Naarden!

Vorige week zaterdag wijdde ik mijn nieuwe huis in middels een heuse housewarming. Het was een succes: ik werd met cadeaus overladen, ik kon m'n krantenartikel nog trots laten zien en uiteindelijk zat mijn huisje helemaal vol. Het zonnetje brak 's middags zelfs nog door, zodat we ook nog naar buiten konden. Aangezien de gemiddelde rating van de aanwezigen ongeveer 2200 was, gingen we natuurlijk schaken. Na talloze partijen en gekke schaakvarianten verschenen er pizza's op tafel en daarna eiste de finale van het Eurovisiesongfestival alle aandacht op.

Inmiddels woon ik alweer bijna anderhalve maand in Naarden. Drie maanden geleden kreeg ik ineens een berichtje dat ik in aanmerking kwam voor een nieuwe woning. Eerlijk gezegd wilde ik na ruim twee jaar in Hilversum te hebben gewoond wel een keer weg, dus was ik voorzichtig op zoek gegaan naar een nieuwe woning, maar dat ik zo gauw succes zou hebben, dat had ik ook weer niet verwacht (ging alles maar zo makkelijk in het leven...) In ieder geval moest ik de woning vrijwel direct komen bezichtigen. Zo kwam het dat ik op een dinsdagavond met m'n ouders naar Naarden toog, waar ik een donkere en vrijwel lege woning aantrof. De woning was groot en overzichtelijk en omdat de locatie me wel beviel (dicht bij een supermarkt, station Naarden-Bussum en de schaakclub), hapte ik toe. Met veel pijn en moeite wist ik de benodigde formulieren te verkrijgen en daarna gebeurde er een tijdje niets.

Halverwege maart kreeg ik dan eindelijk de sleutel van de nieuwe woning. Meteen brak een hectische periode aan. Ieder weekend stonden m'n ouders, Ewood en ik muren te schuren, kasten in elkaar te zetten en muren te schilderen. Na een maand was de woning eindelijk helemaal opgeknapt en dat was net op tijd, want halverwege april moest ik mijn oude huis uit. Op een zaterdagochtend werd de hele toko leeggehaald. Vijf kilometer verderop werd de bestelbus weer uitgeladen en dus kon het inrichten beginnen. Aan het eind van de dag stond alles wel ongeveer waar het hoorde. Zelfs Bounder, die last van wagenziekte leek te hebben, voelde zich al snel op d'r gemak in het nieuwe huis. Zelf moest ik er nog wel aan wennen en die nacht sliep ik voor geen ene meter.

Waar ik in mijn nieuwe huis vooral erg blij mee ben, zijn de wasmachine en droger die ik nu heb. In Hilversum hadden we een gedeelde wasmachine en droger en moest ik altijd m'n huis uit om de was te doen. Soms waren de wasmachines dan bezet, of had iemand het filter van de droger niet schoongemaakt, wat voor irritatie zorgde. Daar heb ik nu dus geen last meer van. Ik ben eveneens blij met de keuken, met twee aanrechtbladen. Wel vind ik het jammer dat ik mijn mooie inductiekookplaat moest achterlaten. Het koken op gas is wel even wennen. Ook voel ik me soms wat onthand omdat ik maar één gootsteen heb, al was dat in mijn vorige woning niet anders. Maar een mens wil natuurlijk altijd meer en ook hier wil ik niet m'n hele leven blijven wonen. Ik zie mijn huidige woning als een tussenwoning, want ik hoop over een jaar of drie een goedbetaalde baan en een groot koophuis te hebben. De toekomst zal moeten uitwijzen of dat een realistische droom was, of dat het op grove zelfoverschatting gebaseerd optimisme was. Vooralsnog zit ik hier prima, dus wil ik het woord verhuizen voorlopig niet meer horen.

Veel stof tot nadenken in Monaco

Een agressieve race die goed was voor de eerste twee punten van zijn team: vorig jaar verwierf Jules Bianchi een heldenstatus in de straten van Monaco. Een jaar later is van alle euforie weinig meer over. Die afschuwelijke crash in Japan heeft diepe sporen nagelaten. In Monaco, op een steenworp afstand van het ziekenhuis waar Bianchi nog steeds verblijft, kwamen de herinneringen aan vorig jaar weer terug.

Met de Formule 1 is het in de tussentijd ook bergafwaarts gegaan: het team van Caterham ging in de tussentijd failliet en Maroesja is alleen via een wonder hetzelfde lot bespaard gebleven. De Manors, zoals de rood-witte wagens nu heten, rijden dit jaar echter stijf achteraan. Ook in de middenmoot hebben de teams de grootste moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Vraag het Sauber maar. De scheve verdeling van het prijzengeld en de enorme ontwikkelingskosten van de turbomotoren hebben de Formule 1 op de rand van de afgrond gebracht.

Helemaal vervelend is dat het spektakel op de baan in een dalende trend zit. Een goede indicator voor het spektakel is het aantal inhaalacties dat te bewonderen is en sinds de invoering van DRS en de Pirelli-banden neemt het aantal inhaalacties weer hand over hand af. Minder auto's en iets slijtvastere banden lijken de boosdoeners te zijn. Van het recordaantal van 59 inhaalacties per race in 2011 gingen we terug naar nog geen 44 vorig jaar. Hoewel het huidige seizoen nog pril is, lijkt de dalende tendens niet te zijn doorbroken. Integendeel. Meer dan in voorgaande jaren klagen coureurs erover dat ze onmogelijk kunnen inhalen.

