste rang wilden zitten, konden dat niet.

Al gauw bleek US F1 in financiële problemen te zitten. Door de Amerikaanse arrogantie deden ze voorkomen alsof alles nog prima in orde was, maar dat bleek een vette leugen. De druiven waren zuur voor het Servische Stefan GP (wie bedenkt die namen toch steeds?), dat zich al helemaal had voorbereid op het Formule 1-seizoen, maar geen startbewijs kreeg en noodgedwongen langs de kant staat.

De andere nieuwkomers konden wel meedoen, zoals het Hispania Racing Team. Dat team reed nog lekker met stalen ophangingen en dito remschijven. In theorie zouden ze iets sneller moeten zijn dan een GP2-wagen; in de praktijk waren ze zelfs daartoe niet in staat.

Twee nieuwe teams: de Virgin en de Lotus. Afbeelding: F1 Fansite.

Een betere indruk lieten Virgin en Lotus achter. Hoewel de Virgin de lelijkste kleurstelling heeft en de Lotus er bijzonder lomp uitziet, doen zij het naar omstandigheden best redelijk.

Een vreemde eend in de beits is Sauber, want dat is helemaal geen nieuw team. Het team bestond al voordat het tot BMW werd omgedoopt. Sauber is een zwakke middenmoter geworden. Het verval zette zich al in toen het team nog BMW heette, nu is het team terug op de plek waar het rond de millenniumwisseling stond.

Bahrein

Het Formule 1-seizoen startte in BAHrein, in het hete Midden-Oosten. Op dit saaie, met een paar bochten verlengde circuit vond de eerste krachtmeting plaats. Hoe zou de uit de mottenballen gehaalde Michael Schumacher het doen? De 41-jarige Germaan stond de hele winter in het middelpunt van de belangstelling bij het eveneens nieuwe team van Mercedes GP, de zilveren versie van Brawn GP. Hoe zou de succesvolste coureur het doen, drie jaar nadat hij gestopt was?

Schumacher loopt langs zijn eerdere werkgever. Afbeelding: BBC.

In de kwalificatie kan Shoeface weinig potten breken. Fattle in de Red Bull is uiteindelijk de snelste, vlak voor Massa. Teamgenootje Alonso plaatst zijn Ferrari op de derde plaats, Luis is vierde op ruim een seconde achterstand. Mercedes kan niet imponeren. Rosberg smaakt nog wel het genoegen zijn veel oudere teamgenoot te kloppen, maar het is toch wat mager voor het kampioensteam van vorig jaar. Renault en Force India zijn dit jaar de gevaarlijke outsiders, zo blijkt maar weer. Kubica (9) en Sutil (10) zijn de enige coureurs buiten de topteams die tot de laatste kwalificatie weten door te dringen. Williams heeft zich keurig in de middenmoot gehandhaafd, terwijl de Saubers en Toro Rosso’s de traagsten zijn van de gevestigde orde.

De nieuwe teams komen veel tekort. De Virgins en Loti zijn praktisch even snel, maar komen ruim vijf seconden tekort op de poletijd. Nog bonter maakt HRT het: de neef van Senna moet ruim negen seconden toegeven. Geen wonder dat Jean Todt de 107-procentlimiet weer wil terugzien.

Kort gezegd is het veld onder te verdelen in vier categoriën: de topteams, de outsiders, de veldvullers en de clowns:

Topteams

Ferrari

Red Bull

McLaren

Mercedes

Outsiders

Renault

Force India

Williams

Veldvullers

Sauber

Toro Rosso

Clowns

Lotus

Virgin

HRT

Onder veel spanning werd er toegeleefd naar de eerste race van 2010. Een eerste race is altijd speciaal, dus wat maakt het uit dat de baan zo suf is? Vooral het nieuwe gedeelte was een plek waar onmogelijk ingehaald kon worden. Desondanks waren er inhaalacties te bewonderen. Dat kwam vooral door de auto van Mowk Webbah. Die wagen liet in de eerste bocht tot twee keer toe een enorme ruft, waardoor zijn achtervolgers geblindeerd werden. Slachtoffers waren Sutil en Kubica, die elkaar raakten en achterstevoren gingen, waardoor ze het hele veld voorbij zagen vliegen.

De start van de race met Webbers rokende auto. Afbeelding: autoblog.

Vooraan reed Fattle in de eerste ronde al gelijk hard weg bij Alonso, die zijn teamgenootje in de eerste bocht had verschalkt. De voorsprong van deze jongeman was steeds zo’n drie seconden in de beginfase van de race. Door het verbod op bijtanken is iedereen in de openingsfase loeizwaar. Aan kop worden dan ook rondetijden gereden waar menig knuppelteam in de kwalificatie geen enkele moeite mee zou hebben.

De eerste uitvaller is, hoe kan het ook anders, een HRT-bolide. Het debuut van Chandhok duurt anderhalve ronde, want dan heeft hij zijn bolide tegen de enige vangrail in de verre omtrek geplakt. Daarmee is hij ongetwijfeld de recordhouder in het klassement "minste rondjes bij formule 1-debuut". Een ronde later parkeert Di Grassi (Virgin) zijn impotente auto in het grassi naast de baan. De debuterende teams doen het dus weer lekker.

Chandhok vouwde zijn wagen al in de tweede ronde om een vangrail. Afbeelding: F1 Fanatic.

Na een rondje of vijftien gaan de koplopers naar de pits. Hoewel de tankstops zijn afgeschaft, is er wel een regel dat je op beide typen banden moet hebben gereden. Lekker lomp… Het verwisselen van de banden gaat bij de kansloze stakkers stroef, bij de topteams gaat het gesmeerd, hoewel DTM-achtige tijden niet worden gehaald. De monteurs van Red Bull maken indruk door Fattle in een mum van tijd weg te sturen.

Na de pitstops is Luis eindelijk van zijn plaaggeest Rosberg af. De teamgenoot van de wereldkampioen is beduidend sneller dan de Mercedes, wat ergens best verrassend is. De McLaren komt tekort in het bochtige gedeelte. Op de rechte stukken is de wagen wel erg snel.

Wie ook snel is, is Alonso. Terwijl Fattle als een klokje in de rondte rijdt, doet Alonso er een schepje bovenop en dicht het gat. Wat hij ermee probeerde te bereiken is onbekend, want even later groeit het gat weer. Alonso lijkt het zwaar te gaan krijgen, totdat hij aan het eind van het rechte stuk opeens zienderogen inloopt op Fattle. De Germaan lijkt stil te vallen, maar het valt mee. Wel kunnen Alonso en Massa hem makkelijk passeren. Het euvel blijkt een kapotte uitlaat te zijn, precies zoals Räikkönen eens overkwam. Fattle verliest seconden per ronde en ziet Luis in zijn spiegels opdoemen. Die gaat er probleemloos voorbij op het rechte stuk, waar het snelheidsverschil tussen de bolides enorm is.

Fattle viel in de slotfase terug. Afbeelding: Motorsport.

De eerste drie plaatsen zijn dan al vergeven, want Massa krijgt het commando Alonso niet meer lastig te vallen. Of is er echt iets met zijn wagen? Als de Ferrari’s aan kop liggen, loopt Alonso in ieder geval flink uit op zijn teamgenootje, die ook nog een keer bijna spint.

Op de vierde plaats weet Fattle weer een enigszins acceptabel tempo te rijden. Rosberg krijgt hem in ieder geval niet meer te pakken, wat wel vreemd is. Koning Schumacher moet genoegen nemen met een zesde plaats, vlak voor Button en Webbah. Liuzzi doet geen domme dingen en maakt Force India blij met een negende plaats, terwijl Barrichello het laatste puntje pakte.