Daarom kwam de zogenaamde Strategy Group onlangs met een aantal ideeën om de Formule 1 weer nieuw leven in te blazen. De auto's moesten sneller en luidruchtiger worden. Daar valt zeker wat voor te zeggen: zo beweerde Webber onlangs dat de auto's van nu in de race op meer dan drie ronden zouden worden gezet door de auto's van een decennium geleden. Een nadere berekening leerde dat het verschil nog twee keer zo groot was... Voor volgend jaar werd voorgesteld om de teams voor elke race zelf de banden te laten kiezen in plaats van bandenfabrikant Pirelli, die daar overigens helemaal niet blij mee was. Voor 2017 zouden er dan echt ingrijpende veranderingen plaatsvinden. De auto's zouden bredere banden krijgen en lichter worden, terwijl de motoren zouden meer toeren zouden gaan draaien. Maar de grootste verandering voor het racen was het voorstel om in de race weer bij te tanken. Bijtanken in de race werd in 2010 vanwege de kosten afgeschaft, en nu, in de huidige crisis, zou het weer worden toegestaan. De fans waren niet onverdeeld positief, maar de coureurs vonden het geweldig.

De nieuwe regels schudden het Formule 1-wereldje in ieder geval op en dat was ook wel nodig ook, want echt veel viel er dit jaar niet te genieten. Vooraan is er natuurlijk de strijd tussen Mercedes en Ferrari, maar hoewel Ferrari steeds zijn uiterste best doet, heeft Mercedes altijd nog wat achter de hand. Daarnaast wast Luis Rosberg constant de oren, terwijl Räikkönen constant zijn kwalificaties verprutst en daardoor Fattle geen strobreed in de weg legt. Maar in Monaco kon alles anders zijn. Hoewel Luis er één keer won, won Rosberg in de twee jaren dat ze teamgenoten bij Mercedes waren. Vooral aan die race van vorig jaar zal Luis nog vaak hebben teruggedacht, toen hij zich in de kwalificatie bestolen voelde en dat duidelijk liet blijken ook.

Dit keer kwam het niet zover. Luis kwalificeerde zich gewoon op pole, voor Rosberg en Fattle. Räikkönen moest de Red Bulls nog voorlaten en startte slechts vanaf de zesde plaats. Helemaal teleurstellend verliep de kwalificatie voor Max, die in de vrije trainingen indruk maakte met messcherpe tijden, maar toen het echt ergens om ging, werkten zijn banden niet mee en dus restte hem slechts een tiende tijd. Dat werd een negende startplaats doordat teamgenoot Science werd gediskwalificeerd vanwege het missen van de weegbrug. Zo verkwanselde Toro Rosso opnieuw een hoop potentieel.

In de race gebeurt aanvankelijk helemaal niets. In de eerste ronde is er het nodige duw- en trekwerk. Zo duwt Alonso Hülkenberg de muur in, waardoor de Duitser, net als Massa in de hemeltergend trage Williams, de pits moet opzoeken voor een nieuwe neus. Daarna is het treintjesrijden. Vooraan valt het veld al snel uiteen. Spannender is het in de middenmoot, al is het ook daar vrijwel onmogelijk om in te halen. Zo weet Max pas na veel moeite de stilvallende Pastoor in te halen, waarna hij jacht maakt op een erg sterk rijdende Pérez. Het gaat echter opnieuw mis voor hem als hij een halve minuut (!) in de pits verliest doordat zijn rechter achterwiel er niet op wil. Vanaf dat moment rijdt hij in de middenmoot en zit hij klem achter de rijdende Williams-chicane van Bottas.

Max komt de Williams niet voorbij en haalt nog een nieuw setje banden. Teamgenoot Science laat hem eenvoudig voorbij, waarna hij Bottas met behulp van de koplopers zowaar voorbijgaat. De volgende halte is de op de tiende plaats rondrijdende Grosjean. De Zwitserse Fransoos is veel trager dan Max, maar dankzij de superieure Mercedes-motor loopt hij op de rechte stukken weer weg bij de Toro Rosso. In de 64e ronde gebeurt dan wat je als Nederlander (of Belg) liever niet ziet gebeuren.

Max knalt op Grosjean. Afbeelding: Telegraaf.

Een inschattingsfout of een braketest? Het resultaat is dat Max met een harde klap tot stilstand komt tegen de muur, terwijl Grosjean nog rustig verder kan. In ieder geval was een geweldige kans om stevig in de punten te finishen verkwanseld.

De ravage is enorm en dus komt de safetycar de baan op. Luis, die de hele race gemakkelijk had gecontroleerd, wordt tot verbazing van iedereen naar de pits geroepen voor een tweede pitstop. Hij keert vlak achter Rosberg en Fattle, die de hele race vlak achter elkaar reden, terug op de baan. Terwijl de safetycar nog extra lang duurt omdat alle kansloze stakkers hun ronde achterstand ongedaan mogen maken, gaat de race een zinderende slotfase tegemoet.

Bij de herstart rijdt Rosberg meteen weg bij Fattle, die zwaar in het defensief komt. Hij houdt de Mercedes echter achter zich en al gauw trekt Luis de conclusie dat het onmogelijk is om in te halen. Of in ieder geval onmogelijk als je geen gigantische risico's wilt nemen. Het wordt zelfs nog erger voor Luis als hij Ricciardo, die eveneens nieuwe banden heeft gehaald, in zijn kofferbak krijgt. De Australiër duwt Räikkönen opzij, gaat zijn teammaat voorbij en rijdt naar de Mercedes toe. Hij komt er echter ook niet voorbij en dus geeft hij in de laatste ronde braaf zijn plek terug aan Kwjat.