Alonso’s overwinning leverde hem overigens het vorstelijke bedrag van 25 WK-punten op, Massa moest het doen met 18, Luis kreeg er 15, Fattle 12, Rosberg 10, Schumacher 8, Button 6, Webbah 4, Liuzzi 2 en Barrichello 1. Een mooi systeem, als ik het zo zie. De winnaar krijgt veel punten en vanaf dan neemt de beloning ongeveer exponentieel af met de klassering.

Zodoende was de eerste slag voor Ferrari. Hoewel de Ferrari-coureurs hun motor moesten wisselen voor de race, moet Red Bull zich echt zorgen maken over de betrouwbaarheid. Een foutloze race van Fattle werd maar matig beloond. Van de achterhoedeteams maakte Lotus indruk doordat beide auto’s werden geklasseerd. De andere nieuwkomers, Virgin en HTR konden al lang voor de finishvlag inpakken. De uitvallers waren voorbehouden aan de achterhoedeteams. Zeven wagens kwamen niet in de buurt van de finishvlag, dat hebben we al een tijd niet meer gezien. De clowns zijn terug!

Jespers weblog, 14-03 2010

2016!

Gelukkig nieuwjaar! Nu het lange en treurige jaar 2015 eindelijk voorbij is, leven we in het nog langere jaar 2016. Ik heb er vertrouwen in dat 2016 een prachtig en onvergetelijk jaar wordt, niet alleen voor mij, maar ook voor de wereld. Want na alle ellende in 2015 kan het alleen maar beter gaan. Toch?

Zelf heb ik de jaarwisseling vrij sober gevierd. Toen buiten het vuurwerk werd ontstoken, zat ik lekker binnen een koolzuurhoudend bessensapje te drinken. Al jaren loop ik met een grote boog om het vuurwerk heen en dat was gisteren niet anders. Nadat we in de ochtend met de hele familie bij mijn opa waren geweest om zijn 91e verjaardag te vieren, gingen Ewood en ik 's avonds naar vrienden toe. Niemand viert Oud en Nieuw immers graag alleen.

In de flat van een niet nader te noemen schaaktrainer deden we een aantal spelletjes om de laatste momenten van het oude jaar door te komen. Daarbij leerde ik dat de spelregels van Take 10 moeilijker waren dan ik dacht en dat Ton met Saboteur toch wel vaak kon worden genomineerd voor de Bram-award.

De avond stond minder dan de voorgaande jaren in het teken van de Top 2000, misschien wel omdat er naast de gastheer niemand was die er echt warm of koud van werd. Daarom werd de TV maar afgestemd op een overigens wel erg flauwe Hermann Finnkers. Nadat het nieuwe jaar op de radio al was begonnen, moest ook de TV eraan geloven. Een uur later was Engeland aan de beurt.

Nadat de koolzuurhoudende bessendrankjes waren verorberd, gingen we nog bughousen. Erg goed begon 2016 voor mij niet, want ik verloor toch wel heel wat vaker dan ik won, maar misschien kan ik Ton nog de schuld geven van die nederlagen. Maar al te vaak werd zijn koning ergens op h5 matgezet.

Bughousen met op de voorgrond Apenhoofd - Cadavre. Afbeelding: Facebook.

Het was inmiddels wel laat geworden, dus gingen we naar een aflevering van Midzomer, eh, Midsummer, eh, Midsomer Murders kijken. Het was een aflevering waar geen touw aan vast te knopen was en Witkop vond het zo interessant dat hij op de bank blokken hout ging zagen.

Na de film gingen we maar gauw naar huis, om daar blokken hout te zagen. De poes had de nacht klaarblijkelijk zonder kleerscheuren en zonder trauma's op te lopen overleefd en dus kon ik tevreden m'n nest induiken, zodat ik over het nieuwe jaar kon dromen.