Rosberg wint en maakt er een hattrick van. Fattle wordt tweede, voor een ziedende Luis. Niki Lauda en Toto Wolff wisten niet hoe snel ze hun excuses aan de klassementsleider moesten aanbieden. In ieder geval was de vreemde ontknoping van de race goed voor de spanning in het kampioenschap, want door zijn overwinning halveerde Rosberg het gat naar Luis tot tien punten. Zo gaf een saaie race toch nog genoeg stof tot nadenken.

Apenhoofd in de krant

Afgelopen maandag werd ik thuis geïnterviewd door de Gooi- en Eemlander. Onderwerp van gesprek was natuurlijk mijn boek, maar ook mijn onderzoek over parkeerbeleid zou ter sprake komen. Uiteindelijk ging het toch vooral over het boek en mijn beweegredenen om zo'n boek te schrijven. Dat is dan ook de hoofdlijn van het interview dat vandaag op de derde pagina van de regionale krant verscheen.

Ik had van tevoren niet kunnen denken dat het schrijven van een boek tot een interview zou leiden, al had ik ook niet verwacht dat het helemaal ongemerkt aan iedereen voorbij zou gaan. Dat de Gooi- en Eemlander ineens contact met me opnam was voor mij in ieder geval een positieve verrassing. Ik had eindelijk echt de aandacht getrokken!

Uiteindelijk heb ik een uur over mijn boek en sommige zielenroerselen kunnen vertellen en daarvan is natuurlijk maar een fractie in de krant gekomen. Wat me wel opvalt aan de samenvatting van het vraaggesprek is de wat sombere ondertoon, alsof er een geboren loser aan het woord is. Daar zal ik de volgende keer wat beter op letten. Ik denk dat ik in de bijna 29 jaar waarin ik op deze wereld rondhuppel wel iets gepresteerd heb, al zal ik me daarvoor waarschijnlijk pas op de borst trommelen op het moment dat ik een Nobelprijs heb gewonnen en zo goed kan combineren als Vincent Rothuis. Maar toch: ik heb mijn Master afgerond en ik ben aan het promoveren, ik behoor gemakkelijk tot de beste 500 schakers van Nederland, ik ben met mijn team tweemaal Internetclubkampioen geworden en ik heb zelfs een keer meegedaan aan het NK Schaken (al was dat nog in de C-categorie).

Maar het uitbrengen van een boek vind ik van een andere categorie.

In ieder geval ben ik blij dat het boek zo positief onthaald is. Hoewel het misschien maar een klein succes is, geeft het me weer energie om andere dingen te doen. Het geeft me ook vertrouwen voor de toekomst. Ik kan ook succesvol worden! Misschien kom ik er ooit nog achter waar mijn kracht precies ligt. Dat is allemaal onderdeel van een leerproces dat hopelijk nog heel lang door zal gaan. De afgelopen jaren heb ik veel geleerd over hoe andere mensen denken en nu moet ik misschien mezelf een keer gaan leren begrijpen. Hopelijk kan ik het geleerde toepassen om mijn leven leuker en gemakkelijker te maken. Nu nog een vriendin zien te vinden.

Het rapidschaakkwalificatietoernooi

Op 5 juli begint het NK Schaken. Afgelopen weekend werd gevochten voor de laatste tickets. Benjamin Bok kwalificeerde zich op de valreep voor het algemene NK, terwijl Anna-Maja Kazarian zich voor het NK Vrouwen plaatste.

In de lang vervlogen tijden waren er altijd de zogenaamde Halve Finales: een drierondig knock-outtoernooi waarin 32 deelnemers, waaronder de regionaal kampioenen, streden voor de resterende vier NK-tickets. Maar ja, toen kwam de crisis en die zorgde ervoor dat de NK's steeds kleiner werden, waardoor het toernooi werd afgeschaft. Dit jaar was er in beide categorieën kennelijk nog een NK-plaats te vergeven. Het is me eerlijk gezegd onduidelijk hoe de spelers voor het kwalificatietoernooi precies zijn geselecteerd, maar in ieder geval verschenen Benjamin Bok, Dimitri Reinderman, Friso Nijboer en Wouter Spoelman aan de start bij de heren, terwijl Anna-Maja Kazarian en Maaike Keetman in een tweekamp om een ticket voor het NK Vrouwen speelden.

De dames speelden overigens alleen op zaterdag. In een match over vier rapidpartijen hadden de zwarte stukken het eigenlijk constant voor het zeggen: Kazarian bracht Keetman steeds in verlegenheid met het Frans, terwijl Keetman in het Siciliaans haar mannetje stond. Dat de match niet in 2-2 eindigde kwam doordat Keetman de volgende stelling nog wist te verliezen:

Kazarian - Keetman, derde ronde.

Spannender was het bij de heren, al draaide het daarbij ook op een tweekamp uit: Spoelman speelde erg ongeïnspireerd en slap, terwijl Nijboer zichzelf na elke partij liep te vervloeken na weer een partij gemiste kansen. Dus ging het tussen Bok en Reinderman. Reinderman won de eerste twee partijen en mocht toen tegen Bok:

Zodoende nam Bok de leiding over. De volgende dag moest hij echter met zwart tegen Reinderman. De spanning liep hoog op en de klok tikte de laatste seconden weg...

Dus stond Reinderman weer aan kop. In de laatste ronde pakte hij een eenvoudige remise tegen Nijboer, terwijl Bok een voordelig eindspel tegen Spoelman probeerde te winnen.

De partijen werden mede mogelijk gemaakt door Knightvision.
Alle partijen.

In de barrage had Bok het voor het zeggen. De eerste twee partijen werden echter remise, waarna Reinderman in de sudden death in een mindere stelling pardoes door z'n vlag ging en dus gelijk was uitgeschakeld. Het deelnemersveld voor het NK ziet er dus als volgt uit:

1. Anish Giri (2776)

2. Loek van Wely (2653)

3. Sergey Tiviakov (2642)

4. Erwin l'Ami (2635)

5. Robin van Kampen (2618)

6. Benjamin Bok (2554)

7. Sipke Ernst (2523)

8. Roeland Pruijssers (2507)

1. Tsjautsjien Peng (2381)
2. Anne Haast (2353)
3. Bianca Muhren (2345)
4. Tea Lanchava (2250)
5. Iozefina Paulet (2197)
6. Lisa Hortensius (2170)
7. Rosa Ratsma (2097)
8. Anna-Maja Kazarian (2091)

Het Apenhoofd wenst de deelnemers alvast veel succes!

Rosberg slaat eindelijk terug

Net als vorig jaar is Mercedes het te kloppen team, maar waar Luis al drie overwinningen behaalde, kwam Rosberg niet verder dan twee tweede plaatsen. De kritiek was niet mals: Rosberg zou Luis niet genoeg onder druk zetten, klaagde te veel en vocht alleen met de Ferrari's. In Spanje sloeg Rosberg dan eindelijk terug: hij startte van pole en won de race onbedreigd.

Drie weken zaten er tussen de Grand Prix van Bahrein en die van Spanje. De Spaanse Grand Prix was de eerste in Europa, dicht bij de thuishavens van de teams. Nu zou het seizoen pas echt beginnen! Ferrari hoopte het gat naar Mercedes te kunnen dichten en ook het team van McLaren had langzaam zijn praatjes teruggekregen. De wagen had een nieuwe livery gekregen (zwart in plaats van zilvergrijs, wat weer twee kilo bespaarde) en bovendien was de zwakke Honda-motor weer iets verder opgevoerd. Nu zouden de punten worden binnengehaald!

Het liep anders. In de kwalificatie eisen de Mercedes' gewoon de eerste startrij op. Op het circuit waar de aerodynamica misschien wel de grootste rol speelt zijn ze een stuk sneller dan de Ferrari's. Opmerkelijk genoeg is Rosberg voor het eerst dit seizoen sneller dan Luis, dus staat hij voor het eerst dit seizoen op poleposition. Fattle houdt de schade beperkt met een derde plek, terwijl Räikkönen een wanprestatie levert met een zevende plek. Zijn excuus was dat zijn team een setje banden had verprutst. Bottas stond zodoende vierde, terwijl Massa een fout maakte en slechts negende was. Het betekende dat het team van Toro Rosso kon schitteren: Science was knap vijfde, Max zesde. Daarmee troefde het B-team van Red Bull weer eens het moederteam af: Kwjat en Ricciardo waren slechts achtste en tiende. Buiten de top 10 namen de teams één startrij in beslag, waarmee was aangetoond dat de auto belangrijker was dan de coureur. De Loti stonden op de zesde rij, voor de McLarens, de Saubers, de Force India's en natuurlijk de Manors.

Bij de start wordt de race al beslist, want waar Rosberg goed wegkomt, doet Luis dat niet, waardoor hij Fattle voorbij ziet vliegen. Hij moet nog zijn uiterste best doen om Bottas af te houden. Achter hem komen de Toro Rosso's in het gedrang. Ze proberen Räikkönen zo lang mogelijk achter zich te houden, maar de Ferrari gaat ze halverwege de eerste ronde al gemakkelijk voorbij. Massa moet iets meer moeite doen, maar met behulp van DRS gaat hij de Italiaanse Red Bulls voorbij alsof ze stilstaan.

Terwijl de Toro Rosso's in de openingsfase langzaam naar de middenmoot terugzakken, loopt Rosberg langzaam weg bij Fattle. Luis ziet zijn teamgenoot langzaam in de verte verdwijnen, maar hij slaagt er niet in de Ferrari te passeren. Zijn team probeert hem een helpende hand toe te steken door hem al in de dertiende ronde naar de pits te halen voor nieuwe banden. Luis' stop is erg slecht en dus haalt Ferrari Fattle een ronde later binnen. Zijn stop duurt drie seconden korter, zodat hij de Mercedes gewoon voorblijft.

Luis rijdt het gat dicht en doet een paar pogingen om de Ferrari te passeren, maar het lukt niet. Daarom spaart hij liever brandstof voor later in de race. Het beslissende moment is halverwege de race, als Luis voor de tweede keer naar de pits wordt gehaald. Ditmaal verloopt de stop goed en krijgt hij een setje van de trage harde banden gemonteerd. Hij valt terug tot achter Räikkönen, die ook op de hardere banden rijdt. Binnen een ronde zit Luis aan de staart van de Ferrari, waarna hij hem op start/finish passeert. Vervolgens rijdt hij kwalificatieronde na kwalificatieronde: hij is twee seconden per ronde sneller dan Rosberg en drie seconden per ronde sneller dan Fattle en Bottas die voor hem rijden.

Als Luis Bottas is gepasseerd, haalt Ferrari Fattle naar de pits. Hoe snel de Mercedes is, blijkt wel als Fattle ook op nieuwe banden anderhalve seconde per ronde verliest op Luis, die na de pitstop van Rosberg zelfs even aan de leiding gaat. Na zijn derde en laatste bandenwissel blijft hij Fattle voor, waarna hij zelfs nog even op Rosberg jaagt.

Tactisch gezien maakte Ferrari geen beste beurt, want behalve de verkeerde keus om Luis' strategie niet te volgen, kregen ze Räikkönen niet voorbij Bottas. In de slotfase komen de Finnen elkaar tegen. Bottas, die drie weken terug Fattle tot aan de finishvlag achter zich wist te houden, ontpopt zich steeds meer tot een Ferrari-killer, want ook Räikkönen komt maar niet niet langs de Williams.