Oefening baart kunst

Gisteren was het weer tijd voor een heuse spelletjesdag. Om een uur of twaalf werden Ewood en ik door Jean Loulou opgehaald om weer eens een middagje in schakelaars te knijpen. Net als vorig jaar was er een soort familiedag bij zijn slotraceclub in Almere. Naast de opofferingsgezinde organisator Paul en materiaalman Jean Loulou waren er negen jongeren (voornamelijk vrienden en aanhang van de zonen van de organisator) naar de schuur op de Zuiderzeebodem gekomen.

Paul had meteen een heel tijdschema in elkaar gedraaid. Na wat inoefenen begonnen we met een kwalificatie. Ik mocht als eerste de baan schoonvegen met een voor mij totaal onbekende bak en dat ging me ook niet heel goed af. Ewood had de snelheid wel goed te pakken en hij reed meteen de beste tijd. Uiteindelijk werd ik vierde en dat betekende dat ik in de tweede van de drie races mocht starten. Aangezien ik de snelheid nog steeds niet gevonden had, probeerde ik in de race zo min mogelijk fouten te maken. Terwijl mijn concurrenten gezellig met elkaar stonden te kwekken, gebruikte ik mijn hersencapaciteit liever om mijn wagentje op de baan te houden.

"Alesi was blocking me like crazy so I went to overtake him and had three quarters of the car inside him but he just closed the door. I don’t know whether he saw me or not as he only looks to the front, never in his mirrors, probably to concentrate keeping the car on the track." 

Pedro de la Rosa na de Grand Prix van Spanje in 2000.

De tactiek werkte perfect en door de race te winnen, verzekerde ik me van een plek in de finale. Daarna waren de snelste drie van de middag aan de beurt. Het niveau lag erg hoog in deze race en de deelnemers joegen elkaar lekker op. De verschillen waren klein en een foutje was zo gemaakt, dus bleef het tot aan de laatste meters spannend wie er zou winnen. Uiteindelijk versloeg Jeroen Ewood net. Nummer drie Dennis maakte wat meer fouten, maar ook hij was ruim snel genoeg om zich voor de finale te plaatsen.

In de finale had ik het moeilijk. Ik begon in de relatief snelle derde baan, maar ik moest kennelijk nog inkomen, want ik werd door iedereen voorbijgeblazen. Na die matige eerste stint werd het echt een uphill struggle en moest ik maar hopen dat ik nog derde kon worden. Doordat de rest maar weinig fouten maakte, kon ik mijn gebrek aan snelheid ook niet echt compenseren. Toch stond ik bij het ingaan van de laatste race nog derde, maar moest ik nog op de traagste baan rijden. Ewood stond aan kop, maar hij moest nog op de trage vierde baan. Hij verdedigde een voorsprong van een ronde, maar nadat hij die voorsprong had verspeeld, moest hij risico's nemen en dat liep niet goed af. Zelf was ik gewoon te traag en dus greep ik naast het podium, net als vorig jaar. Het schattige bekertje werd door Jeroen gewonnen. Hij maakte weinig fouten en was op alle banen behoorlijk snel.

De kwalificatietijden (geel) en de gemiddelde rondetijden in de race (blauw) en in de finale (rood).

Aantal afgelegde ronden per baan. Baan 2 (of de auto op baan 2) was het snelste, gevolgd door baan 3. Baan 4 en 1 waren het traagst.

Daarna was het weer tijd voor een kerstdiner en de afsluitende spelletjes. Aangezien Mens erger je niet en Scrabble de enige spellen zijn die mijn ouders kunnen en willen spelen, beleefde ik een soort déjà vu. Het ging ongeveer zoals altijd:

"We begonnen maar met Mens erger je niet, een spel waarbij ik wel hoge verwachtingen had. (...) Helaas bleek maar weer dat je zonder geluk niet al te best gaat met dit spel. Terwijl iedereen op commando een zes leek te kunnen gooien, gooide ik vooral tweeën. En net als ik dan een pion in het spel had, ging-ie op mysterieuze wijze weer verloren. Ondertussen moest ik lijdzaam toezien hoe de anderen hun pionnen thuisbrachten, terwijl ik steeds minder het gevoel had dat ik nog aan het spel deelnam. Uiteindelijk ging Beppie er nog met de winst vandoor, door een paar keer achter elkaar zes te gooien, gevolgd door een drie en team geel was thuis. Daarna moesten wij verder zien te prutsen. Jean Loulou stond ook op het punt om te winnen, maar hij deed een paar domme dingen (zelfs met Mens erger je niet kun je fouten maken), maar uiteindelijk kwam alles precies op z’n pootjes terecht toen Ewood net te laat was en Loulou precies het goede aantal ogen gooide.Tot dat moment had ik nog gegrapt dat ik tweede zou worden, maar nadat de zessen niet wilden komen en steeds mijn pionnen van het bord werden gemept als ze van enige betekenis dreigden te worden, had ik weinig kans meer. Toen uiteindelijk ook Ewood finishte, had ik al m’n pionnen nog in m’n thuishonk staan."

Meer skills en minder geluk is nodig bij het oer-Hollandse Scrabble. Doordat ik nooit kruiswoordraadsels oplos en slecht ben in het verzinnen van anagrammen, kan ik werkelijk waar geen kut van dit spel. Daar kwam nog bij dat Beppie allerlei Engelse woorden ging aanleggen. "Foam mag toch? Ja, doen we gewoon!", nadat ze ook al het woord "nerd" had geprobeerd aan te leggen. We gaan even terug naar 1996 of zo. Beppie: "Jesper is soms best wel een nerd." (legt N-E-U-R-T op het bord). Nu probeerde ze het gewoon weer. Ik kon nog net tegenhouden dat ze het woordje wrong neerlegde, want dat was natuurlijk dubbel fout. Aan de andere kant werd UK wel weer geaccepteerd.

Jean Loulou kwam op stoom en schudde de ene na de andere grap uit zijn mouw. De sfeer zat er goed in, ondanks dat het steeds moeilijker werd om nog een fatsoenlijk woord aan te leggen. Een z ergens op het midden van het bord bleek een vervelend obstakel.

"Er eindigt geen woord op een z."
- "RTL."
Ewood en Jean Loulou

Doordat ik net het woord voedsel niet aan kon leggen en de rest een paar keer kans gaf op bonuspunten, eindigde ik afgetekend als laatste. Ewoods wezels leverden hem de overwinning op. Door de vele lange denkpauzes was het behoorlijk laat geworden. We fietsten terug naar mijn huisje, waar ik me tot diep in de nacht verder kon schamen. Toch vond ik de vele oorwassingen stiekem wel grappig en daar gaat het natuurlijk om.

Terugblik op 9 jaar Formule 1-verslagen III

Afgelopen zomer overleed Jules Bianchi aan de gevolgen van zijn zware crash in Japan vorig jaar. Daarmee kwam helaas een eind aan ruim 20 jaar zonder verongelukte Formule 1-coureurs. Toch waren er ook in die periode de nodige spannende momenten. Zes jaar voor de indrukwekkende herdenkingsplechtigheid op de Hungaroring ontsprong Felipe Massa de dans maar net, nadat het noodlot een week eerder in de Formule 2 wel genadeloos had toegeslagen. Tijd voor een terugblik op dit hachelijke weekend:

Paniek in de autosportwereld

Veiligheid

Wat kon er nog gebeuren in de Formule 1? De sport leek inmiddels te zijn uitgegroeid tot een van de veiligste sporten die je maar kunt bedenken. Nou ja, da’s een beetje overdreven, maar bijvoorbeeld wielrennen lijkt gevaarlijker. Ook dan worden hoge snelheden bereikt, maar in tegenstelling tot in de Formule 1, hebben de renners op een helm na geen bescherming.