Achter hen strijden de Toro Rosso's, inmiddels op een ronde achterstand, voor de tiende plaats. Waar Max bij de start voor Science was gekropen, was Science in de race wat beter. In de slotfase zijn zijn banden in betere conditie, ook omdat Max zich geregeld verremt. Een remfout in de chicane voor de laatste bocht breekt Max meteen op, waardoor Science hem de oren wast en ook nog op jacht gaat naar Kwjat. In de laatste ronde zet hij zijn wagen erlangs, waarna de twee contact maken en Science Kwjat via de uitloopstrook voor weet te blijven.

Even verderop komt Rosberg als winnaar over de streep hobbelen na een vlekkeloos en dominant optreden. Wat had hij deze zege nodig! Heel wat enerverender was Luis' race. De klassementsleider hield de schade met een tweede plek beperkt. Fattle kon, toen hij eenmaal was uitgestapt, ook wel leven met de derde plek. De Mercedes' waren gewoon veel te snel geweest. Bottas werd knap vierde, voor Räikkönen. Massa werd zesde op bijna een ronde. Ricciardo was best of the rest met een zevende plaats, voor Grosjean, Science en Kwjat. Max greep net naast de punten met een elfde plek en dat zal hem niet lekker hebben gezeten. Wel versloeg hij de Saubers en de Force India's.

En de McLarens dan? Die kwamen totaal niet uit de verf: Button werd zestiende en wist alleen de rijdende Manor-chicanes te verslaan, terwijl Alonso halverwege de race met een remprobleem uitviel. WK-punten kwamen geen moment in zicht. Dat kon niet gezegd worden van de kalende Pastoor, de winnaar van drie jaar geleden, die in de race bij een botsing met teamgenoot Grosjean schade opliep en later zijn auto in de garage moest zetten terwijl hij stevig in de punten reed. Er blijft de coureur met startnummer 13 dit jaar weinig bespaard.

Over twee weken staat de Grand Prix van Monaco op het programma. Kan Rosberg daar voor de derde keer op rij winnen? Of pakt Luis de draad daar weer op?

Apenhoofd schrijft boek

Het eerste boek van het Apenhoofd. Afbeelding: Elikser.

Alweer bijna negen jaar schrijf ik op internet. In die 3171 dagen heb ik zo'n 1236 artikeltjes geschreven, dat zijn bijna drie artikelen per week. Helaas valt het aantal reacties de laatste tijd wat tegen en daarom is het zaak om nieuwe markten aan te boren.

Vorig jaar kreeg ik ineens het idee een boek over de Formule 1 te schrijven, Formule 1 in Formules. Ergens in 2010 ontdekte ik de geweldige site F1 Fanatic en sindsdien ging mijn interesse voor de Formule 1 omhoog en die voor schaken omlaag. Ik leerde een hoop nieuwe dingen over de sport, maar ik stuitte ook steeds op dezelfde denkfouten. Daarom schreef ik twee jaar geleden een aantal technische artikelen op mijn geflopte Formule 1-site. Ze vormden uiteindelijk de kern van het boek dat ik begin vorig jaar schreef. Het duurde lang voordat de uitgeverij die ik had benaderd de knoop had doorgehakt om het wel of niet uit te brengen. Inmiddels was het Formule 1-seizoen alweer zo'n beetje afgelopen en had ik er weer een pluk grijze haren bij. Ook had ik inmiddels een heleboel nieuw materiaal geproduceerd. Eind vorig jaar ontmoette ik een oud-studiegenoot en die verwees mij door naar de kleine, Friese uitgeverij Elikser. Ik ging meteen aan de slag om mijn nieuwe materiaal in het boek te verwerken. De saaie theoretische verhandelingen gooide ik eruit en verving ik door een analyse van het inhaalprobleem, wat mij voor de lezer een stuk interessanter leek. In ieder geval moest de titel van het boek wel veranderen. Ik besloot het De Geheimen van de Formule 1 te noemen. De uitgeverij heeft er vervolgens De technische geheimen van de Formule 1 van gemaakt. Het boek gaat dus niet over de onderhuidse techniek van de Formule 1-bolides, maar meer over de grote veranderingen die de laatste jaren hebben plaatsgevonden en welke geheimen die aan het licht hebben gebracht.

Ik denk dat het boek erg interessant is voor mensen die de Formule 1 af en toe volgen, of mensen die de sport dit jaar (dankzij Max) weer zijn beginnen te volgen. Voor fanatieke Formule 1-fans is het vooral ook een goede slijpsteen voor de geest. En voor wie niks met de Formule 1 heeft, zijn er nog de grafiekjes. Degenen die het boek willen bestellen verwijs ik door naar de webshop van Elikser.

Apenhoofd nu officieel een goede schaker

Het is weer mei en dus is de nieuwe ratinglijst uit. Eigenlijk stond de nieuwe ratinglijst gisteren al op internet. Ik was natuurlijk erg benieuwd, want door de goede schaakresultaten van dit jaar kon ik een aanzienlijke ratingwinst tegemoetzien. En inderdaad: er werden ruim 26 punten op mijn ratingsaldo gestort, waardoor ik de magische grens van 2200 elopunten overschrijd. Ik ben er echt blij mee! Nu durf ik me eindelijk een goede schaker te noemen.

De resultaten van de afgelopen ratingperiode: 4½ uit 5 en in elke partij rating gewonnen.

Ik denk ook dat ik de afgelopen tijd beter dan ooit tevoren heb geschaakt. De partij tegen Johan Lubbers leverde me nog bijna de schoonheidsprijs op. Al met al beviel het jaartje in de derde klasse me wel. Toch zou ik graag willen terugkeren naar de meesterklasse. Op dit moment ben ik op rating de nummer 11 van BSG en dus zal me waarschijnlijk een plek in het tweede ten deel vallen. De achterstand op de nummer 10 FM Henk is echter maar drie punten en dat is natuurlijk goed te overbruggen. Misschien voelt hij de hete adem in zijn nek en gaat hij beter spelen dan ooit tevoren, wat voor BSG natuurlijk alleen maar fijn is.

Ratingontwikkeling over de tijd: alweer zes jaar geleden slechtte ik de 2100-grens.

Echt zorgen om zijn plek hoeft hij zich niet te maken: qua FIDE-rating loopt hij nog altijd zo'n vijftig punten op me voor. Die lage FIDE-rating frustreert me nog steeds: nog altijd kan ik die CM-titel niet aanvragen!

Geen kampioenschap, wel een mijlpaal

Tien jaar. Zo lang speelt het tweede team van BSG onafgebroken in de onderste klasse van de landelijke competitie. In die tien seizoenen heeft het team hoogte- en dieptepunten gekend, maar nooit eindigde het team slechter dan achtste of beter dan tweede. In de beginjaren was het vooral een kwestie van overleven. Het eerste jaar ging nog verrassend goed met een team dat in de tweede seizoenshelft soms net zoveel invallers als vaste spelers had. Het jaar daarop werd degradatie ternauwernood afgewend. In beide seizoenen bleef ik op een kleine minscore steken. Acht jaar later eindigde ik op een stevige plusscore aan de hogere borden. Genoeg voor de titel was het niet, dus werd het voor de derde opeenvolgende keer een tweede plaats, waardoor BSG 2 ook volgend jaar de derde klasse onveilig gaat maken. Een tekort aan bordpunten en die wedstrijd tegen Ons Genoegen: daar is het dit jaar misgegaan. Zelf denk ik weleens terug aan die wedstrijd tegen Oud Zuylen, waarin ik de winst miste, wat een belangrijk matchpunt kostte. Gelukkig gingen er ook vaak dingen goed, zoals de partij van gisteren. Het was geen briljante partij, het was geen perfecte partij, maar mijn zetten waren goed genoeg voor het punt.

Knightvision

Hierdoor eindigde ik 2014-2015 met 6½ uit 9: 4½ uit 6 in de derde klasse en 2 uit 3 in de meesterklasse. Dat zijn scores om te koesteren. In ieder geval leverde het me weer de nodige ratingpunten op (eindelijk boven de 2200!) en daarmee was het seizoen voor mij succesvol verlopen. Maar ik had best een overwinning willen ruilen voor een kampioenschap.

Doelsaldo nekt BSG

BSG 2 wint met 5-3-opstelling van Oosten-Toren

Het was een spannende slotronde voor BSG: beide teams in de landelijke competitie konden kampioen worden. BSG 1 speelde in Rosmalen de gemeenschappelijke slotronde, waardoor BSG 2 de bovenzaal van het Denksportcentrum voor zich alleen had. In een over twee rijen verdeelde 5-3-opstelling werd degradatiekandidaat Oosten-Toren met 5-3 verslagen, maar doordat HSG het verzwakte tweede team van Caïssa-Eenhoorn met maar liefst 6-2 afdroogde, maakte dat niet meer uit.

Drie bordpunten. Dat was het verschil tussen Charlois Europoort en BSG 1 in de meesterklasse. Het was ook het verschil tussen HSG en BSG 2 in klasse 3D. Het betekende dat HSG aan een 5½-2½-overwinning genoeg had om kampioen te worden. Maar er gloorde hoop, want HSG speelde tegen Caïssa-Eenhoorn 2, een subtopper met een paar extreem goed scorende spelers. De kans dat HSG daar veel bordpunten en misschien wel matchpunten tegen zou verliezen, leek reëel.

Nee, BSG dan. Tegenstander was Oosten-Toren (Amsterdam-Oost), dat onderaan stond en moest winnen om degradatie te kunnen ontlopen. Dat was hele andere koek. De Amsterdamse ploeg beet echter fel van zich af en deed het aanvankelijk ook helemaal niet slecht. De opening werd op de meeste borden door de bezoekers gewonnen. Zo werd het Apenhoofd al gauw aan het denken gezet door Wim Leene. Hij rechtte de rug en wist in een stelling met tegengestelde rokades vrij eenvoudig te winnen.

Ook superinvaller Remmelt won. Na een c3-Siciliaan leek hij tegen de prachtig kalende Iwan Bonoo weinig voordeel te hebben. Hij won een dame, maar moest wel een toren, loper en pion inleveren. Na een lelijke fout van zwart kon hij ineens een punt laten bijschrijven.

Minder gesmeerd liep het bij Ruben, die aan het eerste bord zat en tegen de opgeofferde Hank Hoving langzaam maar zeker het betere van het spel kreeg. Hij zette echter niet door en verloor uiteindelijk nog, waarna hij in het restaurant zijn beklag deed over zijn slechtste seizoen in jaren.

Een wilde partij speelde Theo tegen Willem Moene. Het spelbeeld leek behoorlijk heen en weer te slingeren. Na een goed verlopen opening won Theo een kleine kwaliteit, maar wel ten koste van een paar pionnen op de damevleugel en een wankele koning. Even later had hij een flinke aanval uit de grond gestampt, maar moest hij remise houden vanwege zwarts sterke vrijpionnen.

De stand was dus 2½-1½ en daarmee was de kans op een monsterzege al verkeken. Dus moest BSG 2 hopen op een misstap van HSG. En er moest zelf nog gewonnen worden. Coen won tegen de jeugdige Don van den Bergh een stuk tegen drie pionnen. Het stuk was sterker en dus stond het 3½-1½.