Nee, de talloze dodelijke crashes in het grijze verleden leken toch nog ergens goed voor te zijn. Waar de Formule 1-rijders van vroeger haast levensmoe leken, voelt de huidige generatie zich veilig in hun fort van koolstofvezel. De ergste crashes die je maar kon verzinnen werden overleefd. Al vijftien jaar is er geen Formule 1-rijder om het leven gekomen en de reeks loopt nog steeds. Daar kunnen andere raceklassen, zoals de Nascar of die Indycars in Amerika nog wel een puntje aan zuigen. En de Formule 2, zo bleek.

Plattegrond van Brands Hatch. Afbeelding: Wikipedia.

Op het circuit van Brands Hatch bleek de dood opeens opvallend dichtbij. Jack Clarke schreef zijn auto af bij de Westfield Bend, de bocht die het verst is verwijderd van start-finish. De klap was hard genoeg om een wiel van de auto af te rukken, maar de brokkenpiloot kon ongedeerd uitstappen. Hij wel, maar het wiel stuiterde precies op de helm van de ongelukkige Henry Surtees (zoon van), die bewusteloos de muur in denderde. Het zag er een beetje onbeholpen uit, maar al gauw bleek het veel ernstiger dan het leek. De beste man, pas achttien jaar oud, bleek aan zijn verwondingen te zijn bezweken.

Nou, zoiets gebeurt maar eens in de honderdduizend jaar, was de gedachte. Hoe groot was de schrik dan ook toen Felipe Massa, juist degene die het meest aangedaan was door het dodelijke ongeval, iets vergelijkbaars overkwam. Ook hij werd getroffen op zijn kwetsbaarste punt: de helm, of beter gezegd: het vizier. Het projectiel sloeg bij een flinke snelheid in en Massa verloor het bewustzijn. Ook hij crashte hard, maar na afloop was men het erover eens dat hij geluk had gehad. Als de veer iets ongelukkiger was terechtgekomen, dan had hij het niet kunnen navertellen. Nu maakt hij het goed.

Massa en de veer die hem bijna noodlottig werd. Afbeelding: BBC.

Het was een hele opluchting voor de Formule 1, waar bijna een rijder verloren ging. In beide gevallen was het een beetje een freak accident, hoewel Massa’s pech vaker voor kan komen; wagens kunnen nou eenmaal onderdelen verliezen. Doordat iedereen min of meer over dezelfde lijn rijdt, kan dat een groot potentieel gevaar vormen.

Toch is het jarenlang goed gegaan. Auto’s horen natuurlijk geen onderdelen te verliezen. Er staat me bij dat Michael Schumacher tijdens de Grand Prix van Argentinië in 1996 een brokstuk “wegkopte”, waarna het projectiel zijn achtervleugel vernielde, maar de coureur zelf ontsprong de dans. Sindsdien heb ik niks vergelijkbaars gezien.

Ongelukken lijken altijd in paren te komen. Zo verongelukten Roland Ratzenberger en Ayrton Senna in hetzelfde weekend in Imola. Die fatale race is gelukkig "voor mijn tijd", maar ik werd er wel van op de hoogte gehouden. Destijds waren de bolides nog lang niet zo veilig als nu (het hoofd van de rijder had minder bescherming om maar iets te noemen) en de circuits waren gevaarlijker. Het snelle circuit van Imola had destijds lange volgasstukken, met enkele bloedsnelle knikken. Een daarvan was de Tamburellobocht, met amper een uitloopstrook. In die bocht vloog Senna tijdens de race dan ook hard rechtdoor, vermoedelijk door een gebroken stuurstang. Toch was de klap niet fataal, dat hij een deel van z’n ophanging door, juist, z’n vizier kreeg, deed hem de das om. Dat dat onderdeel precies de verkeerde kant opvloog, dat was het enge eraan. Opnieuw een freak accident.

Een dag eerder was Ratzenberger even verderop hard gecrasht. Bij hoge snelheid braken er delen van zijn wagen af, waarna hij hard de muur in klapte. Het zorgde er in ieder geval voor dat men de veiligheid nog meer serieus ging nemen. De wagens waren natuurlijk al veel veiliger geworden, maar nu moest het laatste beetje risico uitgebannen worden. De circuits werden trager gemaakt, net als de auto’s. Dat deed de FIA dan wel weer goed, hoewel ze in hun ijver door leken te schieten door in 1998 de gegroefde banden te introduceren. Desondanks schoten de snelheden omhoog, wat tot weer nieuwe reglementswijzigingen leidde.

In ieder geval konden alle rijders levend hun bolides verlaten. Weliswaar braken Panis (1997) en Schumacher (1999) een been, ze konden enkele maanden later gewoon weer aan de slag. Ook andere zware crashes werden overleefd.

Nee, erge crashes bleven voorkomen, maar steeds liep het goed af. Zou er ooit een moment komen dat al het geluk was "opgebruikt"? Zo’n moment kwam in 2000. Ditmaal was het een marshall langs de baan die dodelijk werd verwond door een rondvliegend wiel. Het gebeurde tijdens de startcrash in Monza, waar drie wagens bij hoge snelheid op mekaar klapten.

Een halfjaar later gebeurde iets soortgelijks. Jacques Villeneuve werd totaal verrast door Ralf Schumacher, die erg vroeg remde en de Canadees lanceerde. Alle wielen braken van de BAR af en eer ervan vloog precies door een gat in het hek, waar toevallig een marshall stond. Een wiel dat door een gat van 50 centimeter breed vliegt, dat geloof je toch niet? Echt een freak accident.

Nu waren het dus de afgebroken auto-onderdelen die voor gevaar zorgden. En dat binnen zes dagen tijd (19 om 25 juli), hoe is het mogelijk? Na al die keiharde klappers, zoals Kubica in Canada, die steeds goed afliepen, zorgde nu een afgebroken onderdeel voor veel meer commotie. Vreemd genoeg bleef Brawn GP buiten schot, hoewel ze duidelijk een ondeugdelijke auto de baan op hadden gestuurd. Had Brawn niet gewoon voor de rest van het weekend uitgesloten moeten worden?

Kubica's klapper in Canada 2007. Afbeelding: Autosport.

Opmerkelijk genoeg overkwam het Barrichello weer eens. Het lijkt wel alsof er een saboteur het op zijn bolide gemunt heeft. Zo haalde Schumacher in 2002 elke race het podium, maar viel Barrichello in de eerste seizoenshelft (!) om de haverklap uit. Toen Schumacher de titel binnen had gesleept, bleef Barrichello’s bolide opeens ook de hele race heel. En wat te denken van de exploderende ophanging in Hongarije 2003? Heeft echt niemand op een rood knopje gedrukt?

Barrichello's Ferrari explodeert in Hongarije (2003). Afbeelding: Pinterest.

De race

Nee, hoe krom de Formule 1 soms is bleek maar weer tijdens de Grand Prix van Hongarije. Alonso had zich knap op pole gekwalificeerd. Naderhand bleek dat de Spanjaard met weinig brandstof aan boord te hebben gereden, dus zei het nog niet veel over de race. De Red Bulls zaten er weer aardig bij, net als de McLarens. De grijze bolides lijken weer op de weg terug, terwijl Brawn steeds verder wegzakt. Ook onder warme omstandigheden speelden de kampioenschapsleiders weinig klaar. Button reed een magere achtste kwalificatietijd, Barrichello’s wagen deed het niet zo lekker omdat er een veer vanaf was gevallen… Emotioneel was het ook een moeilijke tijd voor de Braziliaan, die ongewild een landgenoot ernstig had verwond.