Topscorer Tom had de eer om de matchpunten binnen te halen. Tegen Theo Gosman moest hij in de opening al gauw een pion inboeten, maar dat leek hem niet te deren. Zijn paarden leken volledig te zijn opgewassen tegen wits loperpaar. Uiteindelijk wist hij met behulp van een toren en een paard zijn f-pion aan de overkant te brengen, waardoor het pleit was beslecht.

De laatste twee partijen duurden nog heel lang. De fut was eruit en de strijd was gestreden. De matchpunten waren in de tas en de bordpunten had BSG 2 toch niet meer nodig. Aan bord 5 verdedigde tevroegkomer Frans de hele middag een vreselijke stelling tegen Xander Giphart, een lookalike van het Apenhoofd. (Waar is Jan Wilbert Luth als je 'm nodig hebt?) Een rij verderop zat Sjoerd aan bord 8 te ploeteren. Na in het middenspel een damewinst te hebben versmaad, probeerde hij in een toreneindspel nog te winnen. En hij kwam heel ver! Tegenstander Huub van den Bergh koos vaak niet de beste voortzetting en had dat waarschijnlijk alsnog met een nul moeten bekopen. Sjoerd zat echter in de verdedigende tunnel en ging voor de remise. En net toen hij zwarts laatste pion van het bord kon meppen deed hij het niet... Liever ging hij iets heel ingewikkelds bedenken om er kennelijk alsnog een winst uit te peuren, waarna zijn vlag viel.

Frans hield zijn stelling uiteindelijk nog net remise, waardoor de eindstand op 5-3 werd bepaald. Oosten-Toren was daarmee gedegradeerd, BSG 2 leefde nog een tijdje in onzekerheid.

De uitslag van HSG was toen nog niet bekend. De tussenstanden in de meesterklasse waren wel live te zien. Het werd een echte nek-aan-nek-race tussen Charlois en BSG. BSG stond met één partij te gaan met 5½-3½ voor en was zeker van de winst. Charlois stond op dat moment met 4½-3½ voor. Het kampioenschap lag in handen van de gebroeders Overdam: de sterkste speelde tegen Michiel Bosman en de jongste mocht tegen Mark van der Werf. Van der Werf won: 4½-4½. Maar Julian ook, dus won Charlois de wedstrijd en het kampioenschap. BSG werd eervol tweede en kampioen En Passant moest genoegen nemen met de onderste trede van het podium.

Voor BSG 2 viel het doek even later. HSG had met maar liefst 6-2 gewonnen en werd glansrijk en verdiend kampioen. De Hilversummers kenden weinig zwakke momenten en lieten tegen de "kleintjes" weinig liggen. Achteraf gezien heeft BSG 2 het kampioenschap al op de eerste dag verspeeld door de zeperd tegen Ons Genoegen, dat met twee zeges begon, daarna niets meer liet zien en alsnog degradeerde. Zodoende eindigde BSG 2 voor de derde keer op rij tweede in de derde klasse. Hoewel de achterstand op de koploper dit jaar aanmerkelijk kleiner was dan in de voorgaande jaren, levert een tweede plaats zo verschrikkelijk weinig op en dus was de sfeer na afloop weinig uitgelaten. Hopelijk gaat het volgend jaar beter.

BSG 2 (2096) - Oosten-Toren (1970) 5-3

1. R Hilhorst (2064) - H Hoving (1840) 0-1

2. R Otten (2047) - I Bonoo (2003) 1-0

3. J de Groote (2181) - W Leene (1840) 1-0

4. T Slisser (2086) - W Moene (2147) ½-½

5. F Borm m (2224) - X Giphart (1945) ½-½

6. C van der Heijden (2107) - D van den Bergh (2103) 1-0

7. T de Ruiter (2018) - T Gosman (1971) 1-0

8. S Drent (2038) - H van den Bergh (1909) 0-1

Wie houdt Hamilton nog tegen?

Zij aan zij, wiel aan wiel: zo ging het er vorig jaar in Bahrein tussen de Mercedes-coureurs aan toe. Ondanks legio kansen kwam Rosberg Luis niet voorbij, waardoor hij met weer een tweede plek genoegen moest nemen. Dat mocht niet nog een keer gebeuren, vond Rosberg, die zich tot in de puntjes had voorbereid op de race in de zandbak. Het moet gezegd worden: Rosberg kwam in de duels sterker voor de dag dan ooit. Echter, doordat hij slechts met de Ferrari’s zat te stoeien, had hij daar niet veel aan: hij finishte als derde, nog achter Räikkönen. Luis bleef buiten bereik.

Räikkönen is dolblij met zijn eerste podium in anderhalf jaar. Luis wint zijn derde race van het seizoen. Afbeelding: sport.

Op zaterdag werd het verschil al gemaakt, want waar Luis opnieuw de snelste was, moest Rosberg ook nog Fattle voor zich dulden. Geen beste beurt dus voor Rosberg, die zich vorig jaar nog de kwalificatiespecialist mocht noemen. In de races maakt Rosberg dit jaar wel een betere indruk. Om te bewijzen dat hij het gevecht met Luis aankon, moest hij alleen een goede start maken.

Als de lichten doven, spuit Luis er echter meteen vandoor. Fattle, Rosberg en Räikkönen komen matig weg en hebben het in de eerste bocht met elkaar aan de stok. Fattle knijpt Rosberg af, waarna Räikkönen de Duitse Mercedes-coureur buitenom inhaalt.