In de race ging alles goed voor Luis. Hij schoof door naar de tweede plek bij de start, hoewel Webber hem meteen terugpakte. Alonso reed vrolijk aan kop. Fattle had minder geluk: hij raakte Räikkönen en beschadigde daardoor zijn wagen. Al gauw passeert Luis Webber en zet hij de achtervolging in op Alonso. Die zit op een driestopstrategie, maar desondanks kan hij geen gat slaan. Wel heeft de Spanjaard kansen om op het podium te komen, maar die kansen worden bij zijn eerste pitstop al gereduceerd tot nul. Het wiel wordt er niet goed opgezet en nadat iedereen de arme Spanjaard voorbij is, vliegt het wiel er ook nog af. Alonso geeft er niet veel later de brui aan.

Na de race zou Renault ook nog eens worden bestraft voor het afgelopen wiel. Alsof het verpesten van een goede race al niet genoeg straf is… De straf was geen geldboete, maar juist uitsluiting voor de volgende race. Wetende dat die in Valencia is, Alonso’s thuisrace dus, is dat een extra harde straf. Het was echt weer een staaltje paniekvoetbal. Om te laten zien hoe belangrijk men de veiligheid nam, moest Renault hard worden gestraft voor hun geklungel. Dat was opmerkelijk te noemen, aangezien het team van Brawn wel buiten schot bleef. Zelfs Fattle werd eerder dit seizoen niet zo hard gestraft voor het rondrijden met een driewieler (wat er eigenlijk ook best grappig uitzag).

Fattle probeerde in Australië met een kreupele auto te finishen. Afbeelding: Racing accidents.

Op de zege van Luis viel niks af te dingen. Räikkönen werd bekeken tweede, terwijl Mowk Webbah enigszins beteuterd de beker voor de derde plaats in ontvangst nam. Het was wel even geleden dat hij op de laagste trede van het podium stond…

Button werd uiteindelijk nog zevende en hield de schade in het kampioenschap nog beperkt. Maar de man die een paar maanden geleden in één rechte lijn naar de wereldtitel leek te rijden, is nu een minder gelukkig man. Keer op keer foeterde hij op zijn bolide, die snelheid tekortkwam en banden vrat. Zodoende staat Buttons kampioenschap opeens op losse schroeven.

BMW

Enkele dagen na de race maakte BMW opeens bekend er volgend jaar mee op te houden. Het team, dat vorig jaar tot deze tijd nog meestreed om het kampioenschap, besloot 2008 toen te laten voor wat het is. Het resultaat: geen prijzen in 2008 en een gefrustreerde Kubica. Dit jaar bakt BMW er helemaal niks van en besloot het bedrijf er teleurgesteld een einde aan te maken.

Schumacher

Dat de startgrid er volgend jaar anders uit zal zien dan nu, dat staat dus al vast. De komende race zal de grid er ook anders uitzien. Waarschijnlijk geen Renaults. En geen Massa. Zijn vervanger is Michael Schumacher. De Duitser besloot om bijna drie jaar na zijn pensioen om in te vallen. Het tijdperk Schumacher is dus nog niet voorbij! Geweldig! De eerste ontmoeting tussen Luis en Schumacher op de baan! Ik vind het een stunt. Zou hij er gewoon bij zijn in Valencia? Die race is overigens pas na de "zomerstop", over drie weken. Tot die tijd gaan de teams van het mooie weer genieten, vecht Renault de onbegrijpelijke beslissing aan en zal de FIA weer een aantal nieuwe regels willen doorvoeren om de veiligheid nog verder te verbeteren. De mazzel!

Jespers weblog, 31-07 2009

Uiteindelijk werd de soep niet zo heet gegeten als-ie werd opgediend, want Renault kwam er alsnog met een geldboete vanaf. Schumacher zou ook niet zijn rentree maken. Hij ging een jaar later bij het nieuwe team van Mercedes aan de slag. Het vertrek van BMW zorgde ervoor dat het team van Sauber weer op eigen benen moest staan. Ook Toyota trok aan het eind van het seizoen de stekker eruit. In plaats van de fabrieksteams zouden drie nieuwe teams komen. De Formule 1 zou er in 2010 dan ook heel anders uitzien.