Rosberg laat het daar echter niet bij zitten en wurmt zich in een kort tijdsbestek langs beide Ferrari’s. Hij kan echter niet bij de rode bolides weglopen en dus mag Ferrari hopen op een stuntje. Fattle wordt al vroeg naar de pits gehaald voor nieuwe banden. Rosberg stopt een ronde later. Doordat hij een ronde langer op versleten banden moest rondjakkeren en zijn pitstop niet zo goed was als die van de Ferrari-coureur, vindt hij zichzelf weer achter Fattle terug op de baan.

Rosberg laat het daar echter niet bij zitten en zet zijn bolide er met behulp van DRS op het rechte stuk van start en finish weer naast. Net op dat moment hobbelt Luis de pitstraat uit. Met z’n drieën stormen ze op de eerste bocht af. Rosberg gaat Fattle voorbij, maar sluit achter Luis aan, die zich wanhopig afvraagt waar zijn voorsprong van vijf seconden is gebleven.

Tot een gevecht tussen de Mercedes’ komt het niet: Luis is op iets nieuwere banden iets sneller. Koploper is op dat moment Räikkönen. De Fin gaat als laatste in de kopgroep naar de pits en krijgt de hardere en tragere banden gemonteerd, waardoor hij tijdelijk uit de kopgroep wegvalt.

De top 3 zit tot aan de laatste pitstops dicht bij elkaar. Voor Fattle wordt de laatste serie pitstops opnieuw zijn ondergang. Hoewel hij Rosberg opnieuw via de pitstops weet te kloppen, gaat hij van de baan in een poging zijn landgenoot voor te blijven, waardoor hij zijn voorvleugel beschadigt. Na een derde stop om de voorvleugel te vervangen valt hij terug tot achter Bottas.

Räikkönen ligt dan nog aan de leiding, maar verliest veel tijd op Luis, die hem zelfs nog passeert. Dan pas gaat de Fin naar de pits voor zijn laatste setje banden. Op de zachtere van de twee bandensoorten is hij aanmerkelijk sneller dan de Mercedes’, die nu op de hardere banden staan. Het is een race tegen de klok voor de Ferrari-coureur, die elke ronde weer een seconde van zijn achterstand afknabbelt.

Met nog een paar ronden te gaan zit Räikkönen achter Rosberg, die zonder auto’s voor zijn snufferd net zo snel is als Luis, maar geen seconde sneller. Kortom: ook nu reed de Finse Duitser de hele race achter de feiten aan. Om het nog leuker te maken ontwikkelt zijn bolide een remprobleem, waardoor hij in de eerste bocht rechtdoor schiet en Räikkönen zonder veel moeite de tweede plaats pakt. Luis heeft hetzelfde probleem, maar doordat hij nog een buffer heeft, is het voor hem niet al te zorgwekkend. Aan de finish houdt hij nog drie seconden over op de Ferrari, drie seconden die Rosberg tekortkomt om er een dubbelzege voor Mercedes van te maken.

Opnieuw ging er een Renault-motor in rook op. Gelukkig voor Ricciardo gebeurde het vlak voor de finish. Afbeelding: its my part.

Na al zijn successen stond Fattle een keer naast het podium te lachen. De met successen verwende Duitser kwam Bottas niet voorbij en moest genoegen nemen met een magere vijfde plaats. Achter hem kwam ex-teamgenootje Ricciardo als zesde over de streep rollen. Zijn Renault hield het vol tot de laatste bocht, maar de Australiër had net genoeg momentum om de finish te halen. Grosjean werd netjes zevende, voor Pérez, Kwjat en Massa, die achteraan moest starten en bij zijn inhaalrace ook nog schade opliep doordat Pastoor tegen hem aan kleunde.

De Venezolaan was door zijn onstuimige openingsronde, waarin hij meer over de uitloopstroken reed dan over het circuit, de reject of the race. Naast Massa wist hij ook Max te raken, waardoor de in België geboren Nederlander vroeg in de race naar de pits moest om zijn voorvleugel te vervangen. Daarna reed hij voor spek en bonen mee, om kort na zijn tweede bandenwissel met motorproblemen uit te vallen, net als zijn teamgenoot overigens.

Voor de derde keer in drie wedstrijden moest Max de race staken. Afbeelding: Telegraaf.

De Toro Rosso’s waren tragisch genoeg de enige uitvallers van de race: Button lag er voor de start van de race al uit. Zijn wagen werd het hele weekend al geteisterd door mankementen. Eén van die mankementen werd vlak voor de race ontdekt, waardoor de McLaren met startnummer 22 niet eens uit de garage kwam. De andere McLaren verging het heel wat beter: Alonso vocht eindelijk een beetje in de middenmoot mee en finishte als elfde. Geen resultaat waarvoor een team als McLaren zich op de borst mag trommelen, maar de stijgende lijn is onmiskenbaar. Ook buiten de punten finishten Hülkenberg en de Saubers, die vanwege hoge bandenslijtage drie pitstops moesten maken en daardoor naar de staart van de middenmoot werden verbannen. Dat de pitstops van Nasr en Ericsson niet vlekkeloos verliepen hielp ook niet echt.

Buttons McLaren tijdens de wedstrijd. Afbeelding: GPupdate.

In ieder geval verstevigde Luis zijn voorsprong in het klassement door weer een vlekkeloos optreden. Rosberg nam door zijn derde plaats nog wel de tweede plaats in het kampioenschap over, maar staat inmiddels al meer dan een overwinning achter zijn teamgenoot, die nu al op weg lijkt naar zijn derde wereldtitel. Over drie weken gaat de Formule 1 verder in Europa, beginnend in Spanje. Kan Rosberg daar terugslaan? En welke troef hebben de Ferrari’s nog achter de hand? Of wint Luis dan weer gewoon?